
局米旁大师教言集MP261中观等诸论总要类疏.集宝箧
22-4-1a
中观等诸论总要类疏.集宝箧
辨无明
༄༅།།མདྷྱམཱདིཤཱསཏྲཛཱཏཱིནཱཾདུཿམམཱནིཀཱཡཡོཿཝཀཱིཤྭདིཤཻཀཱཔྟཎེཿཀརཎྚོནཱམབིཧརཏིསྨ།༄༅། །དབུ་མ་སོགས་གཞུང་སྤྱིའི་དཀའ་གནད་སྐོར་གྱི་གསུང་སྒྲོས་སྣ་ཚོགས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །
22-4-1b
༄༅༅། །ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། གང་གི་ཞབས་སེན་ལྷ་བརྒྱའི་གཙུག་གི་ནོར་བུས་ལན་སྟོང་ཕྱིས་གྱུར་ཅིང་། །མཁྱེན་བཟང་མེ་ལོང་གཙང་མར་ཇི་སྙེད་ཤེས་བྱར་སྲིད་ཚད་གཟུགས་བརྙན་བཀྲ། །མུ་མེད་འགྲོ་ལ་བརྩེ་བས་རྗེས་དགོངས་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོར་སྤྲིན་བཀོད་པ། །རྒྱལ་ཀུན་ཡབ་གཅིག་འཇམ་པའི་དཔལ་དང་གཉིས་སུ་མ་དམིགས་བླ་མར་འདུད། །སྔོན་གོམས་ཐུགས་བསྐྱེད་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་ཆུ་གཏེར་བསྲུབ་ལས་ཉེར་འཁྲུངས་པའི། །མཁྱེན་བརྩེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྒྱས་གྱུར་ངོ་མཚར་སྣང་བའི་མུ་ཁྱུད་ཅན། །འགྲོ་བསོད་ཡངས་པའི་མཁའ་ལ་རབ་གསལ་ཐུབ་བསྟན་པདྨའི་དགའ་ཚལ་མཆོག །
22-4-2a
ཅི་དགར་བཞེད་དེས་རྫོགས་ལྡན་དང་པོའི་དུས་སྟོན་སླར་ཡང་དར་བར་བྱས། །ཉི་ཟླ་ནོར་བུ་བུམ་བཟང་གཏེར་དང་དཔག་བསམ་ལྗོན་པའི་ཤིང་ལ་སོགས། །ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་སྦྱིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གྲགས་མོད་ཀྱི། །དེ་དག་གནས་སྐབས་ཉི་ཚེའི་དོན་ཙམ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་ནི། །གཏན་གྱི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱེད་བློ་ལྡན་དགའ་བའི་གསོས་གཅིག་ཡིན། །དེ་ལ་འདིར་སྐུ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གོམས་པའི་དབང་གིས། དེང་ཡང་མི་འཕྲོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྲིན་བཟང་པོ་ལས། ཡང་དག་པའི་
22-4-2b
ཚད་མ་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་དོན་བཟང་པོ་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་སོགས། སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་གསུང་དང་རྣམ་དབྱེར་མ་མཆིས་པའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་མཆོག་ནོར་བུའི་ཆར་ཆེན་པོ་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བརྩེ་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་ལེགས་པར་འབེབས་པར་མཛད་པ། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམ་པ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རང་མདངས་ཞེས་མཚན་གྱི་གྲགས་པ་སྲིད་ཞིའི་ཁོང་ན་མངོན་པར་གསལ་བ་ཅན་གང་གི་གསུང་གི་ཆ་ཤས། དབུ་མ་སོགས་གཞུང་སྤྱིའི་དཀའ་གནད་སྐོར་གྱི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ་འགའ་ཞིག་གོ་རིམ་སོགས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་པར་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ཁང་ངམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་ལྟ་བུར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བཀོད་པ་ལ། ཐོག་མར། སྤྱིར་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པར་ནང་པའི་གཞུང་སྤྱིས་འདོད། མ་རིག་པ་ཞེས་རིག་པ་མེད་པ་ཙམ་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་གི་ལས་ཉོན་བསྐྱེད་ནུས་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པས། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བ་བདག་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལྡོག་བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་སྤང་བས། རྒྱུ་ལས་
22-4-3a
ཉོན་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བ་ལོག་ཀྱང་། གཉེན་པོ་རིག་པས་བསྡུས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་ལྡོག་པས། ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱང་འདས་ནི་འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་མ་རིག་པ་ཟད་པ་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་དངོས་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཐེག་དམན་མྱང་འདས་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་དང་ཁྱད་མེད་འཁོར་བའི་ཕུང་ལྔ་ལོག་པའི་རྗེས་སུ་རྣམ་བྱང་གི་ཕུང་པོ་ལྷག་མར་མི་ལུས་ན་ཐེག་ཆེན་མྱང་འདས་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་བས། གནས་ལུགས་ནི་ཡེ་ནས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་གྱི་སྟོང་པ་རྐྱང་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་སྲིད་དེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་བྲི་གང་བྲལ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ།

中观等诸论总要类疏.集宝箧
辨无明
中观等诸论总要类疏.集宝箧
（藏文咒语：མདྷྱམཱདིཤཱསཏྲཛཱཏཱིནཱཾདུཿམམཱནིཀཱཡཡོཿཝཀཱིཤྭདིཤཻཀཱཔྟཎེཿཀརཎྚོནཱམབིཧརཏིསྨ，梵文拟音：madhyamādishāstrajātīnāṃduḥmamānikāyayoḥvakīshvadisheikāptaṇeḥkaraṇḍonāmavihartisma，梵文天城体：मध्यमादिशास्त्रजातीनां दुःममानिकाययोः वकीश्वदिशैकाप्तणेः करण्डोनामविहरतिस्म，梵文泰卢固体：మధ్యమాదిశాస్త్రజాతీనాం దుఃమమానికాయయోః వకీశ్వదిశైకాప్తణేః కరణ్డోనామవిహరతిస్మ，汉语字面意义：中观等论著类集难义宝函，汉语拟音：ma-dya-ma-di-sha-sa-tra-dza-ti-nam-duh-ma-ma-ni-ka-ya-yoh-va-ki-shva-di-she-i-ka-pta-ne-ka-ran-do-na-ma-vi-ha-ra-ti-sma）
中观等论著类集总要汇编成一的珍宝宝匣
敬礼上师文殊师利！彼足指甲为百天顶珠宝千回擦拭，智慧明镜清净中一切所知万象影像明亮，无边众生慈悲护念洒遍无量世界云海，一切佛陀之父文殊菩萨与无二上师顶礼。往昔串习殊胜菩提心水海搅拌中生起，智悲光轮圆满妙相光环具足，广大众生福德虚空中极明，令佛陀教法莲园极盛。随意显现初劫黄金时代再次兴盛，日月宝珠妙瓶宝藏如意树等，虽传说能利益一切众生，然彼等仅为暂时局部利益，善说珍宝能圆满永久所愿，实为具慧者欢喜之唯一滋养。
此处，由于无量生中善于解说而广泛熟悉之力，今又从不可思议智慧、总持、辩才之妙云中，与三种正量相应，具有首中末三时善妙义，善妙文句等，与大仙导师佛陀语言无别的甚深广大胜法宝雨，以无私慈爱降临此世界的尊贵上师阿阇黎文殊欢喜自光（其名声显耀于轮回涅槃之中）之语言部分，中观等论著总要难义相关的零散教言，无固定次序，如王室宝库或珍宝宝匣般汇集一处。
首先，总的来说，一切轮回幻相皆由无明而生，以无明为根本，这是佛教典籍普遍承认的。所谓无明，并非仅是没有明了，而是能生起轮回幻相之业惑的根本，与明慧智慧的认知方式直接相违，如执著有我。其对治则是通达无我之类的明慧智慧。此明慧智慧能断除执著二我的无明，从而虽然因（业惑）与果（痛苦）所摄的轮回得以止息，但对治智慧所摄的无漏法不会止息。
因此，大乘涅槃并非仅是轮回断绝和无明尽灭的无遮否定的无实体，若是如此，则与小乘涅槃如灯火熄灭无异。若轮回五蕴消失后无剩余清净五蕴，则大乘涅槃将完全不存在。实际上，本性是从来显空双运，而非纯粹空性之境界中涅槃，这是不可能的。因为自性光明如来藏无为法界离增减的要义所决定。


 །དེས་ན་ཀུན་བྱང་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་ཡིན་གྱི། ཁ་ཕྲལ་བ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། སྤྱིར་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་སྲིད་ལ། སྣང་བ་ཡོད་ན་དེ་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་དུ་བཏགས་ཀྱི། སྣང་བ་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས། རི་བོང་གི་རྭ་རྭ་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཡང་གཏན་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་
22-4-3b
སྟོང་པ་མིན་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་མོད། སྟོང་ན་མི་སྣང་བ་རི་བོང་གི་རྭ་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཞིག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་གཏན་མིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་ཞེན་འཇུག་པ་དང་གྲོལ་འཁྲུལ་བྱེད་པའི་གཞི་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྱུང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་པས། དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དོན་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ངེས་ཟིན་པའི་རི་རྭ་སོགས་མེད་པའི་དཔེ་དག་གིས་བརྗོད་པ་ཙམ་ལས། དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་གསར་དུ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་དགོས་ལ། དེ་ནམ་ཡང་སྣང་བའང་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། སྟོང་ཉིད་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་དངོས་པོ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཡེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ། ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟོང་ཆེན་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་སུ་ཆོས་ཀུན་འདུའོ། །དེ་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ཡིན། དེ་ལ་སྟོང་སྣང་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་མེད་དེ་སོ་སོ་རང་རིག་པས་རྟོགས་བྱའོ། །རྗེས་ཐོབ་སྟོང་སྣང་གཉིས་སུ་འབྱེད་ཅིང་དེ་གཉིས་
22-4-4a
པོ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྣམ་གྲོལ་འདི་འཁོར་བ་ཟད་པའི་ཆད་སྟོང་ཅན་མིན་ཏེ། འཁོར་བ་ཟད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་མྱང་འདས་དངོས་མེད་མིན་པར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཏེ། གནས་སྣང་མཐུན་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཧཱ་པས་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་འདི་ཐེག་ཆེན་པས་གནས་ལུགས་སུ་བཞེད་ཀྱི་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པ་ལོག་གི། མ་རིག་པ་ལོག་ཀྱང་རིག་པ་ལོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྲེད་པ་ལྡོག་བྱེད། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། འཁོར་བའི་སྲིད་པ་ཟད་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་མི་ལྡོག་པའི་གནད་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་མཆོག་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པ་ལས་གསུངས་པ་འདིའི་དགོངས་དོན་གྱི་གནད་གོ་ན། མཐར་ཐུག་གི་དོན་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་ཚུལ་དང་། ཐེག་གཅིག་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་
22-4-4b
དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་རྟོགས་རྒྱུ་ཡོད་འདྲ་བས། འདི་ཐད་གཟབ་སྟེ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་གོ་བར་སླར་བྱའོ། །ལྕགས་ཕག་ཟླ་གཅིག་ཚེས་དགུ་ལའོ། །དེས་ན་སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ། རི་རྭ་མེད། བུམ་ཡོད་གཅིག་གྱུར་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་དཔྱད་དགོས་སོ།

因此，一切轮涅二者之法皆是空性和缘起显现的双运，决不可能分离。总的来说，轮回涅槃二者的显现永不可能断绝，当有显现时，称其为空性的空，而无显现如兔角等并非空性的意义，因为它们在名言中本不存在。虽然可以称兔角为"角空"，但实际指的是完全不存在之义。空性是名言中存在诸法的法性，没有任何轮涅诸法不是如此空性，但空性并不意味着如兔角般的不显现之空。
因此，此空性应被证成为名言中一切存在法的本性或实相，而非证成某种名言中不存在之法的法性。其原因是执著实有、入迷或解脱错乱的基础是名言缘起事物，而非名言中不存在之物，因此对名言不存在之物作破立无义。然而，对已确定名言中不存在的兔角等可用作不存在的比喻，但无需以胜义观察新证其不存在，且其永不可能显现。因此，所谓空性是名言中存在诸法的法性，空性不可能独立于事物而存在。
如是，空性与缘起本来双运，双运之本质离戏论、由各自内证、大空光明界中摄尽一切法。此乃入定之境，其中不分空与现二者，由自证智慧所证知。后得位中分别空与现二者，从二者不可分离的角度生起如幻的定解。
因此，大乘解脱并非轮回穷尽的断空，因为虽然轮回已尽，大乘涅槃非无实体，佛身与智慧无尽故。与身智显现不可分离的法界是究竟胜义谛，因为所住与所现一致，离错乱染污故。玛哈巴所言"胜义七宝自性任运成就"，此类具一切殊胜行相的空性是大乘所认可的实相，而非仅空是究竟实相。
因此，无明的对治智慧生起则无明消除，但无明消除却无理由使明慧消除；轮回贪爱的对治是大贪欲大乐智慧，故虽轮回生死已尽，大贪欲不会退失——这一要点如《无垢光》中所说的"无上不变智慧"。理解此意义要旨，则能了解究竟义、具一切殊胜行相空性的成立方式，一乘的成立方式，以及密乘究竟意义。这方面应当谨慎彻底理解。铁猪年正月初九日。
因此，应如"显空等味，兔角不存，瓶子存在"这一统一观点所示而思考。


 །རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགགས་པས་མཐར་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་འདྲ་བའི་ཐེག་དམན་མྱང་འདས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་མེད་པ་མིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་འགགས་པ་ལས་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་དོན་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བས་རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཚུལ་དྲི་མེད་འོད་ལྟར་ཞིབ་དཔྱད་བྱས། དཔྱིས་ཕྱིན་པར་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིགཿ རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་བཅས་ཟད་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤེས་འགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བས་མུན་པ་ལོག་ཀྱང་སྣང་བ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ། སྒྲིབ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་སྟེ་ནམ་ཡང་ཟད་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་མི་འགྲུབ་བོ། །བུད་ཤིང་ཟད་པ་ན་མེ་མནལ་བ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་དགོས་ནའང་དེ་མི་སྲིད་དེ། སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མ་ཟད་པས་དེའི་མཁྱེན་ཡུལ་མི་འཛད་ལ། དེའི་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་
22-4-5a
མངོན་དུ་མཛད་ཅེས་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་སེམས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྣང་གསུམ་འཕོ་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་རགས་པ་ནས་ཕྲ་བ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་སོགས་བཞི་ཡི་བར་དུ་འགྱུར་གྱི། དེ་བཞི་ལོག་པའི་ཚེ་སེམས་འགག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་འཕོ་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་འགག་གི་མཚན་མ་གཏན་མེད་དེ། སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་འཕོ་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ལ་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་འཕོ་ཆགས་ཟད་པ་ན་གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། སྔགས་ལམ་འདེབས་མི་དགོས་ཏེ། རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་གིས་དེ་ལྡོག་ནུས་པས་མདོ་ན་འཕོ་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པ་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་སྣང་བཞི་བཞིན་ནོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨有无二不违
ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་མི་འགལ་བར་དྲི་མེད་འོད་ལས་རི་རྭ་མེད་པ་དང་། བུམ་ཡོད་གཅིག་མིན་པའི་དཔེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞི་གཅིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཡོད་མེད་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་སྣང་བའམ་ཡོད་པ་ནི་སུས་ཀྱང་ཁེགས་མི་ནུས་ལ། དེ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བཙལ་ཏེ་རྙེད་དོན་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་མེད་པ་མི་འགལ་པ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སུས་ཀྱང་སྙོན་དུ་མེད་
22-4-5b
དོ། །འདི་ལྟར་འཆར་མ་ནུས་པའི་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བ་དག །གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་སྒྲུབ་པར་ཡོད་མེད་འགལ་བར་འཛིན་ཏེ། ཡོད་མེད་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ཡིན་པས་གཞི་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འདུ་རུང་སྙམ་ནས། ཡོད་རྒྱུ་བུམ་པ། མེད་རྒྱུ་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཞིག་འཛིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་གང་མེད་པ་དང་གང་ཡོད་པ་ཕན་ཚུན་སྤང་སྟེ་འགལ་བ་ནི། རི་བོང་རྭ་དང་བུམ་པ་བཞིན་གཅིག་མེད་གཅིག་ཡོད་པའོ།

十二缘起灭尽后并非仅产生如灯火熄灭般的小乘涅槃而无其他，因为十二缘起灭尽后将转变为清净真谛十二缘起的本性，由此生起四金刚智慧之方式，应如《无垢光》般详细考察。愿文殊金刚彻底加持！
明慧智慧力量使二障及习气穷尽后，智慧并不消失，如同光明驱除黑暗后光明不会退失一样。离二障的智慧是与虚空等同的究竟转依，永不穷尽。若不如此，则遍智无法成就。若像柴尽火熄般，则不可能成立，因为总的来说一切所知不穷尽，故其所知境不会穷尽，必须承认"无生灭自生智慧现前"。
能取所取心识生起之因是三显转执，从粗至细转为无明习气等四种。当四种消除时，心识则灭，此时无转执之障碍，无生灭相状，因为生灭显现是由转执使心识显现。如是转执穷尽时，基础自生智慧不变性现前即是智慧身，故无需修密乘道路，因金刚定道位可消除转执，故显教中并非无转执对治法。例如大圆满四种显现。吉祥！
辨有无二不违
又《无垢光》中以"兔角不存在"与"瓶有非一"为例说明有无义不相违。同一基础上，名言有与胜义无这两种有无不相违。名言中瓶等显现或存在无人能破，而以胜义观察寻求时不见微尘许实体，因此无不相违，这是由事物法性决定，无人能责难。
未能如此理解的空性论者，不能在同一基础上建立名言有与胜义无的不相违、同一义，而执着有无相违。认为有无互为相违，思考："在同一基础上怎能并存？"于是执着所谓"有"的瓶子，所谓"无"的真实成立为各自独立存在。
以名言观察所确认的互相排斥而相违者，如兔角与瓶子，一不存在一存在。


 །དེ་དང་འདི་མི་འདྲ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་མེད་པ་གཉིས་གཞི་གཅིག་ལ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་རུང་སྟེ། མི་རུང་ན་དོན་དམ་པར་མེད་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་པར་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་བྱའམ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་རི་རྭ་སོགས་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་རིགས་པས་བདེན་གཉིས་ཆོས་འགལ་བར་འགྱུར་ནའང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་
22-4-6a
པ་རི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་བུ་སོགས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་ཟིན་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ནམ་ཡང་མིན་ཏེ། དོན་དཔྱོད་མེད་ཀྱང་དེ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ལྷག་པོར་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཅིའང་མེད་པས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཡུལ་མིན་ནོ། །བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་འདི་རྣམས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཙམ་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་མ་རྙེད་པ་ནི་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་རང་གཞན་སུས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དམིགས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་དོན་དམ་པར་མེད་པར་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཙམ་སུས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རིགས་པ་མི་སྲིད་པས་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདིར་སུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཟློག་སྟེ་སྨྲ་མི་ནུས་པ་ནི། རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་སྣང་སྟོང་། སྟོང་བཞིན་སྣང་། སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་ཡི། ཆོས་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་པ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྟོང་ཚུལ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་
22-4-6b
སྣམ་བུ་མེད་པ། གནག་གི་རྭ་ཡོད་དང་། དེ་སྟེང་རི་བོང་རྭ་མེད་པ་ལྟ་བུས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པའི་གོ་ག་ལ་ཆོད། བུམ་ཡོད་དང་། དེ་ལ་སྣམ་མེད་དང་། གནག་རྭ་ཡོད་རི་རྭ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྣམ་མེད་སོགས་སྒྲུབ་པ་ག་ལ་ཡིན། བུམ་པ་ཡང་དག་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཡིན། བུམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་བདེན་མེད་ཅེས་མིང་བཏགས་པ་ལས། བུམ་པ་དམིགས་ན་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ། བདེན་མེད་གྲུབ་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་གོ་དགོས་ཀྱི། དེ་གཉིས་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ག་ལ་ཡོད། གལ་ཏེ་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ན། འདི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། དོན་དཔྱོད་མི་དགོས་པར་ཐ་དཔྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དོན་དཔྱོད་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མེད་པར་མ་འགྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་ཇི་ལྟར་ཁེགས། མེད་པར་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཅི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་དམིགས་ཏེ། དེས་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པའང་མི་སྲིད་དོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་
22-4-7a
དཔྱོད་པ་རི་རྭ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་། དེའི་ཕྱིར་འགག་མ་མྱོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་ཞེས་པའང་མི་དམིགས་ཏེ། དམིགས་ན་སྐྱེ་མེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་ལ་དབུ་འཇུག་ལུང་དྲངས། དེས་ན་རྗེས་ཐོབ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ལས་འདས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ།

 །དེ་དང་འདི་མི་འདྲ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་མེད་པ་གཉིས་གཞི་གཅིག་ལ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་རུང་སྟེ། མི་རུང་ན་དོན་དམ་པར་མེད་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་པར་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་བྱའམ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་རི་རྭ་སོགས་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་རིགས་པས་བདེན་གཉིས་ཆོས་འགལ་བར་འགྱུར་ནའང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་
22-4-6a
པ་རི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་བུ་སོགས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་ཟིན་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ནམ་ཡང་མིན་ཏེ། དོན་དཔྱོད་མེད་ཀྱང་དེ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ལྷག་པོར་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཅིའང་མེད་པས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཡུལ་མིན་ནོ། །བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་འདི་རྣམས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཙམ་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་མ་རྙེད་པ་ནི་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་རང་གཞན་སུས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དམིགས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་དོན་དམ་པར་མེད་པར་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཙམ་སུས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རིགས་པ་མི་སྲིད་པས་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདིར་སུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཟློག་སྟེ་སྨྲ་མི་ནུས་པ་ནི། རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་སྣང་སྟོང་། སྟོང་བཞིན་སྣང་། སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་ཡི། ཆོས་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་པ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྟོང་ཚུལ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་
22-4-6b
སྣམ་བུ་མེད་པ། གནག་གི་རྭ་ཡོད་དང་། དེ་སྟེང་རི་བོང་རྭ་མེད་པ་ལྟ་བུས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པའི་གོ་ག་ལ་ཆོད། བུམ་ཡོད་དང་། དེ་ལ་སྣམ་མེད་དང་། གནག་རྭ་ཡོད་རི་རྭ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྣམ་མེད་སོགས་སྒྲུབ་པ་ག་ལ་ཡིན། བུམ་པ་ཡང་དག་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཡིན། བུམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་བདེན་མེད་ཅེས་མིང་བཏགས་པ་ལས། བུམ་པ་དམིགས་ན་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ། བདེན་མེད་གྲུབ་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་གོ་དགོས་ཀྱི། དེ་གཉིས་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ག་ལ་ཡོད། གལ་ཏེ་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ན། འདི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། དོན་དཔྱོད་མི་དགོས་པར་ཐ་དཔྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དོན་དཔྱོད་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མེད་པར་མ་འགྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་ཇི་ལྟར་ཁེགས། མེད་པར་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཅི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་དམིགས་ཏེ། དེས་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པའང་མི་སྲིད་དོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་
22-4-7a
དཔྱོད་པ་རི་རྭ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་། དེའི་ཕྱིར་འགག་མ་མྱོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་ཞེས་པའང་མི་དམིགས་ཏེ། དམིགས་ན་སྐྱེ་མེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་ལ་དབུ་འཇུག་ལུང་དྲངས། དེས་ན་རྗེས་ཐོབ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ལས་འདས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
这与那个不同。名言中存在的存在和胜义中不存在的不存在这两者在同一基础上是不相违的同一含义。如果不是这样，则凡是胜义中不存在的在名言中也不存在，凡是名言中存在的在胜义中也不应不存在，那么，由胜义观察所否定或证成为不存在的对象，就不应该是名言中存在的法，而应该是如兔角等名言中不存在的东西，（若真如此）则不合理，从而会导致二谛成为相违的法。然而，由胜义观察而证成为不可得的对象，是那些名言中存在的法——即缘起显现、无欺的现象，而对于名言中不存在的兔角和石女儿等，因为它们在名言中已被证明不存在，所以它们永远不是由胜义观察来证成不存在的对象。即使没有胜义观察，它们的不存在也已经确立，而且即使通过胜义观察来考察，也没有任何额外需要证成的，因此它们不是胜义观察的对象。
瓶子等在世俗中存在的这些事物，如果通过离一多等方式观察，则连微尘也不可得，找不到，这是以实力成立的，因此无论是自宗还是他宗都不能证成它们胜义中是可得的，由此证明它们在胜义中不存在。虽然胜义中不存在，但在名言中作为缘起显现、仅仅无欺的现象是无人能破的。因为不可能存在证成名言中不存在的理由，也不可能存在证成胜义中存在的理由，所以在包括天人在内的这个世界上，没有人能够反驳这一点。这不是辩论者的主观意愿，而是由事物自性的力量所证成的。
因此，所谓"显现即空性，空性中显现，显现与空性无违一义现前"，是指对象自身不是空，而是被其他法所空，这是世间人的空性方式，怎么会是胜义瑜伽士的行境呢？例如，瓶子存在，瓶上没有毛毯，牛角存在，其上没有兔角，诸如此类，怎么能理解世俗中存在的诸法的空性呢？瓶子存在，瓶上没有毛毯，牛角存在，兔角不存在，这两者都只是由世俗考察的量所证成，怎么会是由胜义考察来证成没有毛毯等呢？
瓶子在真实中不可得是通过胜义考察（得知的）。瓶子不可得被命名为"无实有"，除此之外，若能得到瓶子，则无实有就不能成立；若无实有成立，则必须理解瓶子在胜义中不存在，这二者在胜义中怎么会有存在与不存在的差别呢？如果说实有在名言中也不存在，那么证成它在名言中不存在的是世俗量，如果是这样，就不需要胜义观察，因为已经由世俗观察证成了，胜义观察又有什么作用呢？如果没有胜义观察就不能证成，那么，若胜义观察未能证成瓶子不存在，怎么能遮破实有呢？如果证成不存在，这本身就是胜义空性，除此之外还有什么独立的实有遮破的理由呢？
通过胜义观察，瓶子不可得，通过它在名言中也不可能是可得的。若通过胜义观察来考察，就像世俗观察证成兔角不存在一样，一切法本来未曾生起，因此也未曾灭，如同本来就未生的了悟，甚至在名言中所说的"生"也不可得，若可得，则非无生。对于这一切，应引用《入中论》。
因此，后得位是显空双运如幻，而在胜义中超越存在与不存在，如虚空。


 ༈ །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཕུང་སོགས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དང་། དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་བཟུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ན། དེ་དང་དེ་ལ་དངོས་འཛིན་འཇིག་ཐབས་མེད་ལ། དེ་དང་དེ་མི་སྟོང་བཞིན་དུ་ཆོས་གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མིང་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་དེ་འདྲས་སྟོང་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་འཛིན་འཇིག་པར་ཅི་ཞིག་ཕན་ཏེ། རི་བོང་རྭ་མེད་པར་བཟུང་ཡང་ཕྱུགས་ཀྱི་རྭ་མེད་པར་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་བཟུང་བས་དངོས་འཛིན་ཅིས་མི་འཇིག་སྙམ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཡང་། རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་
22-4-7b
པར་ཁས་བླངས་ལ། བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་དགག་བྱ་བཀག་པའི་གཏན་མེད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། རི་རྭ་མེད་པ་ཕྱུགས་ཀྱི་རྭའི་ཆོས་ཉིད་དམ་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་། བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུ་མེད་ཀྱང་། སྣམ་མེད་བུམ་པའི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་བུམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ངོར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་ཁེགས་མོད། དེས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ངོར་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ངོར་བུམ་པ་དམིགས་ཀྱང་། དེས་དོན་དམ་དཔྱོད་ངོར་དམིགས་པའམ་ཡོད་པ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །
正理立共许空性
སྤྱིར་སྟོང་ཉིད་རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་ཟིན་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བཀག་པ་མིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོ་སྐྱེ་སུས་ཀྱང་བདག་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་བདེན་པ་མེད་པར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས། གཙོ་བོ་རྟག་པ་སོགས་མུ་སྟེགས་པས་གསར་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་དགག་བྱ་ཡིན་ཀྱང་། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་བཀག་པ་འདི་ཡང་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་
22-4-8a
བསླུ་མེད་སྙོན་མེད་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གནས་ལུགས་སུའམ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་ལ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་གླང་པོ་ཆེ་ལྟར་སྣང་ཡང་། གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་རང་ལ་འགྲུབ་ཟིན་གྱི་དཔེས་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་གླང་པོ་ཆེ་དངོས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་། སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པར་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་བསྒྲུབ་པས་འགྲུབ་ལ། དེའི་ཚེ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་གྲུབ་པའམ། མ་རྙེད་པའམ། མ་དམིགས་པ་དེ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་འདི་དག་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལ་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། དོན་ལ་ཁྱད་མེད་པར་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
在名言中存在的蕴等上执着为我和我所，以及执取它们的本性而生起烦恼和三轮的分别，如果名言中存在的诸法不是以自性空，那么对它们的实执将无法消除。即使承认它们不空，而被其他法——名为"真实存在"的名言中不存在的东西所空，这又怎么能帮助消除对瓶子等非自性空的诸法的实执呢？就像认识到兔角不存在，也不会认为牛角不存在一样。
如果有人想：认为一切法无实有，为何不能破除实执？虽然一切法都是以真实存在而空，但如果承认它们非自性空，并且承认真实存在在名言中不存在，而瓶等在名言中存在，那么否定名言中不存在的所遮就不适合成为名言中存在的诸法的法性，正如兔角不存在不是牛角的法性或空性本质，虽然瓶子上没有毛毯，但无毛毯不是瓶子的空性一样。
因此，由于胜义观察中瓶子不可得，所以对于胜义观察而言，名言中的存在也被遮破。但这并不是在证成它在名言观察中不存在，因为虽然在名言观察中可得到瓶子，但这并不能证成它在胜义观察中可得或存在。
正理立共许空性
一般而言，当以理由确立空性时，已经由名言观察而证成在名言中不存在的，不是由胜义观察所否定的，因为凡夫也不会对这些执着为二我，也不需要通过胜义观察来证明它们在胜义中不存在或无真实性。虽然常主等外道新增的妄想是要在名言中否定的对象，但通过离一多等理由否定它们，这也是通过名言观察的方式进行的。
因此，对于这些在名言中无欺无过地存在的事物，凡夫们执着它们如同显现那样存在于实相中或真实成立，就像幻术所现的大象虽然显现为大象，但并非真正的大象等，这些是世间自身已经承认的例子。同样，由缘起力而显现为实际大象的这些现象，虽然显现但并非如此成立，这是由胜义观察的量所证成的。此时，通过胜义观察而不能经受考察、未被发现或不可得的这种情况，被称为"名言中存在的一切法不能经受胜义观察的考验"、"自性自相空"、"胜义中不存在"、"无真实成立"等，这些表述方式虽然在词语上有所不同，但在实义上没有差别，都归结为同一要点。


 །དེས་ན་བུམ་སོགས་འདི་དག་དོན་དམ་པར་རམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅེས་བྱས་པས་མི་ཆོག་པར། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་། དེས་ན་བུམ་པ་རང་ངོས་མི་སྟོང་། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་
22-4-8b
དཔྱད་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མ་རྙེད་མི་དམིགས་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་ཀྱི། དེས་ལྷག་མ་ཐ་སྙད་དུ་ལུས་པ་ཅུང་ཟད་གཅིག་གྲུབ་ནས། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མི་སྲིད་པས། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཐ་སྙད་དུའང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པར་གོ་དགོས་ན། མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་རང་རང་ངོ་བོས་ཞེས་པའི་དཔེ་ལྟར། མོ་གཤམ་བུ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། མོ་གཤམ་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་དཔེར་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་ཞེས་པ་འདི་ཐ་སྙད་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ཅིག་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་རྣམ་བཞག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་བཀག་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་བཀག་ཅེས་པ། མེས་ཤིང་བསྲེག་པ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཕན་ཆད་ཐ་སྙད་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་དགོས་ན། བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་འདི་རྣམས་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་། ཐ་སྙད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྟོང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ནི་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུན་མ་ཆད་
22-4-9a
སྙད་བྱས་པ་དང་། རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་རུང་། ལྟ་བའི་རྩོད་ཡིག་ཕ་ལམ་དུ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་མིན་ཚུལ། དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་རྣམས་དྲངས། དེ་གཉིས་དོན་མི་གཅིག་པ་ལྟར་ན། བདེན་གྲུབ་སྟོང་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་རིགས་པ་འདི་ལ་བུམ་པ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་རིགས་པ་གཞན་སྟོན་རྒྱུ་ཡོད་ན་སྨྲོས་ཤིག །བུམ་པ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གྲུབ་པ་སུས་ཀྱང་གཞིག་མི་ནུས་ལ། དཔྱད་བཟོད་མེད་ན་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་སུས་ཀྱང་ཟློག་མི་ནུས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
因此，虽然瓶子等这些在胜义或真实中不存在，但仅仅说它们在世间名言中存在是不够的。如果分析"瓶子不空于瓶子，瓶子空于真实存在，因此瓶子非自性空，而是空于他法真实存在"，这样观察时，将证明瓶子在胜义中未被发现、不可得，是空性，而不是说留下名言中的某些剩余部分得以成立。因为不可能有所谓名言中可得的某些事物，正如月称论师所说："如同石女之子，以自性，生起在真实中不存在，在名言中也（不存在）。"这里的"以自性"是指名言中的瓶子等和生起等的自性，即法的本性，而不是要理解为"真实成立的自性"。如果必须这样理解，那么"如同石女之子以自性"这个比喻中，石女之子从未生起，比喻的是石女之子的自性不存在。
如果这样想：这样的话，所谓的"胜义"就是否定了名言的一个纯粹的空无，因为没有名言的安立，所以名言就被否定了。但所谓"名言被否定"，如果是像火烧木头那样的空性，那么此后名言显现的相续就应该断绝。然而，无论是否经过观察，虽然瓶子等名言的事物确实以自性或法性而空，但如此空的同时，名言缘起的显现却在任何时候都未曾间断。
虽然将无法经受胜义观察考验称为无实有，或者称为自性空，或称为胜义中不存在，但在《见解辩论文》中，引述了声称"无法经受胜义观察考验不是被称为无实有"的说法，以及这两者是同一含义的过失。如果这两者不是同一含义，那么证明无实有的理由是否需要通过离一多等理由来证成？如果需要，那么如果瓶子能够经受考察而成立，请说出是否有其他能够证明独立的真实存在不能经受考察的理由。如果瓶子能够经受考察而成立，那么没有人能够破除瓶子真实成立；而如果不能经受考察，那么没有人能够否定瓶子是自性空的。


 །འཇིག་རྟེན་སོ་སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པ་ཉིད་བདེན་པར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། བདེན་འཛིན་ཟློག་དགོས་ན། བུམ་པ་ཉིད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་མི་དམིགས་པར་མ་གྱུར་བར་དུ། བུམ་པ་བདེན་འཛིན་ཇི་ལྟར་ཁེགས། དེ་མི་ཁེགས་བཞིན་དུ་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པར་བཞག་ནས། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་རིགས་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་འགོག །བཀག་ཀྱང་
22-4-9b
མི་དགོས་ཏེ། སོ་སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་འཛིན་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པས། དེ་སུའི་ངོར་འགོག་པ་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག ༈ །གཞན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་བུམ་སོགས་འདི་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ལམ་གཞི་ཡིན་ཏེ། རི་རྭ་སོགས་གཏན་མེད་རྣམས་དེའི་དཔྱད་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་མོད། ཁྱོད་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཡུལ་དུ་མ་སོང་ལ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་རྣམས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་གཞི་ཡིན་པ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་གཞི་དང་དཔྱད་བྱ་མིན་ན། དེ་མ་དཔྱད་མ་བཀག་པར་བདེན་གྲུབ་ཇི་ལྟར་ཁེགས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་དཔྱད་བྱར་བྱས་ནས་མི་དཔྱད་པར་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་སྤར་ཟིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགོགས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོང་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་རང་ཉིད་བུམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། མ་གྲུབ་ན། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོར་མི་བདེན་པར་གྲུབ་ན། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཉམས་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མིན་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་
22-4-10a
བདེན་སྟོང་མིན། སྣམ་བུ་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱིས་བདེན་སྟོང་དུ་ཁས་ལོངས་ཤིག །ཐ་སྙད་བདེན་པ་མི་བདེན་ན། བདེན་གཉིས་མེད་ལ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར། ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་མེད་དགག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་ལའང་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོང་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་ན། དོན་དམ་མི་བདེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་མི་སྲིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཡོད་གོ་མི་ཆོད་ན། ཀུན་རྫོབ་མི་བདེན་པའང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཟུང་འཇུག་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་ལ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་ན། དེ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ལྟ་བས་ཞི་མཐའ་འགོག་ནུས་ལ། དེ་ལྟར་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོ་སོགས་སྲས་བཅས་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ལྟར་ངེས་མོད། ཁྱེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་ཐེག་གསུམ་ཐུན་མོང་པའི་ལམ་དུ་འདོད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་དེས་ཞི་མཐའ་མི་འགོག་པར་མ་ཟད། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་མཐའ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ནི། ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་
22-4-10b
ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་འཚལ་ན། སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཞིག་ལ་འཁྲུལ་པས་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ། ཐག་པ་སྦྲུལ་འཛིན་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཐག་པ་ཐག་པས་མི་སྟོང་ཡང་། སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུའི་མེད་དགག་ཅིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བཟུང་ན། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་ལྟ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སུའང་འདི་མེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རང་ལམ་ན་སྲིད་རྩ་གཅོད་ནུས་མེད་ཅེས་ཁས་བླངས་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཚབ་ཆེའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
由于世间凡夫常人执着瓶子本身为真实是错误的，如果需要破除真实执着，那么在未通过胜义观察来考察瓶子而发现其不可得之前，如何能破除对瓶子的真实执着？在无法破除这种执着的情况下，如果保持瓶子不空于瓶子的立场，又如何通过任何理由来否定与瓶子分离的独立真实存在？实际上也不需要否定，因为即使对于凡夫常人，也没有人执着瓶子以外的真实存在，那么这是为了谁而进行否定呢？请说明。
此外，名言中存在的法，如瓶子等，是胜义观察进行考察的对象或基础，因为兔角等根本不存在的东西不作为其考察对象。但按照你的说法，似乎认为名言中存在的一切都不是胜义观察的对象，而名言中不存在的反而是胜义观察的基础。如果名言中存在的一切不是胜义观察的基础和对象，那么在不观察不否定它们的情况下，如何破除真实存在？如何在不对名言中存在的东西进行离一多等观察的情况下，单独否定独立的真实存在？
如果名言中瓶子不空于瓶子，那么瓶子也不会空于真实存在，因为在名言中瓶子本身真实成立为瓶子。如果不是这样，如果名言中瓶子等法不真实成立为自性，则名言真实性就会丧失，名言也就不是由名言观察的量所证成，因此请承认瓶子不是自性空，而是空于毛毯等其他法。如果名言不真实，则没有二谛，如果二谛不可分，就没有真实性，而空于其他法的空性——无遮——将成为真实性，这种空性甚至在外道的教义中也存在，如经中所说："一切有为法本来空，部分空性是外道的（见解）。"
此外，如果以胜义不存在不能了解不存在，那么胜义不真实而世俗真实，二谛双运就不可能。如果以世俗存在不能了解存在，那么世俗不真实也是类似的情况。如果了悟双运、具一切最胜相的空性，就能了悟轮涅平等，那么通过了悟这一点的见解就能遮止寂灭边，这正如大佛子等佛及佛子所说的确定无疑。但你所说的空性被认为是三乘共同的道，如果没有悲心，它不仅不能遮止寂灭边，而且本身就是自性的寂灭边，这种想法连双运离戏或具一切最胜相的空性是什么样子都不知道。
空性指的是对名言中不存在的法错误地增益为存在，如同把绳子误认为蛇。虽然绳子不空于绳子，但空于蛇，如果把这种无遮视为真实性，认为这种无遮空性是三乘道的见解，并且在金刚乘的情况下也认为如果没有这种见解，金刚乘的自道就无法断除轮回之根，这种主张是极其错误的。
;


 །དེ་འདྲའི་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ཟུང་འཇུག་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མིན་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་གིས་ཕྱོགས་ཙམ་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་དག་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སོགས། མེད་དགག་གི་སྟོང་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་ཚུལ་ཁྱོད་དང་འདྲ། ཐེག་ཆེན་པས་དོན་དཔྱོད་ཚད་མའི་རྗེས་དཔག་གིས་གོ་ཡུལ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། གྲངས་མེད་གཅིག་གི་ཚོགས་བསགས་དང་འབྲེལ་བས་རྗེས་སུ་མཐོང་ལམ་ན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་བྱ་དེ། སྔགས་ཀྱི་མྱུར་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་མཐོང་ནུས་པ་དེས་སྔགས་མྱུར་ལམ་ཡིན། དེ་ཡང་དབང་པོ་སྨིན་པའི་གང་ཟག་ལ་བླ་མའི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཟུང་
22-4-11a
འཇུག་གི་དོན་ཐད་ཀར་གྲོལ་ལམ་གྱིས་རྟོགས་ནུས་པ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྲོལ་ལམ་གྱི་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་ནས་ཐིམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོད་གསལ་ཤར་བའི་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཡིན། མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྔགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དུ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འབྱེད་དགོས། མདོ་རང་ལམ་གྱི་སྦྱོང་པ་སྔོན་སོང་ཚེ་འདིར་ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་། མདོ་རང་ལམ་བསྒོམ་པས་ཚེ་འདིར་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་། ལས་དང་པོ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་ནུས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཡུལ་ཙམ་འཆར་བའང་། ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་པའི་ལག་རྗེས་མིན་པར་གོ་མི་ནུས། དེ་འདྲའི་ཟུང་འཇུག་དེ་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲོད་ན་མྱུར་དུ་ངེས་ནུས་ཀྱི། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་དཔྱད་པས་གོ་ཡུལ་རབ་རིབ་ཤར་ཀྱང་མྱོང་བས་ཡིད་ཆེས་འདྲེན་དཀའ་བས། སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་འདི། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པའི་ཐབས་མཁས་ཡིན་པར་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མངྒ་ལཾ། ༈
辨诸法自性非空之说
ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་
22-4-11b
ཁས་བླངས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་ལ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མིན་ལ། བདེན་གྲུབ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ནམ། དེ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདེན་གྲུབ་མ་དག་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ན། ཐོ་ཡོར་མི། ཐག་པ་སྦྲུལ་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པས། དེ་མེད་པས་ཐོ་ཡོར་དང་ཐག་པ་ཚུལ་དེས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཅིས་མ་ཡིན། བུམ་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མིན་པར་འགྱུར་སོགས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
这种不住于轮回与涅槃的双运、具一切最胜相的空性是大乘特有的证悟方式，声闻缘觉连其一部分也不能证悟。他们对人无我等的理解，是无遮空性对诸事物的见解方式，与你相似。大乘通过胜义观察的比量推理确立了其所了知的对境，通过积累一无数劫的资粮，在后得的见道位直接证悟，而依靠密乘的捷径可以在今生证见。对于根器成熟的人，通过上师的指点，可以通过直接解脱道了悟自心无生双运的意义，这是大圆满的意趣。对于精进者，通过气融入中脉的力量，生起明光而直接证悟。
虽然是现量证悟，但在密乘加行道的阶段称为比喻智慧，在密乘见道位称为实义智慧，需要作此区分。对于已在前世经历过显乘修行并在今生住于法顶位的人，即使通过显乘自道的修行也能在今生现量证见法性真谛，但并非所有初学者都能做到这一点。即使仅仅是生起双运真实性的了解，也无法不通过积累广大资粮而获得。如果从心性的角度直接指出这种双运，就能迅速确信，而通过向外寻求的分析虽能生起模糊的理解，却难以通过体验引生信心。因此，确立心无生，是以少许劳力证悟究竟胜义的善巧方便，如《大日经》所说。吉祥！
辨诸法自性非空之说
另外，如果承认一切法不是自性空，那么一切法就不是自性清净，因为只有对自性空的事物才称为自性清净。如果一切法不是自性清净，那么真实存在是自性清净还是不清净？由于它是空的，所以真实存在是不清净的迷乱现象，而其不存在则是自性清净。如果一切法因为没有真实存在而是自性清净，那么把木头人误认为人，把绳子误认为蛇是迷乱显现，由于这些不存在，为何木头和绳子不以这种方式成为自性清净？这将导致瓶子等法只是通过其他法而成为自性清净，而自性本身不是自性清净，等等。


 ༈ །
辨胜义无则非无,世俗有则非有之说
ཡང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཡོད་གོ་ཆོད་ཟེར་བ་ལྟར་ན། དངོས་སུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཤུགས་ལས། གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བློ་ངོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོད་གོ་ཆོད་ལ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཉིས་སྣང་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་པར་ཁས་བླངས་པས། གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་དང་དེའི་ཡུལ་གཉིས་ཀ་བདེན་ཞིང་མཐར་ཐུག་ཡང་དག་པའི་དོན་
22-4-12a
ཡིན་ལ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མངའ་བའི་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དང་། དེའི་ཡུལ་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ཀ་རྫུན་ཞིང་ལོག་པར་ཁས་བླངས། ལམ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ཚིག་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་འདི་འདྲ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་དེ་ཇི་འདྲ་ཡིན་པ་བརྟག་པར་གྱིས་ཤིག །ཧ་ཧ། འོ་ན་སྔ་རབས་པ་དག་གིས། དེ་ཟློག་ལ་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་ན། གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད། ལམ་བྱང་ཕྱོགས། འབྲས་བུ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོད་གོ་མི་ཆོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ན། སྔ་རབས་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་པས། དེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་གོ་མི་ཆོད། དོན་དམ་པར་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གྲུབ་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་ཟློག་པས། འདི་དང་གཞན་པའི་ཁས་ལེན་མི་འདྲ་སྟེ། འདི་ལ་གོ་བ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་ལ། ཅིག་ཤོས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔ་རབས་གཞན་སྟོང་པ་ལྟར་ན། ཁས་བླང་དེ་སྐྱོན་མེད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་ངོ་ན་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོད་གོ་མི་ཆོད་དེ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་
22-4-12b
ཀྱི་ངོར་གོ་མི་ཆོད་ལ། དོན་དམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ཞིང་དེ་དག་དོན་དམ་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་མིན་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པས་ཡོད་གོ་ཆོད། དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་ཆོད་ཅེས་ཟེར། རང་སྟོང་པའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཤ་སྟག་པས། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་མི་སྲིད་ལ། གཞན་སྟོང་པའི་ལུགས་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དོན་དམ་རང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་རབ་ལན་དུ་གསལ་ཏེ་རང་སྟོང་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །ཕྱི་མ་གཞན་སྟོང་གི་དོན་དམ་སྒྲུབ་ཚུལ་དེ་གནས་སྣང་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པ། ཡོད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་བདག་གཉིས་དང་། དེས་བསྐྱེད་པའི་མ་དག་འཁོར་བའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་གནས་སྣང་མི་མཐུན་ཏེ། བདག་མེད་ལ་བདག་ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཀྱང་མ་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པས་ཕྱེ་བ་
22-4-13a
ཟག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་འཁྲུལ་ཞིང་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་པར་དམིགས་པ་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་ལ་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
辨胜义无则非无,世俗有则非有之说
另外，如果如你所说"胜义中不存在不能表达不存在，世俗中存在能表达存在"，那么从这种直接承认的含义可推知：你实际上承认了在二现迷乱心前显现的一切都能表达存在，而在无二智慧的境界中二现不存在则不能表达不存在。这等于承认具有二现的众生之心及其对境都是真实且究竟正确的，而具有无二智慧的圣者入定以及其所缘离一切所缘的境界都是虚假错误的。这种对空性之道及其所缘境的圣智的诽谤言论是极其不堪忍受的。究竟这样主张的中观师是何种人，应当审察！哈哈！
如果有人想：那么按照古代学者相反的主张，基、蕴界处，道、菩提分，果、十力等一切都不能表达存在，这与你所说相似。按照古代自空论者的观点，仅仅是名言中存在的事物，即使通过胜义观察来考察也不是存在的，因此它不能完全表达存在；而胜义中不存在则在各个方面都成立，虽然名言中存在，但不能反驳胜义中存在。这与其他人的主张不同，因为这种观点有可理解之处，而另一种则没有。
按照古代他空论者的观点，这种承认无过失地成立，因为在二现迷乱前显现的一切世俗都不能表达存在，因为在圣者智慧前不能被了解；而胜义和无二的基道果等一切法不是自性空，它们是胜义而非世俗，因此胜义中存在能表达存在，胜义中不存在能表达不存在。
在自空论者的观点中，因为一切皆是胜义中不存在，所以不可能有胜义中存在的法；而在他空论者的观点中，胜义中不存在的是世俗，胜义中存在的就是胜义自身。我们的观点在《回答》中已经清楚阐述，即自空论者的观点。后者他空论者的胜义成立方式是依据所显与实际是否相符而言，不能经受胜义观察考验的称为胜义中不存在，能经受考验的称为胜义中成立。这两者都是由世俗观察的量所确定，而不是证明自性非空。
因此，两种我执的所缘对象——二我，以及由此产生的不净轮回的一切显现都是世俗，因为所显与实际不符：无我显现为有我，本自清净却显现为不清净。由无我所区分的无漏涅槃诸法称为胜义，因为无迷乱且所显与实际相符：无我被认识为无我，本性清净显现为清净。


 ༈ །དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པར་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་སྒྲུབ་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དག་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་དུ་མར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པས། འདི་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་གོ་དགོས་ཀྱི། སྔ་ཕྱིའི་དོན་དམ་འཇོག་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་ཕན་ཚུན་རྩོད་པ་སྨྲ་ན་གཞན་སྟོང་རང་གི་ལུགས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་བྱེད་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཡིན་ན། རིགས་པ་དེས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དམིགས་མཚན་ཀུན་བྲལ་གྱི་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི། མི་སྟོང་ན། བདག་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའང་མི་ལྡོག་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་དང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དེ་ཆོས་བདག་ཡིན་པར་ཟློག་ཏུ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ན་རིགས་པའི་འཇུག་པ་ཁྱད་མེད་པས་འཁྲུལ་པའི་བདག་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་
22-4-13b
ལའང་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་འགྲུབ་བོ། །བདེན་གཉིས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནམ་ཡང་མི་ཟློག་པར་འགྲུབ་ཀྱང་། གནས་སྣང་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བདེན་གཉིས་འདི་ཡང་ཁས་ལེན་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལའང་། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་བསླུ་མི་བསླུའི་ཁྱད་ཕྱེ་དགོས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཚད་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །དོན་དམ་པའི་མིང་བཏགས་ཚད་སྟོང་རྐྱང་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ལ་གཞལ་ལུགས་ཀྱི་མིང་སོ་སོར་འོང་བའི་ཚུལ་གཉིས་འདི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེའོ།། ༈
说宝性论中疑点
རྒྱུད་བླའི་དོགས་བཤད། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་གསུངས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་གྱི་ཁམས་སུ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། སེམས་ཞུམ་སོགས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་པའི་དོན་དུ་གསུངས། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་འདྲའི་ཁམས་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་རྫུས་ཚིག་དྲང་དོན་ནམ། ངེས་དོན་གང་ཡིན་ན། དྲང་དོན་
22-4-14a
ཡིན་ན་རྒྱུད་བླའི་རང་ཚིག་དང་དངོས་སུ་འགལ། ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཇིག་མེད་རྟག་པའི་ལམ། ཐེག་ཆེན་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིན་པར་ཡང་། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །སོགས་ཀྱིས་བཤད་དེ། ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མི་ལྡན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་པས་འབྲལ་རུང་དང་། ཟག་མེད་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཁའ་གོ་འབྱེད་དང་། ཉི་མ་ལ་འོད་བཞིན་འབྲལ་མི་རུང་བར་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྡན་ཏེ། གཤེགས་སྙིང་ནི་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་ཡིན། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཐོག་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཡིན། ཟུང་འཇུག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ། དེ་རྟོགས་པས་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕྲ་བ་གང་ཟག་ཕན་ཆད་སྤང་བྱ་གཏན་མེད་པ་ནི། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་སོགས་གཞི་ཡིན། དེ་སྤང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་
22-4-14b
ནའི་ས་ཡིན་ལ། དེ་བཞི་སྤང་ན་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
虽然如此，就缘起显现无欺为世俗，胜义观察时不能经受考验为空性这种显空二谛的成立方式而言，清净的身和智慧的显现也因显现为多种而是空的，而不是不空的，因此这两者应理解为无违。若混淆前后胜义安立方式为一而相互争论，则他空自宗也不能成立，因为如果以胜义观察理由作为安立世俗的标准，那么通过这种理由也必须承认身和智慧也是离一切所缘相的空性，如果不空，则不能否定二我的存在，因为对具有身和智慧的补特伽罗来说，无法否认补特伽罗我的存在，也无法否认身和智慧真实存在是法我。如此一来，由于理由应用无差别，要么迷乱的二我也存在，要么无迷乱的显现也空于二我。
对于那些主张二谛的人来说，他们永远不会否认一切法是显空双运离戏的，尽管如此，基于所显与实际是否相符的二谛也必须承认，因为对于属于显现世俗方面的法，也必须区分迷乱与否、欺诳与否的差别，并非所有世俗都必须是迷乱显现。并非所有冠以胜义名称的都必须是单纯的空，世俗和胜义依据认知方式而有不同名称的这两种方式，在经典和大论中都是广为人知的。善哉！
说宝性论中疑点
如果有人问：《宝性论》中先说一切法如云如梦空，之后又说一切众生心的法性界是具有本然功德的如来藏，这么说的目的是什么？回答是：为了断除畏惧等五种过失而宣说。如此宣说的法界功德，是否存在？如果不存在而说存在，是权说还是了义？若是权说，则直接违背《宝性论》自身文字。实为了义，因为发菩提心后不退转是不坏常道，是大乘特有的证悟方式。
这一点可从"真实边际是远离有为"等文句得到解释：由业烦恼异熟所摄的轮回诸法本来不在法界中，因为是自性清净所以可以分离；而无漏不住涅槃的一切功德，如同虚空开显和阳光照耀一般，与自性不可分离地存在于自己的法性中。如来藏并非仅仅是空，而是明空，这是一切法本初基础的实相。它是双运真如不二的实相，是具一切最胜相的空性，以自性不住于轮涅，佛陀的功德本自具足，证悟它能生起大乘道的一切功德。
业烦恼异熟微细所知障以后再无所断，如"无明习气"等是基础，断除它仅是佛地，断除这四种障碍后，究竟功德——力等佛法大海显现，即法界功德本身的显现。这只是佛的种性，而非声闻缘觉等的种性，因为与佛陀的功德不可分离。
;


 །འོ་ན་ཁྱི་ཕག་སོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དམ་ཟེར་ན། སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་དེ། ཁོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཁམས་ཡོད་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རལ་གྲི་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཤུབ་ཏུ་ཆུད་པ་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་དང་། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ཀྱང་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་པ་ལ་མངོན་གྱུར་ཏུ་མི་འཆར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པས་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་མི་སྣང་སྟེ། དེར་མ་ཟད་དེའི་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ལ་མངོན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་འདི་ལ་བསམས་ནས། སྟོབས་བཅུ་སྐྱེ་རུང་
22-4-15a
གི་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་དངོས་སུ་མེད་ཟེར་བ་ཡོད་པའང་དཔྱད་ཚུལ་དེའི་དབང་དུ་དེ་ལྟར་རུང་མོད། སྐྱེ་རུང་གི་རྒྱུ་དེ་འདུས་བྱས་སེམས་ཀྱི་ཡིན་ན་སེམས་ཡིན་ཚད་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་རུང་དུ་སྒྲུབ་དཀའ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་བཅས་སྦྱང་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་རང་གིས་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འདི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས། སྨིན་པའི་རྒྱུ་རུ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལྟ་བུའི་ཁམས་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གཉུག་སེམས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། དེ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་ལ་ངོ་བོ་སྟོང་པས་དམིགས་མཚན་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་། སྟོང་རྐྱང་མིན་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན། སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་ནི་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་མོད། བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་དེ་ལ་མེད་པ་མིན་ཀྱང་། མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁམས་རང་གི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་མིན་ན། དེ་འདྲའི་ཁམས་དེ་ཡོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྟོང་རྐྱང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ལམ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སམ། 
22-4-15b
གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ལམ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་སྟེ། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚེ་སངས་རྒྱས་རུང་གི་རིགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཚེ་མངོན་གྱུར་ཡིན། སངས་རྒྱ་རུང་ཡིན་ཡང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་དེ་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཡིན་པས་སོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་གནས་གྱུར་པའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་རུང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་ལྔ་པོ་གཤེགས་སྙིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པ་ལས་འབྱུང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་འགྲུབ་པའི་གནད་ལ་འདི་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་སེམས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ནོ། །མངྒ་ལཾ། ༈
辨他空论空性
མཚར་བརྗོད། གཞན་སྟོང་པས་ཅིག་ཤོས་ལ་སྨྲས་པ། སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། དཔྱད་བཟོད་དང་། རྙེད་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གཞན་ཁས་བླངས། དཔྱད་བཟོད་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་མི་བཟོད་པ་མ་ཡིན་
22-4-16a
པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན་དོན་དཔྱོད་ཚད་མས་སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བཀག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་དོན་དཔྱོད་ཚད་མས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་དམིགས་ན་དེ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་དམིགས་ཤིང་མ་གྲུབ་ན་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如果有人问：狗、猪等众生的心相续中有十力智慧吗？十力智慧的功德本来就存在于他们相续中的如来藏中，因为这是他们自己法性的功德，只要有法界，就有功德，但并未显现。就像剑有切割的功能，但在剑鞘中时切割功能并未显现；或如镜子虽有显现影像的功德，但放入盒中时影像并不实际显现。众生相续中的障碍使法界的功德无法显现，不仅如此，即使他们自心的法性——具一切最胜相的空性存在，也未显现，功德又怎能显现？
基于这种未显现的情况，有人说只有十力生起的潜在因，而非实际存在，这种分析方式是可以接受的。如果这种潜在因是有为心，则很难证明一切心都能生起十力；如果是通过净化二障及习气，由自心所成就，那么这就是无为法界的功德，不适合作为成熟的因。
这种法界就是所谓的心的自性光明、本初心。它从未中断，本性空故没有任何特征，但并非仅仅是空，而是无相的自性光明。我们也承认，在障碍未净的心相续的如来藏中，十力智慧并未实际显现，但这并不是说无上法的功德不存在于法界中，而是因为有障碍使其不能显现。如果法界的自性不本具佛陀的功德，即使有这样的法界，也不能成立为佛种性，如同单纯的空一样。
因此，法界光明、自生智慧、本初心光明、如来藏这些名称同义，这是佛种性，当在有障相续中存在时，是能成佛的种性，成佛时则是显现的。虽然是能成佛的，但无为法性在实际状态上无前后差别，因为本性不变，在显现方式上可以用转依的名言来表述。
通过教导这种佛种性的存在，断除五种过失，从而对无上菩提不退转。五种过失是由于未闻如来藏存在于一切众生中而产生的。这是究竟一乘成立的关键，也是金刚乘中心性本来成佛的关键。吉祥！
辨他空论空性
奇特论说：他空论者对另一方说：空性，应是真实存在，因为是胜义观察量所成立、所缘、能经受考验和所得的对境。其他因已被承认。能经受考验，因为不是不能经受考验。如果因不成立，则胜义观察量不能证成空性，因为被否定了。此处有遍，因为如果胜义观察量不能经受考验地认知，那么它就不是胜义。如果被认知而不成立，则没有证成空性的量，空性将永远不能成立。
;


 །དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་རིགས་པའི་འགྲོས་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། དཔྱད་བཟོད་དང་། རྙེད་དོན་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དེས་གྲུབ་པ་སོགས་བཞི་པོ་བཟློག་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཐལ། དོན་དམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་བློའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དུ་མེད་ན་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་བློའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པའམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མིག་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པས་བུམ་པ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་
22-4-16b
ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །མི་འགྱུར་ན་དོན་དམ་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་མ་ཡིན་པར་མི་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐབས་བདེན་མི་བདེན་ཐ་སྙད་དུ་བསླུ་མི་བསླུའི་དོན་དུ་བཀོད་ལ། བདེན་གྲུབ་ནི་མི་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་སྟོང་ཀུན་མེད་པ་བསྣན་ཡང་མི་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་སྟེ། བདེན་མེད་ལ་བདེན་མེད་བརྩེགས་ཀྱང་བདེན་མེད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། བདེན་མེད་ཟློག་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་ལྟར་ན། སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། མི་བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཐལ། འདོད་དགོས་སོ། །མི་འདོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཐལ་ཏེ། བདེན་མེད་ཟློག་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ཀུན་དོན་གང་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་མེད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་མེད་པར་ཁས་བླང་ན། བདེན་གཉིས་མེད་པ་དང་། དེ་རྟོགས་སུ་མེད་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་སོ། ༈ །ཟུང་
22-4-17a
འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་རང་གི་ངོ་བོ་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བློས་རྟོགས་བྱའམ་ཡུལ་ཡིན་པར་ཁས་མི་ལེན་ཐབས་མེད་པས། དེ་ལའང་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་འཇུག་གོ། ༈ །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས། གང་ཡིན། མེད་ན་དོན་དམ་མེད་པ་དང་། རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་མིན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ལུང་དང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའམ་གནོད་མེད་དུ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཟློག་ན་དོན་དམ་དང་སྟོང་ཉིད་མེད་པ་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་དགག་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་པ་བདེན་གྲུབ་བཞིན་ནོ། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་སོགས་དོན་དམ་མེད་ཅེས་ཞལ་བཞེས་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་མེད་ན་རྣམ་ཀུན་མི་འཐད། ཡོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་མེད་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་མེད་པས། དོན་དམ་མེད་པར་ཁས་ལེན་སོགས་མཐའ་ཡས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如此建立的理由进程是合理的，就像必须承认由名言观察量所成立、所缘、能经受考验和所得的对境是名言中存在，而与这四者相反则是名言中不存在一样。
此外，空性，应当胜义中存在，因为是无倒了悟胜义的心识对境中存在的缘故。进而，因为是圣者入定的对境。若不是对境，则将成为非对境。同样地，瓶子，应当名言中存在，因为是无倒了悟世俗的心识对境中所缘或存在的缘故，如同无错误眼识所缘的瓶子。
因此，空性胜义中存在，且由胜义观察量所成立，所以成为真实存在。如果不是这样，则胜义将不是胜义而成为世俗，空性将不是真实成立而是非真实成立。
如果有人想：在此情况下，真实与非真实是指名言中的欺不欺，而真实存在是指非空的意思。即使在空性上再加上没有一切空，也不会成为非空，因为不会超出空性，就像在无实上再加上无实，也不会超出无实的状态一样。
另外，如果如你所主张，否定无实就成为真实存在，那么空性，应当不是真实成立，因为是你所认可的。如果认可，那么它应当是非真实成立，必须认可。如果不认可，则应当是真实成立，如同否定无实的方式一样。
此外，空性到底是什么？如果是世俗，则必须承认不存在胜义。如果承认世俗存在而胜义不存在，将导致没有二谛，不能了悟它们，没有双运等无尽过失。
虽然双运离戏的自性超越否定和肯定，但在名言中存在，是胜义，是现量证悟胜义的心所了悟的对境或境界，这些是不能不承认的，因此这些证成方法也适用于它。
另外，空性在有无二者中是哪一种？如果不存在，则将导致没有胜义，不是所了悟的对境等过失；如果存在，则因为经得起经论和理性的检验或无害地存在，且是圣者入定的对境，所以将成为胜义中存在和真实成立。如果否定这一点，则必须承认胜义和空性不存在，因为在你的观点中，被胜义观察理由所否定的对象在名言中必须不存在，就像真实存在一样。萨迦杰尊等承认胜义不存在。因此，若胜义不存在，一切都不合理；若存在，虽在世俗中存在，但不会成为胜义中存在，如同瓶子。若胜义中不存在，则没有胜义中存在的法，必须承认胜义不存在等无尽过失。


 །སྟོང་
22-4-17b
ཉིད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་དེ། དགག་པ་ཐམས་ཅད་དགག་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། སྟོང་པ་ནི་སྟོང་པར་གྲུབ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྟོངས། །འདི་ལྟར་མི་སྟོང་ཡོད་མ་ཡིན། །གསུངས་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་སོགས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་བརྩེགས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་མི་འདའ་བས་སྤྱིར་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་དགོས་ཏེ། མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་པའང་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་པ་དང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཟློག་མི་རུང་སྟེ། ཟློག་ན་བདེན་མེད་ལོག་པས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན། སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་ཏེ། བདེན་པ་གསུམ་པ་ནམ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་སོགས་གོང་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་ཡང་། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ན། བདེན་མེད་བདེན་མེད་ཡིན་ཡང་། དེ་བདེན་མེད་དུ་མ་གྲུབ་པས། ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་གཟུང་བྱ་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཕྱིར། བདེན་མེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་
22-4-18a
ཅད་རང་རང་རང་ཡིན་ཡང་། རང་རང་རང་དུ་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྱོན་པའི་ཚིག་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། བུམ་པ་བུམ་པ་ཡིན་ན། བུམ་པ་བུམ་པར་གྲུབ་དགོས་ལ། དེར་གྲུབ་པའི་ཚད་མའང་ཡོད་དགོས་པ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལའང་མཚུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་དང་མི་བསླུ་བ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་གནས་ལུགས་ཡིན་ན། དེ་དང་དེར་གྲུབ་དགོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་མི་བདེན་རྫུན་པ་དང་བསླུ་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་སྣང་ཚུལ་ལས་གནས་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཟིན་ལ། བདེན་གྲུབ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས་བདེན་མེད་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མེད་པར་འགོག་པའི་རིགས་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་རིགས་པས་གྲུབ་ཟིན་ཡིན་ལ། དེ་སླར་ཡང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཡུལ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་འགོག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་མི་ཁེགས་ཅེས་ཁས་ལེན་པ་དང་འདྲ། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་ལས་ལྷག་པར་བུམ་པ་ཁེགས་ན་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་ལ་དེ་མི་སྲིད་པས་ཐ་
22-4-18b
སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དགག་ཡུལ་མིན་པར་མི་འདོད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ནི། སླར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཆ་མེད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་མི་འཇུག །རྟག་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པ་མི་འཇུག །རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་མི་འཇུག་པས། དེ་བདེན་མེད་དུ་མི་འགྲུབ་ལ། མི་སྟོང་བར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ནམ་ཡང་སྟོང་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། མི་སྟོང་པར་ཟློག་པ་མི་སྲིད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若有人这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如果有人说：空性不能经受胜义观察的考验，因为一切否定都是依赖所否定而假立的。即使如此，空性仍然是空的，如龙树所说："空也称为空，如此无空不存在。"就像空性的空性等堆积到劫数之久，也不会超出空性的状态，因此空性总体上必须在胜义中成立，若不成立则成为世俗，且空性永远不可能是胜义。因此，空性是胜义和胜义中成立这两点不能否定，如果否定，就像否定无实而成为实有一样，空性若非胜义则成为世俗，因为"第三真谛绝不存在"，如果是胜义则是胜义中成立等，如前所述。
如果空性是胜义但不是胜义中成立，那么就像无实是无实但不是无实中成立一样，这将导致不存在任何能被确立为"是"的所取对象，因此就不需要执着于单纯的无实了。如何能像疯子一样说"一切法各自是各自，但各自不成立为各自"？如果瓶子是瓶子，瓶子必须成立为瓶子，且必须有证成它的量，空性也是同样的道理。如果空性是真实的、不欺诳的、胜义的和实相，它就必须成立为这些，就像必须认为世俗是不真实的、虚假的、欺诳的、世俗的，是显现方式而非实际状态一样。
此外，在你的体系中，胜义观察理由只否定真实存在，而这已在名言中被胜义观察否定了，由于通过遮除真实存在而否定了它，所以空性作为肯定无实存在的内涵已经确立。没有理由否定这个空性不是真实存在，因为它已被胜义理由所确立，并且不再是胜义观察的对象，这就像你承认胜义观察否定真实存在但不否定名言中的瓶子一样。如果否定瓶子比否定真实存在更过分，则瓶子在名言中将不存在，这是不可能的，所以你不是认为名言中存在的东西不是胜义观察的否定对象吗？
同样地，空性不是再次进行胜义观察的对象：由于无分别的本性，离一多的理由不适用；由于是常法，无因故四边生灭破斥的理由不适用；因为不是缘起的，所以缘起的理由不适用。因此，它既不能被证成为无实，也不能被证成为非空，因为它的本性永远不会超出空性，不可能转变为非空。


 །ཞེས་མཚར་གཏམ་དུ་ཟློས་ཤིག་དང་། དེང་སང་དོན་ལ་རྟོན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཚིག་ལ་རྟོན་ཅིང་འཆེལ་བས་ཟབ་དོན་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་འཚོལ་ཞིང་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་མང་པོས་བདེན་མེད་ལ་གཅེས་སུ་བཟུང་ནས་གཞན་སྟོང་ལུགས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཤིན་ཏུ་རགས་པས་ཚིག་གཅིག་གིས་སྨ་བབ་པར་རུང་སྙམ་དུ་ཁ་ལྕེ་བརྡར་འདོད་མང་བས་ཚིག་ལ་འཆེལ་ནས་སྒྲུབ་ན་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་ན། ཚིག་རྗེས་འབྲང་བ་དེ་དག་གིས་ལན་ཇི་ལྟར་འདེབས་པ་མཚར་ལྟས་གྱིས་ཤིག །འོ་ན་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་ཆ་མེད་ཡིན་པས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རམ་ཟེར་ན་མི་འགྱུར་ཏེ་ནམ་མཁའ་སོགས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་
22-4-19a
ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པས་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་མི་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་གྲུབ་པས་དོན་ལ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ངོ་བོ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་པ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། དེ་མོ་གཤམ་བུ་དང་འདྲ་ན་དོན་དམ་དང་སྟོང་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་དམིགས་ཡུལ་མིན་པར་འགྱུར་ན། འདི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་གྲུབ་འབྲས་ཡིན་པས་ཁྱད་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཀྱེ་མ་འདི་འདྲའི་ཚིག་རྗེས་འབྲང་བ་ན། །ཡང་དག་དོན་དམ་དོན་ནི་སུ་ཡིས་རྟོགས། །སྙིགས་དུས་ཚིག་ལ་འཆེལ་ནས་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི། །གྲུབ་མཐའི་སྨྲ་བ་དེང་སང་དུས་ན་མང་། །དེ་དག་ཚིག་ལ་འཆེལ་ཞིང་སྨྲ་ལ་དགའ། །རང་ཆེ་འབྱིན་ཅིང་གཞན་དག་ཁྱད་དུ་གསོད། །གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་ཆགས་སྡང་མེ་ལྟར་འབར། །དེ་འདྲས་རྩོམ་པ་པོད་གྲངས་མང་པོ་བསོགས། །ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་གཡེལ་གྱུར་པས། །ཟབ་དོན་མི་ཤེས་ཟབ་དོན་སྨྲ་བར་རློམ། །དེ་དང་དེ་འདྲ་རྣམས་ལ་མཚར་གཏམ་དུ། །འདི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱི་འཆལ་གཏམ་མང་པོ་ཡི། །ཁ་ཤག་བཀྱེ་ལ་ཕམ་རྒྱལ་དགོས་པ་ཆུང་། །མང་དུ་
22-4-19b
བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོར་སྨྲས་ན་ཡང་། །ཟབ་མོའི་དོན་ལ་གོ་སྐྱེད་ཤིན་ཏུ་ཉུང་། །དེ་འདྲའི་འཆད་རྩོད་དེ་ཡང་དགོས་པ་ཆུང་། །དེ་བས་བདག་དོན་ཤེས་པ་འགའ་སྲིད་ན། །དོན་ཆུང་ཚིག་གི་བརྗོད་སྒྲོས་བཟང་ངན་ཙམ། །ཚེ་གཅིག་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོར་མ་བྱེད་པར། །རྒྱལ་གསུང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་དོན། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྦྱར་ཏེ་དོན་བསམ་ན། །བློ་གྲོས་འཕེལ་ཞིང་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་། །དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་འགྱུར་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །རྟག་ཏུ་ཚིག་གི་རྒྱལ་ཕམ་ཅུང་ཟད་ལ། །རེ་བས་ཁ་ཤག་རྩོད་པས་མི་ཡི་ཚེ། །སྟོང་ཟད་ཐོས་པ་ཁ་ཁྱེར་མ་བྱེད་ཅིག །ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །དེ་དང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་སྟོང་ཤེས་ན། །སྟོང་དང་སྣང་བ་འགལ་མེད་རང་གིས་གོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
以此作为奇特谈论吧！如今，人们远离依靠义理，而执着于文字，喜好寻求和宣说深奥的中观宗见。许多人珍视无实，对他空派的粗浅主张仅凭一句话就想予以辩驳，许多人好逞口舌之能，执着于文字立论，若如此证成空性真实存在，那么这些追随文字者将如何回应，请看这奇特景象。
如果有人问：一切无实法都是恒常无分的，是否成为真实存在？回答：不会，因为虚空等不是由胜义观察量所成立，所以不会成为胜义中存在；虽然离一多等理由不适用，但它们完全没有自性成立，这是由现量和比量的名言观察所证实的，因此实际上如同石女儿一样无有自性。
如此的空性与之不同，如果它如石女儿，则会导致没有胜义和空性，也不是圣者入定的所缘境界；而空性是胜义观察的结果，所以有差异。
唉！像这样追随文字的人，谁能了解真实胜义的义理？浊世中执文逐字、持偏见的宗派论者如今多有。他们执着于文字、喜好言辞，自我标榜而轻视他人，宗见的维护者贪嗔如火燃烧，这样的人著作积累了大量卷帙，因为内在疏忽于正确的安置，不懂深义而自称讲说深义。
对于这些人作为奇特谈说：如此而言，辨别争论谁胜谁负意义很小，即使辩说无尽劫海，对于深义的理解也极少增长。这样的讲解辩论也少有意义。因此，如果有懂得自我利益的人，不要将一生精华的修行仅仅放在意义微小的文句优劣上，而是将佛陀一偈教言应用于自心并思维其义，这样智慧增长且获得广大利益。
了知暇满人身有意义后，不要总为些微胜负而争论浪费人生，不要让听闻仅成口头装饰。对任何所知诸法，若能了知其自性为空，则自然明了空与显现无违。
;


 །སྟོང་ཉིད་གཏན་ཕབ་དོན་པོ་དེ་མིན་ནམ། །བདེན་མེད་འབའ་ཞིག་གཅེས་པར་འཛིན་པ་དང་། །སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཕན། །སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་ལས་ནི། །ལྷག་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་གཉིས་ལ་མ་མཐོང་། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་ཚིག་གི་ལམ། །སྨྲ་ལ་དགའ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཚིག་གི་ལམ། །རྣམ་པར་བཞག་ནས་དོན་ལ་གཡེལ་བའི་རྒྱུ། །འདི་དང་འདི་འདྲ་རྣམས་ལ་རྩིས་ཆེན་པོའི། །ཞེན་པ་
22-4-20a
འགོག་ཕྱིར་མཚར་གཏམ་ཙམ་ལས་ནི། །འདི་ལ་དགོས་པ་ཆེ་བ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྕགས་ཁྱི་ཟླ་བཅུ་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་མི་ཕམ་པས་ཕྲལ་བྲིས་དགེ། ༈ །
辨随境相设二谛
ཡང་གནས་སྣང་གི་དབང་གིས་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ། གནས་ཚུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དམ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་མཐུན་པར་གྱུར་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་དོན་དམ། གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་པ་ནི། ཐ་སྙད་དུ་བསླུ་མི་བསླུའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་འཇོགས་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་འདིར་མ་ཟད་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ལའང་དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་དང་ལོག་པའམ། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཁྱད་འདོད་དེ། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་བློའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཟླ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་། དེ་འཛིན་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ལོག་པའམ་ཀུན་རྫོབ། ཟླ་གཅིག་དང་། དེ་འཛིན་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་དག་གམ་དོན་དམ་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །བྱེ་མདོས་བཅོམ་གཞིག་རུང་བ་རགས་སྣང་ཀུན་རྫོབ། མི་རུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དོན་དམ་སྟེ། དེ་ཡང་གཉེན་པོའམ་རིགས་པས་གནོད་ནུས་པ་
22-4-20b
ཀུན་རྫོབ། ཅིག་ཤོས་དོན་དམ་དུ་བཞག་གོ། །དེ་བཞིན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རང་མཚན་དོན་དམ། མི་ནུས་པ་སྤྱི་མཚན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་དངོས་ཡིན་མིན་གྱིས་སོ། །སེམས་ཙམ་གྱིས་ཡང་དག་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་དོན་དམ། གཉིས་སྣང་ངམ་ཀུན་བཏགས་ཀུན་རྫོབ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་དུ་འདོད། དེས་ན་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ཡིན་ལ། མི་མཐུན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་རུང་སྟེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་དཔྱད་ན། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཉོན་འཁྲུལ་པས་བསྐྱེད་པ་མིན་ཞིང་། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྒྲིབ་པས་བསླད་པ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་བདེན་ཞིང་མི་བསླུ་བར་གྲུབ་པའོ། །འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ། །འདིའི་བདེན་མི་བདེན་ནི་མི་བསླུ་བ་དང་བསླུ་བའི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གནས་སྣང་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་མེད་པའོ། །མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་ལ་
22-4-21a
རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་ཅན་ནོ། །གནས་སྣང་མཐུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཚད་མའི་གནོད་པ་བསྟན་པས་ནམ་ཡང་ལྡོག་བྱེད་མེད་པས་བརྟན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེར་བྱས་ན་ཐག་པར་འཛིན་པའི་བློ་བཞིན་ནོ། །གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་སྟོན་དུ་ཡོད་པས་གནོད་པ་མཐོང་ན་ལྡོག་སྟེ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་བཞིན་མི་བརྟན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར། ཡེ་ཤེས་ནི་རྟག །རྣམ་ཤེས་མི་རྟག་གསུངས་པ་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་ན་བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་བློར་ཤོང་། ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པར་བཤད་ན། དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཆོས་ཉིད་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་རྟག་པར་འགྲུབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
空性确定的要义不就是那样吗？仅仅珍爱无实，以及空性真实成立又有什么益处？除了显空双运的义理之外，我未见这二者有什么殊胜功德。尽管如此，喜好言谈者在名言文字的道路上，安立各种各样的文字途径而忽略实义的因由，为了遮止对这些事物的过度执着，只是作为奇特谈论，在这方面我未见有大的必要。铁狗年十月十五日，麦彭仓促写下，善哉！
辨随境相设二谛
另外，以所显与实际而安立二谛的方式：首先确立实际状态为空性，或二谛无别离戏，之后，与此实际状态和显现方式相符的境和有境二者都是胜义；所显与实际不符的境和有境二者都是世俗。在名言中必须以欺不欺的方式来安立，这不仅是此处，在下部宗派和世间人中也以这种方式区分正确与错误，或胜义与世俗的差别。以世间一般心识而言，双月的显现和认知双月的根识都是错误或世俗的，单月和认知单月的识二者都必须承认为正确或胜义。
毗婆沙师和经部认为可被破坏的粗显为世俗，不可被破坏的微尘为胜义；也就是，能被对治或理论所破的是世俗，其他则安立为胜义。同样，能起作用的自相为胜义，不能起作用的共相为世俗，这是依据是否是名言实际趣入的对象。唯识宗认为正确道路的究竟所缘是胜义，二现或遍计所执是世俗，圆成实是胜义。
因此，通过所显与实际相符而获得的涅槃诸法都是胜义；通过不相符而产生的轮回诸法都可以安立为世俗。通过名言观察量考察，身和智慧的显现都不是由业惑迷乱所产生，而是由正确智慧力所生起，且不被障碍所染污，因此成立为真实无欺。轮回诸法则与此相反，所以没有真实成立。此处的真假是由考察欺不欺的名言量所确立的。
如此，与所显实际相符的有境称为智慧，没有能取所取；与所显实际不符的执著称为识，有能取所取。由于对与所显实际相符的智慧对境所显示的量害永远没有能令其转变者，所以稳固，以世间为例，如同认知绳子的心识。对于所显与实际不符的对境，量害能够显示，见到害处则会转变，如同认为是蛇的心识不稳固。
因此，《无尽慧经》中说"智慧是常，识是无常"，若依相续而解释，则小智者也能理解；若依自性而解释为非剎那，则此与法界无二的智慧因不异于法性而成立为常。
;


 །གྲུབ་ཀྱང་དེའི་ཕྲིན་ལས་དང་གདུལ་བྱ་ལ་ལམ་སྟོན་པའི་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གདུལ་བྱ་རང་ངོར་རིམ་ཅན་དུ་བྱུང་ཞིང་མི་རྟག་པར་སྣང་གི་རྟག་པར་སྣང་མི་ཤེས་ཏེ། གནས་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དེ་ལས་སྣང་ཐབས་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་རིམ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེའི་དུས་ཀྱི་ནམ་མཁས་གོ་འབྱེད་པར་སྣང་གིས། འབྲས་བུ་རང་རང་སྐྱེ་བའི་དུས་མིན་པར་ནམ་མཁས་གོ་
22-4-21b
འབྱེད་དུ་མེད་པས། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ན་ནིང་གི་ལོའི་གོ་འབྱེད་པའི་ནམ་མཁའ་ད་ལོའི་གོ་འབྱེད་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཅིག་ཅར་གོ་འབྱེད་དགོས་པས་ནམ་མཁས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་གོ་འབྱེད་པའི་དོན་རིམ་ཅན་དུ་བྱེད་པར་སྣང་མོད། ནམ་མཁའ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་སྣོད་བཅུད་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པའང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འདྲ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པས་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་དང་མི་འདྲ་ལ། དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་ནི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་ལ། དབང་ཕྱུག་རྟག་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དབང་ཕྱུག་ནི་སྣོད་བཅུད་བསྐྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེའི་རྐྱེན་བྱེད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འབྱུང་མེད་གཟུགས་དོན་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ཞིབ་མོར་བསམ་ན། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་ནམ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་མེད་བཞིན། 
22-4-22a
ལས་སྣང་སྒྱུ་མ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་འབྱུང་བའང་དེའི་ངང་ལས་མ་འདས་ལ། དོན་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱས་པ་མེད་མོད། སྲིད་ཞིའི་རང་སྣང་གི་སྣང་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བ་ལ། ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གོ་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་ངང་ལས་གྲོལ་འཁྲུལ་བྱུང་ཞིང་། དེར་གནས། དེར་ཐིམ་པས། དུས་འཁོར་ལས། གང་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་པ་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་སྟོང་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་ཡིན་པའམ། ཡོད་པའི་དབང་གིས་དེ་ལ་དམིགས་པས་གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་མེད་ན་འབྱུང་མི་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་རྟོག་པ་དང་སྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་མེད་མོད། མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུར་ཁས་ལེན་པར་རིགས་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ནི་རྒྱུས་རྟེན་འབྲེལ་དངོས་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་དེའི་རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་བར་ཆོས་སྐུའི་
22-4-22b
ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དགེ། ༈ ཡང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆ་སོ་སོར་བློ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པས། རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་པས། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན། ཡོད་རྐྱང་མེད་རྐྱང་ལྟ་བུ་མིན་པས་སྣང་སྟོང་ཡ་བྲལ་རེ་རེ་ནས་མིན། སྣང་ན་སྟོང་མི་ཤེས་ན་སྣང་བ་འདི་དཔྱད་བཟོད་དགོས་ཀྱང་དེ་མི་སྲིད་པ་དང་། སྟོང་ན་སྣང་མི་སྲིད་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མི་རྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་མི་སྲིད་པ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་ཀྱིས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
虽然已经成就，但其事业和对所化众生示现道路的智、悲、力三者在所化众生自己的境界中次第显现而显为无常，不会显为常，因为未转依的识别无他法显现方式。对于次第获得果位的人来说，会显现各自时间的虚空开显，而在获得各自果位之外的时间，虚空不能显现开显，所以从果位生起的角度来说，去年开显的虚空不是今年的开显，若是的话，应当同时开显，虽然虚空也显现为次第成就开显果位的作用，但应知如同无为的虚空不能安立无常的含义一样。
如果有人说：这样的话，常恒自在天创造器情世界的作用也能成立。回答：不同，因为自在天被承认为实有，与佛陀这一大无为不同；法界与智慧双运可以通过究竟观察理由证成，而没有证成自在天常一的理由。此外，自在天是创造器情世界的作者因，而佛陀不创造任何众生，只是对已被业惑所生的众生作为利乐的缘，如《宝性论》中所说："无生起形色对境"等，详细思考的话，是如同经中所说："如虚空远离一切因相"的义理。
虽然法界永不变迁，但业力幻化显现和智慧幻化显现的生起也不超出其状态。实际上，法界没有作为任何法生起的因，但对于缘起因缘所生的轮涅自显，法界如同虚空提供开显。因此，从本初法界中解脱迷乱生起，住于其中，融入其中，如《时轮》中所说："从中三有一切"等。
无始时法界和如来藏就是具一切最胜相的法界。由于法界或空性是实相或存在，所以缘于它获得转依，故无漏根以及其一切对境若无法界则不能生起，虽然法界没有分别和生起的作用，但合理承认它为无则不生的因。佛陀往昔的愿力虽然是真正的因缘起，但现在佛陀没有这种分别念，而是以法身事业任运成就的方式生起。善哉。
另外，在证成二谛各方面在心中显现的异门胜义时，一切法在名言中存在，而经胜义观察则不成立，从自方面是空性，所以是显空双运；并非唯有或唯无那样，所以不是显空分离的任一方面。如果显现时不知空，则此显现应当能经受观察，但这是不可能的；如果空就不可能显现，则所有胜义观察找不到的法在世间名言中都应不可能显现，但如同佛说"汝与世间争"等，这是不可能的。
;


 །དེས་ན་ཕྱོགས་གང་རུང་དུ་ལྷུང་བའི་མཐའ་ཁེགས་པས་དབུ་མར་གྲུབ། རང་ངོས་མི་སྟོང་གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་ཟེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ན་སྣང་མི་སྲིད་དོ་བསམས་ནས། རང་སྟོང་མི་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན་ཡང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དེ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ལས་ལྷག་པའི་སྟོང་ཚུལ་དོན་ལ་མི་སྲིད་དེ། ཚིག་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཚེ། སྣང་བས་མེད་མཐའ་ཁེགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་
22-4-23a
ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་ཁེགས་པའང་དོན་དམ་པར་མེད་པའམ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས། དེ་གཉིས་དོན་འདྲ་ཡང་། རང་ངོས་ནས་སྟོང་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་མི་དགོས་པ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འོང་བར་གྱུར་པ་ལ། འགལ་སྤོང་དུ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཚུལ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་གྱིས་འགལ་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་ན། བུམ་པ་རང་ཉིད་མི་སྟོང་པར་འགྱུར་ལ། རང་མ་སྟོང་ན་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཡང་སྣང་སྟོང་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར་ཏེ། དོན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་རང་གིས་མི་སྟོང་པར་སྣམ་བུས་སྟོང་བའི་སྟོང་ཉིད་དང་དོན་མི་གཅིག་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་རང་ཉིད་མ་སྟོང་ན། བུམ་པ་རང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མི་སྟོང་སྟེ། བུམ་པ་རང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་འགལ་ལོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་ལས་མེད་ན། སྣང་སྟོང་དང་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མེད་པས་བདེན་གཉིས་གཅིག་པའི་སྐྱོན་བཞིས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ཡིན་པས། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་
22-4-23b
དེ་ཆོས་ཅན། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བར་ཐལ། ཡོད་པ་མཐའ་གཅིག་དང་། མེད་པ་མཐའ་གཅིག་པ་གང་རུང་མིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། དབྱེར་མེད་ཡིན་ཡང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཕུང་གསུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་པས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
因此，由于遮除了堕入任一边的偏执，所以成立为中观。那些宣称"不空自性而空于他方真实存在"的人们认为"若空则不可能显现"，而不接受自空。如此一来，在名言中存在而胜义中不存在，除此之外实际上不可能有更多的空性方式，只是文字名相而已。
如此，当二谛分别显现时，显现遮除无边即是名言中存在，别无他义；空性遮除有边也就是胜义中不存在或无实成立，别无他义。虽然这二者意义相同，但自方面空并不必然导致名言中不存在，这本应是事物自性而然，然而通过"由他空"之类的承认不能解决矛盾，因为如果瓶子从自方面不空，则瓶子自身将成为非空，若自身不空，即使空于其他法，显空也不会成为一义，而将成为不同的义理，就像名言中瓶子自身非空而毯子为空的空性与其意不一样。
如果瓶子自身不空，瓶子自身不空于真实存在，即瓶子自身将成为真实存在。因此，无实存在将成为矛盾。
如果有人问：如果这两者只是一义，则由于显空和二谛都不存在，将被二谛一体的四种过失所损害。回答：就二谛不可分的本质而言，不需要区分二谛，因为它离一切戏论，显空不可分的实相，应当远离四边，因为它既非单一的存在边，也非单一的不存在边，也不是二者都是，因为二者不可区分为不同，且虽然是不可分，但也不是"都不是"，即没有可作为第三项被指认的基础。


 །གཉིས་ཆོས་མེད་པའི་དབྱེར་མེད་ཡིན་རུང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་ཞེས། མ་ནིང་དེ་ཕོ་མིན་ལ་མོ་ཡང་མིན་པ་དཔེར་བཀོད་ནས། ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཐབས་ཀྱང་མིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་དུས་འཁོར་ལས་གསུངས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག་སོགས་གང་དུ་འདྲེས་པ་དེ་ཟུང་འཇུག་གི་དབྱེར་མེད་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་དེ་ལྟར་ཕུང་གསུམ་པ་ལྟ་བུར་ཁས་བླང་། དེ་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་ལ་སྐྱོན་མེད་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་། དེས་ལྗང་གུ་དེ་སྔོ་སེར་གཉིས་ཀ་དང་། སྔོ་རྐྱང་སེར་རྐྱང་མིན་ཀྱང་། སྔོ་སེར་འདྲེས་པ་ལས་སྔོ་སེར་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ལྗང་གུ་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་དམ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མིན་ལ་དོན་དམ་ཀྱང་མིན་པའམ། སྣང་བ་མིན་ལ། མི་སྣང་བའང་མིན་པའམ། མི་སྟོང་པ་མིན་ལ་སྟོང་པ་མིན་པའི་ཕུང་གསུམ་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་དམིགས་
22-4-24a
པ་མིན་ཏེ། དེ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཞི་ལས་འདས་ཏེ་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པ་ཡིན་པས། སྣང་མི་སྣང་། སྟོང་མི་སྟོང་། བདག་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ཡིན་པར། མདོ་དང་དབུ་འཇུག་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་སྦྱར་ཏེ་མཐའ་གཉིས་འགེགས་དགོས་ན། བདག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཟེར་ནས་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ལ། བདག་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ནི་སྨྲ་སུས་ནུས། དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས། དོན་དམ་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་སྟོང་མི་སྟོང་གི་མཐའ་ལས་འདས་ཚུལ། ཐ་སྙད་དུ་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཟེར་རམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོང་པ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་སོགས་ཅི་སྨྲས་ཀྱང་རེས་འགྲིག་རེས་མི་འགྲིག་པ་ལས་མི་འོངས་ལ། གནས་ལུགས་ནི་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཁས་ལེན་དང་། དོན་དམ་གྱི་དབང་བྱས་ཀྱི་ཁས་
22-4-24b
ལེན་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡོད་ན། མཐའ་བཞི་ཅིག་ཆར་ཁེགས་ཚུལ་ག་ལ་ཡོད། གཞན་ཡང་ཀུན་དོན་གྱི་ཚད་མ་རེ་རེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སོགས་མཐའ་བཞི་མེད་པར་ཁས་བླང་མི་རུང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཁོ་ནར་འདོད་དགོས་ལ། མུ་གཞན་གསུམ་སྦྱར་དོན་མེད་དོ། །དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཁས་བླང་བ་ལས། ཡོད་པ་དང་། གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་གསུམ་ཁས་བླངས་མི་རུང་ངོ་། །ཀུན་དོན་གཉིས་ཀ་སྤེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་མཐའ་གཉིས་བསལ་བ་ལས་འོས་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་པོའི་དབང་བྱས་ཁས་ལེན་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། གཉིས་ཀ་ཡིན་ན། མུ་བཞི་པ་ཁས་ལེན་མི་རུངས་ལ། གཉིས་ཀ་མིན་ན། དེ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་སྲིད་དུ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་འདི་ཞེས་ཁས་བླང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ང་ལ་ཁས་ལེན་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །
22-4-25a
བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་སྟེ། གནས་ལུགས་ལ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གོང་གི་ཁས་ལེན་ལྟར་ན། གཉིས་མིན་དུ་ཁས་བླང་དགོས་ལ། སོ་སོའི་ཁས་ལེན་ལྟར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མིན་ན་སྔ་མའི་གཉིས་ཡིན་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
虽然是二法不存在的不可分离，如同"金刚萨埵中性的果位"，以中性既非男性也非女性为例，《时轮》中说"这既非智慧也非方便"，以及"世俗与胜义等"在何处融合，那就是证成双运不可分离的意义，在这种情况下可以承认如同第三类一样。这是名言中的证成方式，虽然在无过之处也适用，但这并不像绿色既是蓝黄两者，也不是单纯的蓝或单纯的黄，而是从蓝黄混合中新生出既非蓝也非黄的绿色那样。
在胜义各别自证的境界中，既非世俗也非胜义，或既非显现也非不显现，或既非不空也非空的第三类自立法并不是所缘，因为它超越有无是非四种言说戏论，不住于任何边，所以是远离显非显、空非空、有我无我等一切戏论，如经和《入中论》等所有论典中所说。
对此，如果要用世俗和胜义结合来遮除二边，谁能说"我胜义中不存在，名言中不是不存在"来承认我在名言中存在，然后又说"我胜义中不是不存在，名言中不是存在"这种极其矛盾的话？同样，对于法性实相，"胜义中不是显现，名言中不是不显现"，或者超越空不空边界的方式："名言中不是不空，胜义中不是空"，或者"世俗中不是空，胜义中不是不空"等等，无论怎么说，都会有时符合有时不符合的情况。
如果实相是就胜义究竟而言，那么若对它有世俗角度的承认和胜义角度的承认这两种戏论，怎么可能有四边同时遮遣的方式？此外，分开每一个世俗和胜义量，不能承认"在世俗中不是存在"等四边不存在，因为必须只承认"在世俗中不是不存在"，而其他三种情况没有必要结合。
从胜义角度看，只能承认"胜义中唯不存在"，而不能承认存在、两者皆是或两者皆非这三种情况。就世俗胜义两者结合而言，只能通过"世俗中存在，胜义中不存在"或"世俗中存在，不是真实存在"这样的方式来排除二边，别无选择，这样就有了基于两种量的两种承认。
必须承认这两者都是，如果两者都是，就不能承认第四种情况；如果两者都不是，则这两者都不合理等等，无论如何承认都有过失，只要有承认就可能有过失。"二谛不可分离、离一切承认"这样的承认没有过失，如同所说"我无承认"等。
二谛体性是一，这是指在实相中二谛不可分离的意思。依此而言，按照上述承认，就必须承认为"两者都不是"，根据各自的承认而定。如果既不是世俗中存在，也不是无真实成立，则与前面的"两者都是"相矛盾。


 །གཉིས་ཀ་ཕུང་གསུམ་པ་མིན་པར་གོ་སྙམ་ན། མུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་ཕུང་གསུམ་པར་གོ་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་མུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་སྔ་མའི་དོན་ལྟར་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ངོར་ཁས་བླངས་དེ་ལས་ལྷག་པོ་མེད་པར། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པའི་འགལ་འདུ་ནན་གྱིས་སྨྲ་བ་ལས་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ༈ །ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་གྱི་མཐའ་གང་རུང་དུ་ཁས་ལེན་པ། དེ་ལྟར་ནི། རིགས་པ་སྤྲོས་པ་ལས་མ་འདས་པས། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མ་སྨྲས་པར་མཐའ་བཞི་གང་ཡང་མིན་པར་ཁས་ལེན་མི་བཏུབ་པས་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ནམ་ཞིག་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་གང་གི་ཁས་ལེན་མེད་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སོན་ཚེ། བདེན་གཉིས་
22-4-25b
དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མི་དགོས་ལ། གཅིག་དགག་པས་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་པ། གཅིག་སྒྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་དགག་པ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྤྱིར་མུ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་མེད་པར་སྒྲུབ་པས་གོ་ཆོད་འདྲ། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁས་ལེན་མི་རུང་བར། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཁོ་ནར་འཆད་དགོས་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་གྱིས་གནས་ལུགས་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནར་གྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་མེད་པས་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཁེགས་དགོས་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་བཞི་ཁས་ལེན་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་ཀྱི། མུ་གསུམ་ཁས་བླང་མི་རུང་ངོ་། །བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་ནུས་སམ། དེས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་པ་ཁོ་ནས། མཐའ་གཉིས་དང་། བཞི་དང་། བརྒྱད་ཁེགས་ཚུལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཆད་ཐུབ་ན་དེ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ནའང་། བདེན་མེད་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་བཟུང་དུ་མ་སྦྱར་བར། བདེན་མེད་དུ་
22-4-26a
ཁས་བླང་བ་ཁོ་ནས་དེ་དག་མེད་མཐའ་འགོག་མི་ནུས་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ཀྱང་བླངས་སོ། །མེད་མཐའ་མི་ཁེགས་ན། མུ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཇི་འདྲ་ཁེགས་སོམས་ཤིག །ཞིབ་པར་རབ་ལན་དུ་གསལ་ལོ། །བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས། གཞུང་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར། སྤྱིར་ཁས་ལེན་པ་སོགས་སུ་སྨྲ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། བདག་བདག་མེད་སོགས་ཟུང་དུ་སྦྱར་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ངོས་ན་མེད་པར་གསུངས་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དེ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པར་དགོངས་པ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། བུམ་སོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་དེའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ངོར་ཡོད་བཞིན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་མེད་པས་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་གོ་ཆོད་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་སྣང་མ་མྱོང་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གཉིས་སྣང་མེད་
22-4-26b
པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ཅན་དུ་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ན་འབད་མེད་དུ་ཅིས་མི་གྲོལ་ལོ། །ད་གཉིས་སྣང་མེད་པར་མཉམ་བཞག་གསར་དུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། རི་བོང་རྭ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ལ། ད་གསར་དུ་མེད་པར་བྱ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨二谛一体两面
དབུ་མའི་དཔྱད་པ་ལེགས་པོ་ཡོད། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་སྟེ། གང་སྣང་འདི་སྟོང་། སྟོང་པ་དེ་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན། ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若认为"两者都不是第三类"，则应当理解后两种情况为第三类，如此一来，后两种情况比前两种没有更多的内容，如同前面所说的在二谛各自角度的承认，除此之外没有更多，只是强行主张二谛体性不一的矛盾，毫无意义。
只要承认有、无、二者都是、二者都不是这四种边界中的任何一种，那么：就没有超越理性戏论，不分辨二谛而直接承认"非四边任何一种"是不合理的，因此这是有承认的；当某时超越有无等四边任何承认而达到离戏时，这就是二谛不可分离的意义，因此不需要区分二谛，也不会陷入"否定一个便肯定另一个、肯定一个便否定另一个"这种承认，因为从无任何戏论的角度来看，普遍证成"没有四句执取方式"似乎已经足够。
若非如此，则龙树"离一切承认"的言教就不能按字面意思接受，而必须解释为"只是离真实成立的一切承认"；如果通过离真实成立的一切承认就能无过地成立实相，那么通过无真实成立应当遮除四句戏论，然而不能承认无真实成立与有、二者都是、二者都不是这四种，只能承认唯无真实成立，不能承认另外三种。能否承认"瓶子不是以真实成立而存在，也不是以真实成立而不存在"？
因此，如果你能解释仅通过无真实成立的承认如何遮除二边、四边、八边，那么可以成立；但若不结合无真实与名言有，仅凭无真实承认不能遮除无边，这是由事物力量所成立，你也已经承认了。如果无边不被遮除，思考一下后三种情况如何能遮除？详细内容在《大答辩》中已明确。
若将所有论典中的"无真实成立的承认"、"无真实成立的戏论"、"无真实成立的无分别"都解释为特殊情况，而不能一般性地说"无承认"等，那么佛说"我、无我等一对的所有戏论在圣者入定境界中不存在"的无相入定和无能取所取二取，就必须承认为完全不可能的隐义，而瓶等一切显现及其所有戏论在圣者入定境界中明明存在，却因为无真实成立的二现而被认为"无二现"，那么由于真实成立的二现从未显现给任何众生，所以一切众生从本初就应该是在法性中消融二现的状态。
若如此，为何不自然解脱？现在又如何新生无二现入定？就像兔角本来不存在，无需再使它新不存在一样。善哉！
辨二谛一体两面
有一个很好的中观观察：二谛体性为一而返体不同的这种体性一，就是显空不可分离的体性一，这是通过考察二谛的量所成立的。因为若这个显现是空，而空性又与显现有别，则法的本性将不空，所以二者不是有别的。
;


 །ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སྟེ། དེ་ལ་གང་དུའང་བརྗོད་མི་ཤེས་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དང་རིགས་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་གྱི། རྣམ་གྲངས་པ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་མིན་རྟགས་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མཐའ་བཞི་འགོག་ཚེ། བདེན་མེད་ཀྱི་ཡོད་མཐའ་སེལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་ཆད་མཐའ་སེལ་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་གནས་ལུགས་
22-4-27a
རང་གི་ངོས་ནས་མཐའ་བཞི་སེལ་མི་ནུས་ཏེ། གནས་ལུགས་མེད་དགག་ལ་ཡོད་མཐའ་སེལ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་ཀྱི། མེད་མཐའ་སེལ་བ་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་ཁོ་རང་གི་ངོས་ན་མཐར་ལྷུང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བས། དེ་འདྲའི་མཐར་ལྷུང་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མཐའ་བཞི་འགོག་པ་ལ་བརྗོད་པ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་པ་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ན། རང་གི་ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པར་ཐ་དད་ཟ་འོག་གི་རི་མོ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཡིན། དབྱེར་མེད་ཡིན་ན་ཟུང་འཇུག་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་ལ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་ཀྱི། སྣང་མེད་སྟོང་རྐྱང་མིན་པར་གྲུབ། ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཞེས་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དོན་འགལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལ་རྟག་མི་རྟག་གི་ཆ་ཡོད་ཀྱང་། དེའི་རང་ལྡོག་རྟག་པར་བརྗོད་དགོས་པ་ལྟར། རྣམ་གྲངས་མིན་པ་དེ་ལ་ལྡོག་ཆ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་ལ་བརྗོད་དགོས། གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་སོགས་དོན་བཞིན། བློ་ངོར་དབྱེར་མེད་གྲུབ་པ་
22-4-27b
ལ་འདྲེས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་ལ་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་ཡིན། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པས་སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་ཀྱི། སྣང་སྟོང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་དེ་ལ་མ་རྫོགས་པ་མེད་པས། དེ་ནི་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེའི་སྣང་ཆ་དེ་ཡང་འདི་ཞེས་རིས་ཆད་ཅན་དང་། འདུས་བྱས་ཉི་ཚེ་བ་གང་ཡང་མིན་ཏེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་དེ་ཡང་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་གྱི་སྟོང་པ་སྣང་བ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་པ་ལྟར་ན། ཡོད་མེད་མཐའ་གཉིས་དེ་ལྟར་ཁེགས་ཀྱང་། གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་ཇི་ལྟར་འགོག །བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་ཡིན་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ཀའི་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པས་སོ། །བདེན་གཉིས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པས་མཐའ་འགོག་ཚུལ་ལྟར་ན། གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་མུར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་དེ་ཡོད་པའང་ཡིན་མེད་པའང་ཡིན་ཟེར་དགོས་ལ། མིན་ན་ཟུང་འཇུག་གི་མཐའ་མི་ཁེགས་པས་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །
22-4-28a
ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྣམ་བུ་མེད་པས་ཀ་བའི་ཡོད་མཐའ་མི་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཀ་བ་དེ་ཀ་བར་ཡོད་པ་དང་སྣམ་བུ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོད་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འགལ་ཏེ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཤེས་བྱར་འདོད་པ་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་མི་གཅིག་སྟེ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྣང་སྟོང་ཡང་ངོ་བོ་མི་གཅིག་འགལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་མེ་ཆུ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཡིན་མིན་གཉིས་མིན་མིན་ཞེས་ཁས་ལེན་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་གཞི་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་། གཉིས་ཡིན་མིན་ན་གཉིས་མིན་ཡིན་དགོས་ལ། གཉིས་མིན་མིན་ན་གཉིས་ཡིན་ཡིན་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་དེ། ཡོད་པ་མིན་མེད་པ་མིན་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་མི་འཐད་པར་འཛིན་པ་ཅན་རང་གི་ཁས་ལེན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
已证成的本体不可分离的本体是不可分类的胜义，对它无法用任何方式表述，因为它是各别自证的对境。它是法界和种性等，是一切法的究竟实相，而不是分类的。若不是这样，而是就分类的空性而言，在遮除四边时，以无实成立遮除有边，以名言有遮除断边，如此一来，实相无法从自方面遮除四边，因为实相无遮只有遮除有边的能力，而遮除无边则要依赖世俗，因此实相自身将成为堕边者，这样的堕边空性不是法性。
另外，对于区分二谛而遮除四边的说法：如果二谛的返体是双运，那么它们的本体是不混杂的分离，如同织锦的图案那样分离存在，还是本体不可分？若是不可分，则双运实相已成立，法界具有显现的自性，不是无显空性；若本体分离，则不能成立所谓"体性为一"，二谛将成为不同且相违的。
如同所知中虽有常无常两个方面，但从其自返体必须称为常一样，在非分类胜义中虽有两个返体方面，但就其自身本体必须称之为无为常。"于何处亦皆融合"等义理，是在心识中证悟不可分，所以称为"融合"，而实际上本来就不可分。在其中一切法平等一味，所以显空不可分离，显空所摄的一切法在此唯一明点中无有不圆满，因此它不住于有为无为的边。
它的显现方面也不是界限分明的或仅仅有为的任何一种，而是一切显现平等一味的空性。这空性也不是局部的空性，而是离一切承认的空性，与显现不二的具一切最胜相。
按照分类胜义，虽然如此遮除有无二边，但如何遮除二者都是和二者都不是？不需要加上"真实成立的二者都是"，因为在自性中二者都是的情况在名言中不存在。根据二谛分别不混杂遮除边界的方式，将成为二者都是的情况，必须说二谛体性为一的双运既是有也是无，否则就不能遮除双运的边，就不会归结为一义。
就像柱子存在时没有毯子并不能遮除柱子的有边一样，柱子必须既是柱子存在又是毯子不存在的二者。如果认为有无体性为一是矛盾的，是不可能存在的所知，那么二谛也不会是体性为一，将变成矛盾；如果显空也是体性不一的矛盾，那么空性和缘起显现将如水火般相违。
不可承认"非二者都是非二者都不是"，因为对于任何实体基础的任何法，若非二者都是，则必须是二者都不是；若非二者都不是，则必须是二者都是，因为除此二者外，在所知中不存在其他情况，认为"既非有也非无"的承认不合理，这是持此见者自己的承认。
;


 །བཞི་ཀར་བདེན་གྲུབ་སྦྱར་ན། མཐའ་བཞི་བསལ་ཅི་དགོས། བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་བཀག་པས་ཆོག་གི། །དེ་ལྟ་ན་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ནས་མཐའ་བཞི་བསལ་གྱི། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་སོ་སོས་ཅི་བྱེད་ལ། བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་མཐའ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་དང་དོན་གཉིས་ཀ་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་
22-4-28b
ཅེས་ཁས་ལེན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་ནི་མཐའ་བཞི་ཅར་ཁེགས་ཏེ་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟག་དངོས་གཉིས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གཅིག །བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདིའི་སྟེང་ན་ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་གནད་ཐམས་ཅད་ཡོད། རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་དང་། ཐ་སྙད་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གྱུར་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བྱས་ན། བདེན་གཉིས་གཅིག་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་སྙམ། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཉག་གཅིག་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དུ་མ་མེད། དུས་གསུམ་ཁྱད་པར་སྦྱར་མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་སོགས་ཐེག་ཆེན་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ལ་འོང་གི། །རྣམ་གྲངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འོངས་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་དད་དུས་གསུམ་རེས་འགའ་བ། ཆོས་ཉི་ཚེ་བ་སོ་སོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་སོ། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་སོགས་དྲངས། 
22-4-29a
རྣམ་གྲངས་པ་ལྟར་ན། གཅིག་གི་མི་རྟག་ཀུན་གྱི་མི་རྟག་ཡིན། །གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་སོགས། །འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕར་ཡིན་ཚུར་ཡིན་གཅེར་བུ་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དངོས་གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ན་དངོས་ཀུན་དེ་ལྟར་མཐོང་གསུངས་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དབང་དུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ཏེ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་མོ།། ༈ །།ཡང་། གཞི་གྲུབ་ན་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་མིན་དཔྱད་ན། ཡིན་པས་མ་ཁྱབ། སངས་རྒྱས་མི་བདེན་སྙམ་པའི་ལོག་ལྟ་ལྟ་བུ། མིན་པས་མ་ཁྱབ། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་སྔགས་ལམ་གྱི་བསྒོམ་བྱ། སྤང་བྱ། ཐོབ་བྱ་སོགས་ཀུན་ལ་འགྲེ། ཤེས་བྱ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ། བསྒོམ་བྱ་ལ། དགོས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་སྒོམ་གྱི་དགོས་མེད་མི་སྒོམ། ཁྱི་རྒྱ་སོགས་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད་ཚེ་དགོས་པ་ཡོད་སྙམ་མོ། །སྤང་བྱ་ལ་ནི་དགོས་པ་མི་དཔྱད། ཐོབ་བྱ་ལ་ནི་དགོས་པ་ཅི་འབྱོར་དཔྱོད། མེ་བྱ་ཟླ་བཅུ་གཅིག་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལའོ།། ༈ ལོག་ལྟ་སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པས་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ཟེར་ན་མིན་ཏེ། སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་གྱི། ལོག་ལྟ་བསྒོམ་
22-4-29b
བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་གྲུབ་ན་སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན། མི་རྟག་པར་མིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་སོགས་གོ་སླ། ༈ བདེན་གཉིས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་སྟེང་ན་དགག་བྱ་གཞན་མི་བཙལ་ཏེ་བུམ་པ་ཉིད་འགོག་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཞེས་པ་དཔྱད་བཟོད་མིན་པའམ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པའི་དོན་ལ་བརྗོད་ཅིང་། བདེན་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཅེས་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་བུམ་པ་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པ་དེ་ལ་སྟོང་ཞེས་དང་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如果在四边都加上"真实成立"，为什么还需要遮除四边？只需否定真实成立即可。如此一来，仅由真实成立遮除四边，空性和缘起各自又有什么作用？这将变成承认无真实成立的四边执取方式和所缘对象二者都存在于实相中。
非分类法界可遮除所有四边，不需要加上限定词，因为它超越一切戏论网。瓶子与瓶子的法性常与实二者，其体性怎么可能是一？在二谛体性为一的基础上，包含了摧毁他方所有承认的所有关键。
如果将唯非分类为胜义，而将一切作为名言所知所言趣入对境的都作为世俗，那么二谛似乎是一与否的区别，因为一切名言实际上都不安住于义中。从分类胜义的角度看，二谛体性为一而返体不同。
唯一法界中不存在多个法界，不加时间三世的区别，一切法在其本性中同一味等，这些大乘共同的意趣都出现在非分类上，而分类上如何能有这些？因为分类是差别、三世、有时，只是个别法的法性等。
引用"一法空性即是一切法空性"等。按照分类，则一法无常就是一切法无常，一法实体就是一切法实体等，如果仅仅因为相似性而如此，那么所知一切法就会成为互为彼此的裸形外道见解。所说"见到一实体的真如，则见到一切实体如是"是就非分类而言，因为分类不是真如，只是趣入它的门径而已。
另外，考察若是所知，是否就是圆满加行的所修对象：不一定是，如认为佛不真实的邪见；也不一定不是，如空性等。同样适用于密乘道的所修、所断、所得等一切，所知则遍一切处。
关于所修，有必要者修持，无必要者不修持。如果认为狗、鹤等是化身，或许有必要。对于所断不考察必要性，对于所得则尽可能考察必要性。火鸡年十一月十四日。
若说"邪见是所修空性的对象，因此是所修"，不是这样，因为是所修空的对象，而邪见本身不是所修对象。若是所知，就是所修空的对象，但不一定是所修无常的对象，如虚空等易懂。
在以二谛之义考察时，不在瓶子上另外寻找所遮，而是遮除瓶子本身。所谓"被胜义考察所遮"是指不能经受考察，或未被义考所发现的意义，而所谓"真实"和"以自性成立"只是指能经受义考的成立，别无他义。因此，瓶子经考察后未发现，称之为"空"、"无所缘"、"胜义中不存在"、"无自性"，除此之外毫无他义。
;
;


 །དེ་ལྟར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་དམིགས་པར་བྱར་མེད་པ་སྟོང་པ་ཡིན་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བ་ལ། རིགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་པས་བུམ་པ་བདེན་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཚིག་དེས་བུམ་པ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་སྟོན་གྱི། དེ་ལས་དོན་གཞན་ཅུང་མི་སྟོན་ཏེ། གཞན་དུ་གོ་ན་བུམ་པ་དགག་བྱའི་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་མི་སྟོང་
22-4-30a
སྟེ་ཆོས་ཅན་གཞན་སྟོང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྐབས་རང་མཚན་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གཟུགས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སོགས་སུ་བཤད་ནས་དེས་སྟོང་པར་བཤད་ཀྱི། དེ་མིན་ན་འདུས་བྱས་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་། འདུས་མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་སྟོང་། མཚན་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སོགས་སྟོང་གཞི་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་ཞེས་པའི་ཆོས་མཚན་ཉིད་སོགས་ལས་ཐ་དད་པ་དེས་སྟོང་གི་རང་རང་གི་རང་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འདུས་བྱས། འདུས་མ་བྱས། ཆེན་པོ། མཐའ་འདས། རང་མཚན་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཟློག་པར་མི་ནུས་པས། དེ་དེའི་འཛིན་པ་ཟློག་ཕྱིར་གསུངས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེ་དེར་བདེན་པ་མ་བཟུང་ན། དེར་བཟུང་བས་ཅི་གནོད་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་ནམ་ཡང་མི་ཁེགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པས་མི་འཐོབ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ལ། མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ཀྱང་དོན་མེད་དོ། །བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་སྣང་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བས་ཅི་ཡང་མི་གནོད་པས། དེ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པས་མི་སྣང་བར་བྱ་དོན་མེད་ལ། 
22-4-30b
ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་མཉམ་བཞག་གི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་བྱས་ན་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་འཇིག་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དཔྱོད་རྟོགས་གཉིས་ཀྱི་ངོར་བུམ་སོགས་ཡེ་ནས་མེད་དོ་གསུངས། ༈ དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ཁེགས་པས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཁེགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེའི་གནས་ཚུལ་དམིགས་སུ་མེད་པ་དོན་དམ། དེ་གཉིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གམ། དོན་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་རིགས་པས་བཀག་ཚད་མེད་དགག་ཏུ་འཛིན་དགོས་ཏེ། མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བྱས་ན་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་། མ་སྟོང་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར་ཏེ། སོ་སོའི་ངོ་བོས་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་རྟ་ལ་བ་གླང་གིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་བྲོའོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ཞེས་དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ན། དེའི་
22-4-31a
གྲུབ་དོན། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་ནས་མི་སྟོང་བར། སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདེན་གྲུབ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ནི་མི་སྟོང་ལ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལྟར་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚད་ལ་སྦྱར་དགོས་པ་འདི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་དོན་མེད་དེ། དེ་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ཅིས་ཀྱང་མ་སྦྱར་མི་རུང་ན་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如此，以义考察时虽无所缘即是空性，而在名言中显现了知，这是由法性使二谛无违而显现，通过理性后得定解说"瓶子无真实"，这句话表明瓶子经考察不成立，除此之外别无所表，若别有所解，则瓶子将成为由其他所遮法空的非遮空性，如此一来，十八空性全都不是自空而成为别法的所依空，因为在此情况下，自相被解释为名言特征、色是色所堪能等，并说由此空，否则有为由有为空、无为由无为空、特征由特征空等十八种空基的区分将无意义。
所有这些将变成由别于特征等法的所谓"真实成立"而空，而非各自自身空，这样就不能遮除执有为、无为、大性、离边、自相等，因此说"为遮除彼执而说"将无意义。若不执它们为真实，你或许会想："执为彼有何害？"执取能取所取将永远不会被空性现观所遮除，那么无能取所取的入定就不能通过修持空性而获得，必须加上"无真实成立的能取所取"这样的限定词，那么无相入定也无意义了。
如果不显为真实成立，则显现名言法也无妨，所以通过修空性使其不显现没有必要，如果名言虽有，却被入定的空性使其不显，则空性将成为摧毁事物的因。因此，对于胜义考察认知二者而言，说瓶等本来不存在。
被义考所遮不会成为被名言考察者所遮，在名言考察者前存在不会成为胜义中存在。一切所依法在名言中显现是无欺显现方式，而其存在方式无所缘为胜义，这二者无违归于一义为空缘起双运或同一义，因此必须执中观理由所遮全是无遮，若作为非遮，则不空自性，若不空，则空与缘起不会显为同一义，因为各自本性相违，如虽然一切法都有局部空如马为空于牛，但这只是局部空，与一切法空、空缘起同一义的空性毫无关系。
因此，若说"瓶子不空于瓶子"而空于其他所遮，其成立的意义是：所依瓶子自身不空，而空于所增益的真实成立、自性等其他法，成为非遮，如此一来，空缘起不能成为同一义，因为缘起显现不空，而由他法空仅是存在于那个缘起上，必须解释为空性的意义。
因此，按照自续派的观点，这个真实成立等的区别必须应用于胜义考察的所有考察上，这在应成派的观点中是无意义的，不需要加上那样的限定，若必须一定要加上，就将如上所说那样。
;


 །འདི་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པའི་དོན་དུ་མ་བཟུང་ན་སྦྱར་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། བདེན་པར་མེད་ཅེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཟུང་ནའོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་སྦྱར་མི་ཉན་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་གང་ལ་དཔྱད་པ་དེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་མི་འགྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་དགོས་ཀྱི། ཅུང་ཟད་ཅིག་དམིགས་སུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚེ་མཐའ་བཞི་གང་གི་སྐྱེ་ཚུལ་མི་རྙེད་
22-4-31b
པར་ཁས་བླང་གི། མཐའ་གང་རུང་རེ་མི་འགོག་པ་མིན་ནོ། །མཐའ་བཞིར་མ་རྙེད་པ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟར་བཞག །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཞེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་འགོག་པར་ཡོད་ན། སྐྱེ་བ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མི་ཁེགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་མེད་དུ་ཁས་ལེན་པའང་། སྐྱེ་བ་བདེན་པར་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་སོགས་ལའང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་སྦྱར་ན། བདེན་མེད་ལའང་། བུམ་པ་བདེན་པ་བདེན་པར་མེད་སོགས་ཁྱད་པར་ཐུག་མེད་སྦྱར་དགོས་པས་གང་དུ་ངོས་མི་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །སོགས་འཇམ་དཔལ་མཁྱེན་དགོངས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ལ། བདེན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བརྗོད་པས་དེ་ཁེགས་པ་ལ་བདེན་མེད་སོགས་བརྗོད་པས། དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཐུག་མེད་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་བུམ་པ་མེད་པ་བུམ་པ་སྟོང་ཞེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་འཇོག་པས་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཚིག་རིས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་མི་ཕྱེ། དོན་གྱིས་ཕྱེ་
22-4-32a
དགོས་སོ། །བདེན་པར་གྲུབ་པའང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་མི་བསླུ་བར་གྲུབ་པ་ལའང་གོ་རུང་། ངོ་བོ་ཉིད། རང་མཚན། རང་བཞིན་སོགས་ལའང་། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་སོགས་ལའང་གོ་རུང་། དེ་མ་བཀག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་ཡོད་ལ། དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་བུམ་པ་དམིགས་ཚུལ་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་འགོག་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་གོ་ཆོད་ཅིང་། དེའི་ཐ་སྙད་རུང་། དོན་དཔྱོད་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་བུམ་པ་མེད་ཅེའམ། ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ཡང་རུང་། སྦྱར་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་མི་འགལ་ལོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་པའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ནི། དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་རུང་བའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྟེ། སྣང་སྟོང་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་འཆར་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའམ་གཏན་མེད་ནི་རི་རྭ་སོགས་བཞིན་སྣང་མི་རུང་ཆད་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་ཕྱེ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི། 
22-4-32b
དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་གཉིས་ཁྱད་ཕྱེ་བ་དོན་མེད་དེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཁེགས་སམ་དེའི་ངོར་མེད་པ་སྣང་མི་རུང་བར་དེས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若不将此理解为"瓶子不空于瓶子"的含义，即使加上限定也无矛盾，因为当理解为"无真实"是指经义考察时不成立的意义时就是如此。基于胜义考察不能加上限定，因为义考所考察的任何对象都不能经受考察而必须成立为无所缘，若有丝毫可缘，则将成为胜义中存在。
生起在胜义考察时承认不能找到四边任何一种生起方式，而不是不否定某一边。在找不到四边的情况下，如何安立名言生？若认为所谓名言生不被义考所遮而存在，则生起胜义中存在就不能被遮除。那么，承认无生也必须加上"生无真实"的限定，在自性和自然等上也必须加上无真实的限定，如此一来，对于无真实也必须加上"瓶子真实无真实"等无穷尽的限定，将变得无法确定。
以上是文殊智慧意趣。若说对于义考所能忍受的，以说话意愿说为真实、自性等，遮除它时称为无真实等，因此不需要无尽限定，回答：瓶子、生起等也不能忍受义考，在义考语境下安立为无生、无瓶子、瓶子空，所以不加真实成立等限定也可以。因此，不以文字形式区分宗派，应以意义区分。
真实成立也可理解为在名言中对名言量而言无欺成立，自性、自相、自然等也可理解为名言中瓶子以腹圆等形态显现的本性等，若不遮除这些，名言瓶子存在而其本性不存在是怎样的呢？在名言中无法缘取不具自性的瓶子。因此，义考将没有任何可遮除的对象。
仅义考未发现即可成立为空，其名言也合理，基于义考可以不加限定说"瓶子不存在"或"自性"等，即使加上也因说话意愿而不矛盾。被胜义考察所遮除的无自性空性，虽胜义中不存在却可在名言中显现，是显空双运，显空一者显为另一者的助伴，而名言不存在或全然不存在如兔角等，不可显现的断空。
如此一来，虽然区分了无自性和不存在，但若认为所有被胜义考察所遮的都是名言不存在，则区分二者无意义，因为被义考所遮或在其境前不存在也就是不可显现，这也是他所承认的。


 ༈ །དོན་ལ་དོན་དམ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་བཟུང་སྐྱོན་ནི། དབེན་པ། མ་སྐྱེས་པ། རང་བཞིན་མེད། ངོ་བོ་མེད། བདེན་པ་མེད། སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དོན་གཅིག་ན། བུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དང་། བུམ་པ་རང་ངོ་ནས་སྟོང་། བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་སོགས་བརྗོད་རུང་ལ། མི་རུང་ན་སྟོང་པ་དང་བདེན་མེད་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དགོས་ལ། རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་འགྱུར་ཁྱད་ཙམ་སྟེ། དེ་དང་བདེན་པ་སོགས་གྲུབ་ཅེས་མ་སྦྱར་བ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དམ་མེད། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པའི་ངོ་བོ་རང་མཚན་མེད་པའི་བུམ་པ་ཅི་ལྟར་འཇོག །དེས་ན་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་སྦྱར་ཏེ་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་བུམ་པ་མ་གྲུབ་པའམ་མི་དམིགས་པ་དེ་བརྗོད་ཀྱི། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་མི་ཟློག་ན། དེའི་ཡོངས་གཅོད་ལ་བདེན་གྲུབ་དོན་དམ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་ན་དོན་དམ་དང་ཆོས་
22-4-33a
ཉིད་མི་རུང་སོགས་ཇི་སྟེ་མི་འདྲ། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་མེད། བུམ་མེད་ཡོད་ན་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་དང་། གཉིས་ཀ་བཀག་ན་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཁས་ལེན་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། བུམ་མེད་ཀྱང་མེད་ན་དགག་གཉིས་རྣལ་གོ་བུམ་ཡོད་འགྱུར། དོན་དཔྱོད་ཚད་མས་རྙེད་དོན་དང་གྲུབ་དོན་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་བདེན་གྲུབ་མིན་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས། མཉམ་བཞག་གིས་མ་དམིགས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའི་ལུགས་ལ་འདྲ། སྟོང་ཉིད་ཚད་མས་དམིགས་སམ་མ་དམིགས། དམིགས་ན་བདེན་གྲུབ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པས་སོ། །དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་ན་དོན་དམ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །སྟོང་ཉིད་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་དམིགས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་དམིགས་ན། སྟོང་ཉིད་དང་བུམ་པ་ཆོས་ཅན་དུ་འདྲ། ཆོས་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་འགྲོའོ། །གཞན་ཡང་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་བའི་ལུགས་ལ། སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པ་འདྲ། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ན་སྟོང་ཉིད་ཐུག་མེད། ཐུག་མེད་མི་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་རང་བཞིན་
22-4-33b
མེད་པ་ཁས་བླང་ཚུལ་འདྲ་ན། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཅད་པར་འགྱུར་རོ། ༈ །
辨自续派世俗义
རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་སྐབས་སུ་ཡང་ཆོས་ཅན་དང་། རང་མཚན་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད། མཁའ་སོགས་མེད་པར་འདོད། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་མེད་འདི་ལྟར་བྱེད་དེ། ཕྱོགས་འདིར་བུམ་ཡོད་བུམ་མེད་ལུགས་དེ་ལྟར་འཇོག་དགོས་སོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་མ་བརྟག་པའི་སྣང་བ་འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་འཇོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དེ། ནམ་མཁའ་གྲུབ་བོ། །འདུས་བྱས་བུམ་སོགས་ཀྱི་སྣང་ལུགས་དང་དོན་བྱེད་ལུགས་ལྟ་བུ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སོགས་ལ་མེད། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སོགས་ཀྱི་སྣང་ལུགས་དོན་བྱེད་ལུགས་འདུས་བྱས་བུམ་སོགས་ལ་མེད། དེ་བཞིན་ཆུ་ཟླ་གནམ་ཟླ་ཡང་འདྲ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མཐུན་གྱིས་བཏགས་ཚད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་གོ་ཆོད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་དང་གོ་ཆོད་མི་ཆོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྤུ་ཙམ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་། བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཐ་སྙད་གོ་མི་ཆོད་ན། བུམ་སོགས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པས་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་གྲུབ་
22-4-34a
པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
关于实际上将胜义执为有所缘的过失：若离贪、未生、无自性、无本体、无真实、空性等仅是异名而同义，则应可以说"瓶子是空性"、"瓶子从自方面空"、"瓶子空于瓶子"等，若不合理，就必须说明空性与无真实有不同的特征；自性或本体只是用词变化而已，那么未加"成立"等词的这些术语在名言中存在还是不存在？若名言中瓶子无本体无自相，这样的瓶子如何安立？因此，虽然按照说话意愿加上自性等术语来表达，但实际上是在表达在义考境前瓶子不成立或无所缘，除此之外别无其他意义。
若不否定无自性，则在肯定范围内称之为真实成立、胜义，若空性在胜义中不存在，为何不同于胜义和法性不合理等？胜义中无瓶子，若有无瓶，则空性真实成立；若二者都否定，则是承认既非有亦非无的过失；若无瓶也不存在，则双重否定正好成为有瓶。
由义考量所发现的义和所成立的义，是胜义现量所见的对境，因为是对境所以空性是真实成立，若如此却又不是真实成立，则将成为义考不所缘、入定不所缘，那么胜义将成为全无，此说法类似于：空性为量所缘还是不所缘？若所缘，则真实成立即胜义有；若胜义不所缘，则成胜义非所知。若空性为名言考察所缘而不为义考所缘，则空性与瓶子作为所依无异，法性将成为非所知。
此外，在"瓶子不空于瓶子"的观点下，空性也不空于空性；若空于真实成立，则空性将无穷尽。不需要无穷尽，因为若普遍承认无自性的方式相同，若瓶子空于自体性，则将遣除名言瓶子的本性。
辨自续派世俗义
在自续派世俗语境中，所依法和自相存在于名言中，而虚空等则认为不存在。一般而言，世间这样判定有无：在此处有瓶无瓶应当如此安立。按照应成派，未经观察的显现安立为世俗，虚空等无为法也以无实本性在世间名言中存在，虚空成立。有为法如瓶等的显现方式和作用方式与无为法如虚空等不同，无为法虚空等的显现方式和作用方式与有为法瓶等也不同。同样，水月与天月也是如此，在世间名言中按照符合义的安立都能满足名言功能，名言中存在与否和能否满足功能之间毫无差别。
对此，若虚空仅以共相而有，仅是假立而无自体义不能满足名言功能，那么瓶子等经考察也找不到自体，仅成立为假立，二者无差别。
;


 །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་དམ་ཐ་སྙད་གཉིས་ཡོད། དེ་མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། ཐོགས་རེག་མ་དམིགས་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་དགོས་ཏེ། མ་གྲུབ་ན་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་གྲུབ་ལ། མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་གྲུབ། བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུས་དབེན་པ་བུམ་པ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤུགས་ལས་མི་གྲུབ་ན། དེའི་དགག་པ་ནམ་ཡང་བཞག་མི་ཤེས་པས། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པས་འགྲུབ་པར་གསུངས་ལུང་དྲངས། ནམ་མཁའ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་ནས་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ་ཟེར་ན་དེ་མི་དགོས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་པའི་ཚུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་དགོས་ཀྱང་། ནམ་མཁའ་དགག་པ་རང་དབང་བའི་ཚུལ་དུ་གྲུབ་པས་གཟུགས་སོགས་མི་དགོས། དགག་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཟེར་ན། མ་དམིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། ཐོག་རེག་མ་དམིགས་པས་ནམ་མཁའ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མིག་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུ་མེད་སོགས་འགྲུབ་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དོན་འདི་དམིགས་མ་དམིགས་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དམིགས་མི་དམིགས་པ་ནི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་
22-4-34b
འགྲུབ་སྟེ། མ་འགྲུབ་ན་ཕྱོགས་འདིར་བུམ་པ་ཡོད་མེད་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །མིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས། དེས་དེ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དམིགས་ཤེས་ཀྱི། མ་ཤེས་ན་ཐ་སྙད་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་དགག་སྒྲུབ་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྦྲེས་ཏེ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མ་འབྲེལ་བ་མེད་དེ། བུམ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྲུབ་པས་སྣམ་བུ་མེད་པ་སོགས་ཀྱང་དེས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བརྟག་མིན་བུམ་ལ་སྣམ་མེད་སོགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ། མཁའ་ཡང་ཡོད་བརྟག་འགོག་ཀྱང་ཡོད། སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ན་དེ་བསྒོམ་སོགས་དང་། དེས་ཉོན་མོངས་སྤོང་སོགས་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་སྟེ། རང་ངོར་རང་སྣང་གི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ་ནམ་མཁས་མི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཏེ། གནོད་མེད་དབང་པོ་ལ་སྣང་ནས་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད། རྟག་བདག་སོགས་ནི་མེད་དེ། ག་བུར་གྱིས་ཚད་ནད་སེལ་ཡོད། དེས་གྲངས་ནད་སེལ་བ་མེད་པ་སོགས་བཞིན་ནོ། །དགག་སྒྲུབ་གཉིས་པོར་དཔྱད་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདྲ། དེའི་ཕྱིར་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པའི་འཇིག་རྟེན་སྣང་ལུགས་ལ་ཆོས་དེ་དང་དེར་བཏགས་
22-4-35a
པའི་ཐ་སྙད་དེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱི། དེ་བློ་ཡིས་ཕར་དཔྱད་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་འཇོག་ན་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་མ་བརྟག་པའི་སྣང་ལུགས་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་དེ་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་སོགས་ལུང་དང་། འདི་ན་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །སོགས་ལྟར། སྣང་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་བཞག་པའི། འདུས་བྱས་མ་བྱས། བདེན་རྫུན། ལམ་འབྲས། གྲུབ་མཐའ་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བས་བདེ་བ་སྐྱེད་དོ། །ལམ་སྒོམ་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་ངོ་སོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐ་སྙད་གནོད་མེད་དུ་ཁས་ལེན་རུང་ངོ་། །དེ་ཕྱིར་ཞིག་དངོས་ཀྱང་དེ་ལ་བསམས་ནས་སྒྲུབ་པར་འདུག་ཀྱང་། ཞིག་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་སྣང་ལུགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེས་དངོས་པོ་རྒྱུ་འབྲས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་ན་འདུས་མ་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བས་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ལ་འདུས་མ་བྱས་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
因此，无为法在名言中也有胜义与名言两者。它们通过眼识等现量成立，必须由眼识成立无障碍触，若不成立，则无法以现量成立显现应有而不见的义，若不成立，则其名言也永不成立。若瓶子上无毯子不能通过见瓶的现量推知，则其否定也永远无法安立，如《量释》所说："由现量见到事物，可以成立不见到"，引述此教证。
若问："若眼识能成立虚空，则应有色等存在"，不必如此，因为若虚空是以肯定方式独立成立，则需要那样，但虚空是以否定方式独立成立的，所以不需要色等。若问："否定如何由眼识成立？"由不见而成立，如通过不见障碍接触而由眼识成立虚空的大小，以及成立瓶上无毯等，肯定否定二者的基础是见与不见，而见与不见也由根识成立，若不成立，则此处有无瓶也不能由眼识成立。
眼是以色为境，它既能知见有也能知见无，若不能知，则任何名言都不能成立，这两种肯定否定互相交织才是名言运作的方式，没有不相关的，因为若成立了瓶子的肯定方式，则无毯等也由此成立。因此，未经观察的瓶上无毯等在名言中存在，虚空也存在，遮破所观察的也存在，空性也存在，若空性在名言中不存在，则不可能修空性以及由空性断除烦恼等。
因此，肯定与否定二者在名言中同等存在，各自具有自身显现的功用，如虚空具有不障碍的功能等。这也是符合名言的，凡是无害现于根而在世间仅由显现就能起作用的，都存在于名言中；常我等则不存在，如樟脑能治热病，但不能治寒病等。两种肯定否定经考察均无自性，因此，对于未经观察未经考察的世间显现方式，由被安立为某种法的名言执行世俗的作用，若通过心识去观察而安立某种存在，则名言将不能成立。
因此，应成派承认未经观察的显现方式，如经说"世间所有，我亦承认为有"等，以及如说"此中由分别力安立"等。依据显现方式安立的有为无为、真假、道果、宗派等，如其所显均可承认："从因出生果"、"善业产生乐"、"修道断烦恼"等一切世俗无害者皆可承认。
因此，虽然有人考虑已灭也作为实体来成立，但已灭在世间是符合名言的，虽然按显现方式有功用，却不会因此成为有因果的实体，若如此，则一切无为也将如此，应成派的观点中无为将变成全无。
;


 །དེས་ན་མ་བརྟག་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་འདི། དཔེར་ན་འདུས་བྱས་མ་བྱས། ལམ་འབྲས་ལྟ་བུ་ཁས་ལེན་པའི་ཚེའང་། 
22-4-35b
འདུས་བྱས་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ལ་དེ་ལྟར་མིང་བཏགས། འདུས་མ་བྱས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་མིང་བཏགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་ལུགས་ཀྱིས་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་ཐལ་འགྱུར་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན། ལམ་དེས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའང་། རྟེན་འབྱུང་བསླུ་མེད་ཡིན་ལ། དེ་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་བ་དང་། སྔ་ཕྱི་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་མི་དགོས་སོ། །འདི་ལ་ད་དུང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་རྒྱུ་ཡོད། མདོར་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐ་སྙད་ཐུན་མིན། རྟོག་པས་བཞག་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་བ་འདི། མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བས་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བཞག་པ་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་ཚུལ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གོ་ཆོད། མི་ཆོད་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་བརླག་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་འདིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་འཇོག་ཅེས་མི་བྱ་བར་མ་བརྟག་པ་ལ་འཇོག །བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་དེ་རྟོག་བརྟག་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་དེས་ཐ་སྙད་ལ་མི་གནོད། གནོད་ན་རྟོག་པས་
22-4-36a
མ་བརྟག་པའི་ཐ་སྙད་བུམ་སོགས་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ཡོད་ན་དངོས་སྨྲ་བར་འགྱུར་ངེས་པའི་རིགས་པའི་འཕུལ་མཚམས་བཅས་ཀྱིས། མ་བརྟག་པའི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་པ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་གྲུབ་པའོ། །ཟླ་གྲགས་ལུང་དྲངས། མ་བརྟག་པའི་སྣང་བ་རྣམས་དཔྱད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད། དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་དབྱེར་མེད་བརྗོད་བྲལ་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་དུ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གྲུབ་ཀྱི། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། དེའི་ཕྱིར་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་དུ་མེད་དེ། མེའི་ཚ་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་གྲུབ་བཞིན་སྣང་བའོ། །མཐའ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མ་གྱུར་ན་རང་རྒྱུད་པའི་སྟེང་དུ་ལྡོག །དཔྱད་ནས་ཐ་སྙད་བཞག་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ཐ་སྙད་ལྟར་འགྱུར་བ་སོགས་འཇམ་དཔལ་མཁྱེན་ཤན་ལེགས་པར་ཕྱེ་པར་ཤོག་ཅིག །ཀུན་རྫོབ་ནི་དཔྱད་ན་མི་བདེན་པའོ་ཟེར་ན། སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་མིན་ན་དོན་དམ་ཡང་དཔྱད་ན་མི་བདེན་པའི་རྫུན་པར་འགྱུར་ལ། མི་རྫུན་པ་དང་བདེན་པ་ནམ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ནི་སོགས་རྩ་ཤེས་ལུང་དྲངས། རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་པས་དེ་གནས་ལུགས་ཡིན། དེ་སྒོམ་དུས་དེའི་འཛིན་སྟོང་མི་འགོག་པ་དེའི་
22-4-36b
ལུགས་ལྟར་ན། དེའི་ཡོངས་གཅོད་བདེན་སྟོང་ཉིད་བུམ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས། གང་ན་གང་མེད་པ་དེ་དེས་སྟོང་། ལྷག་མ་ཡོད་ཅེས་པ་ངེས་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་ནི་ངོ་བོ་མེད་དེ་ཚིག་ཙམ་དུ་བཏགས་པའོ་ཟེར་ན། དེ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་པའང་གྲུབ་བོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་དེ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོགས་སྐྱོན་བརྗོད་རང་ལ་ལྡོག །དམིགས་ན་ཚད་མ་གང་གིས་དམིགས། དོན་དཔྱོད་དང་། དོན་དམ་ལ་མཉམ་བཞག་གིས་དམིགས་ན། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། དོན་དམ་དཔྱོད་ངོར་ཡོད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་མི་འགྱུར་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་དུ་ཐལ། འདོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་ནམ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ལ་རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་སོགས་མི་འཇུག །ངོ་བོ་ཆ་མེད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་མི་འཇུག་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
因此，对于未经观察的世间如何显现而安立名言，例如在承认有为无为、道果等时，有为是世间人见到从因缘而生，因此如此命名；无为是因缘不生，因此如此命名，这是按照世间显现方式，由于这符合名言，应成派也如此承认。道能成就果，是缘起无欺，由于它在世间如此显现无欺，所以如此承认，不需要四边生起和前后等考察。这方面还有更细致的区分。
简言之，关于应成派特有的名言，所谓"由分别安立"，指的是对未经观察未经分析的世间如何显现，世间人如何运用名言，应成派就如此承认，这是应成派安立名言的真正方式。如此安立名言的承认方式是无过的，其论证是：仅由分别假立的名言能否满足功能，若不能满足，则一切名言都将毁坏，这是以此理由来证成，而非说"仅由分别假立而安立名言"，而是安立在未经观察的基础上。若观察分析，虽然它成立为仅由分别观察，但这不会妨害名言，若有妨害，则必须有未被分别观察的名言瓶等，若有那样的存在，则必然成为实事论者，通过这些理由的推动力，确立承认未经观察的名言是极为合理的。
引述月称的教证。未经观察的显现经考察无自性，二者不是各自分离的，所以无别、离言、离一切承认，证成二谛无别，而非仅仅成立分类胜义为所成立。因此，不需要加上真实成立等限定。显空不能分为各别，如同火的热性，无自性成立而显现。若不成为离边戏论，则退回到自续派的立场上；若经考察而安立名言，则会变成如同自续派的名言等，愿文殊智慧能善加区分。
若说世俗是经考察不真实，那么空性若非真实成立，则胜义也将成为经考察不真实的虚妄，永远找不到不虚妄和真实。佛陀说："诸法若"等引述《中论》教证。无自性是真实，所以是实相，修习时不遮除对它的执取空，按照那种观点，它的肯定方面是以"瓶子上有真实空性"的肯定方式，"何处何物不存在，彼即彼空，余有"这种说法将成为了义。
若说无自性即无本体，只是言词假立，那么它不是究竟实相也就成立了。空性是有所缘还是无所缘？若无所缘，则谁也不知道它等过失反过来适用于你自己。若有所缘，由什么量所缘？若由义考和胜义入定所缘，则将成为胜义中成立。若在胜义考察境前存在却不是真实成立，则成为不能经受义考察，若承认，则成为世俗，胜义将永远不可得。
此外，空性是无为，对因的考察等不适用于它，无分本体上不适用一多离，所以成立为能经受考察。
;


 །སྟོང་ཉིད་ནི་དགག་བྱ་བཅད་སྟོབས་ཀྱིས་བཏགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གྲུབ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ཡང་མ་གྲུབ་ཟེར་ན། རང་བཞིན་མེད་པ་མི་ཟློག་པའི་དམ་བཅའ་དང་། དོན་དམ་གཏན་མེད་ཐལ་བ་འཕེན་པ་གཉིས་
22-4-37a
བུད། རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གོང་ལྟར་གྲུབ་བོ། །དོན་དམ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ལ། དགག་པའི་རྣམ་པར་དངོས་མེད་དུ་བཟུང་ཡང་། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་ཅན་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ཕ་རོལ་ཞེ་འདོད་ཁེགས་ནས་རང་ལུགས་མི་གྲུབ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་སྲིད་དུ་དམིགས་པ་དང་མི་འབྲལ་ལ། དམིགས་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རིགས་པས་སུན་དབྱུང་རྒྱུའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ལ་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཙམ་ལས་ཁས་ལེན་དང་དམིགས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་ནི་དྲིས་པ་སོགས། ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ལས་འདའ་མི་རུང་ན། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོས་ཀྱང་ཁས་ལེན་རིགས་ཀྱི་མི་གསུང་བར་བཞུགས་མི་རིགས་ལ། རྒྱལ་བས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོག་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སོགས་གསུང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དོན་དམ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བ་འབབ་བོ། །དེས་ན་རྟོག་གེའི་སྨྲ་བསམ་གྱི་ཡུལ་ཡོད་མེད་གང་
22-4-37b
རུང་གི་ཁས་ལེན་ལས་འདས་ན་དོན་དམ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ་སྙམ་པ་ནི་ངོ་ཚའི་བརྗོད་པ་སྟེ། རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་ན་དོན་དམ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། དོན་དམ་རྟོག་གེས་ཤེས་བྱ་ཡིན་དགོས་ཞེས་བསམས་ནས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་རྒྱན་ལས། ཟབ་མོ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་བྱ་བ་དེ་ནི་སྐྲག་པའི་གནས་སུ་གསུང་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་གཞན་པའི་ཆོས་འདི་ཡི་སོགས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གནས་ལ་དགའ་ཞིང་སོགས། ཟབ་མོ་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་དོན་བསམ་བཞིན་རང་གིས་ཁུར་དུ་བླང་པའོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། རྟོག་གེའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རུང་གི། ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་ཁས་ལེན་ཡོད་པས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྒྱུ་དང་། ཤེས་བྱ་མིན་པ་དང་། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། དེ་ལ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དང་། སྤྲོས་མེད་ཅེས་བརྗོད་དོན་མེད་དེ། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་སྨྲ་བ་དང་བསམ་པ་སོགས་སྦྱར་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་སྨྲས་ན། བུམ་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ཀྱང་མི་འགལ་བས། དེ་དག་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་མ་
22-4-38a
བྱས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་འགོག་གི། བདེན་གྲུབ་ཅེས་པའི་ཆོས་གཅིག་པོ་དེ་འགོག་ལ། དེ་ཡང་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགོག་གི། རྟོག་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་འཇལ་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་བཅད་ལྡོག་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལས། རྟོག་མེད་ཀྱིས་བདེན་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་འཛིན་བརྗོད་དགོས་སོ། །སྟོང་ཉིད་རང་ཡུལ་དེ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་བློས་དམིགས་སམ་སྣང་ངོར་ཡོད་ན། དེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའམ། དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ནི་དེ་ལ་སྣང་དོན་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དཔྱད་མི་བཟོད་པའང་སྣང་ན། དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འཕགས་སློབ་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མི་སྣང་ལ། དོན་དམ་འབའ་ཞིག་སྣང་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་དགོས་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ། སྣང་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若说空性仅是通过遮除所遮而假立，自体上什么也不成立，回答：成立，因为至少成立为无自性。若说这也不成立，那么不否认无自性的承诺和胜义全无的过失两者都犯了。
若说仅无自性是一切法的实相，回答：如前所述，它能经受考察而成立。对于执胜义为有所缘，虽然以否定方式执为无实，但肯定方式的有实义却间接成立，因此仅能破除对方的愿求而不能成立自宗，因为只要有承认，就不离所缘，只要不离所缘，无论承认什么样的肯定否定，都会成为被理由所破除的过失对象。
因此，关于究竟实相的如实义，离言唯是各自自证而已，无有任何承认和所缘，如"文殊问"等。若不能超越承认，则佛子也应有承认，不应默然不语；佛也不应说"超越言思境界"和"超越具一切种最胜智慧境界"等，若如此说，则成胜义全无的过失。
因此，认为若超越诤论言思境界上的有无承认则成胜义全无，这是羞耻的言论，因为这是考虑"若超越诤论境界则胜义全无，因为胜义必须是诤论的所知"而说的。如《经庄严论》云："何故甚深非诤论境？何故说此是畏惧处？"以及"故此别法"等，以及"众生乐住"等，"甚深非愚者行境"等所说的所破义，是明知而自己担负起来的。
若法界超越有无边，则可以不可思议于诤论心，但既有有无某一的承认，有什么理由不可思议、非所知、非心行境呢？对此说"无言思"和"无戏论"也无意义，因为必须加上"真实成立的言说思维"等，如此一来，若不说真实成立，则仅说瓶子的言思表述也不矛盾，所以这些都将存在于空性方面。
空性不会遮除有为无为的任何一种戏论，只遮除所谓"真实成立"这一法，而且是通过有分别方式遮除，否则无分别将无法衡量空性，应当说明：除了执取遮除所遮的反体的分别之外，无分别如何执取无真实的自性。
空性自境，若为圣者入定心所缘或显境所有，则它将能经受考察，因为不被义考所缘或不能经受考察，就是它无显现义，若不能经受考察却显现，则它将成为世俗的对境。圣学入定无显现中，二谛都不显现，唯有胜义显现，若必须是空性二显灭的情况，则义考所未缘如何显现，若显现，则真实成立也将显现。


 །སྟོང་ཉིད་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མིན་ན། ཆོས་གཞན་མི་སྣང་ལ་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་མི་རིགས་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་གང་དམིགས་པ་དེ་དོན་དམ་མཉམ་བཞག་ལ་སྣང་། མ་དམིགས་པ་དེ་མི་སྣང་བ་ཡིན་དགོས་པའི་
22-4-38b
ཕྱིར་རོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མ་དམིགས་ན། མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ལ་དོན་དམ་དངོས་སུ་མི་སྣང་བར་ཐལ་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་མ་བྱས་པར། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཁས་ལེན་ཅན་ལ་སྐྱོན་འདྲ་བར་གནས་ཤིང་། ཕྱོགས་རེའི་གཞལ་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་སྨྲ་དགོས་པའི་འཐད་པ་རེ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་དག་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་ཁས་ལེན་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཤེས་ན་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ་ལམ་སྟེགས་ཙམ་དང་། བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་དཔྱད་ངོར་སྣང་ཚུལ་ཙམ་མོ། །རང་གི་ཁས་ལེན་དེ་ལས་གནས་ལུགས་མེད་པར་བཟུང་ན་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤང་བའི་རྟོག་གེའི་ས་བའོ་དགེཿ ༈ །
辨瓶非瓶空,瓶为实有空
ཡང་། འཇུག་འགྲེལ་ལ་ཉེར་མཁོ། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བདེན་པས་སྟོང་ཞེས་པ་འདི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་དམིགས་ན་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་དོན་ཁྱད་མེད་ན། བུམ་པ་རང་སྟོང་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་མི་རུང་བ་ཅི་ཡོད་དེ། བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དམིགས་ལ། བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་
22-4-39a
པའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡིན་གྱི་རིགས་པ་སྨྲར་མེད་བཞིན། དེ་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པ་ལྟར་དོན་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་འདི་ན་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་དེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར། དགག་གཞི་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པས་ཁྱད་ཡོད་པས། དོན་དཔྱོད་ལ་བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་མི་དགོས་ཀྱང་། བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་དེ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་དོན་དུ་སོང་གི། བུམ་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་མ་སོང་སྟེ། བཀོད་ཚོད་ལ་བུམ་པ་མེད་པར་འགོག་ཀྱང་། སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པར་སོང་ན། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་བཀག་པར་ཡང་སོང་བས། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་། བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོད་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཁྱད་འབྱེད་དཀའོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླང་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་རང་སྟོང་དུ་བརྗོད། ཐ་སྙད་
22-4-39b
དུ་བུམ་པ་མེད་པ་ལྟར་བཀག་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་བཀག་པའི་དོན་དུ་སོང་བས། རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེ་ལ་བསམ་པའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་དོན་དུ་མ་སོང་ན་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སོང་ཚོད་ཀྱི་དབྱེ་བའང་མི་སྲིད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若空性也不为义考所缘，则其他法不显而唯有空性显现不合理，因为义考所缘者显现于胜义入定中，未所缘者必须不显现。若义考什么也不所缘，则入定无显时胜义也不直接显现，如前所述。
因此，未就二谛无别究竟实相的考察而言，而是区分二谛后有有无所缘承认的过失都相似，从各方面的衡量方式来看，虽然也有必须如此说的合理性，但这些只是暂时的承认，若知道从这些无承认的究竟义的趣入方式，这些观点也没有矛盾，只是道路台阶和二谛各自观察境前的显现方式而已。若执自己的承认之外无实相，则是有所缘的见解，即舍弃空性义的诤论论者。善。
辨瓶非瓶空,瓶为实有空
又，《入中论释》所需。"瓶不空于瓶，空于真实"这一点，若义考未见瓶与胜义无瓶意义无别，那么承认瓶为自空有何不可？瓶为义考所缘，真实成立不所缘的差别就是这样，无可辩说，无法证明这两者表述方式的差别对应意义上的差别。
若如"此处无所依法瓶，因为量所未见"这样说，在所破基瓶上破除所破真实成立，因为瓶子名言有而真实成立名言无，所以有差别，虽然对于义考不见瓶不需要比"不见真实成立"更多的证明，但不见瓶成为瓶无真实成立的意义，而非成为无瓶的意义，虽然在安立上否定无瓶，但在实际意义上是否定了真实成立，这样想的话，若实际意义上成为否定真实成立，也成为否定胜义中有瓶，因此，虽然瓶胜义中无但名言中有，虽然瓶无自性但有无自性瓶等，都必须这样承认，很难区分。
如此，承认自空无过，称瓶无自性为自空，虽然像名言中否定无瓶那样否定，却成为否定自性成立的意义，所以虽承认自空，这只是意向表述意愿的区别，若不成为那样的意义，则否定真实成立的实际意义区别也不可能存在。


 །གཞན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་ན། ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟར། ཐག་པ་ཡོད། དེ་ལ་སྦྲུལ་མེད། ས་ཕྱོགས་བུམ་པས་སྟོང་པ་ལྟར་དགག་གཞི་བུམ་པ་ཡོད། བདེན་གྲུབ་མེད་ཅེས་ཁས་ལེན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པས། དེ་འདྲའི་རང་གིས་མི་སྟོང་གཞན་གྱི་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་མི་ནུས་པས། དེས་གདུལ་བྱ་སུ་ལ་ཕན། དེ་ལྟར་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཅེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་མི་བཀག །དེ་བཞིན་བུམ་པའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ལ་ཡང་། བུམ་པ་བདེན་པས་སྐྱེ་བ་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད། བདེན་འགག་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་འགག་པ་ཡོད་པས། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་དང་དེའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་དགག་བྱ་བདེན་སྐྱེ་སོགས་མེད་དུ་
22-4-40a
ཆུག་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་རང་མཚན་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། རང་མཚན་པར་ཡོད་ན། དེ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་འདི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་སོང་ནས། ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་སྣེ་གཅིག་མི་ལྡོག་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རང་རང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འདོར་བར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པས། བདེན་གྲུབ་བཀག་ཅེས་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ལྟར་ཡང་། དོན་རང་མཚན་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སོང་བ་མ་ཚོར་བར་ཟད་དེ། རང་རྒྱུད་པའི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ། ཐལ་འགྱུར་པས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཕུལ་བའི་རིགས་པ་དེ་ཁྱོད་ལའང་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་བཀག་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་བའི་རང་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན། ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་སྐྱེ་བ་བཀག་གི། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་མ་བཀག་པ་མིན་ཏེ། དེས་དཔྱད་ངོར་དོན་དམ་པར་མི་རྙེད་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་རྙེད་པ་མི་སྲིད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་འདི་མིན་པའི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དགག་རྒྱུའི་སྐྱེ་བ་གཞན། འཇིག་
22-4-40b
རྟེན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ན་དེ་བཀག་མི་དགོས་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་འདི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་དོ་སྙམ་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་མ་བཀག་ཅེས་མི་རུང་། འཇུག་པ་ལས། རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་རིགས་པས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། འོ་ན་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་དམ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་དོན་དམ་གྱིས་མ་དམིགས་པས་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ག་ལ་འཆད་དེ། དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིགས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་སུས་ཀྱང་དགག་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་ཀྱིས་དང་། །ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་མཐའ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར། ཁས་ལེན་དུ། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི་
22-4-41a
དཔྱད་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས། དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་བཀག་པའི་ཚུལ་དུ་ཁས་བླང་ན། བདེན་སྐྱེ་མེད་པས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གོ་ག་ལ་ཆོད་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་སྐྱེ་ཡོད་ཀྱི་གོ་ཆོད་ནས་སྐྱེ་བ་ཡོད། འགག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་འགག་རང་མཚན་པ་ཡོད་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若承认凡是义考所量者在名言中必定不存在的遍及，则如彩绳空无蛇，有绳而无蛇；如地方空无瓶，有所破基瓶而无真实成立，这样的承认在一切方面相同。以这种自不空而他空的空性确立方式，无法遮止对名言有法的执着以及由此产生的贪嗔等，这样对什么根机的所化众生有利益？
如此，所谓"瓶无真实"并不否认名言自相瓶。同样，对于瓶的生灭法也是如此：瓶无真实生而有名言生，无真实灭而有名言灭，因此，对所依法瓶及其法性生灭无常等都必须如此应用。即使如此否定了所破真实生等，但名言中的生住灭三、无常等法以及所依法瓶都将成为名言自相有，若是自相有，则对它的执着将成为俱生真实执着的所执境，贪嗔烦恼一丝一毫也不会逆转。名言诸法各不舍弃自相而以自性安住，虽说破除了真实成立而名言无过，但实际上只是没察觉到自相已成真实成立而已，自续派承认自相成立，应成派以理证将其推为真实成立的理由对你同样适用。
若说若破除名言自相则将无名言，因为名言中的生即是名言生或生的自相，若无此则无名言，回答：义考破除真实成立生，而非不破名言自相生，因为义考在所察境中不能发现胜义生，不可能在名言中发现，除了这个名言自相生之外，若凡夫世间不执持义考所要破除的其他生，则不需破除；若执着这名言自相生如其所显而有，则是我执，而胜义中所不见的也正是它，因此，经义考察，二谛中都无生，不能说未破名言自相。《入中论》云："彼理于名言中亦不合理，汝之生起将由何而有？"
若问：那么名言是否断灭？名言生等不被胜义所见怎会导致名言断灭？如云："彼虽不生，世间生应理"，如世间依缘起而现为有生，谁也不能破除，如说："汝与世间且当诤"等。
因此，这种生在未经观察未经分析的世间前虽有，但经义考察则不以四边方式而生，因此不能发现名言生。在承认上，如说："世俗谛不应观察"，应当承认未经观察未经分析如何显现，若经考察而承认有名言生，以遮除其他所破的方式承认，则无真实生怎能满足无生的含义，有名言生则满足有生的含义，将成为有生有灭。若有自相生灭，则将成为无常。


 །དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདོད་པ་ལས་ལྷག་པའི་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྟོང་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ། །བདག་ཡོད། གཞན་ཡོད། ཉོན་མོངས་ཡོད། ལས་ཡོད། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་སྣ་གཅིག་མི་ཁེགས་པས། བདེན་མེད་དུ་ཁས་བླང་བའི་ཚིག་ཙམ་ཞིག་གིས་སྤྲོས་པ་སྣ་གཅིག་མི་ལྡོག་པས། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་ལས་ལྷག་པའི་དོན་དམ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་པས་དོན་དམ་སྣ་གཅིག་གསར་དུ་གོ་རྒྱུ་མེད་པས། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如此一来，无法成立超越声闻所许的无生无灭的特殊空性。有我、有他、有烦恼、有业、有苦等，名言中一切存在丝毫不被否定，仅以承认无真实的语词，丝毫不能逆转戏论，除了世俗名言的情况之外，没有更多的胜义，通过义考察不会新增任何胜义理解，因此，宣说这样的空性毫无意义，因为名言中不存在的已经被名言考察所确立了。


 །མདོར་ན་ཆོས་གང་དང་གང་ལའང་བདེན་གྲུབ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་འདི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་གོ་བྱེད་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་མི་དགོས་པའི་ཚིག་སྦྱར་ཚུལ་ལེགས་པ་ཡིན། 
22-4-41b
རང་གཞན་སུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་མོད། དེའི་བརྗོད་ཚུལ་ལ་བསམས་ནས། ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་ལས་གཞན་པའི་དགག་བྱ་གཞན་དུ་གོ་ནས་བུམ་པ་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་ལེན་གྱི། མི་མིས་སྟོང་པའི་ལུང་དོན་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཁས་ལེན་ཡིན་པ་མི་གོ་བར། མི་མིས་སྟོང་ན་མི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་གོ་བ་ཞིག་གསར་དུ་བླངས་ནས་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་དེའི་ངོར་ཆེས་ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཡང་། བདེན་གཉིས་འགལ་འདུར་གྱུར་ནས། ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་མི་སྟོང་པའི་དོན་དུ་སོང་ནས་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་མི་སྟོང་པའི་གནད་མ་གོ་བར། བདེན་མེད་དུ་ཁས་བླང་བས་བདེན་མེད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཚིག་གི་གྲུབ་མཐས་བློ་ཚིམ་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་པའི་སྐྱོན་ཞིག་རང་རྒྱུད་པ་ལ་ཟླ་བས་བརྗོད་པ་འདི་འོང་། བདག་དང་ཆོས་སུ་བཟུང་བས་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། དེ་ཟློག་པ་དེའི་ཡུལ་བདག་དང་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་དཔྱད་པས་མེད་པར་ཤེས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཟློག་དགོས་ན། བཟློག་བྱའི་བདག་དང་ཆོས་དེ་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་འཛིན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་ཆོས་སུ་བདེན་པར་བཟུང་བས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་སྟེ། བདེན་པར་
22-4-42a
གྲུབ་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་ཞི་ལྷས་གསུངས། བདག་དང་ཆོས་ནི་བཟློག་བྱ་ཡིན། །མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་དང་ཆོས་ཟློག་ན་ཆད་ལྟར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་དེ། བདག་དང་ཆོས་རྣམས་མི་སྟོང་པ་ལ་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། སྟོང་པ་དང་བདེན་མེད་གནད་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པའི་དོན་མིན་ལ། ཁྱོད་ལྟར་ན་བདག་དང་ཆོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ནི་ངའོ་ཞེས་བཟུང་བ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ནམ། བདེ་བའམ་ནི་སོགས་དྲངས། དེ་བཞིན་འདི་ནི་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དེ་ལ་དེར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་གོ་ཆོས་སོ་ཞེས་རྟོག་ན། ཀུན་རྟོག་འདི་ཙམ་གྱིས། ཉོན་མོངས་ཀྱང་སྐྱེད། ལས་ཀྱང་བསགས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མྱོང་ཆོག་པས། འདི་མ་བཀག་ན། འདི་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་གཞན་དེས་ནི། ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེད། ལས་མི་བསགས་པས་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་དེ་དགག་ཅི་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་སྐབས་སུ། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་ནང་། ཕྱི་ཡི་དྲུག་
22-4-42b
ལ་ཕྱི་དེ་བཞིན་གཞན་ཀུན་ལ་དེ་དང་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས། དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་ཞེན་འབྱུང་བས། དེའི་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་བསྒྲུབ་པར་མི་སྟོང་པར་སྒྲུབ་ན། ཕྱི་བདེན་གྲུབ། ནང་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཤེས་ཀྱང་། དེ་ནང་ལ་ནང་གི་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་སོགས། དེ་དེའི་ཞེན་པ་མི་ཁེགས་པས། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ །ཆེན་པོ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་དགོས་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེས་དེར་འཛིན་སྣ་གཅིག་ཟློག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
简言之，说任何法都无真实成立，虽然这表达了胜义中不存在的意思，但胜义中不存在并不必然导致名言中也不存在，这是一种良好的措辞方式。
任何人这样表述本身并无矛盾，然而考虑到这种表述方式，有人将其理解为除名言中的瓶等以外还有另一所破，因而承认瓶为他空，却不理解"人不空于人"这一教义是基于义考而作的承认，反而新生起"若人空于人则人在名言中不存在"的理解，从而承认他空，这在他看来似乎极好，但导致二谛相互矛盾，使名言自相不空的意思变成了真实成立也不空的结果，而不理解这一关键，以为仅凭承认无真实就能变成无真实，这就像以语词立宗而满足的过失，这正是月称对自续派的批评。
若认为由于执着我和法而产生能所取种种，从而生起烦恼和所知障，那么为了遣除它，需要通过考察了知其对境我和法不成立，从而遣除我执和法执，那么所遣除的我和法仅仅被执取并非我执，因为执取我和法为真实才产生障碍，如寂天所言："真实成立是所遣"，而没有说"我和法是所遣"，若问：若遣除我和法，岂不成为断见？
真实成立这一词并非指我和法不空，因为空和无真实是同一要义而非不同意义，但按照你的观点，我和法不空，只是空于真实成立，那么众生缘于名言中有的自相续五蕴而执"此是我"，难道不是俱生我执吗？如引文"或乐"等。
同样，"此是瓶"的心是法执，若仅仅将对境执为彼，便认为"此是我"或"此是法"，仅凭这样的分别，就能生起烦恼、积累业、感受苦果，若不遮止这个，与此不同的其他真实成立并不能生起烦恼、积累业，就像兔角一样在名言中不存在，有什么必要去遮止它？
同样，在二十空性的情况下，将眼等内六处执为内，外六处执为外，仅仅如此认知，便生起对其自性的执着，这样对一切法生起各种执着，若不证明其对境为空而证明为不空，那么虽然了知外空真实成立、内空真实成立等二十空性，但对内执为内法等，这些执着不会被遮止，因此，为遣除对"内、外、内外两者、广大、空性"等的各种执着而宣说的教法将成为无用，因为这种空性不能遣除任何执着。


 །ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕུང་ལྔ་རང་གིས་མ་སྟོང་པར་ཡོད་ན། ཕུང་འཛིན་མི་ལྡོག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། ནང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཟུང་བ་ཙམ་ནས་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། ངར་འཛིན་ཇི་ལྟར་བཟློག་ཕུང་ལྔ་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ངར་འཛིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་
22-4-43a
ཡང་རུང་། ཕུང་པོར་འཛིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་གནོད་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་སྣམ་བུས་སྟོང་ཡང་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཞེས་པ་དང་། བདེན་མེད་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་བཟུང་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱང་མི་འགལ་མོད། ཁྱད་ཡོད་དེ་ཕུང་ལྔ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ཞིང་། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཟུང་ན་དེ་འདྲའི་སྟོང་ཚུལ་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་ཕུང་པོར་འཛིན་པ་མི་ལྡོག་གོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་སྟེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་། བདེན་པའི་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་གྱི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཤན་དེས། བུམ་པ་དོན་གཞན་གྱི་སྟོང་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་བཤད་དགོས་བྱུང་བ་འདི་བཞིན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡོད་པར་བཟུང་བ་འདིས། བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་སྟོང་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་སོང་བས། བུམ་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་མི་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་
22-4-43b
བུམ་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་སོགས་སྦྱར་བ་ལ། བུམ་པ་ལས་བུམ་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་དོན་ལ་ཡོད་པ་གོ་ན། མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་དང་མེ་དོན་ལ་ཐ་དད་པར་ཐལ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དོན་ལ་མི་རྟོན་པའི་ལམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་འཚོལ་བ་འདིས། སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཚིག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལ། དོན་གྱི་རྟོགས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་མི་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་མང་བས། ཚིག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཙམ་གནས་སྐབས་སུ་ཟིན་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་གནད་ཆེ་འདྲ་སྟེ། བློ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ནས་བསམ་ན་དངོས་འཛིན་མི་ལྡོག་པའི་ཚིག་གི་གྲུབ་མཐའ་དེ་འདྲས་རྣམ་གྲོལ་མི་ཐོབ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་ན་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསྟན་གྱི། ཚིག་གི་འཐེན་ཁྱེར་རྩོད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔར་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་ལ་རགས་པ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་དུ་གཞིག་ཚེ། ཕུང་པོ་ལྔ་རིལ་བོ་དང་རགས་པ་མེད་པར་རིགས་པ་དེས་རྟོགས་ནུས་ཀྱི། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་། །རྡུལ་ཕྲ་ཆ་མེད་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་ངེས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་
22-4-44a
པ་དང་། ཕུང་ལྔའི་བྱེ་བྲག་རེ་རེའང་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་མེད་པར་མཐོང་ཚེ། དེ་འདྲའི་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ལ་འདིང་ཞེས་མི་འཛིན་ཏེ། བདག་དུ་མར་ཐལ་བ་དང་། མི་རྟག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་རང་གི་བློས་རྟོགས་ནས་བདག་ཅེས་པ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་བདག་འཛིན་ཟློག་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་ཉན་ཐོས་པ་ལའང་ཡོད་དགོས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
如经云："只要有执著于蕴，就有对它的我执。"若世间名言的五蕴不空于自身而存在，则以现量成立不能遣除蕴执，并且以现量成立仅仅执取内相续的五蕴就会生起我执，那么，如何遣除我执？若认为因五蕴空无他法的真实成立所以无过，回答：缘于五蕴以自性不空而存在而生起我执，即使空于其他法，也丝毫不能损害对蕴的执著，如瓶子空无毡布，丝毫不会有助于瓶子自性的空性。
因此，若将"五蕴自性空"和"无真实"视为意义无别，则说无真实成立也无矛盾，但若认为有区别，认为五蕴从自方面不空，而空于他法真实成立，则无论对这样的空性方式如何熟习，都不会遣除对蕴的执著。
因此，"瓶子，无真实成立，因为远离真实的一和真实的多"，这种以能立、所立、有法三者的返体而建立的语词追随的习气，导致必须将瓶子空于他法的意思解释为空性义，类似地，不执取"瓶子，是空，因为不被胜义观察所见"的意思，而执取"瓶子，是空于真实成立"的特性，这使得瓶子和瓶子的空性在义上成为不同，因而不能遣除执瓶的所执境。
因此，在"瓶子的自性是空"等表述中，若理解为瓶子与瓶子自性在义上是分开存在的，则将导致火的自性热性与火在义上是分开的过失等。
因此，随文逐字而不依义的方式寻求空性，在某些场合这样表述，会成为不生起所应了悟的空性理解的障碍，暂时掌握词语的宗派远不如理解空性的要点重要，向内思维时，不能遣除实执的词语宗派不能获得解脱，而见到空性的义则能获得解脱，因此空性是为获得解脱而宣说的，而不是为了文字的引申和争论而宣说的。
如此，对于这无欺显现的五蕴，当分析粗大之物直至极微时，能以此理由了知无整体的五蕴和粗大，因此见到五蕴是多和无常的自性。虽然尚未确定无分微尘无自性，但当见到不能执五蕴为一体，也不能执五蕴的每一个差别为单一时，就不会执着这种多和无常的法为"我"，因为自心了知多我的过失和无常的过失，了知"我"只是依蕴假立，而无自性，这种了解能够遣除我执，这样的理解声闻也必须具有。


 །དེའི་སྐབས་སུ་ཕུང་པོ་རགས་པ་མི་སྟོང་གི། རགས་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་། དུ་མ་མི་སྟོང་གི། དུ་མ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་། མི་རྟག་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་གི། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་སྦྱར་བའི་གཞན་སྟོང་འདི་མ་སྦྱར་ཀྱང་བདག་མེད་རྟོགས་ནུས་ལ། སྦྱར་ན་ཕུང་པོ་རགས་པར་བདེན་པ་དེ། ལྔ་ཀ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་རགས་པ་དེའམ། རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཚོགས་པའི་རགས་པའམ། ཐ་ན་ཡིད་རགས་པ་མི་སྟོང་བ་དེ་བདག་གི་གདགས་གཞིར་བྱས། བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་བདག་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་བསྟན་དུ་མེད་དེ། རགས་པ་དེ་རིལ་པོ་དང་། གཅིག་པུ་དང་། རྟག་པ་ཡིན་རུང་སྟེ། རིལ་པོ་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པས། དེ་འདྲའི་
22-4-44b
རིལ་པོ་གཅིག་པུ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་དུང་དེ་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མར་དབྱེ་བའི་ཆར་གསིལ་རྒྱུ་ཡོད་ན། རྟག་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པའང་། དུ་མའི་ཆོས་ལ་རྟག་གཅིག་ཏུ་བཏགས་ཀྱི། རྟག་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྟག་གཅིག་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དེ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ཁོ་བོས་ཀྱང་འདོད་མོད། རྟག་གཅིག་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་མི་གཅིག་པར་འདོད་པ་ཁྱོད་ལྟར་ན། རང་ངོས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་ཕན་ཆོད། གཞན་གྱིས་སྟོང་ཡང་མི་ཕན་ཏེ། དུ་མ་ཡིན་པས་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རྟག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་མིན་པའི། གཅིག་པུ་བདེན་གྲུབ་ཅེས་པ་དང་། རྟག་པ་བདེན་གྲུབ་དང་། རིལ་པོ་བདེན་གྲུབ་ཅེས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་དུ་མི་སྲིད་པས། དེས་སུ་ལའང་ཕུང་པོར་འཛིན་པ་དང་། བདག་འཛིན་མི་སྐྱེད་པས་དེ་དགག་མི་དགོས་སོ། །ཆོས་ཀུན་རང་སྟོང་མིན་གཞན་སྟོང་ཡིན་པའི་འཆད་ཚུལ་འདིས། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་ལ་ནི་གོ་རྒྱུ་ཡར་ལྷག་ཡོད་པས་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མ་ཟད་གནོད་བྱེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་
22-4-45a
སྟོང་པར་གྲུབ་ཕན་ཆོད། ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་སྨྲས་ཀྱང་དེར་འཛིན་ཟློག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་དེ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ལ་རང་སྟོང་ལས་ལྷག་པའི་གོ་བ་བསྐྱེད་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མ་ཟད་གནོད་དེ། ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་ལ་ཕུང་ལྔ་སྙོན་མེད་དུ་སྣང་། སྣང་བ་དེ་དུ་མར་སྣང་བ་དང་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་སྣང་གི། དེ་ལས་བཟློག་པ་གཅིག་པུ་དང་། རྟག་པར་མི་སྣང་བས། ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་རང་ལ་བརྟེན་ནས། རང་གི་ངོ་བོར་སྟོང་པར་དཔྱད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་དམ་རང་རྐྱ་བར་རྟོགས་ཚུལ་མེད་པས། ཐ་སྙད་རང་གི་སྣང་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པ་རང་སྟོང་དུ་བརྗོད་པ་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ཙམ་ལ་སྟོང་ཉིད་བརྗོད་པས་མི་ཆོག་པར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་མིན་ཞེས། སྔ་མ་ལས་ལྷག་པའི་གོ་སྐྱེད་མེད་པར་མ་ཟད། གོང་བཤད་དེ་ལས་ལྷག་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འཇིག་རྟེན་སུ་ལའང་སྣང་བ་དང་དེར་ཞེན་མེད་བཞིན། རང་བློས་བརྟག་པའི་དོན་བཞིན་ཀུན་བརྟག་དེ་འདྲས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པ་དོན་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་
22-4-45b
གྱི་བུམ་པ་ཉིད་འཛིན་གྱི། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་འཛིན་པ་མི་སྲིད། བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་ན། བུམ་པ་མ་ཡིན་པའི་དེར་འཛིན་གྱི་གཞི་དེ་འདྲས་སྟོང་ཡང་ཐ་སྙད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྦྲུལ་མེད་པས་ཐག་པ་སྒྱུ་མར་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀ་འགལ་མེད་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
在那种情况下，粗大的蕴不空，而是空于粗大的真实成立；多不空，而是空于多的真实成立；无常从自方不空，而是空于真实成立的这种他空说法，即使不用这种说法也能了解无我，若用这种说法，那么粗大蕴的真实，是五蕴聚合的粗大，或者六识聚合的粗大，乃至意识粗大不空的东西作为我的假立基础，则无法以理证显示有我这一我执对境受到损害，因为若承认那粗大不空于整体、单一和常，既然承认整体不空，那么这种整体将成为单一和非刹那的常，如果仍有将其分解为多和刹那的部分，则对常一的假立也是对多法假立为常一，而非不空于常一自性。
若将空于常一自性称为空于真实成立，那么我也同意这种说法，但按照你的观点，常一自性不空而空于真实成立，两者不是一体，一旦承认自方不空，即使空于他法也无益，因为多故空于单一自性，刹那故空于常自性，而非所谓"单一真实成立"、"常真实成立"和"整体真实成立"，这些在世间名言中不可能存在，因此不会对任何人产生蕴执和我执，无需遮破。
这种"一切法非自空而是他空"的解释方式，对于了解胜义空性没有任何新增理解，非但没有些许利益，反而有害，因为一旦承认自性不空，即使说空于其他法，也不能遣除对它的执著。
对于这种承认，在世俗显现方式上也不但没有比自空更多的理解可生起，反而有害，因为在名言显现上，五蕴无误显现，显现为多和变化，而非相反的单一和常，因此依靠名言显现本身，通过考察而证明空于自性，而不是不依靠名言就能独立了解胜义的方式，名言的显现方式本来就是虽然自性不成立却显现的，这种称为自空的说法是由实力成立的，仅仅解释到这种程度的空性还不足够，而说"空性是空于真实成立，而非世俗自空"，不但没有比前者更多的理解，而且除了上述所说之外，没有任何额外的真实成立显现或被执著于世间任何人，用自心分别的对境这样的遍计去证明空性是无意义的，因为世间执取的是瓶子本身，不可能执取除瓶子之外的真实成立。
若瓶子从自方不空，即使空于非瓶的对境，也不能成立名言如幻，正如没有蛇不能领悟绳子如幻一样。因此，应当了知世俗和胜义两者无违是名言诸法以自性如此显现的本性。


 ༈ །མདོར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའམ། སྣང་བ་ལྟར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བཟུང་བའི་དབང་གིས། བདག་དང་ཆོས་དང་ཕྱི་ནང་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་དང་གཟུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་
22-4-46a
ཀྱི་མཁྱེན་པས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འཐོབ་པ་ཡིན་པ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། དེ་ཡང་ཆོས་གང་དང་གང་དུ་འཛིན་པ་དེའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་ན་དེར་འཛིན་ལྡོག་གི། གཞན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདེན་མེད་མཐོང་སོགས་གསུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ཚུལ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་ཡུལ་དང་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དགག་མི་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་སུ་ལ་ཡང་དེས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་བདག་འཛིན་སོགས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་དེའི་རང་མཚན་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་དཔྱད་དགོས་ཏེ། རིགས་པ་དེས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་བུམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་བུམ་པ་ཉིད་མ་དམིགས་པར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་གྲུབ་བར་དུ་བུམ་པ་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་སོ་
22-4-46b
སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་བུམ་པ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་གྱི། བུམ་པའི་སྟེང་གི་བདེན་གྲུབ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་དམིགས་མི་སྲིད་དེ། དེ་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའམ། ཀུན་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་རྒྱུ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བསླུ་མེད་སྙོན་མེད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་གམ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་བཞིས་དཔྱད་ན། བུམ་སོགས་འདི་སྣང་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེའི་ཆོས་སུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་དམིགས་པ་ནི། བུམ་སོགས་ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བྱས་པའི་གཞན་སྟོང་མིན་གྱི། རང་གི་གཤིས་སམ་བབ་ཀྱིས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའམ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས། དེ་ལྟར་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་དེ་ལ། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དེའི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་
22-4-47a
ཕྱིར་དེ་སྐད་བཏགས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
简言之，一切众生的蕴等名言中存在的诸法，由于执著它们以自性或自性而有，或如其所显现般真实成立的缘故，产生我、法、内外等种种能所取分别如连环般相续，而在轮回中流转。三乘涅槃则是：通过了解人无我而断除烦恼障，从而解脱轮回苦而现证声闻果位；通过了解人无我和所取色方面无真实而获得独觉果位；通过了知二无我的智慧断除二障而获得菩萨乘不住涅槃。这是总的教法。
进一步说，若了解任何所执法的所取境自性不存在，则能遣除对它的执著，否则永远不能遣除执著，如圣天所说："见境无真实"等。
关于见无我的方式，如刚才所说，胜义观察的所观对象和应确立为空的是名言中存在的诸法，而非名言中不存在的兔角等，因为这些不需要义考察来否定，因为对任何世间人而言，它都不会成为所缘缘而生起我执等。
因此，例如对瓶子以一多离的理由考察其自相是否成立时，由于名言瓶子无法经得起考察，所以必须考察瓶子本身为空于自性，因为以此理证所要证明为空的是瓶子自身，必须证明瓶子自身不可得，在此成立之前，无法成立瓶子无真实。
因此，凡夫首先执著的是把瓶子执为真实成立的基础，而不是先观见瓶子上的真实成立而执著它为真实，因为眼识等不可能直接观见真实成立，这是由错误所增益或遍计。
因此，胜义观察所要否定的是名言中存在的诸法，因为瓶等名言法虽然由缘起力如此显现，无欺无误存在，但若思考它如所显现般是否以自性成立，以胜义观察的中观四因考察，瓶等虽然如是显现，但作为彼彼法连极微也无法经得起考察，这不是瓶等诸法被他缘所空的他空，而是应当确立为自性或本质上本来无生或不可得的空性。这种自方空就称为"诸法无自性"，因为以胜义观察的理证考察时，其自性不可得，故得此名。


 །རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་འདི་ཞེས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་མཐའ་དང་། དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏེ། ཡང་དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བུམ་སོགས་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་རྙེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཆ་ནས་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་ཡིན་ཞེས་དེང་སང་གི་ཆོས་གྲྭ་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བ་ལྟར་ན། བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒྲུབ་མི་རུང་པས། དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་པར། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་པར་བྱས་ནས། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་པ་བརྗོད་ཚད་ལ། བདེན་གྲུབ་
22-4-47b
ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་འགོག་པར་སྣང་ངོ་། །སྤྱིར་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅིང་གོ་བདེ་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་པ་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་ཚུལ་དུ་གོ་ན། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེས་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དེའི་དངོས་འཛིན་སྣ་གཅིག་མི་ཁེགས་པས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དགོས་པ་སྟོར་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་རང་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་བཀག་པའི་མེད་དགག་རྐྱང་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་། མེད་དགག་གི་སྤྲོས་པ་མ་དོར་བ། གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཁེགས་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ལ་བསྐལ་པ་བརྒྱར་གོམས་ཀྱང་དེས་གཉིས་སྣང་སེལ་མི་ནུས་པ་དང་། དབུ་མའི་གཞུང་གི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དངོས་ཞེན་འགོག་ནུས་པ་དེ། འདིས་འགོག་མི་ནུས་པར་བདེན་གྲུབ་ཅེས་དགག་བྱ་སྣ་གཅིག་པོ་དེ་
22-4-48a
ཡི་སྟེང་དུ་བསྒྱུར་ནས་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐལ་པ་རིང་དུ་བྱས་ཤིང་། གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་འགལ་བའི་འགལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
称为"无自性"，因为无法指认出"这就是它的自性"，所以也称为无相、无愿、无相性、空性、无我、真实边际、法界等名称。其他同义名称还有"无真实成立"，因为瓶等若经胜义观察理能经得起考察则必定是真实成立，但无论有为法还是无为法都不可能被胜义观察找到可经得起考察的部分，因此称为无真实成立。
因此，如今法院中有人持有"瓶等自方不空，而是空于他法真实成立的他空"这一宗派观点，那么由于瓶等自方不空，没有一个名言中存在的法可被证为空，也不应被证明为无自性，他们没有否定这一切（名言法），而是否定名言中不存在的真实成立，因此对于胜义观察所说的一切否定，他们都加上"真实成立"的限定词来否定。
一般而言，加上真实成立的限定词并无矛盾，某些情况下还便于理解。若从诸法自性自空被称为无真实成立的角度而言，确实如此。但如果不认为诸法自性自空是无真实成立的意思，而理解为否定独立的真实成立，那么这种空性不能遣除任何对诸法的实执，从而丧失了确立空性的目的，并且使诸法的究竟状态变成了仅仅否定异于法自身的独立真实成立的无遮，因此不能了解空性和缘起显现双运平等的意义，也诋毁了离一切戏论，未舍弃无遮的戏论，虽然承认无能所取的等持是无显现，但对于否定独立真实成立的这种空性，即使修习百劫也不能消除二元显现，并且中观典籍中胜义观察的理证能够遣除实执，而这种观点却不能遣除实执，只是将破除的对象转移到所谓"真实成立"这一单一所破上，使心识远离了了悟离一切戏论空性的机会，并与清净典籍的意义相违，成为数百种矛盾的源泉。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དམ་གནས་ལུགས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཡིན་ལ། དེས་དཔྱད་བཟོད་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གསུངས་ཤིང་དེ་ལྟར་གོ་དགོས་ཀྱི། ཆོས་གང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་མེད་ཀྱང་། དེས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་མི་འགྲུབ་ཀྱི། དེས་བདེན་གྲུབ་སྟོང་པར་བྱས་ནས་བདེན་གྲུབ་དགག་བྱ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ལ། བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་མི་དམིགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་དགོས་ན། བུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་དཔྱད་པར། བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ལ་དཔྱད་དགོས་ནའང་། ཆོས་གང་གི་ཡང་ཁྱད་པར་མ་བྱས་པའི་བདེན་གྲུབ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན། མིང་གིས་བཏགས་པའི་མིང་ཙམ་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ན། དེ་བུམ་སོགས་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་དོན་
22-4-48b
དཔྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དཔྱད། ཕ་རོལ་པོས་འདི་སྙམ་དུ། དཔེར་ན་ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཚེ། སྦྲུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་ཐག་པ་ཡིན་ལ། ཐག་པ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་དེས་ཐག་པ་ཉིད་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་གྱི། ཐག་པ་ལས་གཞན་པའི་སྦྲུལ་དུ་མི་འཛིན་པས། གཞི་དེར་སྦྲུལ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པས་མེད་པར་རྟོགས་ཚེ། ཐག་པ་ཉིད་ཡོད་ལ། དེ་ཆོས་གཞན་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དང་། ཐག་སྦྲུལ་འཛིན་པའི་བློས་སྦྲུལ་མཐོང་མ་མྱོང་ཡང་། སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་དེ་ལ་བརྟག་ཚེ་ཐག་པ་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་སྦྲུལ་མེད་པར་མཐོང་དགོས་པ་དང་། དེའི་ཐག་པ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་གཞན་གྱི་སྟོང་པ་དང་། ཐག་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་ལྟར། བུམ་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ན། ཐག་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་ལྟར་བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་དེ་ལྟར་ན། བུམ་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དང་དམིགས་པར་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་འཕང་པ་དེ་ལུགས་འདི་ལ་འབབ་
22-4-49a
བོ། །བུམ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་སྟོང་སྟེ། ཅི་ཞིག་གི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་། དེས་ན་འདི་བརྗོད་བྱས་སྟོང་པའི་ངག་འབྲེལ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་བསལ་བ་དེ་བཞིན། ཐག་པ་ཉིད་སྐུད་པའི་རྣམ་པར་བཤིག་ན། ཐག་པ་ཉིད་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ན། སྤུ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། ཐག་འཛིན་ཤེས་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཐག་པ་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་དུ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་ཚེ་ཐག་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ཀྱི། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་མེད་སྒྲུབ་ཚེ་སྦྲུལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་པ་འདི་བཞིན་དུ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་བུམ་པ་བཀག་ན། ཐ་སྙད་བཀག་པའོ་སྙམ་དུ་འདི་དག་གིས་འདི་ལྟར་འཛིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
一切法的自性空性或实相无生，其能知的因是一多离等，由此成立不可经受考察，所以宣说一切法无真实并应当这样理解，而不是说任何法虽然不能经受义考察，但这并不能证明它本身为空，而是说它空无真实成立，如果真实成立是所破而空性是所立，那么一切法就不是应被证明为不可得和空的，而只有真实成立是应被证明为不可得和空的，这样一来，就不应该用一多离等理由考察瓶等一切法，而只应该考察真实成立，但不特定于任何法的真实成立就像兔角一样，仅是名言安立的名称而已，空无所诠义，那么它如何被义考察而考察为异于瓶等？
对方想到：例如当误将绳子执为蛇时，执蛇的基础是绳子，那个执绳为蛇的心是将绳子本身执为蛇，而不是执著异于绳子的蛇，因此当考察基上是否有蛇而了解没有时，绳子自身存在，而它是空无他法蛇的，即使执绳为蛇的心从未见过蛇，当检查这种对蛇的错误认知时，也需要通过考察绳子本身而见到无蛇，这种绳子空无蛇的他法空以及绳子自方不空的情况，与瓶等空无真实成立的方式相似。
如果如你所说，瓶等自方不空如同绳子自方不空，那么即使不承认瓶等真实成立，但由于承认自方不空的力量，也会变成真实成立。还必须承认能经受胜义考察和可被见到，如月称所说，名言谛能经受理证考察的过失正好适用于这种观点。
若瓶等自性真实成立，怎能说空于他法真实成立？空于什么的真实成立？因此，这种表述没有意义的联系。如同在绳子上遣除蛇一样，若将绳子本身分解为线的形态，则绳子本身也仅仅是假立而不可得，对于毛发和微尘等也是如此。由于执绳的认知及其对境绳子在名言中都不是错误的，所以在证明空性时必须加上"真实成立"的限定，而在绳上证明无蛇时不必加上"蛇真实成立"的限定，同样地，这些人认为若不加"真实成立"的限定而否定瓶子，就会否定名言。


 །སྤྱིར་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཅེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་རང་བཞིན་མི་སྟོང་བ་དགག་བྱ་ཡིན་ཅེས་བདག་ཅག་ཀྱང་ཁས་ལེན་མོད་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པར་མ་གྲུབ་ན། དེ་རྣམས་དགག་པ་འགྲུབ་ཐབས་མེད་ལ། གྲུབ་ན་བདེན་
22-4-49b
མེད་སོགས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཐག་པ་དང་སྲད་བུ་སོགས་ཆ་དང་ཆར་བསིལ་ནས་བཤིག་ཚེ། རགས་པ་ཐག་པ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་གིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འགྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་མི་ཁེགས་ལ། གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་སོགས་ཀྱང་ཁེགས་པས། བུམ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ཞེས་བྱས་པ་ལ་དོན་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
一般而言，我们也承认所谓"否定真实成立"，同样地，自性成立、自性而成立、不空于自性等是所破，但若名言中存在的诸法的自性不能成立为不可得，则无法成立对它们的否定，若能成立，则无真实等也能成立，因此，当以义考察将绳子和线等分解为部分时，粗大的绳子等即使在名言中也必须成立为无自性成立而仅仅是假立，若不能成立这点，则真实成立也不能被否定，若能成立，则真实成立、自性成立等也被否定，因此，所谓"瓶等不空于自性"这样的说法毫无意义。


 །དེས་ཐ་སྙད་བཀག་ནས་ཆད་སྟོང་དུ་འགྱུར་བས་བདེན་གྲུབ་བཀག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་མ་བཀག་ཅེས་ཁས་ལེན་དགོས་སྙམ་ན། བཀག་ཅེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པས། ཐ་སྙད་རྣམས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་བཀག་སྙམ་པ་གྱི་ན་སྟེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་མ་རྙེད་པའམ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་རྙེད་རྒྱུའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། སྲིད་ན་བདེན་མེད་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་པས། དེས་དཔྱད་བཟོད་མེད་པར་རང་གཞན་གཉིས་ཀར་གྲུབ་བཞིན་དུ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་སྙམ་པ་ཁྱེད་ཅག་གི་བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱོན་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་ཚད་ཐ་སྙད་
22-4-50a
དུ་མེད་དགོས་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ཅིག་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་མི་སྲིད་པས། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་བུམ་པ་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་གྲུབ་མ་དམིགས་བཞིན་དུ། དེ་ལ་ཚིག་གི་ལམ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བས་ཐ་སྙད་མི་འགོག་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ཕན། དེས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་བཀག །ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་བཀག་པ་མིན་ཏེ། དེས་བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པས། བུམ་སོགས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱི། དཔྱད་བྱའི་ཡུལ་བུམ་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་གི། བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་བུམ་སོགས་མིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བུམ་སོགས་བློ་གནོད་མེད་ཀྱི་མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་མི་སྲིད་པས། དེ་ཆ་ཤས་སུ་གསིལ་ཏེ་དགག་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པས་མི་སྐྱེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་སོགས་ཆ་ཤས་དང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་བསིལ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་
22-4-50b
བསྒྲུབ་པ་ཡིན། དེས་ན་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་དེས། ཆོས་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་མེད་པར་གྲུབ་ཅེས་དང་། སྐྱེ་འགག་སོགས་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་གྲུབ་ཅེས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་དང་། སྐྱེ་མི་སྐྱེ་རིགས་པ་དེས་མི་དཔྱད་པར། བདེན་པའི་ངོ་བོ་དང་། བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། དང་པོ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་ལ་དཔྱད་པས་ཆོག་སྟེ། ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་གཞིའམ། སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་གྱི། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས། འདི་རྣམས་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པར་གྲུབ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་པས། བུམ་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་དང་། བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། འདི་རྣམས་དཔྱད་བཟོད་དུ་རྙེད་ན་བདེན་སྐྱེ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཡང་། མ་རྙེད་པས་བདེན་མེད་དང་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲུབ་པས་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་དང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེར་
22-4-51a
གྲུབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
若认为因此会否定名言而成为断空，所以必须承认"否定真实成立而不否定名言中的瓶等"，对此，所谓"否定"是指义考察不得见，若认为这会导致名言在名言考察者面前被否定，这是错误的。因为如果凡是义考察不能发现或不见的都必须在名言中不存在，那么就不可能有任何法能被胜义考察找到，若能找到，就有非无真实的名言法存在，既然义考察不能经受考察这点在自他两方都已成立，而认为凡是义考察不能经受考察的都必须在名言中不存在，这是你们执二谛为相违的心识过失。
若凡是义考察所未发现的都必须在名言中不存在，那么义考察就必须能发现某物，但这是不可能的，所以，虽然胜义考察的实力理证不能成立或见到瓶子和生等，但在这些上加上"真实成立"这一词语限定就能不否定名言，这又有什么用呢？这不是义考察否定了真实成立的自性而未否定名言法的自性，因为它在考察时发现瓶等一切名言法的自性不可得，因此，这些瓶等在名言中只是依靠自身部分的聚合而假立，所考察的对象不只是加了"真实成立"限定的瓶等，而是无害识所显现的瓶等，怎么能说不是呢？
因为加了真实成立限定的瓶等不可能显现为无害识如眼等的对境，所以并不是将它分解为部分而否定，也不是用四边生的理证证明它不生，而是将名言中存在的瓶等分解为部分和有支分，证明它们无自性，并证明名言中生起的苗芽等无生。
因此，这些理证证明名言法的自性不可得以及无生，由此证明这些法无自性和无真实成立，以及生灭等无真实成立，这样的表述是合理的，而在义考察时不必考察瓶等的有无自性和是否生起，也不必加上"真实的自性"和"真实的生起"这样的限定，因为从一开始就可以直接考察未加真实成立限定的名言自性和生起等，因为自性和生起有无的胜义考察之所依或所要证明为空的就是瓶等名言诸法，而不是加了真实成立限定的东西，所以当证明这些不能经受胜义考察时，就成立无自性和无真实成立，因此无需说"瓶子无真实成立"或"真实生起"，因为若能找到这些能经受考察，就是真实生和真实成立，但由于未找到，所以成立无真实和无生，由此遣除真实成立，成立无真实的名言。
;


 །དེའི་ཕྱིར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་རྙེད་རྒྱུ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་སོགས་དང་། སྐྱེ་བ་སོགས་ཡིན་གྱི། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བུམ་སོགས་དང་། སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མི་སྲིད་པས། དེ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་ཡུལ་མིན་པས། དཔྱད་ཡུལ་མིན་པ་གཞན་ཞིག་དཔྱད་བཟོད་མེད་པ་དེ། དཔྱད་ཡུལ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་དཔྱད་བཟོད་མེད་པར་བསྒྲུབ་པས་དགག་བྱར་སོང་བ་ལྟར་འདོད་པ་དོན་མེད་དེ། བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཡང་། ཇི་ལྟར་བདེན་གྲུབ་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པའམ་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན། བུམ་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་དང་སྟོང་པར་གྱུར་བཞིན། བུམ་སོགས་མི་སྟོང་པར་ཅི་ལ་སྨྲ་སྟེ། དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་དམ། བདེན་གྲུབ་བཀག་ཟེར་ན་ཐ་སྙད་མ་བཀག་པར་གོ་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་བཀག་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་བཀག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཟེར། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བཀག་ཅེས་པ་འདི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་མེད་པར་བཀག་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། དེས་བཀག་པ་ནི་ཆོས་དེ་དག་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། འདིས་བཀག་དགོས་ཏེ་མ་བཀག་ན་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་མི་ཁེགས་པས། རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་རིགས་པས་ཞེས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་
22-4-51b
མཐའ་འཛིན་པ་ལས། དོན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་བཟུང་ན་ལེགས་འདྲ་ཡང་སོ་སོ་རང་རང་གི་ལུགས་ཅི་དགྱེས་སུ་གཟུང་བར་མཛོད་ཅིག །འོན་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཏན་སྦྱར་མི་རུང་བ་དང་། བདེན་གྲུབ་དགག་བྱར་སོང་བ་སོགས་གཏན་བརྗོད་མི་རུང་ཞེས་དབུ་མ་སྨྲ་བ་སུས་ཀྱང་སྨྲ་བྱ་མིན་ལ། དེ་ལྟར་སྦྱར་ན་གོ་བདེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་དམིགས་བསལ་ཏེ་བརྗོད་ཚུལ་འདིས། བདེན་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། སྦྱར་བའི་སྐབས་ན། སྟོང་གཞི་བུམ་པ། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བསམ་འདུག་ཀྱང་། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་ཚེ། རི་བོང་རྭ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའང་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་གྱི་ལྡོག་པ་སོ་སོར་འབྱེད་ནས་འཕེན་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཚིག་གི་ཤན་དེས་གཞན་སྟོང་ལྟ་བུར་སྨྲས་ཀྱང་དེ་ཙམ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོ་
22-4-52a
There is no page 22-4-52a in original text.
22-4-52b
There is no page 22-4-52b in original text.
22-4-53a
པར་སྣང་ལ། ད་ལྟ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུའང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཁ་ཁྱེར་དང་ལྟོ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆར་ཕྱེ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་པ། ཡན་ལག་ཅན་དང་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྙེད་རྒྱུ་མེད་བཞིན། བུམ་པར་སྣང་བ་མེད་མི་འགྲོ་བ་འདིས། ཐ་སྙད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་མེད་ཡིད་པ་དེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱས་ཀྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བར་བཀག་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྲུབ་ན། འདི་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དཔྱད་ཚེ་དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་སྟོང་པར་བྱས་པའི་སྟོང་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་བྱར་མ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་བུམ་སོགས་རང་ངོས་མི་སྟོང་པའི་སྣང་བ་གཉིས། བུམ་པ་སྣམ་བུས་སྟོང་པ་དང་། བ་ལང་གི་རྭ་རི་བོང་གི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟར་ཆོས་ཐ་དད་གཞན་གཉིས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིལ་བ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གིས་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི།

这些是用于人类学和语言学术用途的翻译：
因此，义考察所不能找到的是名言中存在的瓶等和生等，而不是以真实成立限定的瓶等和生，因为后者在名言中不可能存在，所以它不是一多离理证所考察的对象，而认为通过证明非考察对象不能经受考察来证明考察对象不能经受考察而成为所破的想法毫无意义，因为虽然否定真实成立的名言是无过的，但如同证明真实成立不能经受考察或为空一样，瓶等和生等也成为不能经受考察和为空，为何还说瓶等不空？是认为它能经受考察吗？若说否定真实成立时理解为未否定名言，而不加其限定词否定时则义考察是否成了否定名言的自性？但义考察否定名言与名言考察否定不同，前者是证明那些法在胜义中不可得，必须通过义考察否定，若不否定，则名言诸法的自性和真实成立也不能遣除，所以理证说"即使在名言中也不合理"，宣说二谛都无生。
从义考察持有的宗义来说，若持有有益于解脱道的义理宗义是好的，但请各自随意持有自己所喜欢的宗义。然而，任何自称中观师的人都不能说完全不能加真实成立的限定词，或者完全不能说真实成立是所破等，虽然这样表述在许多情况下便于理解，但"瓶不空于瓶，瓶空于真实成立；名言一切法自方不空，空于他法真实成立"这种特别的表述方式，在建立无真实的名言时，如"瓶子为有法，无真实，"这样的表述中，似乎是将瓶子作为空基，空于所破真实成立，但这就像在建立名言时说"兔角为有法，非有，因为未被量所见"一样，从语词上区分因、法、有法三者的返体而安立，若从这个角度来看，即使语言上有他空的倾向，也没什么违背，但实质上看，现在在考察名言自性有无的场合，例如将瓶子分解为口、腹等部分，再分解为微尘，考察有支分者和支分的任何部分，都找不到任何自性，但瓶的显现却不会消失，这显示名言自性虽空仍能显现，物性法尔无违存在，这正是明显揭示了名言的自性，并未丝毫否定名言的显现，这是现量成立的。
若认为这是通过义考察时将某一所破空掉的空性，和未被胜义观察作为所破的名言瓶等自方不空的显现二者，如同瓶子空于毛毯，牛角空于兔角那样，是两种不同的法如黑白线拧在一起般仅仅聚合，并将此视为空性和缘起双运的意义，
;


 བ་ལང་གི་རྭ་རི་བོང་གི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟར་ཆོས་ཐ་དད་གཞན་གཉིས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིལ་བ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གིས་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་འཆད་ཚུལ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཐོན་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཚོད་གདའ་སྟེ། འདི་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་འཛིན་ནི་གཞིག་མི་ནུས་པས། ཚིག་གི་གྲུབ་བོའི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་སྟོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་ལྟར་བཟུང་ན་གོང་ལྟར་ཉེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དུ་མ་འབྱུང་བས། འདི་ལྟ་བུ་ཚིག་གི་འཐེན་རྩོད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་གཞོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་བྱ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གནད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱིས། གཞན་ལུགས་ལ་སུན་འབྱིན་སྨྲ་འདོད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་ལྟར་མདོར་ན་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་འགོག་པ་འདི། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནན་ཏན་མཛད་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་འགལ་བ་ཆེན་པོ་མེད་པར་མ་ཟད། ལས་དང་པོ་པའི་བློ་ངོར་འཆར་བདེ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་པས། འདི་ལྟར་ཁས་ལེན་མི་རུང་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགག་པ་མིན་ལ། གཏན་ཁེགས་སུ་བྱེད་པའི་རིགས་པའང་སྟོན་དཀའ་བས། རང་རྒྱུད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལྟར་དེ་ལྟར་སྨྲ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་ལེགས་པ་ལས་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་མི་རུང་བ་དེའི་ཚུལ་ལས་བློ་དང་ཁས་ལེན་ཇེ་རགས་སུ་སོང་ན། མཐར་སྟོང་ཉིད་ལ་
22-4-53b
གོ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆགས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ཕན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་གཡེལ་བར་འགྱུར་བ་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ཡུལ་དེ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་མེད་དོ་ཞེས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། ཡུལ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཡུལ་དེ་དང་སྣང་བ་འདི་ཉིད། དེ་དང་དེར་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་ན། དེ་ལ་གོམས་ཚེ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་འགོག་པས་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་སོགས་མི་སྐྱེ་ལ། དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་། སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་རྗེས་མཐུན་པ་མྱུར་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདྲེན་ནུས་ཀྱི། འདི་བདེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་ན། ལེགས་པའི་ཚད་དུ་གོམས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤར་ནས་དངོས་ཞེན་ཆུང་བ་ལ་ཕན་གྱི། ཡུལ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་ནི་མི་ལྡོག་པས་དངོས་ཞེན་ལྡོག་དཀའ་སྟེ། བདེན་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོར་མ་ཞེན་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེའི་མཚན་མར་ཞེན་པ་མི་འགོག་པས་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་ཙམ་མོ།

 བ་ལང་གི་རྭ་རི་བོང་གི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟར་ཆོས་ཐ་དད་གཞན་གཉིས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིལ་བ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གིས་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་འཆད་ཚུལ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཐོན་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཚོད་གདའ་སྟེ། འདི་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་འཛིན་ནི་གཞིག་མི་ནུས་པས། ཚིག་གི་གྲུབ་བོའི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་སྟོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་ལྟར་བཟུང་ན་གོང་ལྟར་ཉེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དུ་མ་འབྱུང་བས། འདི་ལྟ་བུ་ཚིག་གི་འཐེན་རྩོད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་གཞོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་བྱ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གནད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱིས། གཞན་ལུགས་ལ་སུན་འབྱིན་སྨྲ་འདོད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་ལྟར་མདོར་ན་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་འགོག་པ་འདི། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནན་ཏན་མཛད་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་འགལ་བ་ཆེན་པོ་མེད་པར་མ་ཟད། ལས་དང་པོ་པའི་བློ་ངོར་འཆར་བདེ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་པས། འདི་ལྟར་ཁས་ལེན་མི་རུང་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགག་པ་མིན་ལ། གཏན་ཁེགས་སུ་བྱེད་པའི་རིགས་པའང་སྟོན་དཀའ་བས། རང་རྒྱུད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལྟར་དེ་ལྟར་སྨྲ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་ལེགས་པ་ལས་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་མི་རུང་བ་དེའི་ཚུལ་ལས་བློ་དང་ཁས་ལེན་ཇེ་རགས་སུ་སོང་ན། མཐར་སྟོང་ཉིད་ལ་
22-4-53b
གོ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆགས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ཕན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་གཡེལ་བར་འགྱུར་བ་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ཡུལ་དེ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་མེད་དོ་ཞེས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། ཡུལ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཡུལ་དེ་དང་སྣང་བ་འདི་ཉིད། དེ་དང་དེར་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་ན། དེ་ལ་གོམས་ཚེ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་འགོག་པས་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་སོགས་མི་སྐྱེ་ལ། དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་། སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་རྗེས་མཐུན་པ་མྱུར་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདྲེན་ནུས་ཀྱི། འདི་བདེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་ན། ལེགས་པའི་ཚད་དུ་གོམས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤར་ནས་དངོས་ཞེན་ཆུང་བ་ལ་ཕན་གྱི། ཡུལ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་ནི་མི་ལྡོག་པས་དངོས་ཞེན་ལྡོག་དཀའ་སྟེ། བདེན་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོར་མ་ཞེན་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེའི་མཚན་མར་ཞེན་པ་མི་འགོག་པས་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་ཙམ་མོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些牛角像兔角一样是空的，如同白线和黑线缠绕在一起一样，不同法以仅仅聚合的方式，将空性与缘起视为双运之义。这种解释空性的方式看来是奇特的，因为连龙树和月称等人也未曾提出过。若这样修行，将无法破除对内外诸法的实执。如果从语言建构的角度上，认为中观的一切正理无法证成名言诸法为自空，那么就如上所述会产生许多重大过失。这不仅仅是文字上的争论，而是对于那些专注于空性之人的重要思考课题，因此我在此简要归纳要点，并非出于想要诋毁他宗的意愿。
简言之，加上"真实成立"这一限定条件而进行否定，是自续派诸位智者大师所精勤阐释的。这样做不仅在实质上没有重大矛盾，而且对初学者的理解也有易于生起等优点。因此，我并非在所有方面都否定这种观点不可接受，而且也难以提出完全推翻它的理由。想要依照自续派宗义这样论述的人可以如此持有观点，即使将一切法视为无真实成立也是好的。然而，如果不加上"真实成立"的限定而不行，从而导致见解和立场越来越粗浅，最终会对空性产生颠倒的理解，以及因修行空性而远离有益于自心相续的瑜伽，这是不应该的。
比如说对于贪嗔的对象，与其仅仅在心中作意"此对象无真实成立"，不如像这样：无论是什么对象，都通过究竟的正理分析确认其自性不可得。同样，在修行胜义空性时，如果将此对象和此显现修为"由于未成立为彼彼而不可得"，习惯于此后，由于阻断了对彼彼的概念识别，就不会生起贪嗔等。如此应用于一切法，就能迅速在自心中生起与不执著三轮相符的见解，以及与平息各种戏论相符的见解。若仅作意"这无实有"，即使修习到良好程度，也只能现为如幻，有助于减少实执，却无法转变对于各种对象的概念识别，因此难以断除实执。虽然真执不执著为实有，但不阻断对名言诸法的各种特征的执著，所以这仅是后得中如幻的解悟而已。


 །འོ་ན་ཡུལ་གང་
22-4-54a
དང་གང་དེ་མི་དམིགས་པར་བསམ་ན་དེ་དང་དེ་མི་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་ཆེ་ནས་ཆད་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དམིགས་པར་བསྒོམ་པའི་བསྒོམ་པ་དེའི་ངོར་ཆོས་དེ་སྐྱེ་བའང་མེད་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ། ཆད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། འགྲོ་འོང་གཅིག་ཐ་དད་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་གར་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་གོམས་པས་ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲེན་ཅིང་། གོམས་པ་རྫོགས་པ་ན་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་གཟུང་འཛིན་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པར་འདྲེན་ནུས་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མི་བསྒོམ་པར། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱས་ན་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་ཇི་ལྟར་འདྲེན། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་སྟོང་ཕྱོགས་དམིགས་མེད་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྙམ་ན། དེའི་དོན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དངོས་ཞེན་ལྡོག་པ་ནི་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཐུན་པར་སྟོང་ཉིད་
22-4-54b
བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན། སྣང་བ་ལོགས་སུ་བསྒོམ་མི་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམ་ཆོས་བྱེ་བྲག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བློ་བཞག་པ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་བསྒོམ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་རྣམས་མི་དམིགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། རེ་ཞིག་ལས་དང་པོ་པས་དེ་བསྒོམས་ཀྱང་ཆད་སྟོང་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་བཞིན་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་བཞིན་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ། འགགས་པ་མེད་བཞིན་འགགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལས། དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པར། བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ངོ་ཤེས་པའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །མཉམ་གཞག་ཏུ་ནི་གཉིད་འཐུག་གི་འོད་གསལ་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་མེད་དུ་ཡང་ཡང་སྦྱང་བ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་བསྡུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་འཆར་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་ནི་སོགས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་དང་ལྟ་
22-4-55a
རྣམས་ལ་སོགས་བཞིན་དུ། སོ་སྐྱེ་ལྟ་ཅི་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཉམ་བཞག་ཏུ་དོན་དམ་བདེན་པ་བསྒོམས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དོན་དམ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཐ་སྙད་བདེན་པ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་རེས་འཇོག་ལས་མི་འོང་བས། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་རྗེན་པ་བསྒོམ་ན། དེའི་ཚེ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེས། བསྒོམ་བྱ་དམིགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་བྱའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དམིགས་མེད་སྒོམ་པའི་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་འཕེལ་བར་མི་བྱེད་དེ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ།

那么，如果思维任何对象皆不可得，是否会因为过于偏执于空性的一面而变成断灭见呢？如同修持任何法皆完全不可得的那种修行，在其境界中，法既不生起，而在无生之中，也不会出现断常、来去、一异等这些二元对立特征的任何标志。
通过这样修习法性，自然能引生对作为有法的缘起显现，如八种幻喻般显而无自性的确信，当修习圆满时，就能引发学道等持智慧如虚空般无能取所取、无显现。若不修持诸法自性不可得的空性，而仅仅在心中作意诸法"如同无实有"这样的概念，如何能引发无二显现的等持？难道不应当修持显空双运吗？有人可能会想："怎么能说只修持空性方面的无所缘呢？"
这种理解并非如此。当修持与实相空性相符的空性时，能消除对事物的实执，无需另外修持显现，因为空性修持就是将心安住于一切法或特定法的空性本质，而不必修持有法。因为有法不可得正是那一有法的法性，即使初学者暂时修习这种空性，也决非断空，因为这是符合事物真实情况的思维方式。
在后得位中，虽一切法不可得，却如同缘起显现不虚妄，无生而现似生起，无灭而现似灭去，对此不再生起关于彼彼本性的概念识别，而是自然了知如同梦中显现被认知时那样的无实幻化。在等持中，则如同把握深睡中的光明。反复修习一切法不可得，就像将梦中幻身摄入光明一样。
通过这样修习，不可思议的空性与缘起显现的双运义理会在心续中生起，如同寂天所言："一切如空..."以及"如虚空的心和见"等。不仅凡夫，就连有学道的圣者，在等持中修持胜义谛，后得中从胜义无生的境界中现起世俗谛的布施等行，这必须是交替进行的。因此，在等持中修空性本身时，能修之心是在修持所修之境界——如虚空般无所缘，但所修的名言诸法不能产生或增长空性的修持，就像虚空之形一样。


 །ནམ་ཞིག་སྒོམ་བྱེད་བློ་དང་། བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་གཉིས་སོ་སོར་མི་སྣང་བར་བློ་ཡིས་མཚོན་ནས་ཆོས་ཀུན་དམིགས་མེད་སྟོང་ཉིད་ཉག་གཅིག་གི་ངང་དུ་ཤར་ཚེ། མཉམ་བཞག་དངོས་ཡིན། གཉིས་སྣང་མེད། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་ནི་ནམ་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་དུས་ཀུན་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་གནས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་མི་འདའ། འདའ་བར་མི་འགྱུར་པས། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པས་ལོགས་སུ་ཆོས་ཅན་མི་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། འདི་རྣམ་ཀུན་
22-4-55b
མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་དུས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་སྣང་བ་འགགས་ཏེ་མེད་ཀྱང་། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་པས། ད་ལྟའི་དམིགས་མེད་འདི་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་པས། དེ་སྒོམ་བྱེད་ལ་བློ་ཡི་གཟུང་འཛིན་ཡོད། དབྱིངས་འདི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ་འཕོ་འགྱུར་མེད་དེ་རང་བཞིན་སྤྲོས་འདས་ཡིན་ཏེ་དམིགས་གཏད་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་འདྲེས་ཤིང་བློ་ཡང་དེའི་ངང་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ནི་བློ་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། ཡུལ་སྣང་གནས་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གྱུར་ཚེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་མེད། འདི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་དབྱིངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན། ད་ལྟའི་དམིགས་མེད་སྟོང་སང་ངེ་བ་དེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ཀྱང་། བེམ་སྟོང་ཡིན་ཏེ་མཁྱེན་ཆ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་སོ། །འདི་
22-4-56a
འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པ་སྨྲོས་མ་དགོས་ལ། ནམ་མཁའ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨无缘空性本质,离有为及无为之戏论
ཡང་། དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པས་དབེན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པས་ན་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཆད་མཐར་ག་ལ་ལྷུང་། དེས་ན་བརྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་དང་སྦྲག་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆད་མཐར་མི་གནས། སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པས་དེ་དེའི་མཐའ་མིན། འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་དམིགས་གཏད་མེད་པས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ། སྲིད་པ་ཡོངས་དག་ཡིན། ཆོས་ཉིད་དམིགས་མེད་དེ་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པས། བུམ་པ་དེ་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྣང་ཡང་སྐྱེ་འགག་རང་མཚན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པས། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བུམ་པ་རང་ཉིད་གནས་ལུགས་ལ་སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་དམིགས་མེད་ཡིན། དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐའ་ཀུན་བྲལ་ཡིན་པར་ཤེས་
22-4-56b
པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཚེ་སངས་རྒྱས་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཡིན། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་བཞི་ཡང་དོན་དམ་རང་གི་ངོས་ནས་བརྩི་སྟེ། ཐ་སྙད་དང་མ་སྦྱར་བར་མི་ཚང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡོད་པ། མེད་པ། གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་གང་ཡང་གདགས་པའི་མཚན་མ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་མེད་པ་དང་།མཚན་མ་མེད་པས་སྟོང་པར་ཐ་སྙད་གདགས་མོད་ཀྱི། དེ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དམིགས་མེད་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པར་གནས་ཀྱིས། བསལ་བྱའི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཡེ་ནས་མེད་པས་དམིགས་མེད་རང་གི་ངོ་བོས་དགག་པ་མིན། སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་པར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། ཡེ་སྟོང་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྟོང་པ་མེད་པས་སོ།

当能修之心和所修之空性二者不再分别显现，而是心能显示一切法无所缘的单一空性状态时，这就是真正的等持，没有二元显现。因此，法性如虚空般永不增减，虽遍及一切，却没有任何标志概念的对象，它始终如虚空般安住，一切法都不超出它，也不会超出，所以通过证悟法性就不需要另外的有法，因为一切有法都被它所涵摄。这也是具一切相最胜的空性。
在圣者等持时，虽八识聚的显现已息灭而不存在，但自性明净的智慧或自生智慧仍然存在，借此证悟无二。密宗的究竟光明也与此相似。因此，一切法都是从自性光明中显现，当前的这无所缘也是法界的一个方面，修持它的心仍有能取所取。这法界是一切法的法性法界，不变异，本性超越戏论，因为没有任何所缘标志。它是双运，因为与能证之心融合，而心也不异于它的本质。两者显为各别是因为心的八识聚和所显对境尚未转依。一旦转依，自生智慧与法界就无差别。这是一切法的实相，是真正的双运法界。虽然当前的空寂无所缘是法界的一面，但因尚未与智慧面融合，所以是钝空。这无需说明它是无为法，它与虚空不同，是胜义中一切法的自性真如。吉祥！
辨无缘空性本质,离有为及无为之戏论
再者，无所缘空性的自性远离有为、无为等戏论，它是非分别智慧的对境，因此其自性不是无，怎会堕入断见边呢？所以无需配合缘起显现来遣除断边，因为它自性本不住于断边。不住于轮回与涅槃，所以这些都不是它的边界。然而，因为以悲心利益众生而无所执著，所以被安立为寂静涅槃的一面，是轮回的完全清净。
无所缘法性是瓶子的法性，而与此法性相异的瓶子在胜义中无所可得，因此瓶子虽现为生灭，却无实有的生灭成立。就此而言，瓶子本身在实相中离八种戏论边际、无所缘。通过这种方式，应当了知一切法的自性或实相都远离一切戏论边际。当证悟平等性时，成佛是具一切相最胜的果。
有无是非的四边也是从胜义自身角度来计算，不结合名言也并非不完整，因为对它而言，不可得有、无、二者皆是、二者皆非的任何标志可以安立。虽然可以用名言安立"无所缘的无"或"无相而空"，但它的本性并不安住于此，因为虽然是无所缘，但其自性本来就是无所可得，所要遮除的所缘本来就不存在，所以无所缘并非以自性成立的否定。虽是空性，但并非以自性成立为空，因为本来空中没有所成立的空性。


 །འོད་གསལ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་པ་འགྱུར་མེད་གང་ཞིག །རི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་མིན་ནོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཡེ་བྲལ་ཡིན་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དམིགས་མེད་སོགས་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་མི་གནས་ཏེ། ཆོས་ཅན་སྤྲོས་པ་གང་གི་མཚན་མ་མེད་
22-4-57a
པའི་ཆ་ནས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ལས། དགག་བྱ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྤྲོས་བྲལ་སོགས་མི་འགྲུབ་པས། ཡེ་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྟོང་མི་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །མཚར་མཚར་དགེ། ༈ །
辨名言诸法为明空双运
ཡང་སྨྲས་པ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཀྱང་སྟོང་བཞིན་སྣང་བས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་བཞི་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་འཆར་བཏུབ་ལ། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་སྟེ། ཐ་སྙད་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་རྣམས། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ནས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དེ་དཔྱད་ངོར་མ་གྲུབ་པས། དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་། དེ་འདྲའི་དཔྱད་པ་བོར་ནས་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་བུམ་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཟློག་ཏུ་མེད་པས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གྲུབ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་དང་། དོན་གཞན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་གཉིས། སྟོང་རྒྱུ་དང་མི་སྟོང་རྒྱུའི་ཆོས་ཐ་དད་ཡིན་པས། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་བཞིན་སྣང་། སྣང་བཞིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར། རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་མི་སྟོང་བཞིན། ཆོས་གཞན་གྱི་སྟོང་པ་དེ་ལ་སྦྱར་ནས། བ་ལང་རྭ་སྣང་དང་། རི་བོང་
22-4-57b
རྭ་སྟོང་ཟུང་དུ་སྦྱར་བ་ལྟ་བུའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བ་དང་སྣང་བཞིན་སྟོང་པའི་དོན། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སོགས་བཞི་པོ་དེ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་འོང་མི་སྲིད་པར། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་འོང་བར་རིགས་ནའང་། བདེན་གྲུབ་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད། དེ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཟེར་ཚད་སྟོང་པ་རྐྱང་བ་སྣང་བ་དང་ཁ་ཕྲལ་བ་དང་། སྣང་ཆ་ཟེར་ཚད་སྟོང་པ་དང་ཁ་ཕྲལ་བའི་སྣང་རྐྱང་གི་མཐར་ལྷུང་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོང་པ་གཞན་ལ་རེ་དགོས་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་མིན་པར་སྣང་ཕྱོགས་རྣམས་རྟག་མཐར་ལྷུང་བས་རྟག་མཐའ་སེལ་བྱེད་ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་རེ་དགོས། སྟོང་པ་ཉིད་ཆད་མཐར་ལྷུང་བ་རང་གི་ངོ་བོས་བསལ་མ་ནུས་པར། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་ལ་རེ་དགོས་པའི་མཐའ་བྲལ་འདི་ཡ་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ལྷས་བྱིན་ཤི་བ། མཆོད་སྦྱིན་མ་ཤི་བས་བསླང་བ་ལྟར་འབྲེལ་མེད་དེ། ཆོས་གཞན་སྟོང་པས་གཞན་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ཕན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་མེད་ཡིན་པས་མི་སྟོང་པ་ག་ལ་
22-4-58a
ཡིན་སྙམ་ན། བུམ་པ་བདེན་མེད་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་མིན་ན། བདེན་མེད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་མི་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ།

它是光明，因为它是一切法的实相、自性安住、不变异，且非如兔角般完全不存在。虽是离戏论，但因为本来就离戏论，所以"离戏论"这一概念自身也无所缘。"空性"、"无自性"、"无所缘"等只是语言名相而已，在法性上并不安住，因为只是基于有法戏论没有标志的这一方面而如此假立，而非不依赖于所遮除对象就能成立离戏论等。因此，对于本来空、离戏论者，没有空与不空的名言区分。奇妙啊，善哉！
辨名言诸法为明空双运
又说：名言中存在的诸法虽自性空，但空中显现，故为显空双运，可如四空性结合之密意而显现。显空双运是由事物自身法性所成立：名言缘起的显现，以自性经不起观察而空为前提，正是因为名言中显现为瓶等自性的这些法在观察时不成立，所以虽然胜义中无自性，但舍弃这种观察，在不作思维分析的状态下，瓶子自性的显现又无法遮遣，由此确立为双运。名言中存在的瓶子自性不空，与另一个名言中不存在的真实成立之空，这两者是空与不空的不同法，所以瓶子并非是自性空而显现、显现而空，而是自性显现不空的同时，将另一个法的空性附加其上，就像把牛角的显现与兔角的空性配成双运一样。
如此一来，自性空而显现和显现而空的含义，即"色即是空，空即是色"等四句，就不可能适用于瓶子，而是适用于真实成立。然而，真实成立根本不存在，又怎能有显现呢？因为它不存在，所以任何被称为"空"的都会成为单独的空性与显现分离，任何被称为"显现"的都会成为与空性分离的单纯显现边际，这样一切法就不会超越自性有无，而必须依赖于其他的空性，名言一切法就不能以自性超越常断边际，显现方面会堕入常边，因此必须依赖于其他法的空性来遣除常边。空性堕入断边而其自性无法遣除，必须依赖其他名言法的这种"离边"实在奇特。
如此一来，就像用"祭施未死"来解救"天授已死"一样不相干，因为其他法的空性对于自性不空的另一法有何益处？若想："瓶子自性是无真实，怎么会是不空呢？"虽然瓶子是无真实，但若不是空性，那么无真实和空性就会变成不同意义。
;


 །ཧ་ཧ། གཞན་ཡང་། བུམ་པ་སྟོང་ཉིད་མིན། བུམ་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཟེར་བ་ལྟར་ན། བུམ་པའི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་ཐལ། བདེན་གྲུབ་སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར། ཧ་ཧ། གཞན་ཡང་། བུམ་པ་མི་སྟོང་། བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་སྟོང་ཞེས་པའང་རུང་ལ། བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་དགོས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླང་པས་འབྲེལ་མེད་གཞན་བཀག་པ་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མཚར་ཏེ། རི་བོང་རྭ་བཀག་པས་གནག་གི་རྭ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ཏེ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་སོགས་དྲངས། དེས་ན་ཆོས་གང་ཡང་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་སྦྱར་བར་སྟོང་ཉིད་ཁས་བླང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། བུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་མེད་དགོས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་གང་དང་གང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཕན་ཆད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བུམ་པའི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ཐལ། བུམ་པའི་རང་
22-4-58b
བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་དེ་དག་གིས་ཁས་བླངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྟོང་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡང་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཐལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཐལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། སོགས་མཐའ་ཡས་སོ། །གཞན་ཡང་། རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བུམ་པ་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། རི་བོང་རྭ་དང་འདྲ་བ་བདེན་གྲུབ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཁྱོད་ལ་རི་བོང་རྭ་དང་མོ་གཤམ་བུའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡོད་ཚོད་གདའ་བས། གཞན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་མོ་གཤམ་བུའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་སུན་འབྱིན་སྨྲས་པ་འདི་ངེད་ལ་མི་འཇུག་ཁྱེད་ལ་འཇུག་གོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཞིག་འདོད་ཅིང་། ངེད་ཀྱི་སྟོང་
22-4-59a
པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་པས་འུ་ཅག་གི་སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་ཚུལ་འདི་གོ་ཟློག་འདི་འདྲ་བྱུང་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་གཟིགས་ན་གང་རུང་གཅིག་ལ་བཞད་མོ་མཛད་ངེས་སོ། །ཨ་ཅང་རྩེད་མོ་ལགས་ཏེ་དོན་ལ་རྟོན་པས་བཤད་ན་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་རྒྱུ་ལོས་ཡོད་ཁྱེད་ཅག་གི་དགོངས་པར་ཟད། ཚིག་གི་འཐེན་རྩོད་རྩེད་མོ་ཙམ་ལ་ཐུགས་མི་ཁྲོ་བར་ཞུའོ། །ཧ་ཧ། དགག་པ་འདི་དག་རྗེ་བླ་མ་ལ་བརྗོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་དགོངས་པ་ཟབ་པས་ངེད་ཅག་གི་ཡང་བླ་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སུ་ལ་བརྗོད་ཅེ་ན། ཁྱོད་ཅག་ལ་ཉམས་མཚར་ཙམ་དུ་ཚིག་ལན་ཉུང་ཙམ་སྤྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དངོས་པོ་མི་སྟོང་འཛིན་བཞིན་དུ། །ཆོས་གཞན་སྟོང་པ་ཡིན་ཅེས་དོགས་བསལ་བས། །དངོས་ཞེན་མཐའ་དག་འཇིག་པར་འདོད་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་གྱུར་ཉིད་དོ། ༈ །ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་འཆད་ཚེ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་ལོག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་སྦྲུལ་དེ། ཐག་པ་ལས་གཞན་པའི་སྦྲུལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྦྲུལ་ལྟར་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་སྦྲུལ་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་ཀྱང་། སྦྲུལ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྦྲུལ་སྣང་གིས་སྟོང་
22-4-59b
པའོ།

哈哈！此外，若说"瓶子不是空性，瓶子的自性是空性"，那么就会导致瓶子的自性是真实成立，因为你承认真实成立的空就是空性。哈哈！再者，说"瓶子不空，瓶子的真实成立是空"也是不合理的，因为瓶子与瓶子的真实成立应既不是一也不是异，而你承认它们是不同的，所以将无关的他法的否定作为瓶子的法性是很奇怪的，就像用否定兔角来证明牛角无实有一样，如同举例说自家墙壁上有蛇住处等。因此，任何法都不能不加上"无真实成立"的限定而承认空性。
再者，如果承认瓶子是空性，就必须在名言中没有瓶子，这就导致空性成为事物的毁灭因，因为任何法一旦自性空就必须在名言中不存在。又，瓶子的自性在名言中不存在，因为瓶子的自性是空性。以上推论都是根据你的承许。一切法都不是空性，因为你认为空就必须在名言中不存在。瓶子的生起等能经得起究理观察，因为它自性不空。进一步推论，它甚至应该是真实成立。
再者，一切名言存在的法应该是胜义存在，因为它们不被究理分析所遮破。这是你所承认的因。如此一来，一切名言法应该是真实成立，因为它们不被究理分析所遮破，等等，这样的过失无穷无尽。
又，经说："凡是缘起者，即说为空性。"按照你的观点，瓶子不空，所以就不是缘起，而兔角等因为无真实成立而空，所以反而成了缘起。这样一来，在你那里似乎存在兔角和石女儿的城市，所以你对他人说的"石女儿城市"等诽谤不适用于我们，而是适用于你自己。
你所要成立为空性的对象在名言中不存在，而我们所要成立为空性的对象是名言中存在的诸法，所以我们关于空性的成立方式有这样的差异。如果龙树和月称看到这种相互颠倒的情况，肯定会对其中一方发笑。虽然这只是玩笑，但若依义理来说，应该会显为一致，这只是你们所理解的意思。请不要因为这些文字上的争论和游戏而生气。
哈哈！不要认为这些反驳是对尊贵上师所说哈哈！此外，如果说瓶子不是空性，而瓶子的自性是空性，那么应成瓶子的自性是真实成立，因为你承认真实成立的空是空性。哈哈！再者，说"瓶子不空，瓶子的真实成立是空"也可以，但瓶子和瓶子的真实成立应当既非一也非异，而你却承认它们相异，所以奇怪的是，你认为否定无关的他法竟成为瓶子的法性，如同通过否定兔角来证明牛角无实有一样，就好比说邻居家墙壁有蛇居住等。因此，成了任何法不加上"真实成立之空"的限定就不能承认空性。
再者，如果承认瓶子是空性，就必须在名言中没有瓶子，那就成了空性是事物的毁灭因，因为任何法只要自性空，就必须在名言中不存在。再者，应成瓶子自性在名言中不存在，因为瓶子自性是空性。以上推论是根据你们的承许。一切法应成不是空性，因为你们认为若是空，则名言中不存在。瓶子的生起等应成经得起究竟观察，因为自性不空。甚至应成真实成立。
再者，所有名言中存在的法都应成胜义中存在，因为不被究竟观察所遮除。因明是你们承认的。如此一来，所有名言法都应成真实成立，因为不被究竟观察所遮除，等等无穷过失。
再者，经中说："缘起性空性"，按你们的观点，瓶子不空，因此不是缘起，而如兔角般空的真实成立反倒成了缘起。因此，看来你拥有兔角和石女城，你向他人指责的"石女城"等过失不适用于我们，而适用于你们自己。
你想要证明为空性的是名言中不存在的东西，而我们想要证明为空性的是名言中存在的东西，如果龙树和月称见到我们之间这样的辩论倒置，他们一定会对其中一方发笑。唉，这只是开玩笑，若依义理而说，我们的理解其实应当是一致的，只是你们的意趣而已。请不要对这些仅仅是文字争论的玩笑生气。
哈哈！不要认为这些反驳是针对至尊上师的，因为我们尊其深刻见解，也视其为我们的上师。那么是对谁而言的呢？这只是对你们稍作有趣的语言反驳而已。
执著名言事物不空之时，
解释其他法空以除疑虑，
欲望一切实执皆能破，
哀哉，此乃他人之愚昧！
当你解释空性时，像错误认识蛇的错误意识中显现的蛇，它不同于绳子之外的蛇，而是错误显现如蛇的增益。虽然说它空无实蛇，但并非空无其他蛇，而是空无蛇的显现。


 །ཞེས་སྨྲས་ན་སྐྱོན་ཡོད་མེད་དཔྱད་དགོས་ཀྱང་། ཐག་པ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་དགོས། བུམ་པ་སོགས་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་བླང་བ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མའི་ལུགས་ལ་ཕན་པ་མི་སྣང་ཡང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པས་དབུ་མ་གཞན་སྟོང་པའི་ཁས་ལེན་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་འདྲའོ། །དེ་སོགས་རིགས་པ་འགྲོ་ངེས་གནད་བསྡུས་ཚིག་ཉུང་དུ་སྦྱར་དགོས་དགེ། ༈ །
辨他宗
གཞན་ལུགས་ལ་དཔྱད་པ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནཱ་དཪྴ་ཡ། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་ཆོས་ཅན། ངག་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། བདེན་གཉིས་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཁས་ལེན་དེའི་ཟུར་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་བྱེད་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པ་དང་། རང་ཚིག་འགལ་བ་དང་། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ངག་ཏུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་དེ་དག་རིམ་བཞིན་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་ལུང་
22-4-60a
ལས། མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་ཞེས་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཚུལ་བཤད་པ་འདིའི་སྐབས་སུ། ཐ་སྙད་དུ་མིག་མིག་གིས་སྟོང་མི་སྟོང་བཤད་པ་སྐབས་སུ་མ་བབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མིག་རང་ཉིད་རང་གིས་མི་སྟོང་བ་དང་། རྣ་བ་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གྲུབ་ཟིན་པས་དམ་བཅའ་དེ་འདྲ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །རང་རང་ངོ་བོ་ལ་གནས་ཕྱིར། །མཐུན་དངོས་གཞན་གྱི་དངོས་དག་ལས། །ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པས་ཀྱང་། བུམ་པ་བུམ་པ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་སྣམ་བུ་མིན་པ་སོགས་རྟོགས་ཟིན་པས། དེ་ལྟར་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྐབས་སུ་མ་བབ་པའི་ངག་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་ན་རང་ཚིག་ནང་འགལ་གྱི་སྐྱོན་ཡང་ཡོད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པ་དང་། བུམ་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་ནང་འགལ་ཏེ། ཟུར་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཁས་ལེན་པའི་དབང་དུའོ། །གལ་ཏེ་ཟུར་དེ་གཉིས་
22-4-60b
ཀ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་ཡིན་ན་མི་འཐད་དེ། ཁས་བླང་ནང་འགལ་དང་། ལུང་འགལ་དང་། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཏུ་ཁས་བླང་བ་ཉམས་པ་དང་། སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་བའི་དོན་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་བཞི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་དེ་དག་རིམ་བཞིན་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པ་འགལ་ཏེ་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་དཔྱད་ན། བུམ་པ་ཞེས་པ་ཆ་དང་ཆ་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་དུ་དཔྱད་ན་བུམ་པ་ཞེས་པ་མི་རྙེད་པའམ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ལས། གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་མེད་ཚུལ་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་ན་བདེན་གྲུབ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་མེད་ན་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་གནད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བདེན་གྲུབ་མ་རྙེད་ལ་བུམ་པ་རྙེད་ཅེས་ཁྱད་འབྱེད་པའི་རིགས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

如果这样说，虽然需要考察是否有过失，但必须承认绳子空无蛇。这种将瓶子等承认为他空的观点，对主张一切法无自性的中观宗似乎没有帮助，但可能是为了轻易成立这一点：不二法性胜义从自方面不空，而具有二现的世俗其他诸法为空，从而建立中观他空的主张。等等，应当以必然能立的理论要点简略词句来表述。吉祥！
辨他宗
对他宗的考察。顶礼文殊智慧示现。"瓶子不空于瓶子，瓶子空于真实成立"这句话是有过失的语言，因为无论从二谛哪一方面来说都不合理。
首先，如果该承许的两个方面都是从唯世俗观察的角度而言，则不合理，因为有四种过失：不合时宜、无必要、自语相违和无关联的语言。这些因明分别成立：
第一，经中说"眼空于眼"是在解释胜义中的空性方式，在此语境下讨论世俗中眼是否空于眼是不合时宜的。世俗中眼自身不空于自身，而空于耳等其他法，这已是成立的，因此此类主张成为过失，如《量理论》所说："由于一切事物，以自性安住于各自体性中，故依赖于从与自相顺的其他事物中区分出来。"甚至普通世人也已了知瓶子是瓶子，瓶子不是毛毯等，所以这样论证已成立的内容和不合时宜的语言变成无关联的语言。
如此一来，还有自语相违的过失：如果在世俗中瓶子不空于瓶子，那么就是在世俗中瓶子真实成立，所以"世俗中瓶子不空于瓶子"和"瓶子非真实成立"的承许相互矛盾，这是基于两个方面都是从世俗角度而言的承许。
如果这两个方面都是从胜义观察的角度而言，也不合理，因为有四种过失：承许内部相违、违背经教、损害空性为无遮的承许，以及背离空性显为缘起之义。这些因明分别成立：
在胜义中，如果瓶子不空于瓶子，则瓶子就成了真实成立；若瓶子空于真实成立，则瓶子不空于瓶子是矛盾的。因为如果基于胜义观察来考察，将瓶子从部分到部分再到极微尘分析时，找不到或不成立所谓"瓶子"，这正是瓶子空于瓶子的含义。除了以"非真实成立"的名言来表述这一点外，无法建立其他的无真实成立方式。
在胜义中若不空，则有真实成立；若无真实成立，则瓶子从自方面是空的，这两点实质是一致的。通过胜义观察，找不到真实成立而能找到瓶子的任何区分理由都不存在。


 །གཉིས་པ་ལུང་དང་འགལ་ཏེ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་
22-4-61a
མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སོགས། ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཤད་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་མིག་མིག་གིས་མི་སྟོང་པ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བ་དེ་ལུང་དང་དངོས་འགལ་དུ་སོང་ངོ་། །གསུམ་པ། ཁྱེད་རང་གིས་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཏུ་ནན་གྱིས་ཁས་བླང་བ་ལས་ཉམས་པ་ནི། གཞུང་སྤྱིའི་འགྲོས་ཀྱི་རིགས་པས་དགག་བྱ་མེད་པར་བཀག་པའི་ཤུལ་དུ་ཆོས་གཞན་དངོས་སམ་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བཤད། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་ཤུལ་དུ་བུམ་པ་དངོས་སུ་འཕངས་པས་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་ན་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པས་བུམ་པ་ཉིད་སྟོང་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། རྟ་ལ་བ་ལང་མེད་ཀྱང་། རྟ་རང་ཉིད་སྟོང་པའི་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། གནག་གི་རྭ་རི་བོང་རྭས་སྟོང་ཡང་། གནག་གི་རྭ་སྟོང་པའི་གོ་མི་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་སྟོང་པ་བདུན་གྱི་ནང་ནས་ཐ་ཆད་པ་ལྷ་ཁང་དགེ་འདུན་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་འདི་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་
22-4-61b
སྟོང་པ་ལ། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མིང་ཀུན་བཏགས་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུས་སྟོང་པར་འདོད་པ་དེས། གཉིས་སྣང་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་བར་བདེན་གྲུབ་གཞི་མེད་རི་རྭ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་སྟོང་དུ་ཆུག་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དང་། གཉིས་སྣང་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་དེ། ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་གཉིས་སྣང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་གཏན་མ་ཡིན་ནོ།

其次，它与经教相违：在经典和论著中，阐述十六空性时，都说"眼空于眼，色空于色"等等，明确解释一切法皆由自性空，而你却承认眼不空于眼等，主张一切法从自方面不空，这直接违背了经典教义。
第三，你偏离了自己极力主张空性为无遮的立场：根据一般论典的理路，无遮是在遮除所破后的余地中不直接或间接引出其他法；而你遮除瓶子之外的真实成立后，直接引出了瓶子本身，这使得空性变成了非无遮，因为如果瓶子自方不空，而仅空于他法，就不能称瓶子为空，就像马上没有牛，不能说明马自身是空的，或者牛角空于兔角，也不能说明牛角自身是空的一样。
如《入楞伽经》中说七种空性中，最低劣的如寺庙中无僧众之类的空应当舍弃。同样，若认为内外一切法自方不空，而仅空于异体的、如兔角般不存在的真实成立之名言假立，这怎能见到无二现等持中所证的真如实相呢？即使在胜义中一切法自方不空，而空于如兔角般不存在的真实成立，这种认知也无法损害二我执和二现，无论如何熟习这种见解，都绝非消除二现的因。


 །བཞི་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་བ་འདི་དབུ་མའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲི་མེད་ཡིན་བཞིན། རྗེ་ཙོང་ཁ་པས་ཀྱང་ཆེད་དུ་བསྔགས་ཤིང་དགོངས་པའི་མཐིལ་དུ་མཛད་མོད་ཀྱི། ཁྱོད་ཀྱི་ཁས་ལེན་འདིས་ལུགས་དེ་རྩད་ནས་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ། ཆོས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་མེའི་ཚ་བ་དང་ཆུའི་གཤེར་བ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འཆར་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བཞུགས་ཚུལ་ཡིན་པར་གོ་ན། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་རུང་གི། རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་དེ། ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ལས་ཤར་བ་ཡིན་ན། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་རི་བོང་རྭ་མེད་ལས་
22-4-62a
ཤར་བ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལོང་ལ། རི་བོང་རྭ་མེད་དགག་དང་། གནག་གི་རྭ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་གཉིས། དངོས་པོར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོས་འགལ་བཞིན། དེ་གཉིས་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་གི་རྣམ་བཞག་ཇི་ལྟར་བྱ་སོམས་ཤིག །གནག་གི་རྭ་ཡོད་ཀྱང་རི་བོང་རྭ་དེའི་སྟེང་དུ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། གནག་རྫི་རྒན་པོས་ཀྱང་དེ་ཙམ་རྟོགས་སླ་བས་ཟབ་མོ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་མཁས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་དཀའ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཚིག་ལ་མཁས་པར་རློམ་པས་གཞན་ལུགས་ཁྱད་གསོད་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སོམས་ལ་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཁོ་ན་རེ། ངག་འདི་བདེན་གཉིས་གང་རུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པ་ཐ་སྙད་དང་། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་པ་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་སྐྱོན་དེ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ལྡོག་པ་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་འགོད་པའི་ངག་སྦྱོར་འདི་ལྟ་བུ་ལ། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་བདེན་གྲུབ་
22-4-62b
བསལ་བ་ཡིན་པས་འདི་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་མེད་ན་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པ་དང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་དེ་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་མེད་ན་ཚིག་རིས་འཐེན་རྩོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་ངག་ཙམ་ལ་རྩོད་པ་མི་མཐུན་པ་འབྱུང་དོན་མེད་ཀྱང་། ཁས་བླང་དེ་ཙམ་གྱིས་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་ཡང་མི་ཐོན་པས། ཁྱེད་ཅག་བུམ་སོགས་རང་སྟོང་དུ་སྨྲ་བའི་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་ལ་མི་འཐད་པར་བཟུང་ནས། རང་ལུགས་བུམ་སོགས་གཞན་སྟོང་དུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་གསར་དུ་བཟུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་རི་བོང་རྭ་མེད་ལྟ་བུའི་མེད་དགག་ཉིད། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་བསྒོམ་བྱའི་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་འདུག་པ་དེ་ལྟར་ན། ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གོང་བརྗོད་སྐྱོན་བརྒྱད་ཀ་སོ་ན་གནས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་བསལ་བར་མི་ནུས་སོ།

第四，空性显为缘起是中观诸论师的无垢密意，宗喀巴大师也特别赞叹并将其作为见解的核心，而你的这些承许从根本上损害了这一系统。如果理解到每一法的本性本来就像火的热性和水的湿性一样是空性而显现，这是法尔安住的方式，那么空性与缘起无违而一义才能显现；若法自性不空，而是从空于他法的空性中显现，那么就等同于承认一切显现与有情都是从兔角的不存在中显现，你且思量：兔角的无遮和牛角的实有这二者，由有无自性而相违，这二者如何安立为空性与缘起无违一义？
即使牛角存在，仅仅因为其上没有兔角就能理解空性与缘起一义，那么连老牧牛人也容易理解这些，为何深奥的空性缘起双运之义连智者也难以通达？那些自诩通达文词而想轻视他宗的人，请好好思量后再说吧！
若有人说："这句话并非从二谛任一方面而言，而是'瓶子不空于瓶子'是从世俗角度，'瓶子空于真实'是从胜义角度，因此没有任何过失。"那么，在"瓶子是有法，空于真实成立，因为远离一多自性故"这样的从反方面安立因法义三的论式中，从遮遣角度在瓶子上排除真实成立，如果仅此而无其他含义，在前辈们看来就成了证明已成立的东西，因为若"世俗中瓶子不空于瓶子"和"瓶子无真实成立"仅此无他，何必做文字争论呢？虽然对表达意图的言语有不同争论没有意义，但仅有这些承许并不能显示你们相比西藏前辈们有什么特色。
你们认为瓶等是自空的前辈观点不合理，而自立新宗，宣称瓶等为他空，主张一切法上异于自身的真实成立如兔角般的无遮，正是显密二者所修持的究竟实相，这种特殊的空性论者，在这种情况下，上述从世俗和胜义观察角度指出的八种过失依然存在，丝毫无法排除。
;


 །ཁྱེད་ཅག་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་འདི་ཁས་ལེན་རུང་བ་ཞིག་ན། ཇོ་ནང་
22-4-63a
པས། གཉུག་མ་དོན་དམ་བདེན་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གློ་བུར་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པས་སྟོང་པར་བཤད་པ་འདི། ཁྱེད་ཅག་ལ་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་འགྱུར་རིགས་པས། ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་གཞན་སྟོང་སྤངས་ནས། ཇོ་ནང་པའི་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ལེགས་པར་འདུག་སྟེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀུན་རྫོབ་གཞན་སྟོང་། དོན་དམ་རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་འདུག་ལ། ཇོ་ནང་པས་ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་བླང་འདུག་པས། འདི་གཉིས་གང་གི་ལེགས་གངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱོད་ཅིག །ཚིག་རིས་ཀྱི་འཐེན་རྩོད་ཙམ་ལ་ཆགས་སྡང་མེ་ལྟར་འབར་བས་རང་རྒྱུད་བསྲེག་པའི་ཐོས་བསམ་དོན་ཆུང་ལ་མི་ཚེ་འདའ་བ་ལས། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་བསམ་གཞིག་རེ་བྱས་ན་ལེགས་འདྲ་བས། བློ་གཟུར་གནས་ཀྱིས་གཞལ་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚེ་བུམ་པ་མི་དམིགས་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། དེའི་ངོར་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་དེ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ནོ།

 །ཁྱེད་ཅག་བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་འདི་ཁས་ལེན་རུང་བ་ཞིག་ན། ཇོ་ནང་
22-4-63a
པས། གཉུག་མ་དོན་དམ་བདེན་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གློ་བུར་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པས་སྟོང་པར་བཤད་པ་འདི། ཁྱེད་ཅག་ལ་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་འགྱུར་རིགས་པས། ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་གཞན་སྟོང་སྤངས་ནས། ཇོ་ནང་པའི་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ལེགས་པར་འདུག་སྟེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀུན་རྫོབ་གཞན་སྟོང་། དོན་དམ་རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་འདུག་ལ། ཇོ་ནང་པས་ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་བླང་འདུག་པས། འདི་གཉིས་གང་གི་ལེགས་གངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱོད་ཅིག །ཚིག་རིས་ཀྱི་འཐེན་རྩོད་ཙམ་ལ་ཆགས་སྡང་མེ་ལྟར་འབར་བས་རང་རྒྱུད་བསྲེག་པའི་ཐོས་བསམ་དོན་ཆུང་ལ་མི་ཚེ་འདའ་བ་ལས། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་བསམ་གཞིག་རེ་བྱས་ན་ལེགས་འདྲ་བས། བློ་གཟུར་གནས་ཀྱིས་གཞལ་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚེ་བུམ་པ་མི་དམིགས་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། དེའི་ངོར་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་དེ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ནོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
你们认为瓶子自身不空而是空于他真实成立的"他空"这一说法，如果是可接受的话，那么钧那（觉囊）派所说的：本性胜义谛、不二的真如自身不空，而空于暂时世俗的二元显现的戏论这一观点，对你们应当成为最好的教言。因此，你们放弃世俗他空的立场，而随顺钧那派的胜义他空会更好。但你们已经接受了世俗他空、胜义自空的观点，而钧那派则接受世俗自空、胜义他空的立场。这两者哪一个更好，请甘丹派（格鲁派）诸位自己判断吧。与其执着于仅仅文字表述的争论，以贪嗔如火般燃烧而焚毁自心，度过一生从事少有意义的闻思，不如对胜义空性的含义进行如法思考会更好。如果以公正的心来衡量，在以胜义理智观察时，不能见到瓶子，这证明了空性的道理。因此，在那种观察方式下，应当证明名言诸法自性空，若有一法自身不空，那就是真实成立的了。


 །
22-4-63b
དེ་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པའམ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་འདི་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཤེས་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་དེ་ན་གྲུབ་འདུག་གི། ཚིག་རིས་ཀྱི་འཐེན་རྩོད་ལ་དགོས་ཅང་གདའ་འམ། དེ་ལྟར་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ན། བུམ་པ་འདི་བདེན་མེད་ཡིན་ཞེའམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས། བུམ་སོགས་ལ་བདེན་མེད་དམ་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། སྟོང་མི་སྟོང་གི་དོན་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཤན་ཕྱེས་ན་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་མི་འགལ་ལ། ཤན་མ་ཕྱེད་པར་ཚིག་རིས་ཙམ་གྱིས་འབྱེད་པར་བསམ་ན་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་འགལ་འདུ་མང་བས། སྤྱིར་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་དོན་གཞལ་དགོས་ཀྱི། ཚིག་གི་འཐེན་རྩོད་ཀྱིས་ངལ་བ་བསྐལ་བརྒྱར་འབད་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཚོད་མི་གདའ་བས། གངས་ཅན་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བ་རྣམས་དོན་ལ་ལེགས་པར་རྟོན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འཆད་པར་མཛོད་ཅིག །མངྒ་ལཾ། ༈ །
说心随法
བློ་ཆོས་ལ་བརྗོད་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟོང་དགོས་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་རང་སྟོང་མིན་པར་
22-4-64a
ཁས་བླངས་པ་ལྟར་ན། སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་ཞེས་རྗེ་བླ་མས་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དེའི་དོན། ཁྱོད་ལྟར་ན། བདེན་མེད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཆར་རུང་ན་སྲིད་ཀྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདིར་འཆར་བ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ནམ་ཡང་རང་གིས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་དེ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བར་ཤར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་གཏན་མེད་ཀྱི་མེད་དགག་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བར་འཆར་སྲིད་ན། རི་བོང་རྭ་མེད་སྣང་སྲིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལོངས་ཤིག །གལ་ཏེ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་དང་བདེན་པས་སྟོང་པ་གཉིས་ཀ་གཞི་གཅིག་ཡིན་རུང་བས་སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་སྙམ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པ་ཆོས་ཅན། གནག་གི་རྭར་འཆར་བར་ཐལ། གཞན་གྱི་སྟོང་པ་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་འཆར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་དགག་པ་ཆོས་ཅན། སྣང་བའི་དངོས་པོ་གང་དུའང་འཆར་མི་སྲིད་པར་ཐལ། གཏན་མེད་ནི་ཡོད་པའི་དངོས་པོར་ནམ་ཡང་འགྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཤིག་མེད་པར་བཀག་པ་ལ་འདོད་ཀྱི། 
22-4-64b
ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་དོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཡེ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གྲུབ་ཀྱང་། སྟོང་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་དུ་སྒྲུབ་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་གཏན་མེད་ཅིག་རྟེན་འབྱུང་དུ་ཤར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དོན་མི་གཅིག་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་མེད་ཅེས་པ་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་དམིགས་པ་འདི་ལས་གཞན་དུ་བྱས་ན་སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་བའི་དོན་གཏན་ནས་ཁེགས་ཤིང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གཞི་གཅིག་ལ་འདུར་མི་རུང་བའི་འགལ་བ་ཅན་དུ་བློ་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླང་བ་བཞིན། གཞན་ལ་མཐའ་གཉིས་འགལ་མེད་སྒྲུབ་པ་ཞེས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི། རང་སྐྱོན་གཞན་ལ་འགེལ་བ་ངོ་མཚར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གཉིས། ཆོས་གཞན་གྱི་སྟོང་ཉིད། རང་ཉིད་མི་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྦྱར་ཡང་། སྐྱེས་བུ་ནད་ཡོད་ལ། གཞན་གྱི་ནད་མེད་སྦྱར་ཡང་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
如果了解到在胜义观察下不能成立或不能真实成立，而显现为依缘起无欺的显现，这本身就是显而无自性，是由事物法性决定的。若知道这一点，则空性与缘起是一义，那么还有什么文词争论的必要呢？如此确立为无实有时，说"这瓶子是无实有"或"是空性"，都是对瓶子等建立无实有或空性的名言。若能区分"空与不空"的意义在胜义中不成立，而在名言中不存在这种区分，那么无论如何表述都不会相违。若不加区分而仅凭文词想要区别，无论如何表述都会产生许多矛盾。一般而言，应具足四种依止来衡量佛语的意趣，而非通过文词争论。即使经百劫努力争论也无法领悟空性，所以甘丹（雪域）论空性的诸位应当依止于义理而解释佛陀的密意。吉祥！
说心随法
你的观点认为在名言中不存在的东西才需要空，而接受所有名言中存在的东西不是自空。如果是这样，那么尊者上师反复所说的"空性显现为缘起"的含义，按照你的理解，无实有可以显现为真实成立，但空性绝不可能显现为名言缘起的无欺显现，因为你主张缘起的显现在名言中存在的诸法永远不自空。所谓的空于真实成立的"他空"并非显现为缘起，因为如果无实有的无遮可以显现为缘起，那么你就要接受兔角不存在也能显现为一切现有事物了。如果你认为缘起显现和空性两者是同一基础，因此空性显现为缘起，那么（我可以反驳说）兔角不存在应成立为牛角，因为一事物的空可以显现为另一事物。再者，名言中的无遮应成立永不可能显现为任何显现事物，因为完全不存在永远不可能转变为存在的事物。因此，在你的立场中，所谓"空性"就是指名言中不存在的法被否定，你主张名言中的一切存在都不空，这是极为低劣的见解。在我们的立场中，名言中存在的诸法，在胜义观察下不可得，本来就自性空，虽空仍显现，因此成立显空无违，而非名言中完全不存在的东西显现为缘起。这两者意义不同，因为名言中存在与不存在是相互排除的。所以，无实有就是指在胜义观察下不能成为观察所得，除此之外若另作解释，则空性显现为缘起的含义完全被否定，空性与缘起成为在同一基础上不能并存的矛盾。正如你自己接受的那样，而你却指责他人"建立二边无违"，这实在是将自己的过失推给他人，令人惊讶。名言中存在的事物自身不空，与空于他真实成立二者，就像将他人的"无病"性质应用于有病之人一样，毫无益处。


 །གཞན་གྱི་ནད་མེད་གཞན་གྱི་ནད་དུ་ཤར་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་སོ། །ཧ་ཧ། བུམ་པ་རང་སྟོང་ཡིན་ན་
22-4-65a
སྐྱོན་ཅི་ཡོད། ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་སྙམ་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མི་ཁེགས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་ཁས་བླངས་བ་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་དེ་ལས་འགལ་ཚབ་ཆེ་བ་ཅི་ཡོད། བདེན་གྲུབ་འདི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་སམ། ཁེགས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། མི་ཁེགས་ན་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་བུམ་པ་བུམ་པར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་ཁེགས་ལ། མི་ཁེགས་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་ཅེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གང་ཡིན། དེས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པོ་གོ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་ན། ཚིག་རིས་ཙམ་ལ་ཕན་ཐབས་སུ་འཆེལ་ནས། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ལྟ་བ་འདི་ཁྱོད་ལ་སུས་བསླབས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་ཟུང་འཇུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་འདི་འདྲས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ནམ་ཡང་བློ་ངོར་འཆར་མི་བཏུབ་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ཚིག་གི་ལམ་གྱི་ལྟ་བ་འདིས་ཁྱོད་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་
22-4-65b
ལ་ནམ་ཡང་མི་འགྲོ་བས། སྟོང་ཉིད་དེ་འདྲ་ལོ་བརྒྱར་བཤད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མི་ཕྱིན་པའི་བླུན་པོ་ཁྱོད་སྙིང་རེ་རྗེའོ། །ཚིག་གི་བརྗོད་ལུགས་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་རྟོགས་ལ། ཐ་སྙད་ལ་མཁས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བས། ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་ཕན་སེམས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལ་ཚིག་པ་མ་ཟ་ཞིག །བདག་བདེན་པ་ཡིན་མིན་བློ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྟོགས་ཤིག །ཧ་ཧ། བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་མི་དམིགས་པ་དེ་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་བདེན་གྲུབ་མི་དམིགས། བུམ་པ་དམིགས་སམ། བུམ་པ་དམིགས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་མི་ཁེགས་ལ། མ་དམིགས་ན་བུམ་པའང་མི་དམིགས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ། །དེས་ན་བདེན་གྲུབ་ཅེས་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པའམ་རྙེད་པ་ལ་བརྡའ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ལ་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། དོན་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་བུམ་པ་མི་དམིགས་པ་དང་བདེན་གྲུབ་མི་དམིགས་པ་འདྲ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་བུམ་པ་ཡོད་པ་དང་། བུམ་པ་བུམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་དེས་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མི་ཁེགས་ལ། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཙམ་མེད་པར་མི་ཁེགས་པས། དེས་ན་དོན་དམ་པར་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་བཞིན། བུམ་
22-4-66a
པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅེས་མི་རིགས་ཏེ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ན། རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་མི་རིགས་པས་ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིག་བྱ། །སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་འགོག་མེད་དང་། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་འགལ་མེད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་དགོས་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་གཞན་སྟོང་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཞན་མི་སྟོང་པ་གཉིས། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤར་བར་ཇི་ལྟ་བུར་རུང་སྟེ། རི་བོང་རྭ་མེད་གནག་གི་རྭར་འཆར་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །སོང་ངོ་། །ཧ་ཧཿ ༈ །
摄要
སྙིང་པོ་བསྡུས་པ། རིགས་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། བུམ་པ་དང་དེའི་བདེན་གྲུབ་གཞན་དུ་འདོད་པ་དེ། རྫས་གཞན་ཡིན་ན་བདེན་གྲུབ་རྫས་ཡོད་དུ་འགྱུར་ལ། བཏགས་ཡོད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པས་ཡིན་ན། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་ལྟར་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ཡིན་ན། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
他人的无病显现为他人的病，这就是你的观点。哈哈！如果瓶子是自空，有什么过失呢？若认为在名言中必须不存在，按照你的主张，如果被胜义观察所否定，就必须在名言中不存在；而如果在名言中存在，就不会被胜义观察所否定，那么，还有比这更大的二谛相违吗？这个真实成立，是否能被名言观察的逻辑所否定？若能否定，则不需要胜义观察；若不能否定，则真实成立在名言中存在。瓶子是否能经得住胜义观察？若能，则瓶子作为瓶子不会被胜义观察所否定；若不被否定，就成为真实成立。如果是这样，那么"无真实成立"的成立依据是什么证量？因此，尽管说"空于真实成立"，除了"胜义观察时不可得"这一点外，没有任何其他含义。仅依赖于文词表述，而背离显空双运真如之义的见解，是谁教给你的？如果空性是领悟双运真如的道路，那么你这样的空性永远无法在心中生起显空双运的意义，这种背离真如本义的文字道路见解，你永远不会走向解脱之道。即使讲百年这样的空性，也不会走向真如方向的愚者，你真是可怜啊！仅凭语词表述方式，你既不能了悟真如，也不会成为名言的专家。所以，我出于利益你的心而告诉你，请不要生气。关于自己是否真实，请内观心意，了悟真如！哈哈！瓶子在胜义观察下不可得，这就是无真实成立。胜义观察时是否见到真实成立？是否见到瓶子？若见到瓶子，则真实成立也不能否定；若不见到，则瓶子也不见到，二者没有区别。因此，所谓"真实成立"是指被胜义观察所得或发现的意思，虽然文词有差别，但实际上胜义观察不见到瓶子与不见到真实成立是相同的。对于名言观察者而言，瓶子存在，瓶子真实成立为瓶子，但这并不能否定胜义中不存在；瓶子在胜义中不存在，也不能否定仅作为缘起显现存在。因此，说"胜义中真实成立在名言中不存在，而瓶子在名言中存在"是不合理的，因为胜义观察两者都不见到。所以，如经中所说"以彼理于名言不合理"以及"彼自不生，世间生，应知"等。因此，应当了解似现生起无碍与胜义不生无违的双运，而非名言中不存在的法是他空，名言中存在的法不是他空这两者，怎么能显现为空性与缘起一义呢？就像兔角不存在不可能显现为牛角一样。结束了。哈哈！
摄要
对于你这位讲理者，我有这样的疑问：瓶子与其真实成立被视为互异，若是实质性差别，则真实成立成为实有；若仅是假立的反体区别，如同瓶子与无常一样，则瓶子成为真实成立。


 །བུམ་པ་རྟག་པས་སྟོང་པ་ལྟར། རྟག་པ་ལྟ་བུའི་བདེན་གྲུབ་བཏགས་ཡོད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་བུམ་པ་ལ་མེད་ཀྱང་། ཆོས་གཞན་ལ་ཡོད་སྲིད་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་རྟག་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདེན་གྲུབ་གཞི་མེད་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་
22-4-66b
པས། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་གཅིག་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་དམ་གཞན་དུ་འདོད་ན། བདེན་གྲུབ་གཞི་མེད་སྒྲོ་བཏགས་སུ་རྟོགས་ཟིན་པས། ད་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་བཀག་ཅི་ལ་དགོས་ཏེ། བུམ་པ་རི་བོང་རྭས་སྟོང་པ་བཞིན། བུམ་པ་ལ་རི་བོང་རྭ་མེད་ཅེས་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲོ་བཏགས་ལོག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་དེ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་མ་གྲུབ་པར་གཞུང་སྤྱིའི་ལུགས་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་བུམ་པ་སྟོང་ཞེས་ཅིས་མི་སྨྲ། གཞན་ཡང་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པ་དང་དེའི་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་སམ། ཐ་དད་གཞན་དུ་དམིགས། གཞན་དུ་ནི་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པས་དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཆེད་དུ་དགག་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་གྱི་ངའམ་བདག་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་བརྟག་ཚེ། གཞན་དུ་མ་དམིགས་པས་འགོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་སུས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་མོད། ཁྱེད་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་ཞེས་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཐ་
22-4-67a
སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། དེ་བཞིན་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཞན་ཇི་སྙེད་དང་། རི་རྭ་མོ་གཤམ་བུ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་མོད། ཁས་ལེན་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ནས་སྟོང་མི་སྟོང་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པའི་ངག་འབྲེལ་མེད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་རྙོག་པར་བྱེད་པ་འདྲ་ཡང་། དབུ་མ་གཞན་གྱིས་མ་ཐོན་པའི་གདན་སའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་བཞེས་ཡིན་པས། བརྟགས་ནས་རྟོགས་ན་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་ད་དུང་གོ་རྒྱུ་ལོས་ཡོད་སྙམ། སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དགོས་པ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་གྲུབ་བམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཞིག་ཅིང་བརྟགས་ནས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་འདྲ་ལ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་ན། སྟོང་ཉིད་དང་། བདེན་མེད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། བདག་མེད་རྣམས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ནུས་འདྲ་ཡང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་ཁེགས་པར་ཁས་བླངས་ནས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་
22-4-67b
བརྟགས་པ་གཞན་ཞིག་རིགས་པས་དགག་དགོས་ཞེས་པས་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་གོ་མི་ཆོད་པའི་འཆད་ཚུལ་འདི་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་སོགས་དྲངས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་འདྲ་བར་མཐོང་ཡང་། ད་དུང་དེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ་འཆད་ཚུལ་ཁྱེད་ཚོའི་གསུངས་ལ་ལོས་ཡོད། སུན་འབྱིན་བརྗོད་འདོད་མིན་ཏེ་རིགས་པ་བརྗོད་འདོད་དང་། རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་གྱི་གོ་བ་རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་འདོད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འགོག་གི། གང་ཟག་དང་ཆོས་བཀག་མི་དགོས་ཏེ། བཀག་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་བས་བསྒྲུབ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་མི་འབྱུང་ཀ་མེད་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བདག་གཉིས་འགོག་གི་ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་བཀག་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཁས་ལེན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
如同瓶子空于常有，同样地，真实成立这种属性将成为假立，虽然瓶子上没有它，但其他法上可能存在，就像虚空具有常性一样。真实成立是无实基的增益，若主张瓶子与真实成立仅是否定"一体"而成立的差别或他性，那么既然已经了解真实成立是无实基的增益，现在为何还需要用胜义观察的逻辑来否定瓶子上的真实成立呢？这就像瓶子空无兔角一样，只是建立"瓶子上没有兔角"这样的名言而已。关于增益虚妄分别的对境显现，与增益基础是一体还是差异，都无法成立，这已通过一般典籍的理论逻辑证明。既然如此，为何不说瓶子空于与瓶子既非一体也非差异的真实成立呢？此外，凡夫是将瓶子与其真实成立视为一体还是视为差异他法？既然没有视为他法，所以这种情况已被排除，不需要胜义观察特别去否定，就像我执俱生所执着的对象"我"或"自我"，当观察其与蕴体是一体还是差异时，因不见为他法而予以否定一样。虽然人人都必须接受五蕴空于补特伽罗我，但按照你们的理解，必须接受五蕴空于异于五蕴的补特伽罗我。
在名言观察的立场，瓶子不空于瓶子，瓶子空于真实成立，同样地，对于毯子等一切其他法和兔角、石女儿等，仅仅这样表述并无矛盾。但是，在胜义观察分析空与不空的场合下，这种承认方式是不合时宜的言论，只会混淆空性的理解。尽管如此，这却是大寺院中独特的大学者们的教言，所以如果仔细思考，想必还有更多奇妙的意义可以理解。建立空性的目的是为了消除对名言诸法实有、法我或自性的增益，因此需要对名言中存在的诸法进行分析观察，证明其为空。如此建立，则空性、无实有、无自性、无我等都能轻易成立。然而，当承认名言诸法不空于自性，不能被胜义观察所否定，而必须否定另一个被增益为真实成立的法时，这种解释方式使得胜义观察失去作用。虽然这似乎如同经中所言"从自家墙洞中引出蛇住处"等的情形，但想必你们的论述中还有更深层的解释方式。我并非想提出驳斥，而是想讨论理论，并希望在自己和他人心中生起对解脱道核心——空性建立方式的理解。
如果有人想：胜义观察的理性否定人我和法我，而不否定人和法，因为若否定后者，名言将不复存在，这样的建立方式不是必然的吗？这确实非常正确，胜义观察否定二我，而不否定法和补特伽罗，这一点我们也完全接受。


 །དེ་ལྟ་ན་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཞེས་པ་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ངེས་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དཔྱད་ནས་གཞིག་ཅིང་སྟོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ། དེས་དཔྱད་བཟོད་དུ་
22-4-68a
གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་རྣམས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་དང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཡང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྲུབ་མི་སྲིད་པའམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་རྙེད་པའམ། མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། བདག་མེད་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་བཀག་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་གཞི་དང་། དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཐ་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་བཀག་ལ་མི་ཁེགས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ཟག་དང་ཆོས་གང་ཡང་དེས་དཔྱད་ངོར་མི་འགྲུབ། མི་རྙེད་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས། མ་བཀག་པའམ། མ་བསལ་བའམ། དཔྱད་བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་མི་སྲིད་དེ། སྲིད་ན་བདག་གཉིས་ཀྱང་མི་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱད་ངོར་ཁེགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དཔྱད་ངོར་མི་ཁེགས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དངོས་སྨྲ་བས་མ་རྟོགས་ནས། སྟོང་ན་སྣང་མི་སྲིད། སྣང་ན་སྟོང་མི་སྲིད་སྙམ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་
22-4-68b
དམིགས་སུ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལས་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་མི་ལྡོག་མོད། ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་བསླུ་མེད་དུ་སྣང་བ་འདི་འགག་མི་དགོས་ལ། དེས་ན་སྟོང་བཞིན་སྣང་བ། སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སུས་ཀྱང་བསྙོན་མི་ནུས་པ་འདིས་གྲུབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། མེ་ཚ་བ་དང་། ཆུ་གཤེར་བ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། གཟུགས་སྟོང་པའམ། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་སོགས། སྟོང་ཉིད་བཞི་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། སེམས་འགྲེལ་ལས། མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་སོགས་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་དང་། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།

 །དེ་ལྟ་ན་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཞེས་པ་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ངེས་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དཔྱད་ནས་གཞིག་ཅིང་སྟོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ། དེས་དཔྱད་བཟོད་དུ་
22-4-68a
གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་རྣམས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་དང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཡང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྲུབ་མི་སྲིད་པའམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་རྙེད་པའམ། མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། བདག་མེད་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་བཀག་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་གཞི་དང་། དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཐ་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་བཀག་ལ་མི་ཁེགས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ཟག་དང་ཆོས་གང་ཡང་དེས་དཔྱད་ངོར་མི་འགྲུབ། མི་རྙེད་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས། མ་བཀག་པའམ། མ་བསལ་བའམ། དཔྱད་བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་མི་སྲིད་དེ། སྲིད་ན་བདག་གཉིས་ཀྱང་མི་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱད་ངོར་ཁེགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དཔྱད་ངོར་མི་ཁེགས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དངོས་སྨྲ་བས་མ་རྟོགས་ནས། སྟོང་ན་སྣང་མི་སྲིད། སྣང་ན་སྟོང་མི་སྲིད་སྙམ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་
22-4-68b
དམིགས་སུ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལས་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་མི་ལྡོག་མོད། ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་བསླུ་མེད་དུ་སྣང་བ་འདི་འགག་མི་དགོས་ལ། དེས་ན་སྟོང་བཞིན་སྣང་བ། སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སུས་ཀྱང་བསྙོན་མི་ནུས་པ་འདིས་གྲུབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། མེ་ཚ་བ་དང་། ཆུ་གཤེར་བ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། གཟུགས་སྟོང་པའམ། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་སོགས། སྟོང་ཉིད་བཞི་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། སེམས་འགྲེལ་ལས། མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་སོགས་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་དང་། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是用于人类学和语言学术用途的直译，以下是简体中文全文翻译：
如果这样的话，通过分析否定世俗法而证明空性，这不是直接矛盾吗？绝对不是。其原因是，从世俗分析的角度来看确实如此。当以胜义分析来考察世俗法并破除它们、证明其为空性时，由于没有任何世俗法能够经得起这种分析而成立，所以世俗法都是经不起分析的；如果它们能够经得起分析而成立，就会成为真实存在、自性存在的"我"。然而，既然它们不可能经得起分析，或者说在胜义分析中找不到、不可得，那么此时，无我、无实有的意义和世俗名言就能无误地成立。
并非否定了法和人，因为人和诸法在世俗中存在，是胜义分析的对象和了悟胜义的方法，所以这些在世俗分析的视角中存在的东西，胜义分析从未否定也不会否定。若仅仅就胜义分析本身而言，任何人和法都不会在其分析视角中成立，只是不被发现、不被观察到而已，而不是被否定或被排除，或者说根本不可能经得起分析；若可能的话，二我也就不会被否定了。
因此，虽然在胜义分析视角中被否定，但在世俗分析视角中不被否定，这一点实在论者未能理解，他们认为"若是空则不能显现，若有显现则不能为空"，因而诽谤空性。然而，虽然从胜义角度来看，如瓶子这样的法的自性不可得，因而证明为空性，但从这样的证成中，绝不会导致什么都不成立。在世俗中，由于缘起的力量，显现为不欺诳，这一点不需要否定。因此，空而显现、显现而空的显空无违，是由事物自身的法性所成立的，谁也无法否认这一点，这已经被证明。
这种由法性所成立的事实不需要其他理由来证明，就像火是热的、水是湿的一样，事物的法性就是如此。因此，"色即是空，空即是色"等四种空性的组合的意义变得明显。正如《心释》中所说："如火的本性是热等等...是自性空"。又如经中所说："不是空性使诸法成为空，而是诸法本性自空。"


 །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་བཞིན་དུ་གོ་དགོས་ཀྱི། སྟོང་ཚད་མི་སྣང་། སྣང་ཚད་མི་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་གོ་ནས། སྟོང་རྒྱུ་དང་དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་བཙལ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་འདྲ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྕང་སྐྱ་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་རང་རེ་ཡི་སོགས་དྲངས། 
22-4-69a
ཞེས་གསུངས་པ་འདི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་དོན་འཚོལ་བ་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་གི་གནད་ཆེན་པོ་ཞིག་གནང་བ་ཡིན་པར་མཐོང་ཡང་གཞན་དག་གི་ངོར་ཅི་ཆ། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་གོ་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་ཡུལ་བདེ་བླག་ཏུ་འཆར་བ་འདྲ་སྙམ་ཡང་། རང་ལྟ་བུ་དུས་ངན་གྱི་གང་ཟག་སྐྱེས་སྦྱང་ཆུང་བས་ཟབ་དོན་ཤེས་དཀའ་བས། ལུང་བསྟན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མ་བབ་ན་བཞག་པས་ཆོག་གི་རང་གི་གོ་ཚུལ་དྲང་པོར་སྨྲོས་པ་ཙམ་ལ། སུན་འབྱིན་དུ་མ་དགོངས་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐུགས་གཞིག་མཛོད་ཅིག །མངྒ་ལཾ། ། ༈
辨无实有,非究竟真相
ཡང་བདེན་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་ཞེས་པ། སྤྱིར་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་། དེ་སྤྱིར་གནས་ལུགས་མིན་པར་མི་འགྱུར་ནའང་། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པའི་བདེན་མེད་འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་ཀྱང་མིན་ན་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་འདོད་པས་དེ་འདྲའི་བདེན་སྟོང་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་
22-4-69b
གནས་ལུགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་པར་མི་ཁེགས། རང་ངོས་མི་སྟོང་། དོན་དམ་པས་བཀག་ཚད་དང་སྟོང་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མི་སྣང་བར་ཁས་བླངས་པས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རི་བོང་རྭ་མེད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གཙོ་བོའི་རིགས་པ་འདི་ལ་འདུས། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་ཞེན་སྣ་གཅིག་མི་འཇིག །སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར། དེའི་དོན་རི་བོང་རྭ་མེད་དུ་རྟོག་པ་ལྟ་བུ་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རྟོག་མེད་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་ཚིག་གི་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མི་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱས་ན་འགལ་བ་མེད་མོད། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་ཞེས་ཁས་བླངས་དེ་ལྟར་ན། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔྱད་མི་བཟོད་ན་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་རིགས་ན། མི་སྟོང་ན་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཅིས་མི་
22-4-70a
འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ཆོས་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ན་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་སྟོང་། ཡང་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་མཚན་དོན་དམ་པས་མི་ཁེགས་པས་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའམ། སྐྱེ་བ་དང་བུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་ཏེ། དེའི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དེའི་ངོར་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྣང་བའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དུ་འདོད་དགོས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་བཞིན་དུ། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་དེ་མི་སྣང་བས། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དེ་བུམ་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
如此所说等等，应当这样理解：不是"凡空者必不显现，凡显现者必不空"这样理解，然后去寻找其他的所空对象和所破对象，那样会远离对空性义理的理解。正如遍知者章嘉·若巴多杰所言："如今我们自己..."等引文。
这对于寻求空性含义的人们来说，是一个重要的教诫要点，虽然我看到了这一点，但对于其他人而言如何，那就不得而知了。如前所述，如果这样理解，空性与缘起的双运境界似乎会轻易显现。然而，像我这样恶时代的人，修学浅薄，难以了解甚深义理。如果持教者们内心不认同，就算了，我只是直言自己的理解方式而已，请不要视为批评，而应观察事物的法性。愿吉祥！
辨无实有,非究竟真相
又关于"无实有不是究竟真相"这一说法，一般而言，即使就不二真理、自己亲证、远离一切戏论的究竟真相而言，它并不会变成一般意义上的非真相。然而，你所主张的这种无实有，连名言胜义的角度下的真相都不是，更何况是究竟的真相呢？因为按照你的体系，在世俗中，一切存在的事物都不空其自性，只是说除此之外没有真实存在，这样的"无实有"不可能成为一切法的真相。
这种不成为真相的道理是：按照你的体系，在世俗中的一切存在在胜义中不被否定，不空其自性；而凡是胜义所否定和空掉的，在世俗中就不显现。这等于是承认一个在世俗中不存在的东西为空，那么，这怎能成为世俗存在的诸法的法性呢？就像兔角不存在并不是一切法的真相一样。这就是主要的理由所在。
即使了解了这种空性，也无法破除对法的任何实执，空与显的无违一致也不会显现为同一。其含义只是像思维"兔角不存在"一样，是有分别意识的对象，而不是无分别智的现量所缘境，那么确立这样的文字空性有什么用处呢？
再者，如果把一切法的自性在胜义分析中不可得而为空称为"无实有"，那倒没有矛盾。但如果承认一切法不空其各自的自性，那么，世俗谛怎么会经不起理性分析呢？如果经不起分析，就应该承认它是空的；如果不空，为什么不能经得起分析？如果这样，法就会成为真实存在，那又怎么能空于其他的真实存在呢？
又，胜义的生起应当不被否定，因为生起的自性或自相在胜义中不被否定，所以胜义的生起存在，或者说生起和瓶子等一切法在胜义中存在。
又，圣者的入定将会成为事物的毁灭因，因为，如果承认在现证空性的入定时是一种无显现的入定，在其面前任何法都不显现的无显入定，而一切法的自性并非本来就不可得的空性，却在现证空性的入定中不显现，那么，圣者的入定就会成为瓶等一切事物的毁灭因。


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ན་སྐྱོན་དེ་གསུམ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློ་ངོར་སྣང་དུའང་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱིས། དེས་དེ་མེད་པར་
22-4-70b
བྱས་པ་མིན་ཏེ། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་ཕྱིར་བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ངོ་བོར་མ་རྙེད་པའི་རིགས་པ་དེའི་དོན་དྲན་བཞིན་པར། འདི་ལྟར་སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་ན། དེ་གོམས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ན། ཆགས་སྡང་དང་། འཇིགས་སྐྲག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་མི་གནོད་པ་འབྱུང་གི། འདི་བདེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དཔྱད་ལུགས་མ་ནོར་བར་བྱས་ན་དོན་འདྲ་ཡང་། སྔར་རང་གི་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་དེ་བཞིན་དུ། འདི་བདེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་། འདི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པ་དེས། ཆགས་སྡང་འཇིགས་པ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་རང་མཚན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ཀྱི། བདེན་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་ལ་བདེན་སྟོང་གཞན་སྦྱར་བའི་རྣམ་རྟོག་དེས་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་ནམ་ཡང་མི་ཟློག་སྟེ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་དེ་ལས་མི་འདའ་འོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་དགག་བྱ་བདག་གཉིས་ཡིན། ཆོས་དང་གང་ཟག་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་
22-4-71a
ཚིག་གི་ཐ་སྙད་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚེ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་མི་དགག་པར། དགག་བྱ་ཡན་གར་བ་འགོག་ཚུལ་དུ་དཔྱད་པ་འདིས་བློ་སྐྱོན་ཞིག་འབྱུང་ལ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཀག་པའམ་མ་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱས་ཤིང་། དེས་ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་དམིགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཡོད་པ་མི་ཁེགས་པས། དགག་བྱ་བདག་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་མིན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྐྱོན་མེད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
如果一切法自性本空，则不会有上述三种过失。因为一切法经不起胜义分析，所以没有胜义存在的法，因此在了悟胜义的心识前也不会显现。这是现量证悟一切法本来即空的空性，而非使它们变成不存在。正如经中所说："不是空性使诸法成为空，而是一切法自性本空。"
因此，对于世俗中显现的瓶子等，当忆念胜义分析中找不到其自性的道理时，思维："虽然如此显现，但如显现那样成立的微尘许也没有。"通过这样的熟习，当空性的习气变得强大时，贪嗔、恐惧等对境就不会造成损害。虽然"这没有实有"的思维，如果分析方法无误，其意义也相似，但如前所述，若确立"自性不空而空于他真实存在"的义理，即使心中想着"这无实有"，由于它以自性不空而存在，仍会生起贪嗔、恐惧、痛苦等一切自相分别念。仅有"无实有"的词语，以及在自性不空上附加他空实有的分别念，永远无法遣除贪嗔等对境的执着方式，无论如何熟习也无法超越此限。
因此，空性理论所要破除的是二我，而非仅是法与人的名言术语，跟随这一点，在以胜义分析进行观察时，不应否定法与人的自性，而是以破除独立的所破对象的方式进行分析，这会导致心识上的错误。当胜义分析否定或不得法与人的自性时，我们称之为"法无我"和"人无我"，虽然通过这种分析未能发现法与人，但在世俗分析的视角中，法与人的存在并未被否定。所以，所破是二我而非法与人的表述也是无误的。


 །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་འཆར་བ་གོ་དགོས་ཀྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་པ་རང་གི་ངོར་བཀག་རྒྱུའི་ཆོས་ཤིག་དང་། མི་བཀག་པར་ཐ་སྙད་སྐལ་བར་བཞག་རྒྱུ་གཉིས་སྲིད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར། བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་རིགས་པས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིགས་བྱ། །ཞེས་སོགས་འདིའི་ཐད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་མི་འགོག་པའི་སླད་དུ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་མི་འཐད་པའི་གནད་བསྟན་པ་འདི་ཐལ་འགྱུར་བའི་སྟོང་ཉིད་
22-4-71b
གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པ་དོར་ནས། ཐལ་འགྱུར་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་མི་འདོར་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེས་ན་ལེགས་པར་ཤན་མ་ཕྱེས་ན་འདི་གཉིས་ལ་གོ་ཚུལ་རེས་ཁྱད་མེད་ལྟ་བུ་དང་། རེས་ཁྱད་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་འཆར་ཞིང་། ཕན་ཚུན་སུན་ཕྱུང་ཡང་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་བློ་བལ་བ་ཛ་ལྟར་འཛིངས་པ་ཞིག་ལས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་དཀའ་ལ། དེའི་གནད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་མི་སྟོང་གི་དཔྱད་ཚུལ་འདི་ལ་ཐུག་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་ན་གོ་རྒྱུ་ལེགས་ཤིང་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ལ། དེ་ལྟར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཚེ་སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་བདག་གཉིས་དགག་བྱ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་འགོག་པ་སོགས་གང་ལ་བསམས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་དོན་གནད་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ཡོང་བས། ཕན་ཚུན་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་ནས་རྩོད་པ་མང་པོས་ཅི་བྱ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་དང་། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལ་བསམས་ནས། ཁས་ལེན་དེ་འདྲར་སོང་བ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡང་། དེ་གཉིས་དོན་ལ་དགོངས་པ་གཅིག་པར་སྒྲུབ་ནུས་ན་ལེགས་འདྲ་སྙམ་མོ། །འདི་གོང་བཤད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་
22-4-72a
བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་དགེ། ༈ །
辨瓶与生等胜义
ཡང་། བུམ་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་ལ་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ཚེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་འདི་དང་། སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་རང་མཚན་པ་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་དཔྱད་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཆོས་ཅན་ནམ། བསྒྲུབ་ཆོས་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ན། ཕྱོགས་ཆོས་སམ། ཁྱབ་པ་གང་རུང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་བུམ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་ཆོས་གཞི་མ་གྲུབ་པས། བུམ་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་། བྱས་པ་ཡིན་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པ་དེ་བཞིན། དགག་པ་ལ་ཡང་། བདེན་པའི་སྐྱེ་བའང་། མོ་གཤམ་བུའི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས། དེ་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ངོས་ཟིན་ལ་དགག་མི་དགོས་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་ནོ། །བདེན་འཛིན་ཅན་གྱི་ངོར་དགོས་ཟེར་ན། བདེན་སྐྱེ་མ་སྦྱར་ཡང་། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེས་བདེན་སྐྱེ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་དང་པོ་ནས་
22-4-72b
སྦྱར་ཅི་དགོས། བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གིས་དགག་བྱའི་སྐྱེ་བ་དེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་མི་འགོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་འགོག་ན་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་མོད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་བཀག་ན་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཁེགས་ཏེ། དེ་མིན་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རང་རྒྱུད་པས་བསམ་པའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
因此，应当理解事物的法性使二谛无违地显现，而不是认为在胜义分析的视角中必须有一个被否定的法和一个不被否定而留在世俗范畴的法。如《入中论》所言："从自他生起不合理，以此理由在世俗中也不合理，你的生起将从何而有？"以及"它本不生，世间则说合理生起"等。在这一点上，自续派为了不否定世俗自相而添加"真实成立"的限定词是不合理的，这一要点揭示了应成派确立空性的特殊方式。舍弃了这一点，虽然口头上承认是应成派，却不舍弃自续派的观点，这是什么原因呢？
因此，若不能很好地区分，这两种观点有时似乎没有差别，有时又似乎有很大差别，双方互相批评又无法击倒对方，心识就会像纠结的缠结物一样，难以生起确定的定解。这关键在于是否了解一切法空不空自性的分析方法。如果了解这一点并据此确立空性，就能很好地理解并生起确信。当这种确信生起时，所有论述空性的典籍中的表达方式——如二我是所破而不否定名言等——无论如何思考都不会有矛盾，而是显现为一致的要义。因此，互相执着于仅仅是言辞表述方式的宗义并进行大量争论有何意义呢？考虑到证成空性的场合和成立世俗的场合，知道仅仅是因此而有这样的主张，尽管各自场合的主张方式如此，但若能证明这两者在义理上见解一致，似乎会更好。这是对以上所有论述的精要总结。
辨瓶与生等胜义
又，当以胜义分析瓶子等和生起等时，是在分析世俗中的具体瓶子和似现的具体生起在胜义分析下能否成立，因此，若在所立法或所证法上加上"真实成立"的限定，则或者前提条件不成立，或者遍及性不成立。
例如，在"瓶子，应是无常，因为是所作"这样的论式中，若加上"真实成立的瓶子"和"真实成立的无常"，由于所立法根本不存在，前提条件就不成立；而且由于所证法根本不存在，虽然瓶子是所作，但所作并不必然是"真实成立的无常"，故遍及性不成立。
同样，在否定方面，"真实的生起"如同"石女之子的生起"一样不存在，所以它不是四边生起否定的所证对象。既然已经认识到真实成立不存在，就不需要否定它，就像兔角一样。
若说"对于执持真实者而言是需要的"，即使不加"真实生起"的限定，通过否定四边生起的理论证明生起不存在，就能证明真实生起不存在，那为何一开始就要加上这个限定词呢？
加上"真实的生起"这一限定词，是说通过否定四边生起所破除的生起，是破除真实成立的生起，而不是破除世俗中的具体生起——这是自续派的想法，如果要破除世俗生起，就不需要加限定词了。但若否定了世俗的具体生起，世俗中的生起就会被否定，因为除此之外不存在世间世俗的生起。
;


 །བདེན་སྐྱེ་མཐའ་བཞིས་ཁེགས་སུ་ཆུག་མོད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པས་དཔྱད་ན་མཐའ་བཞི་གང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་དྲིས་པས། གཞན་སྐྱེར་འདོད་དོ། །དེ་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཅི་ལ་མི་འགོག་སྟེ་འགོག་པས་དེའི་ཚུལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ཡིན། བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བུམ་པ་རང་མཚན་པ་མི་རྙེད་པ་གོང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་མེད་པར་འཇུག་པར་བཤད་དོ། །མདོར་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པར་དམིགས་སུ་མེད་དེ་མ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ལྟར་མངོན་སུམ་པ་འདི་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བུམ་སོགས་ཀུན་ལ་དེ་འདྲའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་སྐྱེ་སོགས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་ལ། བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་
22-4-73a
ཅི་སྟེ་མིན། འདི་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་པའི་ལག་རྗེས་ལ་ཐ་སྙད་འདི་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བདེན་སྐྱེ་མེད་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུའོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ན་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་མི་དགག་སྟེ། བདེན་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པས་དེ་དགག་མི་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་མ་བྱས་ན་ཕན་ཚུན་ཤན་ཤོར་ནས་ཚིག་གིས་རང་རྨོངས་ཏེ། སྲིན་བུ་རང་གི་ཁ་ཆུས་འཆིང་བ་ལྟར་ཅིར་ཡང་ངོས་མི་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་ཡུལ་མེད་པའི་འཛིན་སྟངས་འདི་འདྲ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ངོའི་ཁས་ལེན་ཡིན་གྱི། མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོའི་དབང་དུ་མིན། དེས་ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་མེད་ཡིན་པ་ཙམ་གནས་ལུགས་ཡིན་ཡང་། མཐར་ཐུག་མིན་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་བྲལ་དང་དམིགས་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན། བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མི་འགལ་ཏེ། སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་གནས་ལུགས་ཡིན་དོན་དེ་ཡིན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཁེགས་པས་མཐར་ཐུག་ཡིན་དོན་དེ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཅིར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་དུ་
22-4-73b
ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་ཡིན། དེ་ཡང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་མིན་པར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པས་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དྲངས་ནུས། བདེན་མེད་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མི་ནུས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་གྱི་འཛིན་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །མདོར་བསྡུ་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་གང་ཟག་གི་བདག་གཉིས་ཀ་ཡིན་གྱི། ཆོས་དང་གང་ཟག་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དོན་དམ་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ན་བདག་གཉིས་བཞིན་དུ་མེད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པས། བདག་གཉིས་དགག་བྱར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་དགག་བྱ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དགག་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དེ་ལྟར་ངེས་པར་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་འདྲའི་རྣམ་བཞག་དེ་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་དབང་དུ་མ་བྱས་པར། དོན་དཔྱོད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དགག་རྒྱུ་མི་དགག་རྒྱུ་གཉིས་བྱས་ན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་ན། དཔྱད་བྱ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་པར་མ་བསྒྲུབ་པར་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་བ་མི་འགྲུབ། འདིའི་དུས་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་
22-4-74a
ཁྱད་པར་སྦྱར་ཚུལ་ལྟར། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་དགག་རྒྱུ་མི་དགག་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་མི་སྲིད་པས་དེའི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པར་དགག་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བཀག་ན་སྟོང་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
就算真实生起被四边否定所遮破，如果问世俗的具体生起经过分析属于四边中的哪一种方式存在，则会认为是他生。为何他生不会被否定他生的理论所破除呢？实际上是会被破除的，这就是《入中论》中所解释的方式。关于瓶子等的自性也是类似的情况，如前所述，具体的瓶子是找不到的。因此，《入中论》解释说，在任何情况下添加限定词都是无意义的。
简言之，胜义分析下具体的生起不可得，是找不到的。因此，即使对世俗中这种现量明显的生起称为"无真实生起"也是可以的，对瓶子等一切法都是如此。这样一来，世俗的瓶子等和生起等并非被胜义分析所否定，而是否定了真实成立，怎么会不是这样呢？
这是在胜义分析后，在世俗中对这些名言加上"无真实的生起"或"无真实生起"的限定。在进行胜义分析时，不用加上"真实"的限定词再否定，因为加了"真实"限定的所证和真实成立的所立法都不存在，所以不需要否定它们。
因此，如果不区分这类表述在二谛各自语境中的差别，就会相互混淆，被文字所迷惑，如同蚕被自己的唾液所束缚一样，最终什么也辨别不清。
因此，这种"无真实对境"的执持方式是后得确定视角的主张，而非入定无分别智慧的境界，后者不执着于任何对象。因此，虽然"仅仅是无实有"是真相，但它不是究竟的，因为它仍有戏论。远离戏论和无所缘是究竟真相。无实有与远离戏论并不矛盾，因为它是远离戏论的一个方面，所以是真相；而由于断除一切戏论，所以是究竟，这就是其原因。
由于一切法远离戏论，所以无所缘，远离一切执着地作意是最殊胜的。但这不仅仅是言辞，而是通过胜义分析生起确定，通过禅修而能引发入定的智慧。仅仅作意无实有是不足的，因为它不能断除世俗的所有戏论，也不能逆转对贪嗔对境的执着。
总之，胜义分析理论的所破是法我和人我两者，而非仅仅是法和人，因为如果法和人是胜义理论的所破，就必须像二我那样承认它们不存在，所以必须承认二我是所破。因此，必然要承认本性成立、自性成立、真实成立是所破，而名言不是所破。
然而，如果不考虑二谛各自的语境，而仅从胜义分析的角度来区分所破与不所破，就无法如实确立空性的义理。世俗法是胜义分析所要证成为空性的直接对象，要证成它们如何为空，就必须证明所分析的对象及其本性不可得，而不能证成它们空于自性。在此情况下，若按照添加"真实成立"等限定词的方式，在胜义分析视角中不可能有所破与不所破的两种世俗自性，因此必须否定其自性为不可得，若不这样否定，就无法成立空性。
;


 །ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་བཀག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་བཀག་པ་ཡིན་པས། དོན་ལ་བདེན་གྲུབ་དང་བདག་གཉིས་བཀག་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན། ཆོས་དང་གང་ཟག་མི་འགོག་པ་དང་ཐ་སྙད་མི་འགོག་པ་ནི་དེ་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་ངོར་མི་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་དམིགས་ན་བདག་གཉིས་ཀྱང་མི་ཁེགས་སོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་གམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའམ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འདི་དོན་མཐུན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་འགོག་མི་སྲིད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ་མི་སྲིད་ལ། ངོ་བོས་སྟོང་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་བདག་གཉིས་གཏན་ཁེགས་སུ་སོང་ཡང་། ཐ་སྙད་གཏན་ཁེགས་སུ་མ་སོང་བ་ནི། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་ངོར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མི་འགོག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཞིན་པའི་སྐབས་
22-4-74b
སུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དམིགས་པའམ། མ་རྙེད་པ་འབའ་ཞིག་ལས། དགག་རྒྱུ་ཞིག་ལོགས་སུ་ཕྱེ་མི་དགོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལས་ལོགས་སུ་དགག་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་མི་སྣང་བ་ནི་དེའི་དུས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ་མེད་དེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའི་སྟོང་པ་དང་། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་ཡིན་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས་གནད་གལ་པོ་ཆེ་འདི་ཤེས་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡང་འགལ་མེད་དུ་གོ་བ་དང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པ་མྱུར་དུ་འདྲེན་པ་འབྱུང་གི། གཞན་དུ་དོན་འགྲིག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མི་འགྲིག །ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་འགྲིག་ཀྱང་དོན་མི་འགྲིག་པ་ལྟ་བུའི་ཕན་ཚུན་ཤན་གྱི་དབང་གིས་དཔྱད་ལུགས་མ་ཤེས་པས་མི་བདེ་བ་དུ་མ་འབྱུང་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བཀག་པ་ལྟར་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒྲུབ་ན། ཐ་སྙད་བཀག་དོགས་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ན་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཐ་སྙད་རྣམས་མི་དགག་པར་དགག་རྒྱུ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བ་གཞན་ཞིག་དེར་བཙལ་ན། དངོས་ཞེན་གྱི་ཡུལ་རང་མཚན་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ལ་དེར་ཞེན་མི་འགོག་པར་དངོས་ཞེན་གྱི་ཡུལ་གཞན་འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་མེད་པ་གཅིག་བཀག་པ་ལྟ་བུར་
22-4-75a
བསམས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་མི་འཆར་ཡང་། ཐ་སྙད་བཀག་ན་མི་རུང་བ་དང་། བདག་གཉིས་དགག་བྱ་ཡིན་གྱི། ཆོས་དང་གང་ཟག་བཀག་པ་མིན་པར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པར་ཁས་ལེན་མི་ནུས་པས་དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་བསྒོམ་ན་རང་རྒྱུད་ལ་དངོས་ཞེན་ཟློག་པའི་ཉམས་ལ་མི་ཕན་པ་ཞིག་འབྱུང་བ་འདི། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བློ་ཡི་ཡུལ་འདི་མ་ཁེགས་བར་དུ་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་ཡིན་པར་གོ་ནས། ལུགས་དེ་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་། མཐར་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པ་ཞིག་གོ་དགོས་སོ། །འདི་གལ་ཆེ། ཚིག་འཁྲི་དོན་ཆུང་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་པ་ཉིད་བཀག་ནས་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ལུས་པ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དེ་མིན་པ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་ན། མེད་མོད། དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་དམ་པའི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བས། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་མི་ཁེགས་པ་གསལ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ཞེས། དཔྱད་བཟོད་པ་ཁེགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཞིག་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཚུལ་ཡིན་གྱི། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་
22-4-75b
ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
虽然自性不可得，但并不会因此否定世俗名言，因为自性不可得是在胜义中被否定的。实际上，真实成立和二我的否定方式就是如此。不否定法和人，不否定世俗名言，并非指它们在胜义分析视角中不被否定，因为如果它们在胜义中可得，二我也就不会被否定了。由于它们在胜义中不可得，所以确立了符合实际的名言："无法和人的我"或"无自性成立"或"无真实成立"。因此，虽然在胜义中不可得，但不可能否定在世俗中的可得性，因为世俗中的一切都不可能不空其自性，而凡是空其自性的必定存在于世俗中。所以，即使胜义分析完全否定了二我，也不会完全否定世俗名言，这不是因为它们存在于胜义分析中，而是即使在胜义分析中不存在，也不会否定它们在世俗中的存在，这是法性使然。
因此，在进行胜义分析的过程中，只有发现或未发现世俗法，而不需要另外区分所破的对象，因为除了世俗法之外，没有任何其他所要破除的东西。而世俗法不显现于世俗分析的视角中，在此时根本无需证成任何东西，因为胜义分析不可得的空性与缘起的显现这两种世俗法是显空无违的，这是由事物自身力量所成立的。了解这一重要要点后，世俗的安立方式也会被理解为无违的，并且能够迅速引发对空性与缘起之义的确信。否则，就会出现义理正确但世俗安立不正确，或世俗安立正确但义理不正确的情况，由于相互混淆，不懂得分析方法而产生诸多不适。
例如，如果按照胜义分析否定世俗法的方式证明它们无自性，担心否定世俗而不加"真实成立"等限定词会感到不适；或者为了不否定世俗而寻找一个未加"真实成立"限定的其他所破对象，这就会认为是在不否定对世俗自相的实执，而是否定了一个不存在的其他实执对象，这样就难以轻易显现空性的含义。
又，由于经典和理论都证明如果否定世俗就不合理，二我是所破而非法和人，所以无法承认否定了世俗的自性，如此确立的空性若用于禅修，对于遣除自心的实执体验毫无帮助。这时就要了解：虽然所破是真实成立，但在心的对境中的世俗自性未被否定之前，无实有也无法成立；一旦成立，真实成立就被否定了。了解这一点后，就能知道这两种体系虽然在表述方式上有不同，但最终要落实到同一要点上。这一点很重要。
文字依附多而义理小，如果认为：否定了世俗存在的瓶子本身，没有留下一点余地，那么除此之外的世俗如何存在呢？确实不存在。但是，因为加了"由胜义分析"的"胜义"这一限定词，所以明确不否定世俗分析。说"胜义分析下不能经得起分析"，是说否定了能经得起分析，从而确立了不能经得起分析这一肯定性的结论，这是后来安立名言的方式，而非在胜义分析视角中能找到什么东西。
;


 །དེ་བཞིན་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་དང་མ་དམིགས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་དམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལས། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་དང་ཡོད་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ན་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཐག་པ་སྦྲུལ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ལ། དོན་དམ་དང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ། སྦྱར་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་གོ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་དཔྱད་བྱ་དེའི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པས་ཆོག་གི་བདེན་གྲུབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་ནམ་ཡང་མ་སྦྱར་བར་དགག་ཏུ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་སྤུ་རིས་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་ཞིབ་ཏུ་མ་བསམ་ན་འབྱེད་དཀའ་ཞིང་། ཚིག་གི་ཤན་གྱི་དོན་གོ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་། བློ་གྲོས་གྱིས་ཞིབ་པར་ཤན་འབྱེད་ནུས་ན་གོ་རྒྱུ་ལེགས་སོ། །མ་ནུས་ན་ཁས་ལེན་རྣམས་རེས་བདེ་འདྲ། རེས་མི་བདེ་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངང་ནས་དགག་སྒྲུབ་ལ་མི་ཚེ་ཟད་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ངེས་པ་སྐྱེ་དཀའ་བས། ཚིག་ལ་མི་རྟོན་དོན་ལ་རྟོན་པའི་སྒོ་ནས་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འཚོལ་ཚུལ་ཤེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་ཆོད་ནས་བློ་བདེ་
22-4-76a
བར་འགྱུར་རོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨名言立量
ཐ་སྙད་ཚད་སྒྲུབ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ནི་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་པའི་ལག་རྗེས་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས། ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ཏེ། ཀ་བ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པ་ལ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་ངོ་བོ་མེད་ན། སྨན་ལ་དུག་དང་། མི་དགེ་བ་ལ་དགེ་བར་རྟོག་པས་བཏགས་ན་དེ་དེར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ལ། གལ་ཏེ་སྨན་ལ་དུག་ཏུ་བཟུང་བ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འཁྲུལ་ཤེས་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་བཟུང་བ་ཡིན་མིན་ཡིན་གྱི། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་འཇོག་མི་ཐུབ་པ་དེར་གསལ། གཞན་ཡང་ཐ་སྙད་ཚད་སྒྲུབ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་དབང་པོ་སོགས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་། འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་གཞལ་དགོས་ལ། དེས་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དགོས་ཀྱི། 
22-4-76b
རྟོག་པས་གང་བཏགས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་འགྲུབ་མི་ནུས་སོ། །འགྲུབ་ན་དུག་ལ་སྨན་དུ་བཏགས་པ་སོགས་གང་དྲན་དྲན་ཐམས་ཅད་ཚད་མས་གྲུབ་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པས་ཆོས་འདི་དང་འདི་ཞེས་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་རྟོག་བཏགས་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་ད་ལྟ་ཡང་དག་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་ལས་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཀ་བ་སོགས་བསྙོན་མེད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདི་ན་ཀ་བ་ཡོད་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའང་ཀ་བའི་ངོ་བོ་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོས་དམིགས་མ་དམིགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་སུས་བསྙོན་ནུས། དེ་ཁས་མ་བླངས་ན་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙོན་འདིང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་གོ་ཆོད་ཀྱི་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཀ་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་། དེས་གོ་མི་ཆོད་པར་རྟོག་བཏགས་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གོ་ཆོད་ན། རྟོག་པས་བཏགས་ཚད་ཚད་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཚད་གྲུབ་གང་ཡང་མེད་པ་གང་རུང་ལས་འོས་མེད་དོ། །སྤྲོ་གཞི་ཙམ་ལྕགས་ཕག་ཟླ་༡༡ཚེས་༢༦ལའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
同样，虽然说"在胜义中不存在"或"不可得"，但由于"胜义"这一限定词，也表明在世俗中是可得和存在的。如果不是这样表明，就不需要加"胜义"的限定，就像说"兔角不存在"或"绳子上无蛇"时，不需要加"胜义"或"真实成立"的限定。如果加了这些限定，就好像表明它们在世俗中存在一样。
以胜义分析为基础，只需考察所分析对象的自性是否存在，不需要加上"真实成立"或"胜义"的限定；若非如此，则永远都必须加上限定词才能否定。
因此，如果不仔细思考众多的文字细微区别，就很难辨别，由于文字的相互影响，会产生各种理解方式和名言主张方式。尽管如此，如果智慧能够细致地辨别，理解就会很好。若不能，则主张时而似乎合理，时而又似不合理，在各种争辩中耗尽一生，也难以生起究竟的定解。如果懂得不依文字而依义理来寻求经论的意义，那么一切疑惑都会消除，心中会感到安乐。愿吉祥！
辨名言立量
顶礼文殊师利！所谓"仅由分别念安立"，是指在胜义分析的结论中仅仅是名言安立而已，而非仅仅名言安立的法就没有自性，这不是世俗量所要证成的有无或是非的对象。当柱子等的自性不可得时，世俗分析的现量和比量如何成立世俗名言呢？
如果说除了分别念安立之外，世俗自性不存在，那么就应该承认：当分别念将毒药视为药物，或将不善视为善时，它们就会变成那样，因为你主张仅仅分别念安立的世俗成立而法无自性。这是无法承认的。如果你认为将药物执为毒药是错误的认识，那么区分错误认识和未错误的认识是依靠世间无害的认识所把握的，而不能仅凭分别念安立来建立世俗，这一点很明显。
此外，世俗量的成立必须通过能成立的根等现量以及果自因不可得比量来衡量，这些量所衡量的对象的自性必须在世俗中存在，而不是分别念的任何安立都能被世俗量所成立。若能成立，则将毒药视为药物等任何想到的事物都会被量所成立，或者没有一法能成立世俗。
因此，虽然在胜义中任何法的自性都不可得，一切所执的"这法"或"那法"都只是分别念安立，但在世俗中，由正确缘起的力量，无害根识的对境中显现的柱子等的自性无可否认地存在，对此应当考察是否被量所成立。
在此方面，证成柱子存在与否是通过柱子的自性是否被无害的根识所见而由现量所成立的，谁能否认这一点？如果不承认这点，就会否认一切世俗量成立的安立。
这足以满足世俗量成立的要求，世间和论典两者都不需要更多。若认为这不足，而主张仅由分别念安立、无世俗自性就能满足世俗的要求，那么要么一切分别念安立都将成为量所成立的，要么根本没有任何量所成立的，只能是这两种情况之一。
简略记于铁猪年十一月二十六日。
;


 །
22-4-77a
པར་སིག་པས་ཕ་མ་རྒས་པ་བསད་ན་དགེ་བ་ཡིན་པར་རྟོག་པས་བཏགས་ཀྱང་དེ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་བསད་པ་ཐ་སྙད་དུ་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི། དགེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་ན་དེ་ལྟར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་བཞིན་གསོད་སེམས་མེད་པར་མེ་བུས་པར་སྲོག་ཆགས་ལྕེབ་པ་སོགས་ལ་སྡིག་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་གསུངས། གཅེར་བུ་པས་སྡིག་པ་ཡོད་པར་བཏགས་ཀྱང་དེ་དགེ་མི་དགེ་ཅི་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་ཀྱི། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པ་གཞིར་བཞག །དེ་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ལ། དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཀ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་བཞག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མཁྱེན་དུ་ཡོད་ཀྱི། ངོ་བོ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མཁྱེན། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བཞག་པའི་ཚད་མའང་། ལྟོས་པ་བྱ་བྱེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་གསུངས་ན། ཐ་སྙད་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་དང་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་ན། དེ་ལ་ཡིན་མིན་དང་ཡོད་མེད་
22-4-77b
ཇི་ལྟར་བྱ། རྟོག་པས་ཡིན་པར་བཏགས་ཚད་ཡིན་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་དེ། དགེ་བ་སྡིག་པ་སོགས་ལ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་ཡོད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་མེད་པར་བཏགས་ཚད་མེད་པ་མིན་ཏེ། རྒྱང་ཕན་པས་ཚེ་ཕྱི་མ་མེད་པར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་མིན་པར་བཏགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མིན་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་ལ་གཉིས་ཆོས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཚད་མ་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་དེ་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཁོ་ན་མིན་པར། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་རང་ཉིད་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་སྣང་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གཞལ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འཇུག་གི། ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་ཅིང་ཅི་ཞིག་དགག །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་དཔྱད་ར་མ་གཞུག་པར་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་ན། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་དང་། བུམ་པ་
22-4-78a
ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་རྟོག་པས་དེ་དང་དེར་བཏགས་པ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྙེད་པའམ་མེད་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་གོ་མི་ཆོད་དེ། འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་མེད། མེད་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཆད་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་གྲུབ་ཅུང་ཟད་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཚད་མར་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བདེན་རྫུན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་བཟང་ངན་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་འཆོལ་བས་ལུགས་འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གཏན་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
如果恶人以分别念安立杀害年老父母为善行，它也不会变成善行，因为杀母在世俗中本性就是不善的，而非善的本性，若无善的本性，怎么可能变成那样？同样，佛陀说无杀心而点火时压死生命等没有罪过。裸行外道虽然安立这有罪过，但它究竟是善还是不善？在世俗中，种子自然具有产生苗芽的能力，产生苗芽并非仅是分别念安立而本性上不产生，怎么会是那样呢？
以胜义中无可得的自性为前提，在世俗中，对于苗芽等，其因果和自性这三者都可由世俗量安立，佛陀也能了知世俗法的因果和自性这三者，若无自性，在世俗中如何了知？安立因果和自性这三者的量，也是通过依赖性、作用和法性三种理由由世俗量成立，如此说来，如果世俗仅是分别念的投射和仅仅名言安立而无世俗自性，那么对它如何判断是非和有无？
分别念所安立的一切不可能都成为"是"，就像善恶等的情况一样。仅由分别念安立为存在并不会使它存在，如同大自在天是世界的创造者。分别念所安立为不存在的也不都是不存在的，如同顺世外道安立来世不存在。分别念所安立为"不是"的，佛陀也不会因此而不是一切智者。
因此，尽管在远离戏论的胜义中没有二法和否定肯定的名言，但对于世俗量而言，所证对象在世俗中显现的自性并非仅仅是分别念的投射，而是缘起显现本身具有不欺诳的自性。从世俗显现方式的角度来衡量，世俗量的成立适用于世俗自性，如果没有世俗自性，世俗量能成立什么或否定什么？
因此，世俗量成立是不涉入胜义有无的考察，而是对显现方式中的因果和自性的考察。
以胜义分析考察时，大自在天作为创造者在世俗中不存在，以及瓶子在世俗中存在，这两者都是由分别念安立为此或彼，从自性的角度来看都同样不可得或不存在。然而，胜义中不存在不能推断出世俗中不存在，因为这里是讨论世俗量成立的场合。在世俗中，瓶子等的自性怎么会不存在？若不存在，就会变成否认一切世俗的断见，因为就不能建立任何世俗中的有无和是非的量成立。
若世俗中虽无自性，但仅由分别念安立就能成为量，那么佛教徒和外道的宗义就没有真伪之分了。善恶、因果、好坏、取舍等一切都会混乱，在这种体系中就完全没有世俗量成立了。


 །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་དོན་མཐུན་ཚད་གྲུབ་དང་། དོན་མི་མཐུན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་བྱེད་དགོས་ལ། དོན་མཐུན་མི་མཐུན་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཐུན་མི་མཐུན་ལས་མ་བྱས་པར་འཇོག་ཚུལ་གཏན་མེད་པས། ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་དུ་འཇོག་པ། ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་འཛིན་སྟངས་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་དབང་གིས་ཡིན་པས། ཡུལ་ཚད་མར་གྲུབ་མ་གྲུབ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་མིན་ལས་
22-4-78b
བཞག་དགོས་ཀྱི། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་ལ། ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་ཡིན་མིན་དང་། ཡུལ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བཞག་སོམས་ཤིག །དེས་ན་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཐ་སྙད་འཇོག་གི། དེ་ལས་འདས་ན་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་མི་སྲིད་དོ། །ཧ་ཧ། ཐ་སྙད་དུ་རྟོག་པས་གདགས་གཞི་མེད་པར་ཕར་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ན། རི་བོང་རྭ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཚད་གྲུབ་ཇི་ལྟར་ཡོད། གདགས་གཞི་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཡོད་ན་དེ་ཐ་སྙད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་གྲུབ་པས་གོ་ཆོད་ན། དུག་ལ་སྨན། དགེ་ལ་སྡིག་པ། མེ་ལ་ཆུ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བས། ཚད་མ་ཚད་མིན་མེད། དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ན་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གོ་མི་ཆོད་ལ། དབང་པོ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ཟེར་བ་དང་། བུམ་པ་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ཟེར་བ་དང་། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ཞེས་བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་
22-4-79a
ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་། བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཟེར་བ་འདི་གཉིས་དངོས་སུ་འགལ་ཏེ། བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་ཡོད་བཞིན་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་བཞག་ཅི་ལ་དགོས། ཀུན་རྫོབ་ལ་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་ན། བུམ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་ཅིས་མི་སྟོང་། ༈ བུམ་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་ངོས་ནས་སྟོང་པར་ཐལ། རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། ཡང་། བུམ་སོགས་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཕེན་ནོ། །ཡང་ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གང་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ངོ་བོ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པར་ཡོད་པ་ལ་རྫས་ཡོད་དང་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་སྤྱིར་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་དངོས་མེད་རྣམས་ནི་མེད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་གྱི་རང་གི་ངོས་ནས་ཡོད་མེད་འཇོག་ཚུལ་འདི་ཁོ་ནར་བཟུང་ན། ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་སྟེ་
22-4-79b
དངོས་མེད་རྣམས་དོན་གྱི་ཡོད་པ་མིན་པས་སོ། །ཚུལ་བཞི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། ས་པཎ་ཀྱིས། ཡོད་ལ་མི་རྟག་ཁྱབ་སོགས་དྲངས། །ནམ་མཁའ་མེད་ཅེས་ཟེར་བའང་། །དངོས་པོར་མེད་ཅེས་ཚུལ་འདིས་བཞག་པར་གོ་དགོས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
因此，在世俗中必须要使符合实际的分别念安立成为量所成立，而不符合实际的则不被量所成立。符合与不符合实际，必须基于是否与世俗事物的自性相符来确立，除此之外没有任何安立方式。对于认知主体作为量或非量的安立，是取决于与世俗实情的执持方式是否相符，因此对象是否被量所成立、是否为无错误的认识，必须从这个角度来安立。
若认为一切世俗仅是分别念的投射而无世俗自性，那么如何安立认知主体是否为量、对象是否被量所成立？请仔细思考。因此，世俗安立是依靠无害根识的显现，超出这一点就不可能安立世俗量成立。
哈哈！若在世俗中仅是分别念无所依据地投射，那么一切如兔角般不存在，量成立如何可能？若有安立基础的缘起显现，则它就是世俗法的自性，并非仅仅是投射。
此外，若仅由分别念投射就足以成立世俗，那么毒药就是药物，善就是罪恶，火就是水，一切都将混乱，无量非量之分。若非如此，则仅由分别念安立就不能满足世俗的要求，必须承认无害根识所显现对境的自性在世俗中存在。
再者，说"世俗法仅是分别念的投射而无自性"与说"瓶子不空于瓶子，世俗法不空于自性，而空于他真实成立"这两种说法直接矛盾。因为瓶子等不空于自身的那个自性就是世俗自性，既然它存在，为何还需要仅靠分别念投射来安立世俗？若世俗仅是分别念的投射而无对境自性，那瓶子等怎么会不空于自性？
瓶子等，应该空于自身，因为你承认它们仅是分别念的投射而无自性。又，瓶子等不应仅是分别念的投射而无自性，因为瓶子不空于瓶子，不空于自性。
又，有的法为无常所遍，是因为世俗中任何有自相自性、能起作用的独立存在的法，称为实有或事物。因此，一般而言，自性有无分两类：事物是有法，与此相反，非事物则是无法。若仅执着于从对境自身角度安立有无的这种方式，则有为无常所遍，因为非事物不是实有。
这四种方式是论典的意趣，萨班也引用"有为无常所遍"等。说"虚空不存在"也应理解为"非事物不存在"，是按照这一方式安立的。


 །དེ་འདྲའི་རང་མཚན་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་བཏགས་པས་ཡོད་པ་རྣམས་དངོས་པོ་མིན་པས་བཏགས་པས་ཡོད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་བཏགས་ཡོད་ཀྱང་། སྤྱིར་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པས། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བྷ་བ་ཞེས་པ་ཡོད་པ་དངོས་པོའི་སྐད་དོད་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། འདིར་དངོས་པོར་བྱས་ན་ལེགས་ཞེས་གསུངས། དེ་ཐ་སྙད་སྦྱར་བདེ་བ་ཡིན་ཀྱང་། གཉིས་ཀ་ཡོད་མེད་ཀྱི་འཛིན་མཚམས་སོ་སོའི་ལུགས་ལྟར་བྱས་ན་དོན་ལ་འགལ་བ་མེད། དངོས་པོའི་ཆ་ནས། དངོས་པོའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལས་བཏགས་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་སོགས་དངོས་པོར་གཏོགས་པ་དང་། དངོས་པོ་དགག་པ་ལས་བཏགས་པའི་མེད་པ་བཞི་པོའི་ཐ་སྙད་ཡོད་ཀྱང་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་དེ། དངོས་མེད་ཡིན། དངོས་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་གོ་བའི་ཆེད་དེ། ཐོགས་རེག་
22-4-80a
མེད་པར་ནམ་མཁའ་ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ་དགེ། ༈ །
辨声闻若未证空性,则不得其果位
ཡང་ཉན་རང་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་རང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་ན། དབུ་མ་ནི་ཐེག་གསུམ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ཡིན་གྱི། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མིན་གྱི་ལམ་མིན་པར་ཐལ་ཞེས་དང་གཉུག་སེམས་སྟེང་གི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་དང་ཚོགས་བསགས་པས་མ་ཟིན་ན་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཞེས་སྨྲས་ན་ལན་ཅི་ཡོད། མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་པད་དཀར་ལས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། ཉན་རང་གི་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས། རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མ་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་སྨྲོས་ཤིག །བདེན་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་ན་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་འདྲིའོ། ༈ །བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཨེ་ཡོད ། དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར། ཁ་ཅིག་རང་སངས་རྒྱས། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ན། ཤེར་ཕྱིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཐུན་མོང་མིན་པ་མ་ཡིན་
22-4-80b
པར་ཐལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་ངེས་མིན་པར། སྙིང་རྗེ་དང་ཚོགས་བསགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མིན་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོས་ནས་བཞག་པའི་ས་བཅུ་པོའི་བདུན་པོ་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ན་ས་བཅུ་པོ་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་འགལ། ཚོགས་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ཡོད་ཟེར་ན། རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་སངས་མི་རྒྱ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་ན་པད་དཀར་གྱི་ལུང་སོགས་དང་འགལ་ལོ། ༈ །སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ནི་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མིན་ཡིན་ན། ཉན་རང་ལ་དེ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་དང་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་ཡོད་ཚུལ་བཤད་དགོས་སོ། །བྱང་སེམས་ས་དང་པོ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ནས་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས། མ་རྟོགས་ན་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཇི་ལྟར་རྫོགས་ཏེ། འདུས་བྱས་མ་བྱས་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་བར་དུ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་མི་རྟོགས་སོ། །འདི་གལ་ཆེ། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་ཞི་མཐའ་ཁོ་ནར་གཞོལ་ན་མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་མིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཐེག་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་མེད་པར་
22-4-81a
བཏང་ངོ་། །དེ་བཞིན་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཀུན་སྟོང་གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་དང་། འགྱུར་མེད་བདེ་བ་རྟོགས་ཀྱང་ཉན་རང་གི་མཐར་ལྷུང་བ་སོགས་སུ་ཐལ་ལོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
这种自相虽然不是事物但由安立而存在的诸法不是事物，所以虽然由安立而存在，但不必是无常的，因为其自性不是事物。然而，虽然是名言安立存在，但总体上必须承认它们仅仅是存在的，因此后来的学者们说"bhava"这个词是存在和事物的共同梵文对应词，在此处译为"事物"较好。这只是名言表述的方便，但若按照各自传统中有无的界定来看，在实义上没有矛盾。从事物的角度来说，由事物法建立而安立的不相应行等属于事物，而由否定事物而安立的四种无的名言虽然存在，但自身没有自性，它们是非事物。非事物的名言是为了理解"无事物"而设，如"无障碍为虚空"等。
辨声闻若未证空性,则不得其果位
又，如果声闻缘觉若无空性的证悟就不能获得自道的果位，那么中观就应成为三乘共同的道路，而不是大乘不共之道？又，虽然证悟了心性上的空性，但若无悲心和资粮积聚的摄持，是否会获得声闻缘觉的果位？对此有何回答？
《白莲经》中阐述了若证悟平等性则成佛的道理，证明究竟乘唯一，龙树父子也以理证成立了这一点。声闻缘觉证悟平等性了吗？若证悟，则应成为佛陀；若未证悟，请说明如何未证悟？若无实有性是究竟实相，那么通过证悟无实有如何证悟平等性？这是我的提问。
证悟了二谛双融的法性平等性后，能否现证声闻果位？若有些中观师成为声闻，有些成为缘觉，有些成为佛，那么般若就不应该是佛母不共之法，因为证悟了真如并不一定成佛，必须承认悲心和资粮积聚是成佛的不共因。从胜义菩提心的角度安立的十地中的前七地就应与声闻缘觉共有。这样一来，说十地只是菩萨圣者之道就自相矛盾了。
若说有无资粮摄持的区别，那么尽管从证悟的角度已证悟平等性，但仍有不成佛的情况，这与《白莲经》等经典的教言相违。
若轮涅平等性的证悟般若是不住于轮回涅槃二边的无住涅槃、佛的不共因，那么声闻缘觉有此证悟吗？若有，就必须解释它与菩萨圣者证悟之间的差异。初地菩萨从真如方面证悟了轮涅平等性了吗？若未证悟，怎能圆满十六空性？因为在未证悟有为无为、轮回涅槃无自性之前，无法证悟十六空性。这一点很重要。虽然证悟了轮涅平等性，但若只趋向于寂灭之边，不就是未证悟平等性吗？若如此，则所有通过证悟平等性成佛的一乘论证都将被抛弃。同样，即使证悟了离一切相的本心光明以及不变的大乐，仍会堕入声闻缘觉的边执等过失。


 །ཟུང་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་མི་སྤང་། ཞི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཅན་ཡིན་པས་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་རྟོགས་ན་ཞི་མཐར་ལྷུང་བ་ག་ལ་སྲིད། སྲིད་ན་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱས་པའང་ཞི་མཐར་ལྷུང་སྲིད་དོ། །བདེན་སྟོང་རྟོགས་པས་སྲིད་མཐའ་འགོག་ན། ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པས་ཆད་པ་ཞི་མཐའ་ཅིས་མི་ཁེགས། འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་མི་ལྷུང་ན། མྱང་འདས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱང་འདས་སུ་ག་ལ་ལྷུང་། ལྷུང་ན་སྲིད་མཐར་ལྷུང་བའང་མི་ཁེགས་ཏེ། སྲིད་དང་ཞི་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་། ཞི་མཐར་ལྷུང་བ་བཞིན་འཁོར་བར་ལྷུང་བའང་སྲིད་དེ། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱིས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་མི་ཁེགས་པར། སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་ཞི་མཐའ་འགོག་ན། འཁོར་བ་ལ་སྐྲག་ནས་སྐྱོ་ཡིད་མེད་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་ལྷུང་བ་སྲིད་དོ། །དེ་དག་སྲིད་ཞིའི་
22-4-81b
མཚན་མ་མི་དམིགས་པས་ན་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་ན། འཁོར་བ་ལ་མཚན་མར་དམིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་དགོས་པས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན། བློ་གཞན་དོན་ལ་དགའ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱང་འཕགས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྟོགས་ནས། རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ཆགས་པར་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་གཉེར་བ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ས་དང་པོ་སོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐུས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྟོགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐུས་འབད་མེད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ག་ལ་སྲིད། ༈ ཡང་། རྟོག་པས་བརྟགས་ཙམ་གྱི་ཚད་གྲུབ་བཞག་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་འདོད་པས་སོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་བུམ་སོགས་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པས། འདིའི་སྟེང་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་དང་ཡིན་མིན་ཚད་མས་སྒྲུབ་སྟེ། དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས། བདེ་སྡུག་བཟང་ངན། བླང་དོར། ཆོས་ཆོས་
22-4-82a
མིན་སོགས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་ན། ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་ནུས་པར་འགྱུར་བས། དོན་དམ་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་དཔྱད་ར་མེད་པར་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ངོས་ནས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་དགོས་སོ། །འདི་ཟླ་བས་བཞེད་པ་སྟེ། མེ་བུས་ཤ་ཚོས་སོགས་མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཐ་སྙད་འཇོག་པར། འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དང་། རྩ་ཤེའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་འགྲོ་ཡི། དོན་དམ་པར་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་དེ། རང་འགྲེལ་ལས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལུང་དྲངས་ནས་སྒྲུབ་པ་འདི་ངེས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཤན་འབྱེད་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྨག་དྭངས་ཤིང་། བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་ཚུལ་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་ནུས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་རྟོགས་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འགྲུབ་མི་ནུས་སོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨因,闻,义差别有之故,成立他空之说词
ཡང་། རྟགས་ཐོས་དོན་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཚིག་གི་འགྲོ་ལུགས་འདིས་
22-4-82b
གཞན་སྟོང་དུ་བསྒྲུབ་ན། མིང་གིས་བརྗོད་ཚད་ལ་རང་ཉིད་སྟོང་པའི་ཆོས་གཅིག་མི་སྲིད་དོ། །དེ་མེད་ན་རི་བོང་རྭ་སོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
双融法界平等性本性上不舍轮回、不住寂灭边的事业，因此与无缘大悲不可分离。若证悟它，怎么可能堕入寂灭边？若可能，则大乘圣者和密乘中现证光明的人也可能堕入寂灭边了。若通过证悟无实有能遮止轮回边，那么通过证悟双融为何不能遮止断灭的寂灭边？如果通过证悟轮回无自性而不堕入轮回，那么通过证悟涅槃无自性，怎么会堕入片面寂静的涅槃？若仍会堕入，则也不能遮止堕入轮回边，因为虽然证悟轮涅无自性，但如同堕入寂灭边一样也可能堕入轮回。如果无自性的证悟不能遮止轮涅二边，而仅靠悲心遮止寂灭边，那么如果没有对轮回的厌离心，即使证悟空性也可能堕入轮回。
如果因为不执着轮涅二边的相而不生起悲心，那么就必须执着轮回的相才能生起悲心，这样一来证悟空性就不应该生起悲心了。然而，证悟空性时，心自然乐于利他，这是法尔如是的。所有菩萨圣者证悟法性真理后，不执着自身和受用，一心追求他利等，完全圆满六度，这是因初地等证悟真如的力量而生起的。由于证悟了自己所证悟的，对那些未如是证悟的众生自然生起悲心，这是通过证悟二谛双融平等性的力量而无勤生起的，怎么可能会舍弃他人的利益呢？
又，若安立仅由分别念安立的量成立，在世间人的看法中就不会成立，因为世间人认为在世俗中所安立的瓶子自性是存在的。因此，对于应成派的宗义主张者和所有世间人来说，这种缘起显现、不欺诳的瓶子等的显现方式没有任何差别。在此基础上，以量成立世俗中的有无和是非，证成善恶、业果、苦乐、好坏、取舍、法与非法等一切，就能共同成立。因此，在不考察胜义成立与否的情况下，必须从缘起力量所显现的不欺诳显现方式的角度来安立世俗量成立。
这是月称所认许的，因为《入中论自释》和《根本中论明句论》中说：点火、肉熟等，在未经考察的情况下，按照世间共识安立名言。若从胜义角度考察，则一切世俗量所成立不成立都是分别念的投射而已，并非如是成立，认为在胜义中无法以量成立的自性，如《自释》中引用《近事问经》证成这一点。若能辨别这些，疑惑的迷雾就会消散，能轻易了知二谛考察的量成立方式。若不依赖胜义考察，世俗考察的量无法成立"仅由分别念投射而无对境自性"这一点。愿吉祥！
辨因,闻,义差别有之故,成立他空之说词
又，若以因相、所闻、意义三者显现为不同的词语运用方式来成立他空，则一切可由名言表述的对象中不可能有一法是空于自身的。若无此空性，则兔角等将成为存在的了。


 །དགག་བྱ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་གི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ན། མདོ་དང་འགལ་ཞིང་། དེ་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་བསལ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། ༈ །གནད་གོ་ཀུན་བསྡུས་ན། དངོས་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་འདི་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་རྩོད་ཚེ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་འགོད་དེ། མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་ཡོད་པ་འདི་མི་དགག །དེ་དོན་དམ་པར་མེད་པའམ། བདེན་པར་མེད་པ་སྒྲུབ་པས། བུམ་པ་མི་བཀག་པར་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་ནས། དེ་ལ་སྒྲུབ་ཆོས། དོན་དམ་པར་མེད་པའམ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་པས། བུམ་པ་མི་དགག །བདེན་གྲུབ་དགག་ཅེས་པ་ཚུལ་འདིའི་སྒོ་ནས། ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་གནོད་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཚིག་འདིའི་རྗེས་སུ་བསམས་ནས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་
22-4-83a
དགག་བྱ་ཡིན་ལ། བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་དགག་བྱ་ཡིན་སྙམ་ནས་དགག་བྱ་ཡན་གར་བ་བཀག་པས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སྙམ་པ་ལ་གོལ་ས་ཡོད་དེ། དངོས་སྨྲ་བ་དང་རྩོད་ཚེ་ཐ་སྙད་དེ་ལྟར་སྦྱོར་དགོས་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མཐུན་པར་སྣང་བའི་བུམ་པ་མ་དམིགས་པའམ་མ་རྙེད་པ་འདིས་གྲུབ་པ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མི་སྲིད་པས། མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་ན། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། བདེན་མེད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་གཏན་མེད་དེ། མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གྲུབ་དགག་བྱ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ལ། བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་མིན་པས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཟེར་དགོས་ཀྱང་། བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ཡིན་ལ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དེ་ལ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ལ། 
22-4-83b
དེ་མེད་ན་བདེན་མེད་ཡིན་པ་ལས། དོན་གྱི་སྟེང་ན་བུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དགག་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་ནི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཀག་པས་བུམ་པ་བདེན་མེད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་གྲུབ་མཐས་ཀུན་བཏགས་ཙམ་ཡིན་གྱི། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་མི་འཛིན་ཏེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་ཡོད་ཀྱི། དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཆོས་ཅན་དང་དེའི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་སྒྲ་རྟག་པ་སེལ་བ་འདི། སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟག་པ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཉིད་རྟག་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། བུམ་པ་ལ་བདེན་གྲུབ་བསལ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་རུང་ཡང་། དོན་གྱི་ངོ་བོའི་སྟེང་ན་བུམ་པ་ཉིད་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་བའམ། དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་པས། བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་སྟོང་ཡིན་གྱི་གཞན་སྟོང་ག་ལ་ཡིན། ཡིན་ན་ཀ་བ་སྣམ་བུས་སྟོང་པ། བ་ལང་གི་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་དགོས་པས་དེས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་དེ། རང་གི་
22-4-84a
ངོ་བོ་མ་སྟོང་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོང་སྟེ། ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
所破是空于其他法，而一切法不空于自性，这与经典相违，且对此不需要运用一多离等理证。一切法空于除自身以外的其他法，仅仅是遮除他法而已。
若总结要点：当实事论者与中观派争论共同显现的瓶子是否真实成立时，立论："瓶子，是有法，不真实存在，因为不被胜义量所得故"等，而不否定共同显现的瓶子存在。这是在不否定瓶子的情况下，证成它胜义中不存在或不真实存在，将瓶子保留为有法，然后证成其性质：胜义中不存在或无真实成立。因此，不否定瓶子，而否定真实成立。
通过这种方式，世俗无过失、无损害地成立，但若仅跟随这些文字思考，认为世俗中存在的任何一法都是胜义分析的所破，而真实成立才是所破，如此认为通过否定独立的所破就能证悟空性，这是容易走入歧途的。虽然在与实事论者辩论时必须这样表述，但为何要说"胜义中不存在"或"不真实成立"呢？这是因为通过一多离等理证未发现或未找到共同显现的瓶子，除此之外无其他理由。
若共同显现的瓶子未被胜义分析所否定，就绝无方法证成胜义中不存在或不真实存在，因为共同显现的瓶子本身将成为胜义中存在或真实成立。因此，所谓"真实成立是所破"，无非是共同显现的瓶子在胜义分析下不能成立为经得起分析，除此之外别无他义。因此，真实成立在世俗中不存在，而瓶子在世俗中存在，这两者不同，所以必须说所破是真实成立。
然而，世俗中存在的瓶子就是这个共同显现所成立的，而无真实成立是指胜义分析中它不能经得起分析。若在胜义分析中能经得起分析则为真实成立，若不能则为非真实成立。在对象上，除瓶子外并无所谓真实成立的所破，因为若与瓶子这一有法不同的真实成立，就不是瓶子的真实成立，否定它不能证成瓶子无真实成立，那只是宗义所臆造的，凡夫并不执着有别于瓶子的瓶子真实成立。
从词语上可以分为不同反体，但在实际上有法与其性质不可能成立为相异。因此，遮除"声音是常"，并非否定与声音不同的常性，而是破除执声音为常的增益，同样地，除去瓶子的真实成立也是如此。
因此，虽然从词语反体的角度可以说瓶子空于他真实成立，但在实际本质上，是去除瓶子本身不空于自性或经得起分析的真实增益，所以是瓶子的自性空的自空，怎么会是他空呢？若是他空，则应如柱子空于毯子、牛角空于马角一样，这样的空不能达到目的，因为若不空于自性，也不空于真实成立，因为不空于自性的那个本身就是真实成立，这是不可避免的。


 །དེ་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་གཞན་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་གྲུབ་པས་སོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་འདྲིའོ། །བུམ་པ་ཉིད་དོན་དཔྱོད་ངོར་མ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཡིན་པར་སྒྲུབ་ན་ནི། བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་ཟད་ཀྱི། དེས་བུམ་པ་དམིགས་ན་བདེན་མེད་མི་སྲིད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པས་ནི་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀས་ཁས་ལེན་པ་མིན་ནམ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ནི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་དེ་ལ། དོན་དེའི་སྟེང་ན་བདེན་གྲུབ་དོན་གཞན་བཀག་གོ་སྙམ་ན། དོན་གཞན་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་མི་དཔྱད་པར་བཞག་ནས། དོན་གཞན་གྱི་བདེན་གྲུབ་ལ་དཔྱད་དགོས་ན། བུམ་པ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་རི་རྭ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ལ། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་དཔྱད་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག །རི་རྭ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་གཏན་ལ་
22-4-84b
འབེབས་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་གྱི་བློ་ཁྲིད་ནས། དོན་གྱི་སྟེང་ན་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་བཀག་ནས། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་སྙམ་པ་ནི། རི་རྭ་བཀག་པ་དང་འདྲ་བས། མཐུན་སྣང་གི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཅུང་ཟད་སུན་ཕྱུང་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་ཉིད་མི་སྟོང་པ་ལ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་མཁན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འདྲའི་བརྗོད་ཚུལ་རྣམས་འཕགས་བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་ནམ་ཡང་འགོག་མི་ནུས་ཀྱང་། ཚིག་དེས་དོན་གྱི་སྟེང་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་དགག་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་བཟུང་ནས། མིག་མིག་གིས་སྟོང་སོགས་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་ལ་འགལ་བར་སྨྲ་བའི་ཞེ་འདོད་དེ་སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་གོལ་སར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་འགལ་མེད་དུ་གོ་ན། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ། བདེན་པས་སྟོང་པ་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པའང་གོ་ནུས་སོ། །
22-4-85a
ནམ་མཁའ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པ་ཡོད་ཀྱི། དཔྱད་ན་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་གྲུབ་པས། དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་བཞེད་དེ། དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །འདི་ནི་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་སྐབས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཡུལ་ལམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་དོན་དམ་གསུངས། ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལ་ཡོད་པར་མི་བཞེད་དེ་བཏགས་ཡོད་ནི་སྤྱི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་ཀྱི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་ན་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། ༈ །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའ་ཚད་མས་དམིགས་པར་ཐལ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་ཚད་མས་དམིགས་སམ་རྗེས་དཔག་གིས་དམིགས། མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་སོ་ཟེར་ན། དབང་ཤེས་དྲུག་པོ་གང་གིས་དམིགས། ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་མེད་པས་རྣ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མི་དམིགས་ལ། འཇིག་རྟེན་པས་ནམ་མཁའ་མཐོང་ངོ་། །ནམ་མཁའ་ལྟའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་རོ། །ནམ་མཁའ་རྒྱ་ཆེའོ། །ཆུང་ངོ་། །མིག་བཙུམས་ནས་ནམ་
22-4-85b
མཁའ་མ་མཐོང་ངོ་། །ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་སོ། །མ་བལྟས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུས་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་འགྲུབ་དགོས་ན། ནམ་མཁའ་ལ་གཟུགས་ཡོད་པར་མིག་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་རྒྱུ་ཡོད་ན་གཟུགས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的简体中文直译：
若认为"这不合理，因为已经证明瓶子空于他真实成立"，则问：如何证明？如果通过"瓶子本身在胜义分析前不成立"来证明瓶子无真实成立，那只是在瓶子不可得的基础上加上"无真实成立"的名言而已，若能得到瓶子，就不可能是无真实成立。
仅通过在世俗中可得并不能证成无真实成立，因为世俗中可得是双方都承认的。虽然在世俗中存在，却能证成其无真实成立，这除了胜义分析下不可得外别无他法。如果认为是在世俗中可得的瓶子上否定了另一个真实成立的不同事物，那么若是不同事物，就应该保留世俗瓶子不受一多离等分析，而只对另一个真实成立进行分析，然而，不是瓶子的瓶子真实成立这种独立事物在世俗中如同兔角一样根本不存在，如何对之运用一多离分析？就像兔角本身在世俗中不存在，无需通过胜义分析来证明其不存在一样。
因此，被词语表达方式所引导，否定独立的真实成立，认为"瓶子不空于瓶子，但瓶子空于真实"，这就像否定兔角一样，无法丝毫破除对共同显现的事物执着为真实成立的所执对象。因为人们是将瓶子本身不空视为瓶子真实成立的根据，而不存在任何一个对不曾有过的、异于瓶子的共同显现之自性执着为瓶子真实成立的人。
虽然这种表达方式在印藏的大论著中出现过，因此永远无法否定其表述方式，但若执持这些词语在实际对象上有某物不被胜义分析所否定，而说"眼不空于眼"等，这种违背经义的心态已走向障碍正确理解空性的歧途。如果不论如何表述都能理解义理无矛盾，那么"瓶子空于真实"的表述就是无过失的，也能理解"空于真实"即胜义中不可得。
"虚空"这一概念在世间和论典中是众所周知的，但经分析，它仅是分别念的投射，即使在世俗中也无自性，因此不承认它是能起作用的世俗，因为如说"能起作用的存在，此即胜义"，这里的"胜义"是指世俗量所考察的对象或世俗的行境中存在的，而不承认仅仅是世俗假立存在就是存在，因为假立存在只是以共相方式存在，不是以自相方式存在。若以自相方式存在就会成为事物。
因此，若问：虚空应该被量所得，因为是存在的；若承认，是被现量所得还是比量所得？若说被现量所得，六根识中哪一个得到它？由于虚空没有声、香、味、触，所以不被耳识等现量所得。世间人说"看见虚空"、"观察虚空"、"鸟在虚空中飞"、"虚空广大"、"虚空小"、"闭上眼睛看不见虚空"、"看着虚空"、"没看虚空"等，若由此必须证明虚空存在，那么若虚空有色法可被眼识所见，则将成为有色法了。
;


 །ཐོགས་རེག་མེད་པས་ན་གོ་སྐབས་འདུག་གོ་སྙམ་པ་ནི་ཐོགས་རེག་མི་འདུག་གོ་ཞེས་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་ནམ་མཁའ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྲུབ། འོན་ཀྱང་ཐོགས་རེག་མ་མཐོང་བ་ལ་ནམ་མཁའི་མིང་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །ཐོགས་རེག་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་བསལ་བའི་ཆ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་རང་དབང་དུ་ཡོད་ན་དངོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །མིག་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་མ་དམིགས་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ངོ་སྙམ་པ་འདི་ཅིའང་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཡོད་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་འབའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་གྲུབ། མིག་གིས་སྟོང་སང་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ནམ་མཁའ་ཡིད་རྟོག་མེད་ཀྱིས་མཐོང་ནས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་གསལ་མི་གསལ་སོགས་
22-4-86a
མངོན་སུམ་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཁམས་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞག་པ་ནི། དངོས་པོ་ཅི་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པར་མི་བྱེད་པའི་སྟོང་སང་ཐོགས་རེག་གིས་དབེན་པ་ལ་མིང་ནམ་མཁའ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་པས། ཐོགས་རེག་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་སང་ཆ་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཡོད་པར་རློམ་པ་ཙམ་སྟེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཞེས་པའི་མིང་ལ་བརྟེན་པར་དེ་མེད་པར་སེམས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། རྗེས་དཔག་གིས་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་གཟོད་སྒྲུབ་དགོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མར་སྒྲུབ་བྱེད་ཁོད་ཅིག །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་སྟོང་སང་པོ་འདི་ནམ་མཁའ་ཡོད་པ་མིན་ནམ་ཟེར་ན། མ་བརྟགས་པར་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཁོ་བོས་ཀྱང་འདོད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཐ་སྙད་ཙམ་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་འདོད་དོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨常我空之慧,未断俱生我执
ཡང་། རྟག་བདག་གིས་སྟོང་པར་ཤེས་པས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་ལྡོག་པ་ལྟར་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཀྱང་སྣང་བ་ལིང་ལིང་རང་སར་བཞག་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་ན་བུམ་པ་བདེན་
22-4-86b
འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མི་འབྱིན་ཏེ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་ཡུལ་འདི་ཆགས་སྡང་དང་ཕན་གནོད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཐ་ཤལ་གྱིས་མི་ཕན། སྣང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྱུང་དེ་ལས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་མི་ཚོལ་པ་འདི་ཀླུའི་ལུགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་ཞེས་བྱ། སྟོང་ན་མི་སྣང་བ་མིན་ཏེ། སྣང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། དཔྱད་ན་བརྗོད་བྲལ་དམིགས་མེད་དུ་ཞིག་པས་སོ། །འདི་ཐལ་འགྱུར་པའི་རང་ལུགས་དངོས་ཡིན། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན་བུམ་པའི་ལྟོ་ལྡིར་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་གྲུབ། དེ་གྲུབ་ཀྱང་དེ་དང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་འདྲ་ན་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ། དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ལ་ཅི་ཁྱད་སྨྲོས་ཤིག །རང་རྒྱུད་པ་དངོས་སྨྲ་བ་ཡིན། ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་བདག་འགོག་ལུགས་ཇི་འདྲ་ཡོད་སྨྲོས་དང་རང་རྒྱུད་པ་ལས་ཁྱེད་འཕགས་ཚུལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཧ། ས་གླང་ཟླ་༥ཚེས་༡ལའོ།། ༈ །
辨灭有
ཡང་། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་ཞིག་པ་དངོས་པོའི་ལུང་ཡིན་ན། དེ་མ་
22-4-87a
ཐག་ཏུ་འགལ་བ། མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་མི་རིགས་ཏེ། མྱང་འདས་བརྟག་འགོག་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའམ་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

 །ཐོགས་རེག་མེད་པས་ན་གོ་སྐབས་འདུག་གོ་སྙམ་པ་ནི་ཐོགས་རེག་མི་འདུག་གོ་ཞེས་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་ནམ་མཁའ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྲུབ། འོན་ཀྱང་ཐོགས་རེག་མ་མཐོང་བ་ལ་ནམ་མཁའི་མིང་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །ཐོགས་རེག་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་བསལ་བའི་ཆ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་རང་དབང་དུ་ཡོད་ན་དངོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །མིག་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་མ་དམིགས་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ངོ་སྙམ་པ་འདི་ཅིའང་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཡོད་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་འབའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་གྲུབ། མིག་གིས་སྟོང་སང་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ནམ་མཁའ་ཡིད་རྟོག་མེད་ཀྱིས་མཐོང་ནས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་གསལ་མི་གསལ་སོགས་
22-4-86a
མངོན་སུམ་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཁམས་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞག་པ་ནི། དངོས་པོ་ཅི་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པར་མི་བྱེད་པའི་སྟོང་སང་ཐོགས་རེག་གིས་དབེན་པ་ལ་མིང་ནམ་མཁའ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་པས། ཐོགས་རེག་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་སང་ཆ་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཡོད་པར་རློམ་པ་ཙམ་སྟེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཞེས་པའི་མིང་ལ་བརྟེན་པར་དེ་མེད་པར་སེམས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། རྗེས་དཔག་གིས་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་གཟོད་སྒྲུབ་དགོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མར་སྒྲུབ་བྱེད་ཁོད་ཅིག །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་སྟོང་སང་པོ་འདི་ནམ་མཁའ་ཡོད་པ་མིན་ནམ་ཟེར་ན། མ་བརྟགས་པར་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཁོ་བོས་ཀྱང་འདོད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཐ་སྙད་ཙམ་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་འདོད་དོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །
辨常我空之慧,未断俱生我执
ཡང་། རྟག་བདག་གིས་སྟོང་པར་ཤེས་པས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་ལྡོག་པ་ལྟར་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཀྱང་སྣང་བ་ལིང་ལིང་རང་སར་བཞག་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་ན་བུམ་པ་བདེན་
22-4-86b
འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མི་འབྱིན་ཏེ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་ཡུལ་འདི་ཆགས་སྡང་དང་ཕན་གནོད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཐ་ཤལ་གྱིས་མི་ཕན། སྣང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྱུང་དེ་ལས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་མི་ཚོལ་པ་འདི་ཀླུའི་ལུགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་ཞེས་བྱ། སྟོང་ན་མི་སྣང་བ་མིན་ཏེ། སྣང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། དཔྱད་ན་བརྗོད་བྲལ་དམིགས་མེད་དུ་ཞིག་པས་སོ། །འདི་ཐལ་འགྱུར་པའི་རང་ལུགས་དངོས་ཡིན། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན་བུམ་པའི་ལྟོ་ལྡིར་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་གྲུབ། དེ་གྲུབ་ཀྱང་དེ་དང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་འདྲ་ན་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ། དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ལ་ཅི་ཁྱད་སྨྲོས་ཤིག །རང་རྒྱུད་པ་དངོས་སྨྲ་བ་ཡིན། ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་བདག་འགོག་ལུགས་ཇི་འདྲ་ཡོད་སྨྲོས་དང་རང་རྒྱུད་པ་ལས་ཁྱེད་འཕགས་ཚུལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཧ། ས་གླང་ཟླ་༥ཚེས་༡ལའོ།། ༈ །
辨灭有
ཡང་། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་ཞིག་པ་དངོས་པོའི་ལུང་ཡིན་ན། དེ་མ་
22-4-87a
ཐག་ཏུ་འགལ་བ། མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་མི་རིགས་ཏེ། མྱང་འདས་བརྟག་འགོག་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའམ་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
以下是原藏文的简体中文直译：
由于无阻碍接触，认为有机会的想法就是了知"无阻碍接触"。因此，虚空怎么能由眼识所确立为存在呢？然而，只是对未见到阻碍接触之处命名为"虚空"而已。无阻碍接触是排除实物部分的无自性。因此，如果一切非实物都以自主方式有自性，就不会成为非实物，如同实物一样。依靠眼识的无分别意识不能成为存在，因为如果眼识未感知到虚空的存在，那么依靠它的意识又怎能了知其存在呢？认为"看到虚空"的想法实际上是什么也没看到，而什么都没看到有什么可存在的？单靠无分别意识怎么能成立为现量？依靠眼见空旷而由无分别意识见到的虚空，其大小、清晰度等
22-4-86a
现量不可得。因此，虚空是法界，被认为是意识对象，只是对不阻碍任何物体的空旷、无阻碍接触之处命名为"虚空"，因此只是将未见阻碍接触的空旷部分想象为"虚空"存在，就像依靠"石女之子"这个名称而生起认为其不存在的分别念一样。如果虚空由世间现量所成立，为何在世间和论典中还需要用推理来证明虚空存在呢？因此，请提出证明虚空在名言中存在的量和能立。若问"不加观察分析，这空旷就是虚空存在，不是吗？"，我也认可不加分析而如此命名。我认可虚空的名言在世间和论典两者中存在。吉祥！
辨常我空之慧，未断俱生我执
又，如同通过了知空无常我而不能遣除俱生我执一样，即使否定了真实成立，但将显现留在原处不变，而否定与此不同的真实成立，也不能破除瓶子俱生真实执着的所缘对象，因为
22-4-86b
"这是瓶子"的所缘是贪嗔和利害的所依。因此，空于他法的低劣空性无益。显现中的缘起，不另外寻找与此分开的空性，这是龙树的宗义。因此，说"瓶子为瓶子所空"，虽空但非不显现，因为显现同时为空，且经观察则超言绝思，无所得而消融。这是应成派的真正自宗。如果瓶子不为瓶子所空，那么瓶子的鼓腹等怎能在名言中不成立？若成立却与自相成立不同，如何不同？若说是由于能耐观察，请说自相成立与真实成立有何区别？自续派是实事宗。如果你是中观师，请说出你除了胜义观察的一多离等观察则不成立之外，还有什么样的遮破法我的方式，这样就能了解你超胜自续派的方式。哈哈！土牛年五月初一。
辨灭有
又，"有与无皆是有为"这句话如果是灭有实物的经证，那么紧接着说"涅槃是无为"就不合理，因为涅槃是择灭、烦恼灭尽或灭亡，以及是有学道的果


 །ཡང་བུ་ཤི་བ་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ་བའམ། མོ་གཤམ་ལ་བུ་མེད་པས་མྱ་ངན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་གཏན་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ། མོ་གཤམ་བུ་མེད་དངོས་པོ་བུ་དངོས་མེད་ཡིན་ན་གོ་ལོག །སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་འཆང་བས་དངོས་པོ་དང་། དེ་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ལུགས་ཞིག་དངོས་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་པ་བུད། ཞིག་པ་མ་ཡིན་པའམ། བུམ་པ་ཞིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཞིག་ད་ལྟར་ཀྱི་དངོས་པོ་པ་སྟེ། དེ་དངོས་པོ་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཞིག་པ་དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཞིག་པ་མེད་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པས། ཞིག་པ་རང་དངོས་པོར་མི་རུང་ངོ་། །བུམ་པ་མེད་པ་དངོས་མེད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞིག་པ་མེད་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་མེད་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པས་སོ། །དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བ་ནི་དངོས་པོའི་མིང་ལ་སྟེ། དགག་པ་དངོས་མེད་ཀྱི་མིང་ལ་ནི་དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟློག་ལ་གསུམ་རྣལ་མ་འདྲ། དེ་བས་ན་ཞིག་མ་ཞིག་གཉིས་ཀ་
22-4-87b
དངོས་པོ་ཡིན་ན། དགག་པ་གཉིས་མི་འགལ་བའམ། ཡོད་མེད་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤོང་བ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲའི་རྣམ་བཅད་མི་ཤེས་པས་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་དངོས་མེད་ནོར་བ་ཧ་ཧ། ༈ རྒྱུ་དངོས་མེད་དུ་སོང་བའི་དུས་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྒྱུ་ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་ཞིག་མ་ཞིག་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འགག་མ་འགག་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་སྤོང་འགལ་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པ་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །འགལ་ཟླ་དངོས་མེད་སྤང་འགལ་མིན་ན། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀའང་མི་འགལ་ཏེ། ཞིག་མ་ཞིག་དང་རྟག་མི་རྟག་འདས་འོང་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་དོན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིལ་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ། སྤང་འགལ་གྱི་དངོས་མེད་གཞི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་། ཁ་ཅིག་མར་མེ་ཤི་བ་ལས་མུན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་སྨྲ། དེའི་ལུགས་ལ། མར་མེ་མུན་པའི་བརྒྱུད་རྒྱུར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། མར་མེ་མེད་ན་དེ་ཤི་བ་མེད། དེ་མེད་ན་མུན་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །གླིང་བར་རྣམས་སུ་ཆོས་ཅན། མུན་པ་མེད་པར་ཐལ། མར་མེ་ཤི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་མར་མེ་མེད་པ་དང་ཤི་བ་དོན་
22-4-88a
གཅིག་སྙམ་ན། མོ་གཤམ་བུ་ཤི་བ་ཡོད་པར་ཐལ། མོ་གཤམ་བུ་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟ་ཤི་བ་ལས་རྐང་ཐང་དུ་འགྲོ་བ་སྲིད་ན། རྟ་མེད་སྤྲང་པོ་རྐང་ཐང་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཐལ། རྟ་ཤི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཧ་ཧ། ས་གླང་ཟླ་དྲུག་ཚེས་གསུམ་ལའོ།། ༈ །།
辨无遮差别许真实法性
རྣམ་གྲངས་པའི་མེད་དགག་གནས་ལུགས་ཆོས་དབྱིངས་སུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟར་འབྲལ་དུས་ན་དེ་ལས་བོགས་མི་དབྱུང་། དེས་སངས་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སེམས་མེད་པས་སྟོབས་སོགས་ཡོད་མི་ཤེས། གཟུགས་མེད་པས་མཚན་དཔེ་སོགས་མེད་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མེད་པ་དེས་རིགས་བྱས་པས་ཅི་ཕན་ཏེ་དགོས་ནུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མེད་རྐྱང་རི་རྭ་ལྟ་བུ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་བྱས་ཀྱང་ཅི་ཡང་ཕན་མི་ཐོགས། ལམ་དུས་སུ་བསྒོམ་ཚེ་མེད་པའི་ཆ་དོན་དམ་དང་གནས་ལུགས་སུ་འགྲོ་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟར་སོ་སོ་ན་ཡོད་པའི་བདེན་སྟོང་དེས་ཅི་ཕན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་འདིས་བྱེད། དེ་ནི་མི་སྟོང་པས་བདེན་གྲུབ་བུམ་པ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་ཞེན་སོགས་
22-4-88b
གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་པས། ཁ་འབྱམས་ཚིག་གི་ལྟ་བ་འདིས་ཅི་ཡང་མི་ཕན། འབྲས་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཁྱེན་པ་མེད་པར་ཐལ། མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པས་དེར་འགྱུར་ན། མཚན་སོགས་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ལོ། །རེས་འགའ་བའི་རྟག་པ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མང་ངོ་། །ལྕགས་ཡོས་ཟླ་ཚེས་ལའོ།

以下是原藏文的简体中文直译：
又，是否从子女死亡生起悲伤，或是因石女无子而生起悲伤，这表明即使完全不存在的事物也可成为实物。若石女无子是实物而子是非实物，则理解颠倒。空性具有因果关系，所以是实物和非遮，因为按照你们的观点，灭是非实物的非遮。若承认，则空性为无遮的主张就被推翻了。灭的不存在，或瓶子灭的不存在，就是未灭的现在实物，这必须是实物，如此一来，灭就不是实物，因为灭的不存在是实物，所以灭本身不能成为实物。如同瓶子不存在是非实物一样。灭的不存在的不存在是非实物，因为与前者相反。理解两种否定的正确含义是关于实物的名称，而对于作为否定的非实物名称，两种否定相反，第三个是正确的。因此，如果已灭与未灭两者
22-4-87b
都是实物，则两种否定不相违，或者存在与不存在两者不相互排斥，因为不了解声音的遮遣而依靠表述声音导致混淆实物与非实物，哈哈！
如果因成为非实物的时间永远不可能存在，这是因为已灭和未灭的因两者都是实物。此推论成立，因为除了已灭与未灭，不存在其他的因。如果灭与未灭两者都是实物，则这两者不是互相排斥的矛盾，因为它们是因果且都是实物。如果矛盾的对立面非实物不是互相排斥的矛盾，那么常与无常两者也不相违，因为已灭未灭与常无常只是过去未来的表述方式不同，而意义相同。所有实物都应该是永恒常住，因为互相排斥的非实物不可能作为基础存在。
又，有人主张灯熄灭后产生黑暗，因此灭是实物。按照此观点，必须承认灯是黑暗的间接因，因为若无灯则无灯灭，若无灯灭则黑暗不生。在光明的大陆上，作为有法，应无黑暗，因为无灯熄灭。若认为彼处无灯和灯熄灭同义，
22-4-88a
则石女子死亡应存在，因为石女无子存在。如果马死后可能步行，则无马的乞丐不应步行，因为无马死亡。哈哈！土牛年六月初三。
辨无遮差别许真实法性
如果像随顺观点那样将无遮视为真实法性，则其上无任何功德，如此在分离时无法从中获益。它不能产生成佛的果，因为它无心故不知有力等，无形故无相好等，无二身功德的因果任何一者，依靠这样的本质有何益处，将无功用。
此外，对于如兔角般的单纯不存在，即使将之视为基、道、果也无任何益处。当在道位时修习，若不存在的方面成为胜义和实相，则二谛也将成为本质上相异的，如身体和影子般各自存在的真实与空性有何益处？贪等是由名言的瓶等产生的，而这不空，因此即使知道真实成立的瓶子不存在，也不能成为
22-4-88b
寻常执着等的对治，因此这种散漫言词的见解毫无益处。在果位时，自性身应无智慧，因为若由具有智慧而成为彼，则由具有相好等也应成为彼。这种有时存在的常法有许多过失。铁兔年月日。


། ༈
辨月称论师所许非称实有等
ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྟོང་ཉིད་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤར་བས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྟོང་པར་ཤར་བས། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ་དེ་སྦྱར་བས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པ་དང་བདེན་གྲུབ་སྦྱར་ཚེ་མི་དགག་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ལྷག་མར་བཞག་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲ་ན། སྣང་བ་འདི་སྤྲོས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན། ལྷག་མ་མ་བཞག་པས་ཆད་ལྟ་མེད་དེ་སྣང་བ་འདི་དང་སྟོང་ཉིད་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ན་སྣང་བ་འདི་ལྷག་མར་བཞག་པའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ། འདི་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པས་སོ། །འདི་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་མེད་དེ་རྟེན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་པ་སྤངས་ནས་འདི་མི་སྲིད་དེ། ཚ་བ་སྤང་བའི་མེ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་གང་དུའང་
22-4-89a
མ་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཅེས་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་འདི་ཡིན་པས། ཕན་ཚུན་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ལ། འདིའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་འགོད་ཀྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་དེས་འདི་བཀག་གོ་སྙམ་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལོགས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི། རྟེན་འབྱུང་དང་སྟོང་ཉིད་དོན་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་འབྱུང་གི་ངོ་བོ་སྤང་བར་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྕགས་ཡོས་ཟླ་༡༠ཚེས་༡༡ལ་འཇུག་པ་བཤད་པའི་ཚེ་ནའོ།། ༈
辨随顺众生我宣说
ཡང་དེར་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོར་སྐྱེལ་བ་མིན་གྱི། ཐལ་འགྱུར་པ་ཡང་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཅེས་པ་རྟེན་འབྱུང་གིས་སྣང་བ་འདི་ལྟར་བསླུ་མེད་འདི་ལ་ཟེར་བ་གོ་དགོས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ཁས་ལེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །འདིར་རང་བཞིན་གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུའང་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་སོ། ༈ །དམིགས་པས་གང་བཟུང་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཤད་པའི་སྐབས། འདི་དོན་དམ་པར་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་
22-4-89b
ཏེ། དངོས་དངོས་མེད་སོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དགག་དགོས་ཏེ། དེ་འདྲའི་དམིགས་པ་ཡོད་ཀྱི་རིང་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པའོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ལྷུང་བས་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་ཟུང་དུ་ཞུགས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པར་གོ་དགོས་སོ། ལྕགས་ཡོས་ཟླ་༡༠ཚེས་༡༥ལའོ།། ༈
辨周遍色之义
ཁ་དོག་ཡིན་ཁྱབ་སྐོར་ལ། དཀར་པོ་ཟླ་བའམ་དུང་གི་མདོག་ལྟ་བུ། སེར་པོ་གསེར་རམ་བ་བླའི་མདོག་ལྟ་བུ། དམར་པོ་པདྨ་རཱ་གའམ་བྱེ་རུའི་མདོག་ལྟ་བུ། ལྗང་གུ་གཡུའམ་སྤང་གི་མདོག་ལྟ་བུ། སྔོན་པོ་འཛམ་གླིང་གི་ནམ་མཁའི་མདོག་ལྟ་བུ། དབྱིབས་ལ་ཟླུམ་པོ་ཟླ་བ་ཉ་གང་བའི་དབྱིབས་ཅན། གྲུ་བཞི་སོགས་ལའང་དེས་འགྲེས་ཏེ། ཟླ་གམ་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ལ་ཡོངས་གྲགས་མི་འགྱུར་བ་བཀོད་ན་གོ་བདེ་ཚིག་འཁྲི་ཆོད། རིང་པོ་གྱེན་དུ་བལྟ་དགོས་པའི་ལྗོན་ཤིང་། ཐུང་ངུ་གྲོག་སྦུར་གྱི་ཡན་ལག །ཆེ་བ་རི་རབ། ཆུང་བ་སྣང་དུ་རུང་ཙམ་གྱི་རྡུལ་ཕྱལ་ལེ་བ་མེ་ལོང་
22-4-90a
མཉམ་པའི་ངོས་ལྟ་བུ། ཕྱལ་ལེ་བ་མིན་པ་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྟ་བུ་སོགས་བཀོད་ན་ལེགས་པས་ཡང་དག་པར་དཔྱོད། །དགེ། ༈ །
༄། །རིགས་པསདགག་བྱ་བདག་གཉིས་་ལ་དཔྱད་པ།
ཡང་། རིགས་པསདགག་བྱ་བདག་གཉིས་ལམ་གྱིས་དགག་བྱ་བདག་འཛིན་གཉིས་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲིབ་གཉིས་སོ།

以下是原藏文的简体中文直译：
辨月称论师所许非称实有等
在月称的宗义中，缘起和空性被理解为同一义，因此这一切显现都被了知为空性，不需加上"真实成立"等限定词，因为加上这些没有必要。若问为何，若说在加上"胜义"和"真实成立"时留下了某些不应被否定的余分，故如此说，那么，此显现为一切戏论所空时有什么余分呢？由于不留余分也不会有断见，因为此显现与空性是一味的。世间这些显现的本性本来即空，因此不需添加限定词来表明此显现为余分，因为此显现与空性不可分离。舍弃此显现，空性不能独立存在，因为缘起的本性即是空性。舍弃空性，此显现也不可能存在，如同舍弃热性的火一样。所谓"胜义"是指此显现的本性不成立为任何事物，
22-4-89a
而"名言"是指这些缘起显现，确定两者不可分离后，离一切承认，而建立论证来了解此显现的本性，而不是以为胜义观察理由否定了此显现，然后另外证立名言中存在的显现，这表明未了解缘起与空性为同一义，认为空性会排除缘起的实质。铁兔年十月十一日讲解《入中论》时。
辨随顺众生我宣说
又，此时记起："依世间而言我宣说"这句话，并非所有名言都是顺应他人意见而说，即使应成派在使用名言时也属于"世间"范畴。应了解"世间"指的是这种缘起的如实不欺显现。对于显现如此的事物，在不加观察分析的情况下予以承认，不能违背世间显现。在此，任何自性在世间中也不承认。
当解释"所缘执着是魔的行境"时，这是从胜义观察的基础上而言的，
22-4-89b
应否定一切关于有无等的分别念，因为只要有这种所缘，就无法获得无分别智慧，不能进入远离戏论的法界，因此仍停留在有所缘的见解中。因此，对菩提心和因果存在的见解等也都落入有所缘的行境，从而堕落大乘，若与无所缘并行，则应理解为具有大乘义。铁兔年十月十五日。
辨周遍色之义
关于色的周遍范围：白色如月亮或海螺色；黄色如黄金或黄牛乳色；红色如红宝石或珊瑚色；绿色如绿松石或草地色；蓝色如南瞻部洲天空色。形状有圆形如十五月圆满状；方形等类推；如半月形如初八的月亮，用众所周知不变的例子解释会容易理解且言简意赅。长的如需向上望的高树；短的如蚂蚁的肢体；大的如须弥山；小的如仅能被看见的微尘；平坦的如镜子
22-4-90a
平整的表面；不平坦的如大海的波浪等，这样列举较好，请认真考虑。善哉！
以理观察所破二我
又，以理所破二我，以道所破二我执及由此产生的二障。


 །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་སོགས་དང་། ཉོན་མོངས་རྐྱེན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ལྟ་ལས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ཁེགས་པས་བདག་འཛིན་ཁེགས། དེ་ཁེགས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཁེགས། ཉོན་མོངས་ཁེགས་པས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཁེགས། རྒྱུ་ལས་ཉོན་ཁེགས་པས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱིས་བདག་གཉིས་རིགས་པས་ཁེགས་ལ། དེ་ཁེགས་པས་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཁེགས། དེ་ཁེགས་པས་སྒྲིབ་གཉིས་ཁེགས་ཏེ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འགགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་བོ། །མུ་བཞི་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ལ་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་མིན་པ་མེད་དེ་ལྟ་སྒོམ་ཀུན་གྱིས་སོ། །ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་ཡོད་པ་ཁེགས་པ་རི་བོང་རྭ་ལྟ་བུ་
22-4-90b
རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ཀྱང་ལམ་གྱི་མིན་ནོ། །ལམ་གྱི་དགག་བྱ་བདག་འཛིན་གཉིས་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། གཉིས་ཀའི་དགག་བྱ་བདག་གཉིས་ལྟ་བུ། གཉིས་ཀའི་དགག་བྱ་མིན་པ་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་དམ་བདག་མེད་རྟོགས་མཁྱེན་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། བདེན་གྲུབ་དགག་བྱར་བརྗོད་དགོས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་རང་མཚན་ནམ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་ནས། དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་གོ་དགོས་ཀྱི། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་དགག་པ་ཡིན་ན། བདེན་མེད་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་པར་དམིགས་པས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་མི་ལྡོག་དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཉིས་སྣང་མངོན་གྱུར་ཀྱང་ལོག་པ་མི་སྲིད་ན། ས་བོན་དང་བག་ཆགས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། སྤོང་ཚུལ་དང་པོ་མངོན་གྱུར། དེ་ནས་ས་བོན། དེ་ཟད་ནས་བག་ཆགས་སྤོང་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་རིམ་པས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མིན་ན། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཁེགས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་ལ། དེས་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའང་དོན་
22-4-91a
དམ་མཉམ་བཞག་གིས་མི་ལྡོག་པས་གཉིས་སྣང་ལྡོག་ཐབས་མེད། ལྡོག་ན་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་འཇིགས་རྒྱུར་ཐལ་སོགས་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །དང་པོ་རིགས་པས་ངེས་པ་རྙེད་དུས་གཉིས་སྣང་མངོན་གྱུར་མི་ལྡོག་ཀྱང་དེར་ཞེན་ལྡོག །སྦྱོར་ལམ་དུ་མངོན་གྱུར་ལྡོག་ཀྱང་ས་བོན་མི་སྤོང་། འཕགས་སློབ་ཀྱིས་ས་བདུན་དུ་ས་བོན་སྤོང་། དག་སར་བག་ཆགས་སྤོང་ངོ་། །དེས་ན་མདོར་བསྡུ་ན། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་གཉིས་སྣང་སྤོང་བ་ཡིན་གྱི། བདེན་སྟོང་མེད་དགག་གིས་ཅུང་ཟད་མིན་ནོ། །འདི་གལ་ཆེ། བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ཆོས་བདག་འགོགས་ཀྱི་བུམ་པ་མི་འགོག་པར་སྨྲ་དགོས་ཀྱང་། ཆོས་བདག་འདི་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་དུ་བུམ་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་གོ་དགོས་ཀྱི་ཡན་གར་དུ་མེད། དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་རྒྱུ་བུམ་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པར་གོ་དགོས། ཁྱོད་ལྟར་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་དགག་རྒྱུའི་ཆོས་མེད་པས། གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་དང་ཕར་ཕྱིན་གནས་ལུགས་དང་སྟོང་ཉིད། བདག་མེད་རྟོགས་མཁྱེན་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ན། དེ་མེད་པར་ལྟ་དགོས་པས་མི་
22-4-91b
འཐད་ཟེར་ན། དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ལྟ་དགོས་ཀྱང་། དེ་དག་མེད་པར་ལྟ་ག་ལ་དགོས་ཏེ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་དུ་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །ཁས་ལེན་རྣམ་གྲངས་པའི་ལྟར་ནའང་། དེས་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་ལྟ་བ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་དེ། བདེན་མེད་དང་བདག་མེད་བཞིན་ནོ།

以下是原藏文的简体中文直译：
对此，人我是理论所破，如经中所说："若见境上无有我，则能灭尽轮回种"，以及"一切烦恼无余因，皆从萨迦耶见生"等。通过破除它，我执被破除；我执被破除，由此产生的一切烦恼被破除；烦恼被破除，有漏业被破除；因——业和烦恼被破除，果——苦蕴灭尽。
大乘通过理论破除二我，破除二我则破除二种能取（主体），破除能取则破除二障，直至无明习气地灭尽，从而成就智慧身。
四句是胜义观察理论的所破，而非道之所破是不存在的，这是由一切见修所决定。通过名言观察否定的存在，如兔角
22-4-90b
等，虽然是理论所破，但不是道所破。道所破是二种我执及由此产生的烦恼；二者皆所破的是二我等；二者皆非所破的是真实本性或无我智等。
此外，胜义观察理论所破的是诸法之本质或自性成立、真实成立，虽须如此表述，但应理解为通过认识诸法无本质和人我无自相或自性，而在胜义中无所缘，而非单独否定真实成立。若是后者，则真实不存在和名言瓶等二者都成为胜义所缘，不会不缘真实成立的三轮，反而不能遮遣诸法的三轮。如此，对此入定也不可能消除显现的显现，更何况种子和习气？断除的次第是先断现行，然后断种子，最后断习气，是由粗到细的次第。
如果诸法在胜义中非不存在，则单独破除真实成立也不能空其自性，因此对此所缘的胜义
22-4-91a
入定也不能断除，从而不可能消除二种显现。若能断，则空性将成为实物的毁因等三过失会产生。
初始通过理性获得定解时，虽然不能断现行二种显现，但能断除对此的执着。在加行道能断现行，但不能断种子。圣者学人在七地断种子，在净地断习气。
因此，总结来说，通过了悟二谛不可分的真实义而断除二种显现，而非通过真实空的无遮少许能够断除。这点很重要。虽然必须说在瓶子上破除法我而不破瓶子，但这法我是胜义中所缘瓶子，所以应理解为胜义中不缘瓶子，而非单独不存在。胜义中不缘的对象正是瓶子本身，因此应理解二谛不可分是究竟真实义。
按照你的观点，因为胜义观察不应破除的法不存在，如果悲心、波罗蜜多、真实义、空性、了悟无我之智是理论所破，则应视为不存在，这不
22-4-91b
合理。对此，虽然应视为胜义中不可缘，但怎能说应视为不存在？因为是二谛不可分的真实义见，故不承认有无。即使按照随顺观点的承认，视其为胜义中不可缘有何过失？如同真实不存在和无我一样。


 །གལ་ཏེ་གོང་རྣམས་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་མཉམ་བཞག་གིས་ཁེགས་པས་སོ་ཟེར་ན་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་རིགས་པས་ཁེགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཁེགས་མི་དགོས་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། ལམ་གྱིས་ཁེགས་ན་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་གཉིས་སྣང་ཟད་པའི་ཚེ་དེ་དག་གཏན་ཁེགས་སུ་འགྱུར་བས། སངས་རྒྱས་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་མི་མངའ་བ་དང་། གནས་ལུགས་མི་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བ་ནི་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་གྱི་ཁས་ལེན་བྱས་ན་མི་རུང་བས། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ལས་ཁས་ལེན་མེད་པར་རྟོགས་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ནི་མེད་དགག་ལ་ནུབ་པའི་ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཡིན་ན་མི་རུང་སྟེ། བདེན་
22-4-92a
གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་མཐོང་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་གིས་ཡོད་པའམ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསམ་པར་ནུས་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཉིད། སོ་སོ་རང་རིག་པས་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བདེན་གཉིས་དང་། སྐྱེ་སྐྱེ་མེད་གཉིས་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་ན་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་གཏན་ལོག་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་ནོ། །གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཟད་པའི་ཚེ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འབད་མེད་མཁྱེན་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་རྣམ་རྟོག་མེད་ལ། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པའང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་བསྒྲིབ་པའི་གེགས་ཕྲ་མོའང་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་ན་ཅིས་མི་མཁྱེན། མཁྱེན་ཚུལ་མཐའ་དག་སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་མ་གྱུར་པའི་ཤེས་པས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་རྩ་བ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཅིག་པུ་ལས་ཆོས་
22-4-92b
ཉིད་གཞན་མེད་པ་འདི་གཙོ་བོའོ། །མེ་ལུག་ཟླ་༢ ཚེས་༡༢ ལའོ།། ༈ །
辨二谛所立非正理所破
བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་མིན་ལ་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་མེད་དེ། རིགས་པས་མ་ཁེགས་པ་ལམ་གྱིས་ཁེགས་ན་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སུན་འབྱིན་གྱི་གཉེན་པོས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཉོན་སྤོང་བ་ལྟ་བུ། ལམ་དེས་རིགས་པའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དགག་པ་མིན་ཡང་། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་སུན་འབྱིན་པར་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་སྔོན་སོང་གི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས། དེས་རེ་ཞིག་སྤོང་ནུས་ཀྱི་གཏན་དུ་མི་ནུས་སོ། །འདས་ལམ་གཏན་དུ་བ་ཡིན་ན་ལྟ་བའི་ངེས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བཞིན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཡང་། དངོས་སྨྲ་བའམ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་དག་ན་རེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པར་རྟོགས་ན། ཕན་འདོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། དགེ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་། མི་དགེ་སྤོང་བ་ཐམས་ཅད་དམིགས་ནས་བླང་དོར་བྱེད་དགོས་སོ་སྙམ་ན། གནས་ལུགས་ལ་གོ་མྱོང་མ་སྐྱེས་པ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་མེད་དང་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་
22-4-93a
དུ་རྟོགས་པས། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ཁེགས་ག་ལ་དགོས་ཏེ། འཁོར་འདས་བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་སུ་སྣང་ཡང་། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དམིགས་མེད་ཡང་དག་མཐའ་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་ནམ་ཡང་མི་གཡོའོ། །གནས་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ན། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་འཇུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་བཞིན་ནོ།

 །གལ་ཏེ་གོང་རྣམས་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་མཉམ་བཞག་གིས་ཁེགས་པས་སོ་ཟེར་ན་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་རིགས་པས་ཁེགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཁེགས་མི་དགོས་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། ལམ་གྱིས་ཁེགས་ན་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་གཉིས་སྣང་ཟད་པའི་ཚེ་དེ་དག་གཏན་ཁེགས་སུ་འགྱུར་བས། སངས་རྒྱས་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་མི་མངའ་བ་དང་། གནས་ལུགས་མི་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བ་ནི་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་གྱི་ཁས་ལེན་བྱས་ན་མི་རུང་བས། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ལས་ཁས་ལེན་མེད་པར་རྟོགས་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ནི་མེད་དགག་ལ་ནུབ་པའི་ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཡིན་ན་མི་རུང་སྟེ། བདེན་
22-4-92a
གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་མཐོང་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་གིས་ཡོད་པའམ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསམ་པར་ནུས་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཉིད། སོ་སོ་རང་རིག་པས་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བདེན་གཉིས་དང་། སྐྱེ་སྐྱེ་མེད་གཉིས་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་ན་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་གཏན་ལོག་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་ནོ། །གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཟད་པའི་ཚེ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འབད་མེད་མཁྱེན་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་རྣམ་རྟོག་མེད་ལ། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པའང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་བསྒྲིབ་པའི་གེགས་ཕྲ་མོའང་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་ན་ཅིས་མི་མཁྱེན། མཁྱེན་ཚུལ་མཐའ་དག་སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་མ་གྱུར་པའི་ཤེས་པས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་རྩ་བ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཅིག་པུ་ལས་ཆོས་
22-4-92b
ཉིད་གཞན་མེད་པ་འདི་གཙོ་བོའོ། །མེ་ལུག་ཟླ་༢ ཚེས་༡༢ ལའོ།། ༈ །
辨二谛所立非正理所破
བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་མིན་ལ་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་མེད་དེ། རིགས་པས་མ་ཁེགས་པ་ལམ་གྱིས་ཁེགས་ན་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སུན་འབྱིན་གྱི་གཉེན་པོས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཉོན་སྤོང་བ་ལྟ་བུ། ལམ་དེས་རིགས་པའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དགག་པ་མིན་ཡང་། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་སུན་འབྱིན་པར་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་སྔོན་སོང་གི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས། དེས་རེ་ཞིག་སྤོང་ནུས་ཀྱི་གཏན་དུ་མི་ནུས་སོ། །འདས་ལམ་གཏན་དུ་བ་ཡིན་ན་ལྟ་བའི་ངེས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བཞིན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཡང་། དངོས་སྨྲ་བའམ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་དག་ན་རེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པར་རྟོགས་ན། ཕན་འདོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། དགེ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་། མི་དགེ་སྤོང་བ་ཐམས་ཅད་དམིགས་ནས་བླང་དོར་བྱེད་དགོས་སོ་སྙམ་ན། གནས་ལུགས་ལ་གོ་མྱོང་མ་སྐྱེས་པ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་མེད་དང་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་
22-4-93a
དུ་རྟོགས་པས། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ཁེགས་ག་ལ་དགོས་ཏེ། འཁོར་འདས་བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་སུ་སྣང་ཡང་། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དམིགས་མེད་ཡང་དག་མཐའ་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་ནམ་ཡང་མི་གཡོའོ། །གནས་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ན། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་འཇུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་བཞིན་ནོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
文章翻译
如果有人问：如果上述内容是道路上的障碍，那为什么呢？因为在禅定智慧中不显现的缘故。如果说因为在没有二元显现的禅定中被遮除了，这是极不合理的。虽然通过考察真理的理性被遮除，但在世俗谛中不需要被遮除，因此没有过失。如果通过修行道路而被遮除，那么当道路圆满完成、二元显现消失时，这些将被永久遮除，结果就是佛陀将不具有慈悲等，也不能观见实相了。因此，如果以分别执著于二谛各自方面的见解是不合适的，应当了解二谛不可分离的统一是各自自证智慧的对象，不可执著。因此，二元显现的消失并非是空无一物的无遮，如果是什么都没有、一无所有，那是不合适的。因为它是见到二谛不可分离之义的各自自证智慧的对象，不能被分别念以有或无的言词来思考。然而，必须使用"无二元显现"的术语，因为法性二谛不可分离的唯一明点，由各自自证智慧所见时没有任何二元性，无论是能取所取二者、二谛、生与不生二者等一切二元法都不存在。因此，如果了解二谛不可分离，就能永远消除二元显现的习气，否则不能。当二元显现的习气耗尽时，自然而无功用地了知法界所摄的一切所知而不起分别，这是法性，因为不离法性、无分别，而且所知无量也无一不为法性所摄，且没有丝毫遮蔽法性的障碍，怎能不了知？了知的一切方式都不是凡夫的境界，因为未转依的意识无法了知那境界。因此，根本上除了二谛不可分离的唯一实相外别无他法性，这是最主要的。
于木羊年二月十二日。
辨二谛所立非正理所破
二谛既非理性观察的所破，也不单单是修行道路的所破。如果理性未能遮破而道路能遮破，那将变成诽谤实相的修行道路。从世间道的角度来看，如以对治来破除，例如初禅道路能断除欲界烦恼，虽然这条道路并不是从理性本质上否定它，但它是依靠先前通过世俗观察而破除的见解进行修行，所以能暂时断除，而非永远断除。如果是究竟道路，那是先有见解的确定后再通过修行道路来巩固。
又，实在论者或其一派说道：如果了解一切法都不可得且无取舍，那么，发心利益他人的布施等行为如何能生起？一切修习善法、舍弃不善法都需要通过执著而行取舍。对此，我说：尚未对实相生起理解与体验的你，请听好！虽然在实相中了解无所执著、无取舍的平等性，但这怎么会遮破在世俗显现中的执著呢？虽然轮回和涅槃、取舍、否定和肯定等各种不同法相显现，但这些显现的本性就是无所执著、平等一味的究竟实相，从不动摇。如果了解这样的实相，自然会对那些未了解的众生生起慈悲，就像佛陀和菩萨那样。


 །ཐ་སྙད་དུ་དགེ་སྒྲུབ་སྡིག་སྤོང་བླང་དོར་བྱེད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ལ་བླང་དོར་དང་དམིགས་པ་ཡོད་པར་འཛིན་མི་དགོས་ལ། གནས་ལུགས་ལ་དེ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་དང་བླང་དོར་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་མི་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་འགལ་མེད་ཡིན། གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་པ་མེད་རྒྱུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། མིན་ན་དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་དེ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཅན་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངོར། དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་སོགས་འབྱུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཡང་དག་ཡིན་ནོ། །གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་དེ་གཉིས་གང་རུང་མེད་པར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན། ཆོས་
22-4-93b
ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་བདེན་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཐ་སྙད་དམིགས་པ་བཞིན་གཉིས་ཆོས་མེད་པའི་དམིགས་མེད་མི་སྲིད་པས་དོན་དམ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གནས་ལུགས་གཉིས་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པའི་དམིགས་མེད་གཞན་ཐ་སྙད་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བར་དོན་དམ་འབའ་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་དམིགས་པར་སྣང་བ་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཡོད་པ་འདི་བདེན་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་མུ་སྟེགས་སོགས་ལ་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ༈ །དང་པོ་ནས་བདེན་གཉིས་འགལ་འཛིན་གྱི་བློས། དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་མི་ནུས་པར། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་ལ་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཟུང་། དེ་དག་གི་ལྟར་ན། གནས་ལུགས་ནི་དངོས་དངོས་མེད་གང་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་མིན་པར་དངོས་མེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདེན་གྲུབ་བཅད་པའི་མེད་དགག་ལ་གནས་ལུགས་སུ་རློམས། བདེན་གྲུབ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མེད་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འགོག །བུམ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད། དོན་དམ་པར་མེད་ཟེར་བ་ལས་འོས་མེད་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་དྲིས་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ན་
22-4-94a
བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ཡང་ཁས་ལེན་རུང་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེས་གོ་མི་ཆོད་པར། བདེན་གྲུབ་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བས་ཅི་བྱ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱིས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་མི་དམིགས་པར་འདོད་མི་རུང་བར་དམིགས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ན། བུམ་པའང་དམིགས་པར་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀར་གྲུབ་མོད། འདིར་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་དམིགས་པར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད། བདེན་གྲུབ་དེ་གཉིས་ཆར་མེད་པས་གཞལ་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཤུལ་དུ་བུམ་པ་དངོས་སུ་འཕེན་པས་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ནི་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། ཁས་ལེན་དང་དམིགས་པ་དང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མིན་ན། སྟོང་ཉིད་ནི་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་། ཁས་ལེན་དང་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པས། བུམ་པ་དངོས་པོའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། བདེན་སྟོང་དངོས་མེད་གཉིས་སོ་སོའི་
22-4-94b
མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ། ལམ་དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆགས་པ་ལས་ངེས་པར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། གཉིས་སྣང་ཇི་ལྟར་ནུབ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་དེ་འདྲ་རྟོགས་ཀྱང་། དེ་དག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནག་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པ་ལ་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཟབ་མོ་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གནག་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པར་ཤེས་མོད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། འགལ་བར་དོགས་པའང་མི་ཟ་བ་བཞིན་ནོ།

文章翻译
虽然在世俗中修善断恶、取舍，但不必执著实相中有取舍和执著，而实相中这些无所执著也不意味着在世俗中没有执著和取舍，这两者并不矛盾。正是这些世俗法使得实相中无所执著，否则它们的实相就不是那样了。因此，在了解法性与有法不相矛盾的智慧前，生起无所执著的慈爱等，是极为清净的大乘正道。虽然实相中无所执著，但世俗中有执著，如果这两者任一消失而成为片面，那么由有法和法性区分的二谛将不复存在。或者，如果按照世俗的执著方式，就不可能有无二元性的无执著，那就没有了胜义谛。又或者，如果实相中无任何二元性的无执著使得世俗中一切二元性都不显现，就只剩下纯粹的胜义谛了。因此，虽然无二却显为二，虽然无二却显为有执著，这两者不相矛盾并同时存在，这就是区分二谛的含义，是佛陀了知后所教导的甚深法，是外道等所没有的真实道路。
有些人从一开始就以为二谛相互矛盾，认为不能否定胜义中的一切执著，而把否定真实成立当作最终的胜义。按照他们的观点，实相并非不可执著为实有或非实有，而是执著为真实成立被遮除的无遮这一特殊非实有为实相。他们完全否定真实成立，说瓶子在世俗中存在，在胜义中不存在。然而，如果问他们：瓶子在胜义中不存在，是否也承认瓶子在胜义中不可执著？如果如此，那么为什么还要另外分出真实成立？在世俗中不存在的法是不可执著的，但如果承认一切世俗存在都必须是可执著的，那么也必须承认瓶子是可执著的。虽然世俗中执著在自他两派中都已成立，但这里讨论的是胜义观察的语境，所以必须承认胜义中是可执著的。如此一来，瓶子在胜义中存在。由于真实成立在两者中都不存在，所以否定对象真实成立后直接肯定瓶子的有遮空性无法达成真正的空性，因为一切法将变成不空、真实成立。空性是远离实有非实有的一切相，如果不是远离一切执著、对境和戏论的边际，那么空性将成为非实有的相、具有执著和对境，这样一来，二谛都将成为有对境，把瓶子执著为实有相，把真空执著为非实有，各自具有不同特性且有所对境，那么这样的道路如何能从三界的贪欲中确定解脱？如何能生起无分别智慧？二元显现如何能消失？即使了悟那样的空性，也没有生起这些的原因。
牛角对山角的空性中怎么可能有二谛不相矛盾的甚深了悟、圣者的境界？因为连孩童也知道牛角对山角是空的，但这样的空性中没有任何二谛不相矛盾的含义，也不会有相矛盾的疑虑，就像吃食物一样简单明了。


 ༈ །ཡང་། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་གཏོང་མི་རུང་ཟེར་ན། སྔ་རབས་པ་དག་གིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཁས་ལེན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་ཀྱང་མིན་ཞེས་ནམ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས། སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བཟུང་བའང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གོ་ཆོད་དེ། སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པ་ལས་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག །སྤྲོས་བྲལ་གནས་ལུགས་ཡིན། དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དམ། དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་སོགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། ཅིར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་བཟུང་ནའང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདྲའོ། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་འཛིན་སྟངས་
22-4-95a
དོན་མཐུན་ཡིན་པར་བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དང་འདྲའོ། །རྟེན་འབྱུང་ཡིན་ནའང་དེ་འདྲ་སྟེ། ཁྱོད་ལ་རྟེན་འབྱུང་མེད་ན་བདེན་མེད་ཁོ་ནས་དབུ་མའི་གོ་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར། ༈ ཅི་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བདུད་ལས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་ནི། མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་དངོས་དངོས་མེད་སོགས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཡིན། བདེན་མེད་དུ་དམིགས་པའང་མེད་པར་དམིགས་པ་ལས་མ་འདས་སོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། སྤྲོས་བྲལ་ལ་དམིགས་རྒྱུ་དང་། དམིགས་མེད་ཉིད་དམིགས་པར་སོང་ན་སྤྲུ་སྨན་དུག་སོང་འདྲའོ། །དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཐ་སྙད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དམིགས་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པ་སོགས་མི་འགོག་སྟེ། དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན། དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་སོགས་དང་། སྦྱིན་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་གོ་དགོས། བདེན་མེད་དང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་གོ་དགོས། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་དགོས། དེ་ལྟ་ན་བདེན་
22-4-95b
གཉིས་ཟུང་འཇུག་སོགས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་ཏུ་འགྲོའོ། །དོན་དམ་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི། དོན་དམ་དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པར་བཟུང་བས་སྤྲུ་སྨན་དུག་སོང་འདྲ་སྟེ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནའོ། །དེ་བཞིན་མི་རྟག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་མི་རྟག་པར་དམིགས་སུ་མེད་པས། མདོར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བཟུང་ནས་དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་ལྟར་སྣང་ཡིན། དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ལས་མི་འདའ། དམིགས་མེད་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དམིགས་དམིགས་མེད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་ལམ་ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པའོ།

文章翻译
又，如果有人说不应放弃执著为无实质存在，那么古代学者们承认"是远离戏论的"，而从不承认"不是远离戏论"，因此执著为"是远离戏论"也能起到修习空性的作用，因为永不背离远离戏论的本质。远离戏论是实相，同样，"一切法皆空性"或"无所执著"等也与此相似。即使执著为"不做任何意念"也与此相似，所有这些方式都是相似的。执著"二谛不可分离"等，其执著方式与执著"无实质存在"一样，内容是相符的。若是执著"缘起"也是如此，因为如果你没有缘起，仅凭无实质存在不能完全理解中观。
关于为什么说一切执著和造作都是魔业的含义是：就究竟实相的观察而言，实相中不可执著任何实有、非实有等四边戏论。因此，这是无相三昧。执著为无实质存在也不过是对"无所执著"的执著而已。远离戏论也是如此，如果对远离戏论有所执著，或将无所执著本身视为对境，就像变成毒药的药物一样。如果了解胜义中无所执著，不会阻碍在世俗中执著如幻的现象而修行道路等，就像胜义中不存在而世俗中存在不相矛盾一样，如无执著的慈爱等和布施等。因此，必须理解二谛不相矛盾，必须理解无实质存在和胜义中不存在是同义的，必须明白胜义中不存在和世俗中存在不相矛盾且是同义的。这样，二谛双融等圣者的正道就能成立。
执著胜义为非实有的相，是对胜义无所执著而执著为有对境，就像药物变成毒药一样，这是就究竟观察而言。同样，虽然观修无常，但在究竟义中无常也无所执著，总之，对空性执著为相而有所对境的都是类似般若的伪法。一切有对境都不超出世俗，无对境则是胜义。了解对境与无对境不相矛盾后修习道路的二资粮，这是真实的般若波罗蜜多。


 །དགེ། ༈ །
辨初学者所思所觉未趋要之思维
ལས་དང་པོ་པ་གནས་ལུགས་ལ་གོ་མྱོང་གནད་དུ་མ་སོང་བ་དག་གི་བསམ་ངོར། སྟོང་པས་སྣང་བ་བཀག་པ། སྣང་བས་སྟོང་པ་བསྒྲིབ་པ་ལྟར་སོང་ནས་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་མ་བཏུབ་པའི་ཚེ་དབུ་མའི་དོན་མ་གོ་བ་ཡིན། དེ་རེ་ཞིག་བདེན་མེད་སོགས་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་དེས་ཁ་ཁྲིད་བྱ་བ་ལས་འོས་མེད། བདེན་གཉིས་དོན་གཅིག་ཤར་ཚེ། སྟོང་བས་སྣང་བ་མ་བཀག །སྣང་བས་སྟོང་པ་མི་སྒྲིབ་པར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དོན་གཅིག་རྟོགས་ཚེ་དབུ་མའི་དོན་གོ་བ་ཡིན། དེའི་ཚེ་ཡེ་
22-4-96a
ནས་མ་སྟོང་ན་སྣང་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བྱེད་སོགས་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ལ། སྟོང་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འཐད་པ་དང་། སྣང་བ་མིན་ན་སྟོང་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རི་རྭ་ལྟ་བུ་གཏན་མེད་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་མིན་ཞིང་། ཆོས་གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་གཅིག་མེད་པ་དང་། སྔར་ཡོད་ཞིག་ནས་མེད་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ད་ལྟ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་ཁ་ཅིག་ན་བུམ་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སོགས་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ཚུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས། དེ་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་ནུས་ན། རང་བཞིན་མེད་པའམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་མགོ་ཡང་མིན། སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པར་གནས་པ་གོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་དགོས་པ་ཡིན། དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་ན་དེའི་སྟོང་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ཅན་མེད་པའི་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྣང་སྟོང་འདི་གཉིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འབྲལ་མེད་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་སྤང་བའི་ཕ་རོལ་ན་དོན་དམ་མམ་སྟོང་ཉིད། སྟོང་པ་སྤང་བའི་ཚུ་རོལ་ན་
22-4-96b
སྣང་བའམ་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་མི་ཤེས་པས། ཡེ་ནས་འབྲལ་མེད་དུ་གོ་དགོས། དེ་ལྟར་ན། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས། སྟོང་སྣང་། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་མཉམ་པ་སྟེ། ཚིག་དང་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོར་དབྱེར་མེད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །གནས་ལུགས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། བསམ་བྱ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ནས་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་དང་། སྐྱོན་གདགས་སུ་དོགས་པས་ཁས་ལེན་མེད་པ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བ་དང་། ལྐུགས་པས་བུ་རམ་མྱོང་བའམ་བྱིས་པས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བ་ལྟར་བརྗོད་མི་ནུས་པ་དང་། ཡང་ན་ཤེས་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་གཏན་མེད་དུ་བཟུང་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཤར་བའི་བསམ་མེད་བརྗོད་མེད་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མིང་བརྗོད་ཤེས་ཀྱང་དོན་ཕྱོགས་ཙམ་འཆར་མ་མྱོང་བའི་རང་མཚང་ལྷུག་པར་བསྟན་པར་ཟད་དོ། ༈ །དཔེར་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་རིགས་པའི་ལམ་ནས་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པར། བདེན་པར་
22-4-97a
གྲུབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། རིགས་པའི་ལམ་ནས་བདེན་མེད་དུ་ངེས་ནུས་བདེན་གྲུབ་མེད་དོ་སྙམ་པ། བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འདྲ་ཡང་སྔ་མས་གོ་མི་ཆོད་ལ། ཕྱི་མས་ཆོད་པའི་ཁྱད་ཡོད་པ་ལྟར། ཧ་ཤང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པར་རིགས་པས་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པར་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རིགས་པས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་གཉིས་འདྲ་བའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

 །དགེ། ༈ །
辨初学者所思所觉未趋要之思维
ལས་དང་པོ་པ་གནས་ལུགས་ལ་གོ་མྱོང་གནད་དུ་མ་སོང་བ་དག་གི་བསམ་ངོར། སྟོང་པས་སྣང་བ་བཀག་པ། སྣང་བས་སྟོང་པ་བསྒྲིབ་པ་ལྟར་སོང་ནས་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་མ་བཏུབ་པའི་ཚེ་དབུ་མའི་དོན་མ་གོ་བ་ཡིན། དེ་རེ་ཞིག་བདེན་མེད་སོགས་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་དེས་ཁ་ཁྲིད་བྱ་བ་ལས་འོས་མེད། བདེན་གཉིས་དོན་གཅིག་ཤར་ཚེ། སྟོང་བས་སྣང་བ་མ་བཀག །སྣང་བས་སྟོང་པ་མི་སྒྲིབ་པར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དོན་གཅིག་རྟོགས་ཚེ་དབུ་མའི་དོན་གོ་བ་ཡིན། དེའི་ཚེ་ཡེ་
22-4-96a
ནས་མ་སྟོང་ན་སྣང་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བྱེད་སོགས་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ལ། སྟོང་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འཐད་པ་དང་། སྣང་བ་མིན་ན་སྟོང་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རི་རྭ་ལྟ་བུ་གཏན་མེད་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་མིན་ཞིང་། ཆོས་གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་གཅིག་མེད་པ་དང་། སྔར་ཡོད་ཞིག་ནས་མེད་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ད་ལྟ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་ཁ་ཅིག་ན་བུམ་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སོགས་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ཚུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས། དེ་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་ནུས་ན། རང་བཞིན་མེད་པའམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་མགོ་ཡང་མིན། སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པར་གནས་པ་གོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་དགོས་པ་ཡིན། དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་ན་དེའི་སྟོང་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ཅན་མེད་པའི་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྣང་སྟོང་འདི་གཉིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འབྲལ་མེད་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་སྤང་བའི་ཕ་རོལ་ན་དོན་དམ་མམ་སྟོང་ཉིད། སྟོང་པ་སྤང་བའི་ཚུ་རོལ་ན་
22-4-96b
སྣང་བའམ་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་མི་ཤེས་པས། ཡེ་ནས་འབྲལ་མེད་དུ་གོ་དགོས། དེ་ལྟར་ན། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས། སྟོང་སྣང་། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་མཉམ་པ་སྟེ། ཚིག་དང་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོར་དབྱེར་མེད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །གནས་ལུགས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། བསམ་བྱ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ནས་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་དང་། སྐྱོན་གདགས་སུ་དོགས་པས་ཁས་ལེན་མེད་པ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བ་དང་། ལྐུགས་པས་བུ་རམ་མྱོང་བའམ་བྱིས་པས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བ་ལྟར་བརྗོད་མི་ནུས་པ་དང་། ཡང་ན་ཤེས་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་གཏན་མེད་དུ་བཟུང་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཤར་བའི་བསམ་མེད་བརྗོད་མེད་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མིང་བརྗོད་ཤེས་ཀྱང་དོན་ཕྱོགས་ཙམ་འཆར་མ་མྱོང་བའི་རང་མཚང་ལྷུག་པར་བསྟན་པར་ཟད་དོ། ༈ །དཔེར་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་རིགས་པའི་ལམ་ནས་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པར། བདེན་པར་
22-4-97a
གྲུབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། རིགས་པའི་ལམ་ནས་བདེན་མེད་དུ་ངེས་ནུས་བདེན་གྲུབ་མེད་དོ་སྙམ་པ། བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འདྲ་ཡང་སྔ་མས་གོ་མི་ཆོད་ལ། ཕྱི་མས་ཆོད་པའི་ཁྱད་ཡོད་པ་ལྟར། ཧ་ཤང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པར་རིགས་པས་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པར་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རིགས་པས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་གཉིས་འདྲ་བའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
辨初学者所思所觉未趋要之思维
对于初学者来说，其对实相的理解和体验尚未抓住要点。他们感觉空性阻碍了显现，显现遮蔽了空性，因而无法将二者视为一体，这表明他们尚未理解中观的真义。暂时来说，他们只能依靠在心中呈现的"无实有"等概念来引导自己。
当真正理解了二谛为一体时，空性不会阻碍显现，显现也不会遮蔽空性，而是领悟到显空不二为一体，这才是真正理解中观的含义。此时，若从本初就不是空性，那么显现的方式、因果、作用等一切都不合理；正因为是空性，这一切才合理。若没有显现，空性也不存在，因为像兔角那样完全不存在的东西并非空性的含义。
诸如一法中互相不存在、先前存在后来灭失而不存在、未来尚未产生而不存在、某处没有瓶子等各种"不存在"的情况，都只是世俗谛中不存在的差别。如果世间人能理解这些，也不算是理解无自性或空性的入门。空性是指世俗谛中存在的诸法本来就无生而处于空性中，这需要依靠离一多等正理来理解。
因此，若世俗谛中的诸法不存在，其空性也不存在，就像没有具自性者就没有自性，没有法性所依就没有法性，如同石女儿一样根本不存在。所以，显现与空性这二者根据事物的法性不可分离，不能认为抛弃世俗显现的彼岸是胜义或空性，也不能认为抛弃空性的此岸是显现或世俗谛，必须理解它们本来就不可分离。
如此，所缘与无所缘、空与显现、世俗谛与胜义谛是平等的。虽然名词和反体有差别，但在本质上是不可分的，应当了知这一点。
实相、真理不二、法界离戏论的真实性在直接体验的境界中是无有执取、无有所缘、无有能取、超越思维和言说的。但有些人未能如实了知这点，而是什么都不执取的华什派见解，或者因害怕被指责而不敢有所主张的恶劣欺诈见解，或者像哑巴品尝糖或婴儿见到寺庙一样无法表达，或者执著于完全没有所知和所说的"无念无言"状态，这些都极其可笑。虽然能说出"空性"和"真如"的名称，但从未在心中生起哪怕是部分的意义，只是暴露了自己的缺点而已。
例如，在未通过理路生起确信"无实有"之前，只是想着"无实有"，与通过理路能确信"无实有"而想着"无实有"，虽然表面上都是思维"无实有"，但前者无效，后者有效，二者有很大差别。同样，华什派在未通过理路观察并确信诸法离边无所缘前就不执著任何事物，与通过理路确信诸法离四边戏论后不执著任何事物，这两者怎么可能相同？如前所述。


 ༈ །སྤྲོས་བྲལ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རིགས་པས་འགྲུབ་ལ་བདེན་མེད་མེད་དགག་གི་མཚན་མ་ཙམ་རིགས་པས་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དམ་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་གང་གིས་འགྲུབ། ཐ་སྙད་དུ་འགྲུབ་པར་ངེད་ཀྱང་འདོད་མོད། དེ་ཙམ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་ལ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་གྲུབ་ན། བདེན་མེད་དུ་དམིགས་པ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །མདོར་ན་རེ་ཞིག་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། དོན་དམ་པར་དཔྱད་བཟོད་མེད་པ་ལ་བདེན་མེད་དང་། དེ་ཡོད་པ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བ་རང་
22-4-97b
གཞན་སུས་ཀྱང་འདོད་པས། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། བདེན་མེད་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ན་རྩོད་པ་མི་འབྱུང་ལ། ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་མོད། དེ་ལྟར་ན་མཐར་ཐུག་སྤྲོས་བྲལ་དུའང་འགྲུབ་མོད། བདེན་མེད་མེད་དགག་གི་མཚན་མར་ཞེན་ནས་དེ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་འགོག་པ་ལྟར་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ནའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས། བདེན་གྲུབ་མེད་ན་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་སྣང་དོན་གཅིག་པའི་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་རི་རྭ་དང་། དེའི་སྟོང་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་དགོས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགག་པ་ཡིན་གྱི། བུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་འགག་ཡོད་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དེ་རྟོགས་པས་བདེན་གྲུབ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་ནོ། །སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དེ་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་དགོས་ན་བདེན་གྲུབ་རི་རྭ་གཉིས་མེད་མཉམ་ལ་སྣང་རྒྱུ་ག་ལ་ཡོད། སྣང་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སྟོང་རྒྱུ་ག་ལ་ཡོད་དེ། སྟོང་པར་གདགས་པའི་གཞི་
22-4-98a
མེད་པའི་ཕྱིར། རི་རྭ་ལའང་སྟོང་པར་མི་གདགས་སམ་ཞེ་ན། དེ་གཏན་མེད་ཡིན་པས་དེ་འདྲས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་དེ། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་འབྱེད། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཟེར་རམ་ཟེར་ན། བདེན་གྲུབ་ཞེས་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ལ་འཇོག་པས། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་གྲུབ་ཚད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་འཇོག་པས། དེ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་མོད། བདེན་གྲུབ་དེ་ཡང་ཅི་ཞིག་བདེན་པ་གྲུབ་ཅེས་གཞི་དང་མ་འབྲེལ་བར་མེད་པས་ན། བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་པ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་བདེན་མེད་ཅེས་པ་ལས་འཇོག་བྱེད་གཞན་མེད་པས། ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མི་འགོག །བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་བདེན་མེད་མིན་ཅིང་། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པ་བདེན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་དེ་འདྲའི་སྟོང་པ་དེ་བུམ་པ་ལ་ལྡན་པར་བརྗོད་
22-4-98b
པའི་ལྡོག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིལ་བ་ལྟར་བུམ་པ་མི་སྟོང་བ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཡོད་པ། གནག་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །འདི་འདྲས་སྟོང་གོ་ཆོད་ན་བུམ་པའི་སྟེང་ན་དེར་མ་ཟད་རང་མིན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པའི་རྣམ་གྲངས་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ༈ །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྐྱེ་སོགས་སུ་སྣང་། སྐྱེ་བར་སྣང་བས་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པར་འགྲུབ་དགོས་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན། བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་མེད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་དེ། རི་བོང་རྭ་དང་རྭ་མེད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ།

直译
若认为离戏论是通过无相之理而成立，而无实有仅通过理路成立为无遮的相而已，那么，这是通过世俗理路还是胜义理路而成立？我们也承认它在世俗中成立，但这并非究竟实相。如果通过究竟观察之理而成立，那么对无实有的缘取本身就应该是经得起观察且实有成立的，但这是不合理的。
简言之，在暂时建立分别式胜义的时候，凡是在胜义中经不起观察的称为无实有，凡是在胜义中经得起观察的称为实有成立，这是自他各派都承认的。因此，若承认"胜义中不存在"与"无实有"以及"经不起胜义观察"这些是同义，就不会产生争论，无论如何表述都没有矛盾。这样一来，最终也可以成立为离戏论，但若执著无实有为无遮相而认为它是究竟实相，并因此否认离戏论，那么你所说的空性只是实有成立的空性。若无实有成立，也就不存在双运，因为同体的空显和无实有就如同兔角及其空性一样。
无生无灭只能是实有成立，因为实有成立是本来无生无灭的，而瓶子等一切法都有生灭，所以不可能是空性。因此，通过证悟这种空性，就证悟了实有成立无生无灭，如同兔角一样。若存在空显双运，就必须有实有显现与其空性的双运，但实有成立和兔角都是不二平等的，哪有可显现的？若无所显，哪有所空，因为没有立空的基础。
若问：难道不也可以说兔角为空吗？答：那是完全不存在的，这样无法理解空性，如何区分无自性和不存在的区别？
若问：在你们的宗派中，是否说实有成立在世俗中存在？答：实有成立是指经得起实相观察而安立的，实有成立的成立标准是经得起实相观察而成立，所以即使在世俗中也不存在。然而，实有成立必须依赖于某个基础而不能孤立存在，所以说瓶子经不起实相观察，在世俗中也不存在，这就是所谓的无实有；因为除了"实相观察未成立瓶子"而称为"无实有"外，没有其他安立方式，所以在我们的宗派中，这两者没有区别。在你们的宗派中，实相观察不否定瓶子，而是否定孤立的实有成立，这就是区别。
如此一来，实相观察未见到瓶子并非无实有，而否定孤立的实有成立才是无实有。那么，这种空性只是瓶子所具有的一个反体而已，就像黑白线缠绕一样，瓶子不空，而有一个离孤立实有成立的空性，就像牛角离兔角而空一样。如果这样就能理解空性，那么瓶子不仅具有这种空性，还应有无数种离自身以外他法的空性。
此外，经中说空性显现为因果，那么无生显现为生等，通过显现为生而证成无生。按照你的观点，实有成立与无实有应显现为因果，但这是不可能的，就像兔角与无角不能显现为因果一样。


 །དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་དོན་རིགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་ཏེ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་སྟོང་པར་སྒྲུབ་དགོས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་མེད་པར་འགྲུབ་པ། ཐག་སྦྲུལ་དང་། ཟླ་གཉིས་རི་རྭ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཅུང་ཟད་མེད། འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་ཏེ། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བརྟག་པ་ཡང་། ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་
22-4-99a
སོགས་འཇིག་རྟེན་པས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་འདི། རྟ་གླང་དང་ཟླ་བ་དངོས་མིན་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ལ་མི་བདེན་པར་རྟོགས་པ་དཔེར་བྱས་ན། སྣང་ཚད་བདེན་མི་དགོས་པའི་དཔེར་བྱ་རུང་གི། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་བློས། ཟླ་གཉིས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་བློས། སྣང་བའི་ཆོས་གཅིག་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་མི་ནུས་སོ། །ཟླ་གཉིས་སོགས་ཟླ་བ་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་། ཟླ་གཉིས་སོགས་རྫུན་སྣང་ཙམ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐག་སྦྲུལ་སོགས་འཁྲུལ་བློས་བཟུང་བ་རྣམས་ཡུལ་དེ་འདྲ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། འཁྲུལ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་ལ། འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚེ་འགག་པར་ཤེས་ཀྱི། ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མི་རྟོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བཞིན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་ཟླ་གཉིས་སྦྲུལ་སྣང་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་འགག་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པའི་རིགས་པས་བརྡ་སྤྲད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བར་དབུ་མ་པས་བསྟན་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལ་ནི་འདོད་པའི་
22-4-99b
དཔེས། །ཞེས་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་དེ་མ་སྐྱེས་པས། རེ་ཞིག་དེ་གཉིས་གཅད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དགེ། ༈ །
辨补特伽罗我执之本
ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གང་ཟག་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཕུང་པོ་བདེན་འཛིན་ཡིན་པས། དེ་མ་སྤང་བར་གང་ཟག་བདག་མེད་ཡན་གར་དུ་རྟོགས་ཐབས་མེད་སྙམ་ན། ཡོད་དེ། ཐག་ཁྲ་མེད་པར་མ་ཤེས་ཀྱང་སྦྲུལ་བློ་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་ངའོ་སྙམ་པ་ལྷན་སྐྱེས་མི་ལྡོག་སྙམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དྲི། དེའི་གདགས་གཞི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་ཐ་སྙད་དུ་ཕུང་པོར་སྣང་བ་སྲིད་དུ་བདེན་འཛིན་ཡང་མི་ལྡོག་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག །ཕུང་པོ་མི་དགག་པའི་ཕྱིར། བདེན་འཛིན་གྱི་གདགས་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཐག་སྦྲུལ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུན་ཆད་མི་སྣང་བར་མ་གྱུར་བའི་བར་དུ། བདེན་མེད་མི་ལྡོག་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྣང་བས་མི་འཆིང་སྟེ། སྤྲོས་རྐྱེན་བྱེད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྐྱེན་འབའ་ཞིག་མི་ནུས་སོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་དོ། །འདི་གལ་ཆེའོ། ༈ །
辨根识无自证之理
ཡང་
22-4-100a
དབང་ཤེས་ལ་རང་རིག་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཅིག་གི་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཞེས་ལུང་དྲང་བ་བློ་ཆོས་ལ་མཚར་མཚར་བརྗོད་པ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་གཅིག་པུ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མི་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལུས་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པ་སོགས་འཆི་དུས་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་དམ་བཅའ་བ་ཁྱོད་ལ་བྱུང་བ་མིན་ནམ་ཅི། བདེ་སྡུག་ཤེས་ན་དེ་རང་རིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་དེས་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཤེས་བྱེད་ཤེས་པ་གཞན་དགོས་པ་མིན་ནོ།

直译
这些只是在世俗中不存在的，并非实相理路的所要遮破的对象，因为即使在世俗中存在的也必须证明其为空。世俗中不存在是指被世俗观察理路证明为不存在的，如绳上之蛇、双月、兔角等。即使知道这些不存在，对空性的意义也没有丝毫了解，世间人也能了知，如"对幻术、阳焰等的观察"等经文所说。
因此，世间人所了解的幻术等为空，是指虽然马牛和月亮不是实物，但有这样显现，并了解其不真实，如果以此为例，可以作为"并非一切显现都必须真实"的例子，但普通世间的心识根本没有了解双月等本性空，因为普通世间心识不能将一个显现的法理解为空性。虽然知道双月等不是真正的月亮，但仍执著双月等虚妄显现仅仅是自性的存在。
对于绳蛇等被错觉心所执取的对象，虽然知道没有这样的对象，但不知对象的自性本来无生，知道它是由错误因缘而生，错误消失时即灭，但不了解本来无生无灭。了解一切法虽然显现但本来无生无灭，这是证悟空性者才有的认识。
在知道双月、蛇相为虚假的基础上，通过"无生无灭而显现"的道理指引，中观师若教导一切法与此相同，人们就会了解，如经中所说："以双方都认可的比喻"和"色等未生，所以应该先断除这两者"等。
辨补特伽罗我执之本
有些人说：补特伽罗我执的根本是蕴的实有执著，因此不断除此执著就无法单独证悟补特伽罗无我。这是错误的，就像不知道绳子的彩色，但能断除蛇的认知一样。
若认为仅仅执取为自相续的蕴就不能断除俱生的"我"的观念，为什么？因为它是假立的基础。答：即使知道五蕴为无实有，只要世俗中蕴的显现存在，实有执著也不会断除，因为在你们的理论中否定实有成立但不否定蕴，所以实有执著的假立基础是世俗存在的诸法，如同绳蛇一样。这样一来，只要五蕴的相续不断而仍然显现，就不可能断除实有执著。
在我们的宗派中，五蕴本身就是空性，所以显现不会束缚我们，因为戏论的条件虽然存在，但单独的错误条件是无力的。在你们的宗派中，它成为迷乱的基础。这一点很重要。
辨根识无自证之理
又有人引用《释量论》中"一不能知二"的教证作为根识无自证的理由，而对心识属性作出奇怪的论述。五根识为有法，应不能知苦乐，因为你们承认它只能知一个自境而不知其他。若承认，那么身识不能知苦乐等，在死亡时的融摄次第中你不是曾立此誓吗？若能知苦乐，它就成为自证，因为五根识了知与它相应的感受，而不需要其他了知主体来了知它。


 །དཔེར་ན་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་ཚ་གྲང་གི་རེག་བྱ་གཅིག་པུ་མྱོང་གི། རེག་བྱ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དོན་འཆད་མ་ཤེས་པར་གོ་ལོག་ཏུ་འཛིན་པས་ནི། ལུས་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་མི་ཚོར་བར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་གདན་སའི་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས་པའི་ཁས་ལེན་འདི་མཁས་པའི་ཚོགས་སར་དབྱུང་བྱ་མིན་པས་སྦས་ན་ལེགས་སོ། །གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན། དབང་པོ་སོ་སོ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་
22-4-100b
རང་ཡུལ་སོ་སོ་འཛིན་པར་ངེས་ཀྱི། དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་པར་རྒྱ་བོད་མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་བཤད་པ་མ་གོ་བར་ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་འཆད་ཚུལ་འདི་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་གཉིས་མི་འཛིན་ན། མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལས། དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་སེར་པོ་སོགས་མི་འཛིན་པ་དང་། རྣ་ཤེས་ཀྱིས་དུང་དང་རྔ་སྒྲ་མཉམ་དུ་མི་ཤེས་པར་འདོད་དགོས་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཁས་ལེན་པ་ཧ་ཅང་དགོད་བྲོ་བའི་གཏམ་འདི་ཁྱེད་ལས་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ། ཧ་ཧ། གཞན་ཡང་ཁྲ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཁ་དོག་དཀར་དམར་སྔོ་སོགས་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་ཡིན། གཅིག་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལ། ཐ་དད་ཡིན་ན་གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་པར་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་རྔ་དུང་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཅ་ཅོ་ཐོས་པའི་རྣ་ཤེས་དང་། ཡུལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའི་རྡུལ་ཤར་མ་དང་ནུབ་མ་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དཔྱད་ན། དབང་ཤེས་གཅིག་གིས་ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ན་ཤེས་པར་ཁས་བླང་བའི་གཅིག་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན་བརྗོད་པར་གྱིས་ཤིག །
22-4-101a
ཡང་བདེན་གཉིས་གོ་ཆོད་མི་ཆོད་ཐད། འཕགས་པའི་དོན་དམ་གཟིགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར། སོ་སྐྱེའི་གཉིས་སྣང་གཉིས་ཞེན་འགོག་པའི་ལམ་མེད་པར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཡོད་པས་ཡོད་གོ་ཆོད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་འཕགས་ལམ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསགས་པའི་ཚིག་འདི་ངོ་མཐོན་དུ་སྨྲས་པ་ལ་ལེགས་པ་ཅི་ཞིག་འདུག་སོམས་ཤིག །ནམ་མཁར་སོགས་བཞིན་རྗེས་འཇུག་གཞན་ཕྱིས་ནས་རྣམ་དབྱེ་སྦྱར་བ་བླ་མའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས་པ། མན་ངག་ཅེས་པ་ཚེགས་ཆུང་ལ་དོན་ཆེན་པོ་བདེ་བླག་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན། འདི་འདྲའི་སྒྲ་སྦྱར་བས་ཚིག་ཉམས་དོན་མི་གོ་བ་འདི་བླ་མ་སུས་མན་ངག་ཏུ་གནང་། ཁྱེད་ཡི་གེ་པས་ཡིག་ནོར་བྱུང་བ་ལའང་ཐུགས་བརྩེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ཞིག་གིས། ཡི་གེ་པ་ལས་གཉན་པའི་བླ་མར་རྫུན་ལྷང་ཞུ་བ་འདི་འོས་སམ་ཐུགས་དཔྱད་མཛོད་ཅིག །ཧེ་ཧེ། ༈ །
辨实有竟为法性
ཡང་། དངོས་མཐའ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐུག་ནས། རྒྱུ་མཚན་འཚོལ་དུ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཐ་སྙད་བདེན་པའི་མཐའ་
22-4-101b
ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མེ་ཚ་བར་སྣང་བ་ལའང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་མ་བསྒྲུབ་བར་དུ་མི་འགྲུབ་ན། མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐུག་མེད་དུ་གྱུར་ནས་ཚད་མ་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བློ་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་གོ་ཆོད་པས་སུ་ཡང་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་མི་འདྲི་སྟེ། དྲིས་ན་མེ་ཚ་བ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་དགོས་ན། དེ་འདྲའི་གང་ཟག་དེ་སྨྱོན་པ་མིན་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་དེ་རང་གིས་རང་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་འགྱུར་རོ།

直译
例如，以为身识只能感受冷热触等对境，而不能了知由这些触所生的自身苦乐感受，如此理解并错误解释《释量论》文义的话，就必须承认身识不能感受苦乐。这种被称为讲经院大学者的主张，不宜在学者集会上提出，最好隐藏起来。
"一不能知二"等文句的含义是：从各个感官产生的识只能确定地取各自对境，而不能了知其他感官的对境。这是印藏所有学者都解释过的，而你却不理解，你对《释量论》的这种解释方式实在太奇怪了。如果一个识不能取两种对境，那么眼识就只能看见蓝色之类的一种色法，而不能同时看见黄色等其他色法；耳识就不能同时了知海螺声和鼓声。如果必须这样认为，那么接受被直接经验所否定的说法，如此可笑的论断除了你还有谁会说呢？哈哈！
此外，取花纹的眼识所对的白色、红色、蓝色等颜色，是一个对境还是不同对境？若是一个，则违背直接经验；若是不同，则违背"一不能知二"的命题。同样，对于听到鼓声、海螺声等各种嘈杂声音的耳识，以及看到青色东方微尘和西方微尘的眼识，它们的对境是一还是异，若如此分析，当声称一个根识只能了知唯一对境时，这个"一"到底指什么，请说明。
另外，关于二谛能否互相成立的问题：圣者对胜义的证见将变得毫无意义，因为胜义中不存在，所以"不存在"不能成立。凡夫遣除二取二现的道路将不存在，因为世俗二现存在，所以"存在"可以成立，但胜义中不存在，所以"不存在"不能成立。这样一来，这些诽谤圣道、舍弃佛法的语言，公开说出有什么好处，请你思考一下。
关于"如'虚空'等，去掉后缀再加语法变格是上师的口诀"的说法：口诀是指以小功夫成就大意义的方便方法，而像这样使用语法使词句受损、意义不明，这是哪位上师授予的口诀？你对书记员的笔误尚且生起大悲心，对比书记员更重要的上师却公然说谎，这合适吗？请思考一下。呵呵！
辨实有竟为法性
又，实有的极限归结为法性，为何找不到理由？因为如此显现本身就是世俗谛的极限。如果连火显现为热也需要其他理由来成立，那么就等于否认直接感知的有效性，推理将陷入无穷后退，任何有效认知都将不复存在。
因此，对于未迷乱的心识来说，正是凭借显现本身就能在世俗上成立，所以没有人对此怀疑，也就不必询问理由。若需要询问，那么对火是否热都会产生怀疑，这样的人不是疯子又能是谁呢？这就像是自己询问自己一样。
;


 །གལ་ཏེ་མེ་ཚ་བ་དང་ཆུ་གཤེར་བར་སྣང་བ་ནི་མྱོང་བས་གྲུབ་ཕྱིར་སྙོན་དུ་མེད་མོད། ཚ་བ་དང་གཤེར་བ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལ་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེས་འདྲི་ན། སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། སེམས་མེད་ན་ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་མི་འཛིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན་སེམས་ལས་སོ། །སེམས་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན་སྔ་མ་སྔ་མའི་སེམས་ལས་སོ། །སྔ་མ་སྔ་མའི་སེམས་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ལའོ། །སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། སྔ་མ་སྔ་
22-4-102a
མ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དུ་བརྗོད་ཀྱང་མཐའ་མེད་དོ། །མཐའ་མེད་པ་ཅི་ལས་དེ་ལྟར་གྱུར་ཞེ་ན། སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། དམིགས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཐོག་མེད་མཐའ་མེད་མི་སྲིད་དོ། །དམིགས་སུ་མེད་པ་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་ནི་ཅི་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྱུང་བ་ངོ་བོ་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་འཚོལ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་སོགས་རླུང་། རླུང་ནམ་མཁར་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ཅི་ལ་གནས་ཞེས་དྲིས་ཚེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས། བྲམ་ཟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། ནམ་མཁའ་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལའང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་དོ། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་དོ། །འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་ལ། སྐྱེ་འགག་དང་བདེ་སྡུག་སོགས་མི་མཉམ་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད། རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྣང་ཞིང་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཚད་གྲུབ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཆོས་གང་ཡང་
22-4-102b
ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་དག་པར་ན་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པ། དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མེ་ཚ་བའི་དངོས་གཞི་ལོག་པ་རྣམས་ལ་མེ་མི་ཚ་ཡང་། དེས་ཐུན་མོང་པའི་ངོར་ཚ་བ་དགག་མི་ནུས་ཏེ། རྟོག་པ་གོམས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གང་སྣང་བ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་རང་གིས་འཛིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འཕེལ་འབྲུ་མེད་པ་སོགས་ཚུལ་འདིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །མེ་རྟ་ཟླ་༣ ཚེས་༢ ལ་འཕྲལ་དྲན་དགེ། ༈ དངོས་མཐའ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐུག་ནས་རྒྱུ་མཚན་མི་འཚོལ་བ། རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་ཐུག །དེའི་ཕྱིར་ན་ཕྱི་དོན་གྱི་མེ་ཚ་བ་ལོག་པའི་རི་དྭགས་མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་སོགས་ལྟ་བུས་ཚད་མ་མ་གྲུབ་པ། ནང་གི་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་རང་དབང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་གནད་ལ་ཐུག །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་ལོ་སྙམ་ན། མི་འཆོལ་བའི་ཚུལ། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཚད་གྲུབ་ལ་དཔྱད་ན། མེ་ཚ་བ་ཚད་གྲུབ་ལ། རི་དྭགས་མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ལ་མེ་ཚ་བ་དང་། བཙན་དུག་གིས་འཆིའམ་
22-4-103a
གནོད་པ། རྨ་བྱ་ལ་ཕན་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན། ཆུ་གཅིག་ལའང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་སྒོ་ནས་མེ་ནང་བརྫིས་ཀྱང་མི་འཚིག་པ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་མེ་མི་ཚ་བ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ། ལས་དང་། བསམ་གཏན་དང་སྔགས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པ་འདི། ཕྱི་དོན་ནམ་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་གནད་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ལུགས་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བས། ཆོས་ཉིད་བྱ་བྱེད་ལྟོས་རིགས་གསུམ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དང་སྦྱར་ནས་དཔྱད་དོ།

直译
如果火显现为热、水显现为湿，这些因经验而成立，无可否认。但若问这些显现为热与湿、乐与苦等各种不同现象是从何而来，则是从心的遍计而来；若无心，就不会执取热冷等相。若问遍计从何而来，是从心而来。若问心从何而来，是从前前的心而来。若问前前的心从何而来，是从无始时以来的戏论习气。若问戏论习气从何而来，是从前前
无论追溯多久，都无有边际。若问为何无边际，是因为心与诸法的本性不可得；对于可得的事物，不可能无始无终。若问不可得是从何而来，对于不可得，既无从何而来的理由，也无所生的自性，当自性不可得时，就没有任何可寻找的理由，这就是究竟，就像地等依于风，风依于虚空一样。当问虚空依于什么时，佛陀回答："婆罗门，这太过分了，因为虚空无所依，不依于任何东西。"
因此，一切的终极归于空性，由于自性上未生未起，所以无始无终。无边无中。无增无减。如同对有遍计者而言，一切显现为不平等的生灭与苦乐等，都是由分别念的力量而显现，并按照这种约定俗成的标准来表述。除了分别念的假立外，没有任何法由自性成立，这就是所谓的世俗。
就真实而言，没有任何自性成立的事物，因此不离如虚空般的平等性。因此，虽然在火的热性被否定的情况下火不热，但这无法在共同的层面上否定火的热性，因为由于分别念熏习的差异，每个人都必须按照各自的显现在世俗上接受。因此，应通过这种方式理解即使一切众生成佛，法界也无增无减等道理。
火马年三月二日偶然所思，功德!
实有的极限归于法性时不寻求理由，最终归于分别念的安立。因此，当外在的火热性被不耐热的野兽等所否定时，这个关键在于：内在的分别念仅仅是安立，外境并非独立成立。如果担心这会混淆因果，不混淆的道理是：考察缘起显现的无欺有效成立，火的热性是有效成立的，而以野兽不耐火热，砒霜导致死亡或伤害，对孔雀有益等为例，
同一水对不同众生显现不同，通过禅定能在火中不被烧伤，通过咒语使火不热等各种缘起，使得同一事物显现出不同的作用。业力、禅定、咒语和神通导致各种变化，这些无可否认的现象正是外境或实有不存在的关键所在，因为随着因缘聚合方式的不同而变化。应结合法性、作用和依赖这三种关系的无欺显现来考察。
;


 །འོ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མོད། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་ཁ་ཅིག་ལ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པ་ཡོད་དམ། ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་མིན་ནོ་སྙམ་ན། སྲོག་གཅོད་སོགས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མི་དགེར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པའི་དགེ་བར་བཏགས་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཚ་བ་ལ་མི་ཚ་བར་བཏགས་པ་གོམས་ཀྱང་
22-4-103b
ཚ་བ་མི་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །རི་དྭགས་བཞིན་དུ་མེ་ཚ་དུས་ཡོང་སྲིད་ཟེར་ན་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུས་ཀྱང་སྲོག་མ་བཅད་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་སྐྱེད་མོད། སྲོག་བཅད་ན་རྣམ་སྨིན་ངན་པའང་མི་བཟློག་སྟེ། མེ་མ་བཏང་ན་སྲེག་པ་མི་གཏོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྲོག་གཅོད་པར་ཤེས་བཞིན། དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བྱེད་ཅེས་ལོག་རྟོག་ཡིན་པས་དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མི་འབྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་ཚོར་ཞིང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྟ་བུའང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདྲ། སེམས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་དང་ཡིད་བདེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དངོས་སུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདེ་མི་བདེ་ཞེས་འདོད་པས་ན། བདེ་སྡུག་ཕན་ཚུན་འཚོལ་བ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུག་གསུམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ལ་དགེ་མི་དགེར་འཇོག་གི། འདི་དགེའོ་སྡིག་གོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་འཆོལ་ལོ། །བསད་ནས་ཤ་ཟོས་པས་ཕན་པ་དང་། དགྲ་བསད་པས་ཡིད་བདེ་བ་
22-4-104a
སོགས་མྱོང་བ་ནི། ད་ལྟའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་རྐྱེན་དེས་བྱས་པའི་བདེ་སྡུག་ནི། རྐྱེན་དེའི་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་ལ། རྐྱེན་གྱིས་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་གང་འཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཆོས་བྱ་ལྟོས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པས་ཐལ་དྲག་གི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། རྐྱེན་ཅི་དང་ཅི་ཚོགས་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་འདྲའི་རྒྱུ་བྱ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟོས་རིགས་དང་། དེ་ལྟར་མ་ནོར་གཏན་དབབ་འཐད་རིགས་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཡང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་ཆུ་སོགས་ལ་རླན་གཤེར་རམ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཅུང་ཟད་མཐུན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པར་འཇོག་ལ་དག་མ་དག་གི་ཁྱད་ཀྱང་འབྱེད་དོ། །མི་ལ་ཆུ་དང་རྣག་དང་ཁྲོ་ཆུ་ཐ་དད་སོ་སོར་སྣང་། ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཉིད་རྣག་གམ་ཁྲོ་ཆུར་སྣང་བས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ་གང་བདེན་མ་དཔྱད་པར། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཁྱད་
22-4-104b
མེད་པར་བསྒྲུབ་ན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐར་དཔྱད་ན་ཆུ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་མཚུངས་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཚད་གྲུབ་མི་འགལ་ཏེ། སོ་སོ་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། རེ་ཞིག་ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཐམས་ཅད་རྣག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཆུའི་སྣང་བ་གཏན་ཁེགས་མི་འབྱུང་སྟེ་ཆུ་སྣང་ཡོད་པས། སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་རྣག་སོགས་གང་སྣང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མྱོང་བ་ཡོད་ཚད། མྱོང་བས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་སོང་གི་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ།

 །འོ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མོད། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་ཁ་ཅིག་ལ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པ་ཡོད་དམ། ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་མིན་ནོ་སྙམ་ན། སྲོག་གཅོད་སོགས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མི་དགེར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པའི་དགེ་བར་བཏགས་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཚ་བ་ལ་མི་ཚ་བར་བཏགས་པ་གོམས་ཀྱང་
22-4-103b
ཚ་བ་མི་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །རི་དྭགས་བཞིན་དུ་མེ་ཚ་དུས་ཡོང་སྲིད་ཟེར་ན་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུས་ཀྱང་སྲོག་མ་བཅད་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་སྐྱེད་མོད། སྲོག་བཅད་ན་རྣམ་སྨིན་ངན་པའང་མི་བཟློག་སྟེ། མེ་མ་བཏང་ན་སྲེག་པ་མི་གཏོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྲོག་གཅོད་པར་ཤེས་བཞིན། དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བྱེད་ཅེས་ལོག་རྟོག་ཡིན་པས་དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མི་འབྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་ཚོར་ཞིང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྟ་བུའང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདྲ། སེམས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་དང་ཡིད་བདེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དངོས་སུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདེ་མི་བདེ་ཞེས་འདོད་པས་ན། བདེ་སྡུག་ཕན་ཚུན་འཚོལ་བ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུག་གསུམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ལ་དགེ་མི་དགེར་འཇོག་གི། འདི་དགེའོ་སྡིག་གོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་འཆོལ་ལོ། །བསད་ནས་ཤ་ཟོས་པས་ཕན་པ་དང་། དགྲ་བསད་པས་ཡིད་བདེ་བ་
22-4-104a
སོགས་མྱོང་བ་ནི། ད་ལྟའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་རྐྱེན་དེས་བྱས་པའི་བདེ་སྡུག་ནི། རྐྱེན་དེའི་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་ལ། རྐྱེན་གྱིས་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་གང་འཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཆོས་བྱ་ལྟོས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པས་ཐལ་དྲག་གི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། རྐྱེན་ཅི་དང་ཅི་ཚོགས་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་འདྲའི་རྒྱུ་བྱ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟོས་རིགས་དང་། དེ་ལྟར་མ་ནོར་གཏན་དབབ་འཐད་རིགས་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཡང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་ཆུ་སོགས་ལ་རླན་གཤེར་རམ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཅུང་ཟད་མཐུན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པར་འཇོག་ལ་དག་མ་དག་གི་ཁྱད་ཀྱང་འབྱེད་དོ། །མི་ལ་ཆུ་དང་རྣག་དང་ཁྲོ་ཆུ་ཐ་དད་སོ་སོར་སྣང་། ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཉིད་རྣག་གམ་ཁྲོ་ཆུར་སྣང་བས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ་གང་བདེན་མ་དཔྱད་པར། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཁྱད་
22-4-104b
མེད་པར་བསྒྲུབ་ན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐར་དཔྱད་ན་ཆུ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་མཚུངས་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཚད་གྲུབ་མི་འགལ་ཏེ། སོ་སོ་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། རེ་ཞིག་ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཐམས་ཅད་རྣག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཆུའི་སྣང་བ་གཏན་ཁེགས་མི་འབྱུང་སྟེ་ཆུ་སྣང་ཡོད་པས། སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་རྣག་སོགས་གང་སྣང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མྱོང་བ་ཡོད་ཚད། མྱོང་བས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་སོང་གི་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ།

 །འོ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མོད། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་ཁ་ཅིག་ལ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པ་ཡོད་དམ། ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་མིན་ནོ་སྙམ་ན། སྲོག་གཅོད་སོགས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མི་དགེར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པའི་དགེ་བར་བཏགས་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཚ་བ་ལ་མི་ཚ་བར་བཏགས་པ་གོམས་ཀྱང་
22-4-103b
ཚ་བ་མི་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །རི་དྭགས་བཞིན་དུ་མེ་ཚ་དུས་ཡོང་སྲིད་ཟེར་ན་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུས་ཀྱང་སྲོག་མ་བཅད་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་སྐྱེད་མོད། སྲོག་བཅད་ན་རྣམ་སྨིན་ངན་པའང་མི་བཟློག་སྟེ། མེ་མ་བཏང་ན་སྲེག་པ་མི་གཏོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྲོག་གཅོད་པར་ཤེས་བཞིན། དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བྱེད་ཅེས་ལོག་རྟོག་ཡིན་པས་དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མི་འབྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་ཚོར་ཞིང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྟ་བུའང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདྲ། སེམས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་དང་ཡིད་བདེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དངོས་སུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདེ་མི་བདེ་ཞེས་འདོད་པས་ན། བདེ་སྡུག་ཕན་ཚུན་འཚོལ་བ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུག་གསུམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ལ་དགེ་མི་དགེར་འཇོག་གི། འདི་དགེའོ་སྡིག་གོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་འཆོལ་ལོ། །བསད་ནས་ཤ་ཟོས་པས་ཕན་པ་དང་། དགྲ་བསད་པས་ཡིད་བདེ་བ་
22-4-104a
སོགས་མྱོང་བ་ནི། ད་ལྟའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་རྐྱེན་དེས་བྱས་པའི་བདེ་སྡུག་ནི། རྐྱེན་དེའི་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་ལ། རྐྱེན་གྱིས་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་གང་འཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཆོས་བྱ་ལྟོས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པས་ཐལ་དྲག་གི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། རྐྱེན་ཅི་དང་ཅི་ཚོགས་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་འདྲའི་རྒྱུ་བྱ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟོས་རིགས་དང་། དེ་ལྟར་མ་ནོར་གཏན་དབབ་འཐད་རིགས་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཡང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་ཆུ་སོགས་ལ་རླན་གཤེར་རམ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཅུང་ཟད་མཐུན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པར་འཇོག་ལ་དག་མ་དག་གི་ཁྱད་ཀྱང་འབྱེད་དོ། །མི་ལ་ཆུ་དང་རྣག་དང་ཁྲོ་ཆུ་ཐ་དད་སོ་སོར་སྣང་། ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཉིད་རྣག་གམ་ཁྲོ་ཆུར་སྣང་བས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ་གང་བདེན་མ་དཔྱད་པར། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཁྱད་
22-4-104b
མེད་པར་བསྒྲུབ་ན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐར་དཔྱད་ན་ཆུ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་མཚུངས་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཚད་གྲུབ་མི་འགལ་ཏེ། སོ་སོ་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། རེ་ཞིག་ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཐམས་ཅད་རྣག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཆུའི་སྣང་བ་གཏན་ཁེགས་མི་འབྱུང་སྟེ་ཆུ་སྣང་ཡོད་པས། སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་རྣག་སོགས་གང་སྣང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མྱོང་བ་ཡོད་ཚད། མྱོང་བས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་སོང་གི་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是对原文的简体中文直译：
那么，虽然不善业普遍产生痛苦，但是由于条件的特殊性，对于某些人，比如宣称伤害为法的人，是否会产生快乐的果报？如果有，那么是否意味着因果不确定呢？如果认为，杀生等被确立为不善是因为它们作为引发痛苦果报的行为，而这本身是心的异熟因，那么即使将它标榜为产生快乐果报的善行，它也不会变成善行，就像火是热的，即使将它称为不热并习惯于这种说法，热性也不会消失一样。
如果说像野兽一样，火在某些时候可能是热的，那么杀生等也可能变成不杀生，这样就不会产生痛苦的果报了。但若确实杀生，则不良的异熟果也不会被阻止，就像不放火就不会引起燃烧一样。因此，明知是杀生而杀生，却说它能产生快乐果报，这是错误的见解，它不会产出快乐的果报。
此外，菩萨可能会将身体被割裂等痛苦感受为快乐，也可能将王位等快乐视为痛苦，但无论条件如何改变，当心本身直接呈现快乐与喜悦、痛苦与不悦时，我们将其称为快乐与不快乐，因此，快乐与痛苦之间永远不会相互转化。
同样，善与不善是根据是否存在三毒的发心所引发的行为来确定的，而不是根据"这是善"或"这是恶"的念头。因此，善恶的果报绝不会混淆。杀生后食肉带来的益处，或杀敌后感受到的快乐等，这些是当下的条件，而这些条件所造成的乐与苦，并不是这些条件的异熟果报。
因此，善恶的因果永远不会欺骗人，而条件所产生的结果则随着各种条件的聚合而变化，没有确定的乐苦体验。正因为没有确定性，所以不存在"终极法、行为和依赖"三者能够稳固建立的情况，因此不会产生过度的过失。
如果认为"这样一来，推理没有确定性，就不可靠了"，并非如此。不管什么条件聚合而呈现的对象的本性是法性，这种法性的因及其作用，以及依赖于因的各种依赖关系，以及正确无误地确立的合理性，这些永远不会改变。
因此，对于外在共同所见的对象如水等，只要湿润性质或者颜色形状等稍有相似，就可以确立为共同所见的对象，并且可以区分清净与不清净的差别。对于人来说，水、脓血和热水是不同的，而饿鬼则将水本身视为脓血或热水，所以呈现是不同的。如果不加以考察什么是真实的，而仅仅因为它们都是习气的显现而证明它们没有区别，那么就会有共同所见的对象无法确定的过失。
虽然如果彻底分析习气的显现，像水这样的所见任何一种都永远不会被证明为绝对真实，但显现方式的有效性并不相互矛盾。对每个人来说，他们所见到的在自己的角度上是不欺诳的，这种程度的有效性就是名言上的有效性。
尽管如此，虽然对饿鬼而言所有的水都显现为脓血，但水的显现并没有完全被排除，因为水的显现仍然存在。总之，在名言中，无论显现为水、脓血等，所有的名言体验，通过体验而成为有效性，但没有一个能够经得起分析且真实存在的东西。


 །འོ་ན་དུང་དཀར་སེར་ཚད་གྲུབ་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ། དེ་བཞིན་རྟོག་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་སོགས་ཀྱིས་ཚད་ཚད་མིན་འཐད་དོ། །མཐར་ནི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །སོགས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ་བོ། །ཕྱི་དོན་ཡོད་ཡོད་ལྟ་བུར་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་རེ་ཞིག་སྣང་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡོད་པར་
22-4-105a
བཞག་པ་རྨི་ལམ་རང་ངོའི་རྟ་གླང་བཞིན་ནོ། །དཔྱད་ཅིང་དཔྱད་ན་ནང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ལ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཕུགས་ཏེ། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དང་། །སོགས་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པར་རང་སེམས་དབང་གིས་འཆིང་ལ། རང་སེམས་གྲོལ་ན་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་འཆིང་གྲོལ་མི་བྱེད་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་བོ། །གོམས་པའི་དབང་གིས་མེ་གཅིག་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་ཚ་བ། ཁ་ཅིག་གིས་མི་ཚ་བ། ཁ་ཅིག་གིས་གནས། ཁ་ཅིག་གིས་སྲེག་བྱེད་སོགས་སུ་འཛིན་པ་བཞིན་ཏེ་མི་དང་མེ་ལྷ་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཕྱི་དོན་ལའང་འཕྲལ་དུ་སྔགས་སོགས་ཀྱིས་མེ་མི་ཚ་བ། དུག་མེད་པར་ཡང་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་འཕྲལ་གྱི་རྟེན་འབྱུང་ལས་མི་འདའོ། །ཕུགས་བཅད་ན་སྣོད་བཅུད་རྣམས་ལས་ཀྱིས་བཀོད་ལ་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐབས་སུ་སྤྲོས་པ་ལོག་དགོས་ལ། དེ་ལྡོག་བྱེད་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །སྤྲོས་པ་ནི་རང་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་ཏེ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་
22-4-105b
འཛིན་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཅི་ལས་བྱུང་ན་སེམས་ལས་བྱུང་སྟེ། སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་ཅན་འདིའོ། །སེམས་གང་ལས་བྱུང་ན་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་གོང་འོག་གི་བསྟན་དོན་ནི། སྔགས་ལས། གང་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་ཏུ་འགྱུར་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཡང་འགྱུར་ཚུལ་ཕུགས་ཐག་བཅད་ན་རྫོགས་ཆེན་ལས། དང་པོ་གཞི་འཁོར་འདས་གང་ཡང་མིན་པ་ལས། ལམ་འཁོར་འདས་སུ་བྱུང་ཚུལ་གསུངས་པར་ཕུགས་ཆོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་སུ་སྔ་ཟེར་ན། སེམས་ཅན་སྔོན་སོང་གི་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས། ཡེ་ནས་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་གདོད་མའི་མགོན་པོ་མེད་ན། སེམས་ཅན་སྔ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་འཁྲུལ་མཉམ་ལ་ལམ་སྟོན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་གསུང་བ་ངེས་པར་འབབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྔ་ཕྱི་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་དང་པོ་འཁྲུལ་པ་དང་མཉམ་དུ་ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་དང་པོར་
22-4-106a
གྲོལ་བ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོལ་འཁྲུལ་གྱི་ཐོག་མར་འདི་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློས་བཟུང་དུ་མེད་མོད། འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་རྒྱུ་དང་། དེ་ཉིད་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ལམ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྔ་ཕྱིའི་ཚུལ་དུ་མི་འཇོག་ན། གྲོལ་འཁྲུལ་གཉིས་ཀ་གཞི་འོད་གསལ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་གནད་ལས་མིན་པར། འོད་གསལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་དང་སྔ་ཕྱི་ནམ་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་བ་དེ་འོད་གསལ་གྱི་གཞི་རྟོགས་ཀྱང་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འོད་གསལ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་རང་རྐྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་གང་ལས་བྱུང་བ་མི་འཐད་ལ། ས་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་ཀྱི། རླུང་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པའི་དཔེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རླུང་ལ་རླུང་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ།

这些是简体中文直译：
那么，白色贝壳和黄色的有效性没有区别，这样一来，有分别和无分别、错误和非错误都一样了吗？习气的稳固与不稳固等可以成立有效性和非有效性。最终，外境对象不存在，仅仅是习气的显现，这可以通过实力（论理）来证明，如同"一个实体，心识各异故"等论述一样确定可以证明。所有看似证明外境存在的论著，暂时从显现的角度来看，将其安立为存在，就像梦中自身角度的马牛一样。
如果深入分析，最终归结为内在习气的缘起，这是佛教宗派的根本，如"由心而成有情世间"等所说。因此，在轮回中，由自心之力而束缚，如果自心解脱则为解脱，而不是由自在神等造成束缚和解脱，这通过实力（论理）可以证明。
通过习惯的力量，对同一火，有些人认为是热的，有些人认为是不热的，有些人认为是住所，有些人认为是燃烧之物等，如人和火神等。同样，对于外境也可以通过咒语等使火暂时不热，或使毒失效，这些也不超出暂时的缘起。究其根本，器世间和有情世间是由业所安排的，而业又是由心造成的，如"由业与烦恼分别"等所说。
因此，要从轮回中解脱，就需要遣除戏论，而遣除戏论的方法就是证悟实相，这是确定的。戏论是自心的自然力量，是通过对各种显现的执著而产生的。因此，经中说："由执著的力量而产生痛苦"。能取所取的戏论从何而生？它从心而生，即这具有能取所取的心体本身。心从何而生？它从光明的法界而生，如《宝性论》中所说："地依水"等。
因此，诸经上下所教导的义理，如密续中所说："由何而成三有一切"等。对其转变方式的究竟考察，在大圆满中："最初基础既非轮回也非涅槃，从中道路成为轮回和涅槃"的阐述中得到了最终解决。
因此，若问众生与佛谁先存在，除了先有众生后成佛之外，如果说没有从未曾迷惑的原始怙主，就必须承认众生先存在。这样一来，就会确定有"同样迷惑而无人指引道路"的过失。因此，佛与众生无先后之分，因为众生最初迷惑的同时，最初的佛也最初获得解脱，是同时的。
虽然不能用名言的心识确定解脱和迷惑的最初是什么，但如果不将光明法界作为因，以及证悟或未证悟这一法界的道路作为从中产生的先后关系，那么解脱和迷惑两者就不是基于光明法界的证悟与未证悟的关键，而是存在无始无终的无为光明法界和永远无法确立先后的迷惑。这样一来，即使证悟了光明法界的基础，这种迷惑也不会消除，因为它将成为不依赖光明而独立存在的缘故。
如果是这样，众生从何而来就无法成立，而且"地依水"等的比喻也不合理，因为这将导致风依赖于风的情况。


 །ལམ་གྱི་འོད་གསལ་གྱི་སྐབས་སུའང་། འཁྲུལ་སེམས་མཐའ་དག་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་མི་སྲིད་དེ། འཁྲུལ་སེམས་རང་གི་རྒྱུ་དང་འོད་གསལ་ལྡོག་ན་མཉམ་ལྡོག །མི་ལྡོག་ན་མཉམ་དུ་མི་ལྡོག་དགོས་སོ། །འོད་གསལ་རྒྱུར་མི་འཐད་དེ། འོད་གསལ་གྱི་རྒྱུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ན་ཕྱིས་སུ་ཡང་འོད་གསལ་མ་ལྡོག་བར་དུ་འཁྲུལ་ལོ་སྙམ་ན། མི་འཁྲུལ་ཏེ། འོད་གསལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་
22-4-106b
གིས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས་ནས་འཁྲུལ་པ་མིན་ཀྱང་། འོད་གསལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་དྲངས་པ་ཡིན་མོད། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་ལས་འཛིན་པ་འབྱུང་རུང་ཡོད་པ་ལས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པའི་སེམས་བྱུང་ཞིང་། མ་རིག་པས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་དང་། རང་རིག་པས་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་འབྱུང་སྲིད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་ཀྱང་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་གོ། །འོན་ཀྱང་ད་དུང་ཡང་འོད་གསལ་བའི་སྣང་ཆ་ལས་འཁྲུལ་སྲིད་སྙམ་ན། འདོད་དེ་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་འོད་གསལ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། འདི་རྟོགས་ན་གྲོལ། འདི་མ་རྟོགས་པར་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་ན་འཁྲུལ་སྣང་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་མཐའ་ཉི་ཚེ་བཀག་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་གྱི་སེམས་གཏན་འགག་མི་ནུས་པས། སླར་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པ་དང་། འགོག་དབྱིངས་ཞུགས་པས་རེ་ཞིག་སེམས་འགག་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ལྡང་བ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་འཁོར་འདས་རིགས་མ་རིག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཙམ་སྟེ། འདིའི་ཕུ་ཐག་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ཁོ་ནས་ཆོད་དགོས་
22-4-107a
སོ། །འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལས་རླུང་གིས་སྐྱོད་དེ་སྣང་གསུམ་ཤར་བ་འདིས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལས་ཡེ་ཐོག་གི་ངང་ནས་འཁྲུལ་ལུགས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ལས་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་ནི་གཞིའོ། །གཞི་ལས་གཞི་སྣང་ངམ་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཤར་བའི་འོད་གསལ་བུ་ཡི་སྣང་བ་ཞེས་གཉུག་མ་ངོས་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཕྲ་བ་དེས། འོད་གསལ་མ་ཡི་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་མ་བུ་འདྲེས་ཏེ། འོད་གསལ་ཟིན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གི་གདངས་ཀྱིས་འབྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བུའི་འོད་གསལ་གྱིས་མ་མ་ཟིན་པ་དེ་སྲིད་མ་ཡི་དུས་ན་སེམས་འགགས་ལ་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འོད་གསལ་ཡོད་ཀྱང་སུས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཡུལ་ཅན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ནས་བཅས་བཅོས་མེད་པའི་འོད་གསལ་རང་རིག་གི་བབ་ལ་ཅི་གནས་བྱ་བ་འདི་རྫོགས་རིམ་ཀུན་གྱི་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ནུས་ན་རླུང་དབུ་མར་གཞུག་པ་སོགས་ཀྱིས་གཡོ་བྱེད་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་བཅོམ་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སེམས་ཇེ་ཐིམ་གྱི་མཐར་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ་སེམས་དང་ལས་རླུང་གི་སྟོབས་ཐམས་ཅད་དེས་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་
22-4-107b
འདི་ནི། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སྣང་བ་སྨིན་ཟིན་གྱི་དུས་ན་སྣང་ངོར་མི་བསླུ་ཡང་། ནང་གི་རྐྱེན་སྟོབས་ལྡན་དང་འཚོག་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་སྲིད་པས། ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་དབང་བཙན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་ཞིང་ཇི་སྲིད་དུ་བརྟན་པར་སྣང་མོད། དོན་ལ་སེམས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་རང་དབང་ཅན་དུ་མེད་དེ། དབང་འབྱོར་པས་ས་སོགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་པས་རི་བྲག་ཟང་ཐལ་དང་། ཟད་པར་སོགས་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་མིན་ན་འབྱུང་བ་ལ་ཅི་ཡང་བསྒྱུར་དུ་མེད་དོ།

这些是简体中文直译：
在道的光明阶段，所有迷乱的心不可能溶入光明法界中，因为迷乱心与其自身因和光明若一起消失则同时消失，若不消失则同时不消失。若认为光明作为因不合理，因为如果以光明为因而众生迷惑，那么在之后直到光明消失前都会迷惑。实则不会迷惑，虽然仅仅光明的存在并不作为亲因而导致迷乱，但光明的一切相是从因缘中引发的，从任运成就的力量中产生执著的潜能，由此产生了能取所取戏论的心，通过无明而有众生的迷惑，通过自我觉知而有解脱的智慧，这两者都可能发生。
因此，心从迷乱转变为智慧时，果不会逆转为因。然而，若认为仍然可能从光明的显现方面产生迷乱，那是可以的，因为经中就是这样说的。因此，这个无能取所取的智慧是与光明俱生的智慧，证悟它则解脱，不证悟它而执著于能取所取，则迷乱显现不断，并且因各种业力而不断获取轮回中的生命。
虽然证悟人无我可以遮止片面的边见，但不能永久阻断能取所取的心，因此后来进入大乘，或者进入灭尽定暂时停止心的活动，但心的种子仍会再起。因此，轮回与涅槃只是了悟与否的差别，这一点最终必须由大圆满的论著来决定。
从光明法界中，通过风的推动，显现三种现象，这通过大圆满的论著清楚地解释了从本初状态中产生迷乱的方式。未被业风推动、无缘如虚空的光明是基础。从基础中显现基础之相或三缘之相的光明称为"子光明之相"，那微细的能够识别本初的智慧，通过证悟"母光明"的本性而使母子融合，这是通过智慧之风的光彩来区分的。
因此，只要子光明未能把握母光明，在母光明阶段，心已停止但智慧尚未生起，虽然光明存在，但由于能现前它的主体尚未生起，所以称为无心的状态。因此，从现在起，尽可能地安住于无造作的光明自知的本然状态，这是一切圆满次第的导师。
如果不能如此，则通过将风引入中脉等方式，破除推动业风的运行，使能取所取的心逐渐消融，最终生起智慧，这智慧会吞噬心和业风的一切力量。
因此，这不欺诳的缘起生起，如种子生芽等，是由业力导致五大和衍生显现成熟时在显现方面不欺诳，但当内在强大的缘聚合时，可能以另一种方式显现，因此内在缘起的力量更为强大。
因此，这五大虽然由众生的业力显现并看似稳固，但实际上并不是不依赖于心的自主存在，这可以从具有神通力的人能将地等转变为他物，或成就神通者能穿越山岩，或成就遍处等例子中看出。如果不是由心的力量，就不能对元素做任何改变。


 །དང་པོར་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ། བར་དུ་གནས། མཐར་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་འགག་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། ཞེས་སོགས་དང་། ས་སྙིང་གི་མདོར་འབྱུང་བ་རྣམས་གང་དུ་འགག་པའི་གཞི་སེམས་སུ་གསུངས་པ། ས་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་འབྱུང་བཞི་ནམ་མཁའི་ངང་ལས་བྱུང་བར་བཤད་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་དང་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་ངོ་། །དེ་
22-4-108a
བཞིན་ནམ་མཁའ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་འགག་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དེའི་གོ་འབྱེད་པའི་སྣང་ཆའང་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་སེམས་མེད་ན་ནམ་མཁའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ན་དོན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་སེམས་མ་ཟད་བར་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་དང་དབུས་ཀྱི་མུ་ཡང་མི་འཛད། དངོས་དངོས་མེད་སོགས་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་མི་འཛད། ནམ་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ན་མཐའ་དང་མུ་དང་ཆ་གང་ཡང་མི་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན། ཐེག་པ་མེད་ཅིང་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས་འདི་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུན་འཆད་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་གྱུར་ཚེ་སེམས་ཟད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐོབ། ཡེ་ཤེས་དེ་ནམ་ཡང་སེམས་སུ་མི་ལྡོག་སྟེ། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །སོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་དེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་མཐར་ཐུག་སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། དེར་མཐར་ཐུག་པའི་གནད་ཀྱིས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་འགྲུབ་སྟེ། གཉིས་སྣང་ཅན་རྟོག་བཏགས་ཀྱི་ངོར། འདུས་བྱས་མི་རྟག །འདུས་མ་བྱས་
22-4-108b
རྟག་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་ཀྱང་། དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ན་དེ་གཉིས་མེད་དེ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མེད་དགག་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་མེད་པས། དངོས་དངོས་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་ཞེས་གདགས་པའི་གཞི་ཡོད་པས། དེ་ལྟར་གདགས་པ་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དུ་གྲུབ་བོ། །མདོར་ན་བརྗོད་མཐའ་བརྗོད་བྲལ། རྟོག་མཐའ་མི་རྟོག །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡེ་ཤེས། ཆོས་ཅན་མཐའ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐུག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར། རྟོག་བཞག །ཚད་གྲུབ། ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་གྲུབ་པའི་གནད་ཆེན་པོ་གསུམ་ལེགས་པར་ཤེས་ན། གཞུང་གི་དཀའ་གནད་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན། འདི་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏིང་སླེབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤིང་འབྲུག་ཟླ་༡ ཚེས་༣༠ ལ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འགོག་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་ཤར་བའི་ཚེ་དོགས་སེལ་དུ་ཤར་བ་དགེ། ༈ །
辨所现诸法实质上为己分别心所安立
ཡང་། ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་དེད་ན་རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་དོན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་རྟོགས་ན། ཇི་སྲིད་རྟོག་པས་མེ་ཚ་བར་བཏགས་པ་མི་གཏོང་
22-4-109a
བ་དེ་སྲིད་མེ་ཚ་བར་ཚད་མས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་མ་འཁྲུལ་བར་ཚད་མར་བཏགས་པ་དེས་གྲུབ་པའོ། །མེ་ཚ་བའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་ན་ཚ་བར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ་རི་དྭགས་མེ་ཡི་གཙང་སྦྲ་ཅན་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཞག་པའི་ཚད་མ་གང་ལ་མི་བརྟེན་པ་དེ་ཚོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་འདྲ་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་བདེ་སྡུག་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་པ། འཁོར་འདས་བཟང་ངན་ལྷ་མི་ངན་སོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སོགས་སུ་བཏགས་པས་འདོགས་མཁན་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཞེན་གཉིས་ཡོད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གོ་ཆོད་པ་མིན་པ་གཞན་རྡུལ་ཙམ་མི་རྙེད་དོ།

这些是简体中文直译：
最初由心之力而生，中间安住，最后消融于心的本性中，如同梦中的境相。因此，所说的大种等，如《地藏经》中所说诸元素归灭的基础是心，地依水等四大从虚空中生起的解释，虚空并非空无和无因而生，而是由心的力量产生。
同样，虽然虚空因无实体而无灭，但其开显的显现方面也仅是由心之力而显现，若无心，连虚空的名言也不会产生，那么实体怎么会产生呢？因此无可观察。因此，一切都是心的幻变，只要心不灭，方向的边际和中心的边界都不会尽，有无等任何所知都不会尽。当心寂灭时，任何边、边界和部分都不成立，如说："当心完全转变时，无乘"等。
因此，无始以来的这个心，其自性永不可能中断，当转变为智慧的本性时，心尽而得智慧，这智慧永不会逆转为心，如"无害及真实义"等所说。这样的究竟智慧称为佛。因此，究竟的法性是自己所觉知的法界，因为究竟于此的关键，显空不二得以成立，对于有二取的分别假立而言，虽然可以安立有为无常、无为恒常的名言，但在法界的本性中这二者不存在，是平等性。
然而，法界并非落入唯否定一方的极端，因为远离有无等一切戏论的边际，故有可以安立为"大无为"的基础，因此，如此安立是符合名言实义的，所以确立为无过失。简言之，言说的极限是离言，思维的极限是无思，意识的极限是智慧，有法的极限归于法性，是不二法性。
如此，若能善知"安立分别"、"有效性确立"和"智慧无为成立"这三大关键，就是论典的终极难点。若能领悟此，就称为达到一切法的底蕴。木龙年一月三十日，当生起似乎否定名言有效性的分别念时，为消除疑惑而显现，祝善。
辨所现诸法实质上为己分别心所安立
又，若了悟所有显现为法的一切，追溯其根源，除了由自己的分别力量安立外，没有丝毫由事物自身本性成立的，那么只要分别不舍弃"火是热的"这一假立，火就被量证明为热的，因为被假立为"无迷乱的心是量"的心已经证实了这一点。如果没有执持火为热相，热也不能成立，如鹿视火为洁净物一样。不依赖于由分别安立的量的那些，将会生起无分别智慧。
虽然除了分别所假立外，不存在丝毫世俗显现的微尘，但世俗并不因此不存在，因为分别显现为乐苦、处所、身体、受用等所有这些，被假立为轮回、涅槃、善恶、天人、恶趣、佛土等，由于能假立的心有这样的显现和执著两者，所以除了满足世俗的功能外，找不到一丝微尘的其他东西。


 །འོ་ན་མེ་ཚ་བ་དང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པར་བྱེད་པོར་རྟོག་བཏགས་འདྲ་སྙམ་ན། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོར་ལོག་ཤེས་ཀྱིས་བཏགས་མོད་ཀྱི། མེ་ཚ་བ་ལྟར་དེས་དོན་བྱེད་ནུས་དངོས་སུ་རྣམ་རྟོག་ལས་སྣང་བ་མེད་དེ། བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ། མེ་དང་ཆུ་ཐོག་མེད་གོམས་པའི་རྟོག་བརྟགས་ལ། གློ་བུར་ཟློག་སྟེ་བཏགས་པས་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་མི་འགྱུར་བ་
22-4-109b
ནི་རྟོག་བཏགས་གཉུག་མ་དང་། གློ་བུར་བའི་ཁྱད་ཀྱིས་སོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དེ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་རིང་ལ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །བྱིས་པ་གང་ལ་སེམས་ཆགས་པ། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྨོངས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དངོས་པོ་དེ་དེའི་འདུ་ཤེས་མི་འགོག་ལ་གཉིས་ཞེན་གྱིས་ལས་སོགས་སོ། །ནམ་ཀུན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་སོ། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་མི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་ནམ་ཡང་འདྲེ་མི་རུང་བ་ལྟ་བུའང་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་བཏགས་ཀྱི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཀུན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཐ་དད་དུ་མི་དམིགས་སོ། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཡོལ་བ་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་དབྱིངས་རིག་གི་བྱིན་རླབས་ལས་རྩོལ་མེད་དུ་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བ་ནི། དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་
22-4-110a
འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་མུ་མེད་དག་མེད་བཞིན་སྣང་བ་དང་། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་བཀོད་པའི་ཡ་མཚན་ཆེན་པོའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མངའ་བའི་སྟོབས་ལས་སོ། །གདུལ་བྱའི་གཞན་སྣང་གི་སྣང་བ་མུ་མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པར་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཁྱེན་ནོ། །དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཐའ་དབུས་སྐྱེ་འགག་མེད་དོ། །རོལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་མུ་དང་ཟད་པ་མེད་དོ། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་མེད་མཉམ་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་དེ། རྩ་བའི་རྒྱུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་མིན་པ་ཞིག་སྣང་མི་སྲིད་དོ། །རྟེན་འབྲེལ་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་དང་ཡེ་ཤེས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པས་མཐར་ཐུག་གི་རྣམ་གྲོལ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་འབྱུང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་དོན་ཏུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་
22-4-110b
མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པས་བཏགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་ཡང་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་མེ་ཚ་བ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་ན། ཁྱོད་ལ་མེ་ཚ་བར་མི་སྣང་ངམ། སྣང་ན་སྣང་བ་དེས་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞག་གི། སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཚུལ་དེ་མིན་པར་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དང་། ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་ཚད་གྲུབ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མེད་དོ། །མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཚེ་ན་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ཆ་ལས་གྲོལ་ཏེ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཚ་བ་དང་མི་ཚ་བ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མཚན་མའི་དམིགས་པ་མཐའ་དག་ག་ལ་ཡོད། དེའི་དབང་གིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འབྱུང་བ་ནི། མྱང་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་ནོ།

 །འོ་ན་མེ་ཚ་བ་དང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པར་བྱེད་པོར་རྟོག་བཏགས་འདྲ་སྙམ་ན། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོར་ལོག་ཤེས་ཀྱིས་བཏགས་མོད་ཀྱི། མེ་ཚ་བ་ལྟར་དེས་དོན་བྱེད་ནུས་དངོས་སུ་རྣམ་རྟོག་ལས་སྣང་བ་མེད་དེ། བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ། མེ་དང་ཆུ་ཐོག་མེད་གོམས་པའི་རྟོག་བརྟགས་ལ། གློ་བུར་ཟློག་སྟེ་བཏགས་པས་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་མི་འགྱུར་བ་
22-4-109b
ནི་རྟོག་བཏགས་གཉུག་མ་དང་། གློ་བུར་བའི་ཁྱད་ཀྱིས་སོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དེ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་རིང་ལ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །བྱིས་པ་གང་ལ་སེམས་ཆགས་པ། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྨོངས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དངོས་པོ་དེ་དེའི་འདུ་ཤེས་མི་འགོག་ལ་གཉིས་ཞེན་གྱིས་ལས་སོགས་སོ། །ནམ་ཀུན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་སོ། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་མི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་ནམ་ཡང་འདྲེ་མི་རུང་བ་ལྟ་བུའང་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་བཏགས་ཀྱི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཀུན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཐ་དད་དུ་མི་དམིགས་སོ། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཡོལ་བ་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་དབྱིངས་རིག་གི་བྱིན་རླབས་ལས་རྩོལ་མེད་དུ་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བ་ནི། དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་
22-4-110a
འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་མུ་མེད་དག་མེད་བཞིན་སྣང་བ་དང་། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་བཀོད་པའི་ཡ་མཚན་ཆེན་པོའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མངའ་བའི་སྟོབས་ལས་སོ། །གདུལ་བྱའི་གཞན་སྣང་གི་སྣང་བ་མུ་མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པར་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཁྱེན་ནོ། །དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཐའ་དབུས་སྐྱེ་འགག་མེད་དོ། །རོལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་མུ་དང་ཟད་པ་མེད་དོ། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་མེད་མཉམ་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་དེ། རྩ་བའི་རྒྱུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་མིན་པ་ཞིག་སྣང་མི་སྲིད་དོ། །རྟེན་འབྲེལ་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་དང་ཡེ་ཤེས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པས་མཐར་ཐུག་གི་རྣམ་གྲོལ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་འབྱུང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་དོན་ཏུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་
22-4-110b
མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པས་བཏགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་ཡང་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་མེ་ཚ་བ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་ན། ཁྱོད་ལ་མེ་ཚ་བར་མི་སྣང་ངམ། སྣང་ན་སྣང་བ་དེས་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞག་གི། སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཚུལ་དེ་མིན་པར་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དང་། ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་ཚད་གྲུབ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མེད་དོ། །མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཚེ་ན་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ཆ་ལས་གྲོལ་ཏེ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཚ་བ་དང་མི་ཚ་བ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མཚན་མའི་དམིགས་པ་མཐའ་དག་ག་ལ་ཡོད། དེའི་དབང་གིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འབྱུང་བ་ནི། མྱང་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་ནོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是您所提供藏文的完整简体中文翻译：
那么，如果你认为火的热性和永恒的主宰神作为创造者的概念是相似的，虽然主宰神作为创造者是由错误认知所假立的，但与火的热性不同，它并非如实在中能产生作用那样从分别念中显现。就像快乐与痛苦、火与水等从无始以来习惯的分别假立，突然颠倒后再假立也不会改变。这种不改变是由于分别假立的本质与临时性的区别。
只要没有从这种遍计相中解脱，如经中所说："执著于遍计所缘境，被愚者之心所贪著，此即是愚者的迷惑"，就会由于二取执著而造作等。当从遍计中解脱时，了悟一切法无相。因此，安住于无所缘如虚空般的平等性中。
有为法与无为法，无常与常住，似乎永不相容，这也仅是分别念如此假立，实际上并非成立。因此，对于从遍计分别解脱的无分别智慧而言，有为法与无为法不被视为有差别。在现空不二的平等性中，没有对境与有境，超越能取所取。
虽然无所缘的禅定是任运成就的，但对于具有遍计分别的所化众生，其事业丝毫不会隐没。从真实界智慧的加持中，无勤地生起大悲，这是法界自身的奇迹，从中显现无量无边的轮回涅槃景象，虽无实体却显现；虽不离开三时平等，却展现三世景象的伟大神变，这是由于任运成就的神力所致。虽所化众生的显现无量，但无勤任运地以无所缘的方式了知。
法界的法性中无边际中心、无生灭。神变的显现无穷尽无衰竭。生与不生是平等的。无所缘是无因缘的。有所缘则有因缘，其根本原因是遍计分别，因此不可能有不依缘起而显现的事物。
依据如幻显现的缘起无欺显现方式，由大悲、智慧和大愿力的作用，向所化众生示现佛身并宣说佛法，无欺地带来究竟解脱和暂时安乐的果报。然而，从真实义上说，这只是分别念的假立，没有实体的自相，如《近事问经》所说。
因此，在究竟义中，一切轮涅显现都是自心的自显，在此基础上，分别念假立为对境与有境、乐与苦等种种。因此，唯心也得以成立。
若问："为何火是热的？"答：难道你不觉得火是热的吗？若觉得，即由此显现确立它如是。除了心中的显现方式外，在我们的见解中不存在以量所证的能量和以自体实立的对境。
当不执著相时，从分别假立的部分解脱，安住于无分别智慧，那里哪有热与不热、乐与苦等一切相的所缘？由此力量生起不可思议的身语意功德事业秘密，这一切涅槃的显现都是智慧的自显。


 །གལ་ཏེ་མེ་ཚ་སྣང་བློ་ཡི་སྣང་བ་ཡིན་མོད། ཚ་བའི་མེ་བློ་སྣང་མིན་ནོ་སྙམ་ན། རེ་ཞིག་མཐུན་སྣང་ཐུན་མོང་བ་ཡོད་ཡོད་འདྲ་བའི་བློའི་ངོར་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡོད་མོད། དམ་པའི་དོན་དུ། ཕྱི་དོན་བློ་སྣང་མིན་པའི་མེ་དེ་རྟོག་བཏགས་ཙམ་མིན་
22-4-111a
ན། མེ་དེ་ཡོད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེས་དྲིའོ། །མེ་སྣང་འགགས་ཀྱང་མེ་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་མི་འགག་པར་བློས་ཤེས་སམ་མ་ཤེས། མ་ཤེས་ན་དེ་ཡོད་ཅེས་ཚད་མ་གང་གིས་འཇོག །ཤེས་ན་དེ་བློ་སྣང་མིན་པ་ཇི་ལྟར་བཞག་སྟེ། བློ་གང་གིས་མི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་བློ་སྣང་མིན་ཞེས་བརྗོད་མི་རིགས་ཏེ། བློས་མ་བཞག་པ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཡོད་པར་འཇོག་བྱེད་མི་སྲིད་ན་བློ་སྣང་མིན་པར་གང་གིས་འཇོག་བདག་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ནས་རང་གི་ཕ་མའི་ལུས་དང་ཁང་པ་སོགས་ཡོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་པར་ཅིས་ཤེས་དྲིས་ན། འོ་ན་མེད་ཟེར་རམ་ཟེར་ན། དེ་ཕ་མ་སོགས་དེ་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་དེའི་ངོར་ཡོད་ཀྱི། ཡུལ་ཅན་བློ་གང་གི་གང་སྣང་བ་མིན་པའི་མ་ཤེས་པའི་ཕ་མ་སོགས་ཀྱི་ལུས་ཡོད་ཟེར་རམ། རང་གཞན་ཀུན་ལ་ད་ལྟ་སྣང་བ་འདི་སྔ་ནས་ཡོད་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན་འགལ་ཞིང་ཕ་མའི་ལུས་སུ་ལ་སྣང་མ་མྱོང་ན་སྔར་ནས་ཡོད་པ་སུས་ཤེས། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་ཕ་མའི་ལུས་དེ་ད་ལྟ་སྣང་བ་མིན་ཏེ། དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ད་ལྟ་སྣང་བ་འདི་སླད་མའི་དུས་སུ་ཡོད་པའང་དེ་དང་འདྲའོ། །གང་ཟག་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་དང་། རྒྱུད་ཐ་དད་
22-4-111b
ཡིན་པས། དུས་ཐ་དད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་མི་སྲིད་ལ། དུས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་སྣང་ཡུལ་གཅིག་ནི་ཡོད་ན། དེ་ཡུལ་དུས་གང་དུའང་བློས་དངོས་སུ་དམིགས་མི་རུང་བས། ཕ་མའི་ལུས་སོགས་དངོས་སུ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་བའི་སྣང་ཡུལ་ཞེས་པ་བློ་གང་གིས་མཐོང་ནས་འཇོག །གལ་ཏེ་བྲག་རི་གཅིག་ལ་སུས་བལྟས་ཀྱང་དེ་དེའི་རྣམ་བདེན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་ཡུལ་འདོད་ན། རེ་ཞིག་ལས་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་ཅན་ལ་བརྟན་པར་སོགས་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་གནས་པའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ནི་བདེན་ཀྱང་། རི་དེ་ལའང་། ལས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་སྟོབས་གཞན་གྱིས། ལ་ལས་སྤང་རི། ལ་ལས་རིན་པོ་ཆེ། ལ་ལས་ཁང་བཟང་། ལ་ལས་ཟས། ལ་ལས་སྲོག་ཆགས་སོགས་སུ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་དགོས་ན། དེ་ལྟར་སྣང་བ་འགོག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་ན། རང་དང་ཁྲོམ་མང་པོས་གླང་ཆེན་མཐོང་ན་ཐམས་ཅད་འདྲ་བར་གླང་ཆེན་མཐོང་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ལྟར། ངེད་ཅག་གི་སྣང་ཡུལ་གཅིག་ཕྱི་དོན་ན་ཡོད་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་ཀྱི་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་དགོས་པ་མིན་མོད། 
22-4-112a
རེ་ཞིག་ཕྱི་དོན་འདོད་པའི་ངོར་དེ་ལྟར་བཞག་དགོས་སོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་མཐུན་སྣང་གི་སྐྱེ་བོ་འདྲ་སྣང་གི་བག་ཆགས་སམ་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྣང་ཡུལ་དུ་ཞེན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་དགེ། ༈ །
辨意所现如实受用,则为世俗谛
བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་བསླུ་མེད་དུ་མྱོང་བ་འདི་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་གཞན་དུ་མི་དགོས་ལ། ཡོད་ཀྱང་མེད་དེ། མེ་ཚ་བ། ཆུ་གཤེར་བ། དགེ་བས་བདེ་བ། མི་དགེས་སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལས་ཐར་བ། བདག་འཛིན་གྱིས་འཁོར་བ། དུག་གིས་ན་བ། སྨན་གྱིས་ཕན་པ་སོགས་བཞིན་ཏེ། མནར་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཡང་། མེ་དང་ལུས་སུ་འཕྲད་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་ན་སྣང་བ་དེ་ལས་གཞན་མེད་ཅིང་། དེ་བཞིན་ཚངས་དབང་གི་བདེ་བ། འཕགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བར་ཀུན་སྣང་ནི་སྣང་ཡང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་འདྲའོ། །རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་དེས་ཚད་གྲུབ་ཀྱང་བཞག་ཆོག །སྣང་བ་དེས་བློ་མ་ཚིམ་པར་སྣང་བ་ལྟར་དོན་རང་ངོས་ནས་ཡོད་དགོས་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་མོད་དེ་མི་སྲིད་དོ།

这些是您所提供藏文的完整简体中文翻译：
如果有人认为，虽然火的热是心识的显现，但热火并非心识显现，可以回答：暂且为了适应共同显现的普遍认识，可以如此说。但从胜义谛而言，如果那非心识显现的外在之火不仅仅是分别念的假立，那么请问你如何知道那火存在呢？
若说因为即使火的显现消失，火也不会消失，那么请问：对于火不消失，你的心识知道还是不知道？如果不知道，那么依靠什么量可以确立它存在？如果知道，那么怎么能说它不是心识的显现呢？对于任何心识不能了知的对境，不应称之为"非心识显现"。因为不可能有不由心识所安立而存在的认知对象，那么谁来确立其为"非心识显现"呢？
若说：自己出生之前，父母的身体和房屋等已经存在，因此它们不是心识显现。可以反问：你如何知道它们存在？
若对方回答："你是说它们不存在吗？"可以解释：对于当时的那些人而言，父母等确实存在，但对于没有任何心识了知的、未被认知的父母等身体，你是说它们存在吗？还是说你认为现在对自己和他人显现的这些事物从以前就存在？
如果是第一种情况，则有矛盾，因为如果父母的身体从未显现于任何人，谁能知道它们从前就存在？如果是第二种情况，那么从前的父母身体与现在显现的不同，因为它们是刹那性的。同理，现在显现的事物在未来是否存在也是如此。
由于每个人的相续都是刹那性的，且相续各不相同，因此不同时间的共同显现对境是不可能的。而如果在同一时间，不同相续有同一显现对境，那么在任何地方和时间，心识都不应该能直接缘取它，这样一来，不存在任何一个能直接看见父母身体等的人，这合理吗？
再者，所谓"一切共同的显现对境"，是通过哪种心识见到后安立的呢？如果认为同一山崖，无论谁看都会生起真实的认知，仅凭这点就主张有共同显现对境，那么对于业力相同、具有共同习气的人来说，确实会持续显现为坚固等相，这是事实。但对于同一山崖，由于不同业力的影响，有人见为草地，有人见为珍宝，有人见为宫殿，有人见为食物，有人见为生物等，这些不同显现是无法否认的。
就像在梦中，自己和许多人一起看到大象时，认为所有人都同样看到了大象一样，我们认为自己的显现对境在外境中存在，这只是分别念的假立，并非必须如假立那样存在。不过，暂且为了顺应主张外境存在者的观点而如此安立。因此，只要是具有共同显现的人，只是执著于相似显现的习气或业力为显现对境而已。
心识如何显现的方式，如果无欺地体验，这就是所谓的"世俗谛"，不需要也不存在别的什么。如火是热的，水是湿的，善行带来快乐，不善带来痛苦，了悟无我获得解脱，执著我而轮回，毒物致病，药物治病等等。即使经历无间地狱的痛苦，当身体与火接触时所体验的感受，除了那样的显现外别无他物。同样，从梵天与帝释的快乐到圣者所体验的解脱，一切显现虽然显现，但仅是分别念假立，并无自性。
虽然是分别念的假立，但存在如此显现，凭此也可以安立为量所成。如果对这种显现不满足，认为如显现那样对境必须从自方存在，那将成为真实成立，而这是不可能的。


 །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ལས་བསགས་སེམས་ལ་
22-4-112b
སྣང་། སེམས་ཀྱི་ཞེན་པ་འདི་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་མིན་ན་དོན་དམ་དུ་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གྲུབ་ཚད་མཐར་ཐུག་ཡིན། དེ་ལས་གཞན་མི་རྙེད། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་སོ། །རྟོག་པས་འདོགས་ཚུལ་ནི། འདི་ནི་ཀ་བ། འདི་ནི་བུམ་པ། འདི་ནི་བདེ་བ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་སོགས། རྟག་མི་རྟག །འདུས་བྱས་མ་བྱས་སོགས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་ཞེན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ངོར་མི་མཉམ་ཞིང་གཉིས་ཆོས་ཅན་གཟུང་འཛིན་ཅན་ནོ། །མཉམ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་དོན་དམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། དངོས་དངོས་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ན། བདེན་མེད་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ག་ལ་སྲིད། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ། །དེས་ན། རྣམ་པར་རྟོག་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཞེས་སོགས་གསུངས། མདོར་ན་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འཇོག་པ་ལས་བརྒལ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རྟོག་པས་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཅི་ཞིག་ཏུ་རྟོག་པས་བཏགས། རྟོག་པས་བཏགས་ནས་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་
22-4-113a
ལྟར་སྣང་བཞིན་རྟོག་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ཕྱིར། དམིགས་སུ་མེད་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་དམིགས་པའོ། །མི་རྟོག་པས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་མོད་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་མེད་པར་མི་རྙེད་དེ། དེས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་བསྒྲུབ་བོ། །མེ་རྟ་ཟླ་༣ ཚེས་༦ ལ་ཁྲ་འགུ་རི་ཁྲོད་དུ་ཤར་བ་དགེ། ༈ ཡང་། མེ་ཚ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་དུ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དེ་ལྟར་བསླུ་མེད་དུ་རང་གཞན་ཀུན་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཚ་བར་བཞག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་བཤད་དུ་མེད་ཅིང་བཤད་མི་དགོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག །བདེ་སྡུག་བདག་གཞན་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་བམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལས་གཞན་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། ཡོད་ན་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་འོང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཐལ་དྲག་ན་ཞེས་པའི་སྐྱོན་འབབ་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་
22-4-113b
འབྱུང་བ་ལྟར། སེམས་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་སམ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལས་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། སྤྲོས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན། ཅེས་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་མེད་ན་བདེ་སྡུག་དང་ཚ་གྲང་སོགས་ཇི་ལྟར་འཇོག །གལ་ཏེ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་ཙམ་ཡིན་ན། དོན་མེ་ལྟ་བུའི་རང་མཚན་མེད་པར་འགྱུར་ན། རྟོག་པས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འཇོག་སྟེ། མེ་མེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་སུ་མེ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་མི་འཇོག་པ་ལྟ་བུའོ་ཟེར་ན། འདིའི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་དོན་ནི། ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ཕྱི་དོན་མེད་པར། ཡུལ་ཅན་བློས་བཏགས་པའི་དོན་མིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་བློ་ལ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལ། དེ་དང་དེར་བཞག་ནས་བཏགས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཡུལ་མེའི་ཚ་བ་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཇི་ལྟར་མེད་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡོད་མོད། དེ་གཉིས་ཀའང་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མེ་ཚ་བར་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཚ་བ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་མིན་ཏེ། བློ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་ལ་ཚ་བར་མ་སྣང་ན་ཚ་བར་བཞག་ཏུ་མེད་དེ། རི་དྭགས་མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་བཞིན་ནོ།

这些是您所提供藏文的完整简体中文翻译：
因此，心积累的业在心中显现。心的执著仅此便是世俗法，若非如此则会变成胜义。仅仅是分别念的假立就是世俗成立的最终标准，除此之外别无所获。因此，一切法都被说为仅仅是分别念的假立。
分别念的假立方式是：执取、执著并缘取"这是柱子"、"这是瓶子"、"这是快乐"、"这是痛苦"等，以及常与无常、有为与无为等各种法相。在它面前，不平等且具有二法、有法和能取所取。
在平等性、无所缘的胜义谛真实性中，若非不存在有与无、常与无常等相，怎么可能有执取无实相呢？一切所缘皆寂静。因此经中说："除分别外别无他。"简言之，若超出仅由分别念假立的世俗安立，则将成为实有。
胜义不是分别念的假立，因为它超越分别对境。为什么？因为在一切相皆寂灭时，分别念能假立什么？分别念假立后显现无欺，正是因为如此显现仅是分别假立，所以虽然无所缘，但在名言中由分别的力量而有所缘。
无分别不执着任何事物，但也不能离开缘起显现，它如幻地成就圆满、成熟与净化。于火马年三月六日在卡古山中浮现，愿吉祥！
又：无法解释火为什么是热的原因，因为在心的行境中，对自他一切无欺地如此显现，由此而安立为热。因此，对此无法也无需解释其他理由。名言安立，乐苦、自他等一切显现都如其所现而安立，这种显现本身即是名言量成就或名言义完成。除了这样的显现外，没有理由存在其他实体性的对境，若存在，则对境将有自体存在，名言的法性将成为实有，从而导致主张自性为因的过失。这就是所谓"法性理论过于强硬"的过失之意。
因此，如《近事问经》所说，一切法仅由分别念安立，仅由心的显现力或分别念的力量安立，别无他物。如经中所说："一切戏论皆是心的分别。"若无心，如何安立乐苦和冷热等？
若问：如果仅是分别念安立，那么对境如火等自相将不存在，那么分别念又如何安立？就像在无火处分别念也无法安立有火一样。
这里"由分别念安立"的含义不是说在名言中无外境对象，而由有境心假立。而是由缘起的力量，心中显现为对境，在此基础上安立为这或那的意思。
那么，在名言中，火的热性如何不以自体存在呢？在名言中，对境和有境二者虽然存在，但它们都是由分别念安立的，如同梦中的对境和有境。因此，火显现为热是由于在心识中显现，而非由对境自身决定，因为它显现于心识，若不在心识中显现为热，就不能安立为热，就像鹿对火视为清净一样。







 །འོ་ན་ཕྱི་དོན་གྱི་མེ་
22-4-114a
ཚ་བར་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཚ་བའི་དངོས་གཞི་མ་ལོག་པ་རྣམས་ལ་བསླུ་མེད་འགྲུབ་སྟེ་རང་ཅག་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཚ་བར་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ལ་མི་ཚ་བར་མི་འགྲུབ་དགོས་ན། དེ་མི་རིགས་ཏེ། མེ་ལ་གནས་སུ་སོང་བ། ཟས་སུ་སོང་བ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པར་འགྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དེས་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་བྱ་བ་བྱས་པར་གསལ་ལོ། །འོ་ན་ཟླ་གཉིས་སྐྲ་ཤད་སྒྱུ་མ་སོགས་ཀྱང་ཚད་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཅི་ཡིས་འགྲུབ་དྲི། དེ་དག་དེར་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་དེས་དེ་ལ་ཚད་མའི་བྱ་བ་བྱས་སོ་ཟེར་ན། དེ་དག་སུ་ལ་སྣང་བ་དེར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་བྱས་པར་འདོད་ལ། ཐ་སྙད་དུ། ཟླ་བ་གཉིས་པ་དང་། སྐྲ་དངོས་དང་། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་། རྟ་གླང་དངོས་ཀྱི་ཚད་གྲུབ་འདི་མེད་དེ། དེ་མི་མཉམ་པ་ཐ་སྙད་རང་ལ་དཔྱོད་པའི་ཆ་ནས་འབྱེད་དགོས་ཀྱི། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་དུ་སྐྲ་ཤད་ལ། རྫུན་སྣང་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ། ཟླ་གཉིས་ལ་མིག་ཡོར་དུ་སྣང་བ། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་དེར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ནི། དེར་སྣང་ཙམ་གྱིས་དེ་ཉིད་རང་རང་སོ་སོར་ཚད་མ་གྲུབ་པར་སོང་ངོ་། །ཐ་སྙད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་
22-4-114b
ནི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱིས་བརྟག་པའི་ཆ་ནས་ཕྱེ་བའོ། །སྣང་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་བདེན་མིན། སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་རྫུན་མིན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། ༈ །རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་མེ་ཚ་བ་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གདགས་པའི་ཐ་སྙད་ནི། རྟོག་པ་ཅན་དེ་དག་ལ་མི་བསླུའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མཚོན་བྱ་མེ་དང་། དེའི་མཚན་ཉིད་ཚ་བའང་བརྟག་ན་དབེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། རང་བཞིན་རྒྱུའམ་གཞིར་སྨྲ་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ། རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ནི། རྟོག་པ་དེའི་ངོར་བྱས་ཏེ་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཀྱི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྟག་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོག་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་སྣང་ན། མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་དེ། མེ་ཚ་བར་སྣང་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་པ་མིན་པས། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ལས་བྱུང་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་ཚ་བ་སོགས་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་འདི་ཉིད། མཚན་ཉིད་
22-4-115a
མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའམ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་དང་ཐག་སྦྲུལ་ལ་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་གཉིས་པ་དང་། སྦྲུལ་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་མེད་ན་སྐྱེ་བར་སྣང་མི་སྲིད་སྙམ་པ་ཡང་དཔེ་འདིས་སེལ་ལོ། །དཔེ་འདི་བཞིན་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་སོགས་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་བ་སྟེ་ཁས་ལེན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཚེ། སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་དང་ཡང་དག་མིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཁས་ལེན་བྲལ་ཏེ། བདེན་མིན་རྫུན་མིན། སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །འདི་ལ་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་སྟེ་བདེན་མིན་རྫུན་མིན་གྱི་ཁས་ལེན་དཔྱད། མཉམ་གཞག་ཏུ་ནི་སྣང་མི་སྣང་བདེན་རྫུན་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ།

那么如果怀疑外部对象的火是热的这一点不能被量度所成立，[对此回答]：对于那些热的实质未被颠倒的情况，可以成立为不欺诳，就如同我们自身[的经验]一样。如果在一切方面都确立火是热的，就会变成真实成立，[有人认为]如果必须确立火对持有洁净见解的人也不热，这是不合理的，因为火有作为住处、作为食物等各种不同的情况。因此，可以成立为由分别念的力量所安立，因为如所显现不欺诳，明显完成了名言量的作用。
那么，[有人问]双月、发丝、幻化等也将成为有效成立了吗？[回答：]由什么而成立，请问？如果说那些是由执著它们的分别念的力量所安立，而这[分别念]对它们起到了量的作用，那么，我们认为对于任何人来说，仅仅由显现为那样而已就起到了作用。在名言中，第二个月亮、实际发丝、幻化的马牛、实际马牛的有效成立并不相同，这种不同必须从考察名言本身的角度来区分，而不是仅从显现的方式来看。对于发丝，显现为虚假的发丝；对于双月，显现为眼的错觉；对于幻化的马牛，显现为了知它的显现——仅由显现为它们，各自都已成为有效成立。
名言的错误与否不是仅从显现的角度而言，而是从意识的错误与否的检验角度来区分的。那些显现因为不成立为实在，所以不是真；仅有显现而已，所以也不是假——所有法也是如此。由分别念的力量所安立的火的热性等，如何显现，就如何被施设为名言，对于有分别念的人们来说是不欺诳的。若究竟观察作为真实对象的所表火和它的性质——热性，[会发现]它们是空无的、是空性，因此怎么可能有说它是自性、原因或基础呢？由分别念的力量所安立，是针对那个分别念而言，因此这样表述，[但]并非由对象自身的本性所成立，因为经检验，一切法都无性相。
如果[有人问]：对于思维"无性相"的人来说，显现为"有性相"，那么岂不是由无而生，因此一切法将变成无因？[回答]：并非从无而生，因为虽然火显现为热，但并非无性相，所以怎么可能从无性相的法中生起呢？因为本来就是不生的。因此，一切法的这种性质如热等在分别念中显现，正因为无性相，所以称为"不由自相而生"，或者说"不由本性、自性而生"。
例如，对于双月显现和绳索[误认为]蛇来说，人们说它们是无因而生的，因为第二个月亮和蛇从来没有真实生起过。如果有人认为"没有生就不可能显现为生"，这个例子也能消除这种想法。应当知道一切法也如此例。因此，一切法本来就远离生灭等八边，无有执著。
而且，在后得[智]中显现二元性时，虽然显现，但无自性，如同幻化等。因此，远离了真实与非真实等执著，既非真也非假，虽然显现但无自性。对此，分析二谛并考察"非真非假"的主张。而在入定中，所有显现非显现、真假等戏论都完全寂灭。


 །དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ་བ་ན། སྤྲོས་མེད་ལ་ནི་སྤྲོས་མེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་བཤད་པ་དང་འདྲི་བའི་གཞི་མེད་དེ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ཡིན་མིན་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱིས་
22-4-115b
གདགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཐུག་ནས་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་དེ། ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན་ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེས་མཚོན། མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་ལས་མེད་པ་ཅི། འདི་ལྟར་འཁོར་འདས་གཉིས་དང་། བདེ་སྡུག་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཅི་ཞེས། རྒྱུ་མཚན་དྲི་ན། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་ཞེས་ལན་གདབ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལྟར་སྣང་བའང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བྱས་ལ། ཡང་དག་པར་ན་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཏི་མུག་བརྟེན་ནས་ལས་བྱུང་སོགས་ཀྱི་དོན་ལྟར་རོ། །རྟོག་པ་ལ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ལས་སོ། །སྤྲོས་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། །སེམས་ནི་གདོད་མའི་འོད་གསལ་ལས་བྱུང་ངོ་། །འོད་གསལ་ནི་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་པའོ་སོགས་ཅི་རིགས་བཤད། རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་མཐའ་གཏུགས་ས་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ལག་རྗེས་ལས་འོང་དགོས། འདི་རྟོགས་ནས་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་འདོད་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་
22-4-116a
དང་། མི་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་ཚད་གྲུབ་གང་ཡིན་ཀྱང་། འདིས་སྐྱོན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །འདི་མ་ཤེས་ན་མཐར་གྱིས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་ཚུལ་མི་ཤེས་ཏེ། ཕྱི་དོན་ཚད་གྲུབ་འབའ་ཞིག་གིས་བསྒྲུབ་ན། མེའི་ཚ་བ་ལོག་པའི་སེམས་ཅན་རིགས་དང་། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཀྱིས་མི་འགྲུབ། དེ་མ་གྲུབ་ན་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་མ་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཚད་མིན་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཙམ་དུ་འདྲ་བས་མཐར་མི་འགྲུབ་འདྲ་དཔྱད། རྟོག་བཞག་ཤེས་ན། ཕྱི་དོན་འདོད་མི་འདོད་སུའི་ལུགས་ཀྱི་དེའང་དེ་དག་གི་ངོར་འགྲུབ་སྟེ། དེ་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པར་འགྱུར། ཇི་སྲིད་སྣང་བའི་བར་དུ་ཚད་གྲུབ་འགྲུབ། མ་སྣང་ན་ཚད་གྲུབ་བཞག་པའི་གཞི་མེད་དོ། །སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཇི་སྙེད་པས་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་གྲུབ་སྟེ། སྤྲོས་ཀུན་དང་གཉིས་སྣང་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པ་མང་ཡང་། གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་མོད། དེས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཟིགས་པ་ཡིན་པས་མཁྱེན་གཉིས་ཡོད་དགོས་ལ། མེད་ན་སྟོབས་བཅུ་མཁྱེན་པ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྣམ་
22-4-116b
མཁྱེན་མིན་པར་འགྱུར་བས། འཁོར་འདས་དང་ཀུན་རྫོབ་གཏན་ནས་མེད་ན་མ་གཏོགས། ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་དགོས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཟིགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་གཟིགས་ཚུལ་ཕལ་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། ༈ །ཟླ་གཉིས་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་དགོས་ཏེ། མིན་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དོན་མེད་ཀྱང་སྣང་ན་འཁྲུལ་སྣང་ལས་མི་འདའ་བས། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་ཅིས་མ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཀུན་རྫོབ་ག་ལ་ཡོད་ཟེར་ན། ཟླ་གཉིས་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་འཁྲུལ་སྣང་དུ་བཞག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཆད་པའི་དབང་གིས་བཞག་གི། སྣང་བ་ཙམ་འཁྲུལ་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བའོ།

因此当将戏论的边际送入无戏论的境界时，对于无戏论，没有解释或询问它是"无戏论"这一理由等的基础，因为在无戏论中，没有可以用"是什么"、"不是什么"等名言来施设的基础。因此，当一切法的边际归于离戏论时，就不能被指责[有过失]，就如同"因我无有执著"等所说的那样。
如此以此为例，眼等六根之外无有什么；如此轮回涅槃二者，以及苦乐等种种显现是什么？如果问及理由，应回答：是由缘起的力量。若问为何是缘起，则回答：因为如是显现。如是显现也是由名言所作，而从真实[的角度]看，甚至缘起也不存在。如果[问]，[这]如同"依于无明而生业"等的意义。分别念中如是显现是来自于无始以来戏论的习气。戏论是由心识所分别的。心识是从本初光明中产生的。光明是一切戏论网所不能及的境界等等，可根据情况解释。
说"仅由分别念的力量所安立"，这是名言量的最终依据，必须从胜义观察的结果中得来。了解这一点后，无论是观察普通对象的宗派所认可的名言有效成立，还是不认可的唯识宗派的有效成立，都必须由此证明为无过。如果不了解这点，就无法逐步了解名言量的成立方式。如果仅仅以外境有效成立来证明，那么[对于]火的热性颠倒的众生种类，以及同一实体而心识不同[的情况]就无法成立。如果那不成立，则唯识宗派中习气是否稳固形成的量与非量，也因为同样只是习气，最终似乎无法成立，应当考察。
如果了解由分别念安立，则无论是承认还是不承认外境的任何宗派，也都能在他们的认知中成立，因为对于他们各自的显现，都有不欺诳的有效量存在。只要显现存在，有效成立就存在；若无显现，则无有安立有效成立的基础。
有许多人认为在息灭一切戏论的佛地，"尽所有智"不成立，因为[佛]没有一切戏论和二元显现，但[我认为]虽然没有二元显现的戏论，但因为[佛]见到二谛不可分离，所以必须有二种智慧；若没有，则成为不知十力者，如果是这样，就会变成非一切智者。若如此，除非轮回涅槃和世俗完全不存在，若存在，佛必须见到，因为是一切智者。其所见是与法界无别的自性了悟的见解方式，普通人不可思议。
如双月等必须是错觉显现，若不是，则外境将存在；若无实境而显现，则不会超出错觉显现，因此一切世俗二元显现也因无而显的缘故，怎么不是错觉显现呢？因此，[若有人]说在佛地怎么会有世俗[的回答是]：将双月、水月等安立为错觉显现是由于断绝名言的力量所安立，而仅仅显现本身并非错觉，是缘起的显现。


 །དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པས་དོན་ལ་མེད་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའང་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ནི། རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཟླ་བ་དངོས་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་འདོད་པའང་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཚད་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །
22-4-117a
འོ་ན། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་སོགས་དང་། སད་པར་གྱུར་ན་སུམ་ཆར་སོགས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་པའམ་འགེབས་པའི་དོན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཤད་དོ། །སུམ་ཆར་མེད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་སྣང་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་། སྣང་བ་ལྟར། གཉིས་སྣང་མི་མངའ་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པར། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་པར་ཅི་འགལ་ཏེ། མཉམ་རྗེས་ཐ་དད་མེད་པའི་གཟིགས་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པའི་དུས་གཅིག་ཆར་གཟིགས་པ་དང་། མཁྱེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་གཟིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིའི་གཟིགས་ཚུལ་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་གཞལ་མི་ནུས་ན། སོ་སྐྱེས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དཔག་ནུས་རེ་སྐན་ཞེས་གསུངས་ལ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ནས་མོས་པར་བྱ་ཞིང་། ཡིད་ཆེས་པའི་རིགས་པས་གཞི་དུས་ནའང་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཡིན་པའི་
22-4-117b
ཚུལ་གྱིས་མོས་པར་བྱའོ། །མེ་རྟ་ཟླ་༡༡ ཚེས་༥ ལ་སྲོད་སྒྲོན་འོད་ལས་སོ།། ༈
辨虽无我分别,然有说我及我所
ཡང་། སངས་རྒྱས་ལ་བདག་རྟོག་མེད་ཀྱང་ང་དང་ང་ཡིར་གསུངས་པ་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན་པ་དང་། ང་བདག་མེད་ཀྱང་བྱིས་པའི་ངོར་དེ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་གཟིགས་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ། སྣང་སྲིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་གཟིགས་ཀྱང་མ་དག་པའི་ངོར་སྡུག་ཀུན་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་གཟིགས་ནས་དེ་བསྟན་པ་མི་འགལ་ཏེ། དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་འདི་གཉིས་སྒོ་ཀུན་ནས་མཚུངས་པར་བསྒྲེ་ནུས་པ་འདི་སྣང་བ་ལྟར་སྒྲུབ་ལ་གལ་ཆེ་བས། འདིར་འབུམ་ཊིཀ་བལྟ་སྐབས་འབུམ་གྱི་གཞུང་ཚིག་ཞིག་གི་རྐྱེན་བྱས་ཏེ། དྲན་པ་བརྗེད་ཐོར་བྲིས་པའོ།

正是通过说它是错乱而使人了解实际上不存在的方式，因此这样安立虽能成立，然而，证明为无生，是因为它是缘起而成立的，因为即使认为实际月亮[显现]为非错乱的显现，也由缘起的道理而证明为无生，因此并非一切世俗都必须是错乱显现。
那么，"无明覆障自性"等和"若已觉醒则三者"等的意思如何呢？因为执着为真实存在，所以以"障碍"或"覆盖"的意思解释为世俗。"三者皆无"是指无戏论的意义。如果[问]：没有二元显现，世俗如何显现？[答]：虽然一切法本来不存在二元的自性，如其显现，虽然无二元显现，一切法不离开唯是法界的自性，而有各种形相的显现而已，有何相违呢？因为是平等与后得无差别的见解，二谛无差别的同时照见，以及二智无差别的见解。圣者有学们尚不能如实度量此见解方式，更何况凡夫？如智慧之王法称所说："有谁能测量佛的智慧？"应以佛自身作为量而生起信解，并应通过信任的理由，以基位时二谛也无相违、为一义的方式而生信解。火马年十一月初五日晚上由灯光处[所著]。
再者，虽然佛陀无有我执，但说"我"和"我所"是随顺世间[说法]，虽然无我，但见到在凡愚前它显现为存在，这并不相违，同样，虽见到显现世界为身与智慧，但从不清净[众生]的角度，如苦和集[谛]般显现，见到它如是并教导它并不矛盾。因为这二者——胜义和世俗——在各方面都能够平等融合，这对于如实修持显现非常重要，因此在此处观看《十万释》时，由于《十万颂》中的一个文句而作为条件，写下了这些随忆所及的零散记忆。


 ༈ །
辨虽非理所破,然有诸多道所破之说
ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རིགས་པའི་དགག་བྱ་མིན་ཀྱང་། ལམ་གྱི་དགག་བྱ་དུ་མ་ཡོད་ཟེར། དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་པའི་ལམ་གྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག །ཕུང་ལྔ་མི་འགོག་ཀྱང་། ཕུང་ལྔ་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའམ་དགག་བྱ་ཡིན་པ་དང་། བདག་འཛིན་སོགས་བཞིན་སྙམ་ན། ཉན་ཐོས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་བཀག་པས་བདག་འཛིན་ལྡོག་ལ། དེ་ལྡོག་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཁེགས། དེ་ཁེགས་པས་ཕུང་པོའང་ཁེགས་པ་ནི་རིགས་པས་
22-4-118a
དགག་བྱ་བཀག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། འདིའི་ལུགས་ཀྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ལ། ཐོབ་པ་ཆད་པ། འདུན་པ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་སོགས་ཞིབ་པར་ཕྱེ། དེའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ལོག་པས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགག་སྟེ། ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་སོགས་བཤད་དེ། འདུ་ཤེས་སོགས་འགག་པ་སེམས་གཏན་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་མོད། སེམས་རྒྱུན་ཆད་དོན་མེད་པར་རིགས་པས་གྲུབ་ལ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལས་སླར་མི་ལྡོག་པས་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་བ་གཏན་ཁེགས་རིགས་པས་འགྲུབ་སྟེ། དེ་དག་གི་དགག་བྱ་ཁེགས་པ་དེ་དག་ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པས་རེ་ཞིག་སེམས་འགགས་ཀྱང་སླར་སྐྱེ་བ་དང་ཅིས་མི་འདྲ། དེས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སེམས། །འགགས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་སེམས་རེ་ཞིག་ཁེགས་ཀྱང་སླར་སྐྱེ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས་སེམས་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་ཚོགས་བདུན་འགག་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་དེ་ལས་
22-4-118b
སླར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཉོན་ཡིད་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་བདག་འཛིན་གྱི་ས་བོན་བཅོམ་ཕྱིར་སླར་མི་སྐྱེའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་རེ་ཞིག་ཚོགས་དྲུག་ཁེགས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལྷག་མར་ལུས་པ་དེ་ལས། སླར་ཚོགས་བདུན་སྐྱེའོ། །གཞན་ལུགས་ལྟར་ཉན་ཐོས་པས་སྟོང་ཉིད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཐེག་ཆེན་དང་འདྲ་ན། རིགས་པས་མི་འགོག་ལམ་གྱིས་འགོག་རྒྱུའི་ཆོས་ཅི་ཡིན་ཀྱང་མེད་དོ། །ཕུང་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་པས་ཀྱང་མི་འདོད་མོད། ཀུན་རྫོབ་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་ཡིན་པར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཀུན་རྫོབ་གཟིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་སྣང་རིགས་པས་དགག་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་ལྡོག་ལ། དེ་ལྡོག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཉིས་ཞེན་སྤོང་ཞིང་། མཐར་གྱིས་གཉིས་སྣང་ཡང་ལྡོག་སྟེ། བདེན་ཞེན་དང་བདེན་སྣང་བཞིན་ནོ། །གཉིས་སྣང་མེད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཅན་ཡིན་པར་ངེས་སོ་སྙམ་ན། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཟད་པར་ཁྱོད་འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཀུན་རྫོབ་མེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་
22-4-119a
མི་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བདེན་གཉིས་གཅིག་ཆར་གཟིགས་པའི་ཁས་ལེན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་སྣང་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་ག་ལ་འགྱུར། མ་ཆད་ན་དེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་མི་གཟིགས་དོན་ཅི་ཡོད་ན། གཟིགས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་བཅུ་པར་བཞག་སྟེ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་སོགས་མཁྱེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་མཁྱེན་ན་སྟོབས་བཅུ་མེད་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

辨虽非理所破,然有诸多道所破之说
再者，有些人说：虽非理证所破，但有许多道所破。对此，若问是什么，声闻道的理证所破是破除人我，不破五蕴，然而五蕴是修道所断或所破，就像我执等。[对此回答：]声闻通过破除人我而断除我执，断除我执则由此产生的一切烦恼都被遮除，遮除烦恼则蕴也被遮除，这是通过理证破除所破的力量而成立的。在这种观点中对于断除所断的方式，详细分为"断绝获得"、"意乐"、"远离贪著"等。因此，通过违逆有漏的因——业和烦恼，果——痛苦的蕴也就灭尽，如说"身体毁灭，感受"等。虽然他们认为想等灭尽是心识永久断绝，但心相续断绝意味着无有，这已由理证成立；又因为已证悟无我而不再退转，所以业和烦恼的轮回生死被永远遮除，这也由理证成立。遮除这些所破是通过胜观的力量，否则，获得无想定而暂时停止心识[活动]，然后又再生起，有何不同？因此说："离开空性的心，虽然已灭也将再生，如同无想定。"
灭尽定虽然暂时遮止心识，但之后又再生起，这是因为未以通达一切法空的胜观转变八识集，所以虽然暂时七识集停止，但由于有阿赖耶识，后来又从中生起。染污意是由于证悟无我而摧毁我执的种子，因此不再生起。无想定虽然暂时遮止六识集，但阿赖耶识作为余留，之后又从中生起七识集。
如果按照其他宗派，声闻完全证悟空性与大乘相同，那么就不存在任何理证不破而道所破的法。大乘也不认为蕴等诸法在名言中不存在，也不承认世俗是道所破，因为若是这样，则佛地将无有世俗见。
二元显现是理证所破，因为证悟法无我则断除三轮的分别念，断除它则远离对一切法的二元执著，最终也断除二元显现，如同真实执著和真实显现。
若无二元显现，如何缘取世俗？确定世俗是具有二元显现的。这样的话，你若认为佛已穷尽二元显现的习气，那么佛地就没有世俗，也不见世俗了。如果这样，就不能承许同时照见二谛。
因此，世俗是由缘起力量而显现的诸显现，一旦成佛，怎么会断绝轮涅缘起的一切显现？若未断绝，一切智智不见它有何意义？因为见到它，所以安立为十力，因为了知各种界和各种意乐等是世俗。若不了知，则无十力，也将无一切智智。
;


 །དེས་ན་རང་ཅག་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པར་སྣང་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཉིས་སྣང་མི་མངའ་བར་གཟིགས་པའི་གཟིགས་ཚུལ་སོ་སྐྱེས་ལྟ་ཅི་འཕགས་སློབ་པས་ཀྱང་གཞལ་དཀའ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ཅིར་ཡང་ས་ལེར་མཁྱེན། །ཞེས་སོགས་གསུངས། རྣམ་རྟོག་མེད་ན་གཉིས་སྣང་ག་ལ་ཡོད་དེ། གང་སྣང་གང་ལ་སྣང་། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་དཔྱད་དོ། །མཉྫུ་ཤྲཱི་ཧེ། ཡང་། རྒྱུ་ཐོ་བུམ་འཕྲད་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ཕྲད་པ་སྟེ། འདས་འོངས་ཕྲད་མི་ཤེས། ཐོ་བུམ་
22-4-119b
ཕྲད་ཚེ་བུམ་པ་ལ་ཐོ་རྗེས་དོད་པ་དེ། ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་གསུམ་དུས་ལ་སྔ་ཕྱི་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་འཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་དེར་སྔར་དང་མི་འདྲ་བའི་འགྱུར་བ་འབྱུང་བ་དེ། དངོས་རྒྱུ་གཉིས་པོ་དང་དུས་གཅིག་པ་ཡིན་དགོས་འདྲ་ལ། དེ་ལྟ་ན། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་གང་ཕན་ཚུན་འབྲས། །སོགས་འཐད། དབང་ཡུལ་འཕྲད་པའང་དེ་དང་འདྲ། ཤེས་པ་ཐོ་རྗེས་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དེས། ཡུལ་རྗེན་ཅར་བཟུང་ཞེས་ཀྱང་རུང་ལ། རྣམ་པའི་ཕག་ཏུ་ཡོད་རྒྱུ་ཡུལ་ད་ལྟ་བ་ཡིན་རྒྱུ་འདྲ་བས། དེ་མདོ་སྡེ་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་དང་མི་འདྲ་བས་འདི་ཅི་ཡིན་དཔྱད། མདོར་ན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ། ཐོ་བུམ་དུས་མཉམ་པ་ལ་གཅིག་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་མིན་པ་ནི་འགྲུབ་མོད། ཕྲད་པའི་དུས་དེར་གཉིས་ཀར་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བྱུང་བ་དེ། དེ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་གི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་ལ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་དགོས་འདྲ། དེ་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། དེ་ལའང་ད་ལྟ་བ་ཕྲད་པ་ལས་འོས་མེད་འདྲ། འདི་དངོས་པོ་མི་འགལ་བ་ཡིན། འགལ་བ་ཚ་གྲང་དང་། བློ་འགལ་དུས་གཅིག་ཕྲད་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་དཔྱོད། 
22-4-120a
ཕྲད་ན་ཕྲད་དུས་དེར་གཅིག་ཤོས་མེད་འདྲའོ་དཔྱོད། ༈ །
辨应成派,自证与阿赖耶识何者许名言有
ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ལ་རང་རིག་དང་ཀུན་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་གང་ཁས་ལེན་ཟེར་ན། ཐ་སྙད་དུ་དེའི་རྣམ་བཞག་མེད་པའི་ཆ་ནས་མེད་པར་ཁས་ལེན་མོད། དེས་དེ་སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་ན་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་ཁེགས་དགོས་ཏེ་སྒྲ་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །ཐལ་འགྱུར་ལུགས་ལ། བློ་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་མིན་པ་ཤུགས་རྟོགས་དང་། མར་མེ་གསལ་བྱེད། རལ་གྲི་གཅོད་བྱེད་སོགས་ཀུན་ལ་འདྲ། བློ་ཡུལ་ཤེས་པས་རང་ཉིད་དེ་ཤེས་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་གོ། །ཚོགས་དྲུག་གིས་ཡུལ་དུས་ཤེས་པས་ཆོག་གི། རང་རིག་གི་ཐ་སྙད་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་། ཡང་དག་པར་ན་མར་མེ་ལ་གསལ་བྱེད་གཞན་མི་དགོས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་མོད། རང་གསལ་བ་མིན་ཏེ། མུན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མིན་པས་སོ། །རང་རིག་ན་མུན་པས་རང་སྒྲིབ། རལ་གྲིས་རང་གཅོད་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་དོན་དམ་པར་དཔྱད་པའོ། །རང་རིག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པས་གྲུབ་པ་ནི་མི་འགོག་སྟེ་ཁེགས་མི་ནུས་ལ། བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་འགོག་ཀྱང་མི་དགོས་སོ་སྙམ། མེ་རྟ་ཟླ་༡༡ ཚེས་༡༠ ལ་དྲན། ༈ །
辨除别之义
ཡང་། གཞན་སེལ་སྐོར། དོན་
22-4-120b
དང་བློ་ཡི་གཞན་སེལ་གཉིས་ཡོད། བློ་ཡི་གཞན་སེལ་འདི་ལ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན། རྟོག་མེད་ཀྱི་བློས་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སྔོན་པོར་བཟུང་བས་སྔོ་མིན་ཤུགས་ཀྱིས་སེལ། མ་སེལ་ན་སྔོན་པོར་ཡང་འཛིན་པར་མི་རིགས་སོ།

因此，虽然我们这些人看到世俗显现为有二元显现，但佛陀无二元显现而见到的见解方式，不仅凡夫，甚至圣者有学也难以测量，如所说："无分别念，明了了知一切。"若无分别念，怎么会有二元显现？什么显现？对谁显现？如何显现？[这些]三轮不可得的缘故，等等可以思考。文殊师利呵！
再者，锤子与瓶子相遇的因是现在的相遇，过去未来无法相遇。当锤子与瓶子相遇时，瓶上出现锤痕，这发生在相遇的刹那，这三者在时间上不可能有先后。如此，当条件与所缘遇的条件相遇的刹那，产生与先前不同的变化，这似乎必须与两个直接因同时。如果是这样，则"同时生起互为果"等观点合理。感官与对象的接触也类似。以"锤痕"比喻的识的行相，可以说是直接把握对象，而行相所拥有的对象必须是现在的，这似乎与经部等的主张不同，应考察这是什么。总之，缘起的显现已由量所成立。锤子与瓶子同时存在，一个不是由另一个所产生，这是可以成立的，但在接触的时刻，二者都产生了与前一刹那不同的特征，这是那时刹那的事物本性，必须被标称为"无则不生"的因果关系。那必须是极微小的刹那，但即便如此，也只能是现在的接触。这是不相违的事物。相违的冷热，或相违的心识，能否同时接触，应当考察。如果接触，在接触的时刻，一方似乎不存在，应当考察。
辨应成派,自证与阿赖耶识何者许名言有
若问，在应成派的观点中，自证和阿赖耶识在名言中是否存在？从名言中没有它们的安立这一点而言，承认它们不存在，但这并不意味着它们普遍在名言中不存在。若是那样，则应当被考察名言的方法所遮除，如同"声音是常住的"。在应成派中，心识是能知的，由此间接了解到非识，与灯是能照明的，刀是能切割的等所有情况相似。心识了知对象，由此证实其自身是能知，这就足够了。六识能知对象和时间就足够了，不作"自证"的表述也可以。事实上，灯不需要其他照明者已经成立，但并非自明，因为不被黑暗所遮蔽。若自证，则将如同黑暗自遮，刀自切一样，这是从胜义角度的考察。不否定自证的名称安立所成立，因为无法遮除，也不必遮除所安立名称的符合意义之事，我想。火马年十一月十日记忆。
辨除别之义
再者，关于遣余，有对象的遣余和心的遣余二者。若细分心的遣余：无分别心通过显现而把握蓝色，间接排除了非蓝；若不排除，则也不应把握为蓝色。
;


 །རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློས་སེལ་ཚུལ་ལ། རྟེན་སྒྲ་ཡི་གཞན་སེལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྟོག་བློའི་གཞན་སེལ་གཉིས། དང་པོ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། བུམ་པ་ཞེས་པས་བུམ་མིན་གཅོད། བུམ་པ་སེར་པོ་ཞེས་པས་བུམ་མིན་དང་ཁ་དོག་སེར་མིན་གཅོད། བུམ་པ་སེར་པོ་ཆེ་བ་ཞེས་པས་བུམ་མིན་སེར་མིན་ཆེ་མིན་གཅོད་པ་སོགས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་གཅོད་ཡོད། ཡོད་པ་ལྟར་བློས་བཟུང་བས། བློ་ཡིས་སེལ་ཚུལ་ལོ། །སྒྲ་ཡི་གཞན་སེལ་དང་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མི་འབྱུང་སྟེ། བློ་དང་མ་འབྲེལ་ན་ཀ་བུམ་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་བརྗོད་ཀྱང་མ་འདྲིས་པའི་མིས་ཅི་ཡང་མི་གོ་བས་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ནུས་པས་མིན་ཏེ། བརྡའ་ཐོགས་ཤིང་བརྡ་ལ་བྱང་བའི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེལ་ལོ། །དོན་གྱི་གཞན་སེལ་ལ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན། བུམ་པ་བཟུང་བས་བུམ་མིན་སེལ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཏེ་བུམ་པ་ཀ་བ་མིན་པ་ལྟ་བུ། བུམ་པ་ལ་ཀ་བ་མེད་པ་ལྟ་བུ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ལོ། །ཡང་ཕྱོགས་འདིར་བུམ་མེད་སོགས་མེད་པ་
22-4-121a
བཞི་པོའང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཏེ་ཡོད་པ་སེལ་ལོ། །རྣམ་བཅད་ཀྱི་སྟོབས་ལས། བུམ་པ་རང་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་བློ་ངོར་འཕེན་པ་སེལ་འཇུག་ལ་བརྟེན་པ་ན་བུམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་འཇུག་ཚུལ། སྣང་འཇུག་ནི་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བུམ་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བུམ་མིན་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས། དེས་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འབྲལ་མེད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། སྒྲ་རྟོག་རྣམས་སྒྲ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་བློ་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་དོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མིན་པས་ཐོག་མར་སྒྲས་གཞན་བསལ་ལ་ལྟོས་པའི་སེལ་འཇུག་ཅེས་བྱའོ།

具有分别的心识排除的方式有：依靠的声音的遣余和依于它的分别心的遣余两种。首先，一切声音都是通过排除而运作的：[说]"瓶子"就排除非瓶；[说]"黄色瓶子"就排除非瓶和非黄色；[说]"大的黄色瓶子"就排除非瓶、非黄色和非大的，等等，所有声音都有遮遣。心识按照[声音]所存在的方式而把握，这就是心识的排除方式。
声音的遣余与[心识的遣余]互相缺一不可，因为若不与心识相关联，即使说出柱子、瓶子等词语，不熟悉[语言]的人什么也不会理解，所以不仅仅是声音本身的能力，而是通过标记和熟悉标记的心识的力量而排除。
细分对象的遣余时：如把握瓶子而排除非瓶这样的非遮遣余，例如"瓶子不是柱子"；以及如"瓶子中无柱子"这样的无遮遣余。
而且，在这方面，无瓶等四种无也是对象本质的无遮遣余，排除有。
通过遮遣的力量，瓶子本身在心识前呈现为肯定，这依靠排除而运作，是证成瓶子的运作方式。显现运作是肯定运作，因为通过瓶子显现的力量，瓶子以肯定的方式确立，从而间接地在遮遣上排除了非瓶。因此，虽然这两者的名言不可分离，但声音和概念是通过声音的力量而产生心识显现，不是通过对象的力量，所以首先依赖声音排除其他，称为"排除运作"。


། ༈
辨勇士金刚持所着胜乐大疏
ཡང་། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་བདེ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡིན་པས་ཕྱི་དང་ནང་དུ་ལས་སོ་སོའི་སྦྱིན་བསྲེགས་བྱས་པས་ལས་འགྲུབ་པར་གསུངས། འདི་ཤིན་ཏུ་ཚད་མ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་རི་མོར་བྲིས་པ་སོགས་ལྷར་དམིགས་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་དེར་མཆོད་སོགས་ཀྱིས་ལས་འགྲུབ་པས་ན། ཕུང་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷའི་གདན་ཡིན་པས་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེས་ཟབ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དུས་འཁོར་ནང་ལེ་སོགས་གསང་སྔགས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ལུས་དཀྱིལ་ལ་ཡིད་ཆེས། ཡང་མཚན་མ་དང་སྔགས་
22-4-121b
ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཁྱེན་བརྩེའི་ཐུགས་རྗེས་ཕྲལ་དུ་བྱིན་རློབ་ན་ལུས་ལ་བསམ་པའང་དེ་ལྟར་རློབ་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱིའི་དམ་རྫས་ཀྱང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་ནང་རང་བྱུང་དུ་གནས་པས་ཡང་ལྷག་ལ། ཕྱི་སྣང་ཀུན་ནང་གི་དབང་ལས་བྱུང་ཞིང་ནང་གི་དམ་རྫས་རང་བྱུང་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྷའི་དལ་ཡིན་པས། སྦྱིན་སྲེག་སོགས་ལས་སྒྲུབ་དེ་ཕྱི་ལ་མི་བྱ་བར་ནང་དུ་ལྷ་སྔགས་ལྟེ་བ་སོགས་སུ་དམིགས་པའམ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་ངེས་པས་རླུང་སོགས་གཅུན་པའམ། བྱ་བྲལ་དུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་གདེང་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་ནང་ཟབ་མོའི་སྒྲུབ་པ་ཕྱི་ཡི་སྟོབས་ལས་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་འཕགས་པ་ཡིན་པས་འདི་འདྲའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་རྒྱུད་འགྲེལ་མཐོང་མ་ཐག་སྐྱེས་པས། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གནད་ཕྱེད་ངེས་པར་རེད་སྙམ་དགའ་སྤྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་བྱུང་ངོ་། ༈ །
辨喜金刚等
ཡང་། ཀྱེ་རྡོར་སོགས་ནས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དབུགས་དབྱུང་བ་ཞེས་དང་། རྫོགས་རིམ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་དབུགས་དབྱུང་བ་ཞེས་གསུངས། གསང་འདུས་ན་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རྫོགས་རིམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གསུངས། རིམ་ལྔ་ལས་སེམས་རྣམ་དག་གམ་
22-4-122a
སེམས་དབེན་ལ། སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་པོ། ཡེ་ཤེས་ནི་གཉེན་པོ། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ཀུན་རྟོག་ནི་སྤང་བྱ་སྟེ། དང་པོ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་གི་འཁོར་སེམས་བྱུང་། གཉིས་པ་ཉོན་ཡིད་ཀྱི། གསུམ་པ་ཀུན་གཞིའི་སྟེ། དང་པོའི་འཁོར་སེམས་བྱུང་ང་གཅིག་གི་ཁོངས་ཅི་རིགས་པར་སོ་གསུམ་པོ་འདུ་ཞིང་། གཉིས་པའི་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་སོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བཞི་བཅུ་པོ་འདུ། གསུམ་པོའི་འཁོར་ལྔ་པོའི་ཁོངས་སུ་བདུན་པོ་འདུའོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་དེ་དག་མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་འོད་གསལ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེར་ཐིམ་པ་སྟེ། སྟོང་པ་བཞི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་སྤང་བྱ་སེམས་རྣམས་འགོག་པའི་ཐབས་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ཏེ། སྔགས་ནི་གནས་གསུམ་དུ་འབྲུ་གསུམ་ལ་དམིགས་པས་སྣང་བ་གསུམ་རིམ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྟེན་པས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བའོ།

辨勇士金刚持所着胜乐大疏
再者，从勇士金刚持所著的《胜乐大疏》中说：器世间和有情世间一切都是吉祥黑鲁嘎，因此在外和内分别进行各种供火，便能成就诸事业。这极其可靠，因为外在绘制的图像等被缘取为本尊的相，并以供养等[方式]而成就事业，而蕴界自性是本尊的座垫，所以内在坛城更加深奥。因此对时轮内续等广大密咒的身坛城生起信心。再者，若标志和咒语以智慧本性及大悲心立即加持，则对身体的观想也同样得到加持；外在的誓言物质也是以五甘露等为主，但内在自然存在的更为殊胜；外在的一切显现源于内在的力量，而内在的誓言物质自然生起的力量更大，是自然成就的本尊的精华，因此，不应在外在进行供火等修法，而应在内在观想本尊咒语在脐部等处，或以本来成就的确信而调伏风等，或行于离戏的行为，这三种按照瑜伽士的信心而修持，是内在深奥的修持，比外在的力量胜过千百倍。对于这种方式，一见到密续注释即生起特殊定解，[我想]"这确实找到了金刚乘的关键"，也生起了特殊的欢喜。
辨喜金刚等
再者，在喜金刚等[续部]中说生起次第为"如来予以印可"，圆满次第为"金刚持予以印可"。密集[续]中说生起次第为"咒身"，圆满次第为"智身"。在《五次第论》中心清净或心远离[包括]三种明增得。智慧是对治，八十种自性分别念是所断，即：第一，入识六识的伴随心所；第二，染污意的；第三，阿赖耶识的。第一的伴随心所五十一种中适当包含三十三种，第二的我慢等中包含四十种，第三的伴随五种中包含七种。那些心和心所如同虚空中的云彩，从光明中产生并溶于其中，四空是对治。生起对治和遮止所断心的方法有咒和手印二种：咒是缘取三处的三字，依次体验三种明现；手印是依靠业印而依次生起三种智慧。
;


 །དེས་ན་ལས་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པས་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་བྱ། བཞི་པ་འོད་གསལ་ལྷན་སྐྱེས་ནི་སེམས་ཀུན་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་གསུངས་ཀྱི་སེམས་མིན། སམ་ཊ་ལས། 
22-4-122b
ཆགས་སོགས་དགག་དཀའི་དྲི་མས་གོས་པ་ཡི། །སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་འཁོར་བར་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ལུང་དྲང་། རིམ་ལྔ་ལས། བཞི་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་དག་གནས་དེ་ཉིད་དང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བླ་མེད་པ། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས། རིགས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་ཐིམ་པའི་འོད་གསལ་འདི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འདས་པའི་འདུས་མ་བྱས་མིན་ན་འདི་ཡང་གང་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཐར་ཐུག་པར་རྩད་བཅད་དུ་ཡོད་ཅིང་། འདི་གང་ལའང་མི་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ་འདུས་བྱས་ལ་མི་རྟེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་བླ་ལས། ས་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་དང་། སེམས་ཀྱི་དག་པ་གང་ལའང་མི་བརྟེན་པར་གསུངས་པ་འདྲའོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དཔེ་ནི། །ཟླ་ཉི་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་མོ། །འོད་གསལ་ལས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ལང་བ་ལའང་། རིམ་གྱིས་པ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་མཐར་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ལྡང་བ་དང་། ཅིག་ཆར་དུ་དྭངས་བའི་ཆུ་ལས་ཉ་བཞིན་ལྡང་བ་གཉིས་འགྲེལ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་གལ་ཆེ། ༈ །
辨幻化密藏续
ཡང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་གི་རྒྱུད་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མིན་ལ་གསུམ། ཚད་མ་བཀའ་གཞུང་། སྒྲ་མཐུན་དོན་འཕགས། ཚིག་དོན་མི་མཐུན་པའི་
22-4-123a
གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ཚད་མ་བཀའ་གཞུང་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་བཞི། རྟོགས་པ་བཞི། དག་པ་གསུམ། མཉམ་པ་བཞི། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ལའང་བཞི། རྒྱུ་གཅིག་པ། ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། མངོན་སུམ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྒྱུའམ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དབྱིངས་ལས་ཤར་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དཔེ་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། དབྱེར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཅན། བློས་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྱུང་ལྔ་ཕུང་ལྔ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་
22-4-123b
བརྒྱད་རྣམས་ཆོས་ཅན། དག་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། ཡུམ་ལྔ། རིགས་ལྔ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།

因此，依靠业印、三昧耶印和智慧印，以有相、无相和极无相的行为来见到实相。第四，光明俱生是心识全部止灭时极为清净的智慧，而非心识。如《三昧耶》中说："染着等难以遮止的垢染所染的心，金刚持说为轮回。"等等经文可引用。《五次第论》中说："第四中，清净智慧住真实，无上一切智，不变无显现，无二最寂静。"通过理证也[可知]，一切生起和溶入的光明若不是超越因缘的无为法，则也应追究它究竟从何而生，而它不是不依于任何[基础]，因为不依于有为是不可能的。如《宝性论》中说："地不依于水等，心的清净不依于任何[基础]"，是相似的。
三智慧的比喻是月亮和太阳之交际的三种光明。从光明中起现幻身也有：次第的明增得三者之后起现幻身，和一次性如清水中的鱼般起现，在注释中说有这两种。这很重要。
辨幻化密藏续
再者，在解释《幻化秘密心髓续》时，这里所说的不共因有三种：量的经典依据，名同而义殊胜，和文义不同的因。第一，量的经典依据因有四：四种证悟，三种清净，四种平等，和大我的因。第一又有四：同一因，文字相，加持，和现量的因。
第一，显现和存在的诸法，是有法，在胜义中是界与智双运自生智慧的同一因或方式，因为一切法不离其本性故。第二，从界中显现的诸显现，是有法，以文字相的方式显现为世俗的身和智慧，因为是不离界的自性的显现故。第三，世俗和胜义二者，是有法，互相加持且不可分，因为体性不成立为异故。第四，不二的实相，是有法，远离一切心识的行境，因为超越名言心识所思，是自证智慧的行境故。
第二，五大元素、五蕴、八识集，是有法，安住为三清净的本体，因为安住为五佛母、五部、五智的自性故。


 །གསུམ་པ་ནི། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཆོད་པའི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཆོད་པའི་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་ཙམ་དུ་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ཡང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ངོའི་སྣང་བ་དང་ལྡན་ཅིང་བརྟགས་ན་དབེན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་གྲངས་དང་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ལྷག་པའི་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཉམ་སྟེ། དབྱིངས་དེ་ནི་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཆོས་ཅན། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མཉམ་སྟེ། སྣང་བའི་གནས་ཚུལ་ཡེ་ནས་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། སྣང་ལུགས་དུ་མར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། གནས་ལུགས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་
22-4-124a
ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་མཐུན་དོན་འཕགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྔགས་ན་མི་སྤོང་བར་བསྟན་པའི་དུག་ལྔ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མཐུན་ཀྱང་དོན་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོས་སྤང་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ཤར་བའི་ཕྱིར་རོ། གསུམ་པ་ཚིག་དོན་མི་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། སྤྲོས་པའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་འདི་ཆོས་ཅན། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པར་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་འགོད་ཚུལ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་ལུང་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད་པ་ནི་འགྲེལ་བ་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགེ། ༈ །
辨雪域众智者所指非正法续
ཡང་། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག །རྒྱུད་རྣམ་དག་མིན་ཟེར་བ་ཕལ་ཆེར། ཚིག་རྩོམ་མཁས་པས་རྒྱ་གཞུང་གི་ཉམས་བཏོད་ན། ཐེ་ཚོམ་
22-4-124b
མེད་པས་རྒྱ་གཞུང་རྣམ་དག་ཏུ་བརྩི་བ་ཡོད་ལ། ལོ་ཙཱ་བས་གོ་བདེ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆེད། རྒྱ་གར་པས་ཞེས་སོགས་བསྣན་པ་དང་། མེ་ཏོག་སོགས་བསྣན་པ་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་ལྟར་བྱས་པ་ལས་ཐེ་ཚོམ་བ་དང་། རྒྱུད་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་མཐའ་ཡས་པའི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡོད་པས། རྒྱ་གར་པ་ཁོ་ནའི་བརྡ་དག་མིན་ཚད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མིན་པར་སེམས་པ་དག་གིས་རྒྱུད་རྫུན་མར་སྨྲས་པ་འདི་དག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་སྤོང་ཉེན་ཆེ་བས་སྨྲ་བ་ཡང་དག་ཏུ་མི་བཟུང་སྟེ། དུས་འཁོར་ལས་རྒྱ་གར་ཁོ་ནའི་སྐད་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། ཀྱེ་རྡོར་སོགས་ལས་རྡོར་གླུ་སོགས་རྒྱ་སྐད་ཁོ་ན་མིན་པ་བཞིན་ནོ།

第三，断除一部分戏论的分类胜义和断除一切戏论的非分类胜义二者，是有法，在仅为胜义的层面上是平等的，因为仅以无自性而被区分故。显现而能起作用的正确世俗和虽然显现但不能起作用的错误世俗二者，是有法，在仅为世俗的层面上是平等的，因为具有自方面的显现且经考察而空故。分类胜义和非分类胜义二者，是有法，在殊胜的胜义七圣财的本性中自然成就为平等，因为那个法界本来与智慧不二的实相故。正确和错误的二种世俗，是有法，在身和智慧的坛城中平等，因为显现的状态本来是清净的本性故。第四，显现为多种方式的轮回涅槃诸法，是有法，实相是确定为大我自生智慧的一体，因为通过究竟考察实相的理智这样成立故。
第二，名同而义殊胜的因：密续中教导不舍弃的五毒，是有法，虽然名称相同但义理殊胜，因为不是由对治所断，而是通过了解其本质的方法而显现为五智故。第三，文义不同的因：诸法的法性，是有法，不是一边倒地成立为任何一种戏论的自性，因为能显现为轮回涅槃的各种显现故。世俗的显现，是有法，不是一边倒地确定而可以任何方式显现，因为其自性不成立为任何[确定形式]故。这些是建立同一因等的理证因的方式，而将宣说同一因等的经文本身立为因，应从先前的注释中了解。善哉！
辨雪域众智者所指非正法续
再者，西藏诸智者所说的不清净续大多数是：如果词句由智者编造而赋予印度著作的风格，则无疑将印度著作视为清净；译师为了易懂等目的，添加"印度人"等词，或如《声明二卷》那样添加"花"等词而产生怀疑；又因为续是以无量不同地方的语言所说，所以那些认为非印度语言就不是佛语的人，称之为伪续。这些[主张]有诽谤佛语的大风险，不应视为正确言论，因为如《时轮续》中说不需要仅用印度语言，以及如《喜金刚》等中金刚歌等并非仅是印度语言。


 །དེས་ན། རྟོག་གེ་རྟེན་ཅིང་མ་ངེས་ལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུད་ཡིན་མིན་དཔྱོད་པ་ལ་མངོན་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའམ། ལྷག་པའི་ལྷས་མངོན་སུམ་ལུང་བསྟན་པའམ། རང་གི་དབང་པོས་གང་ཟག་དེས་བརྫུས་པ་རྩོམ་པར་མཐོང་བའམ། དཔྱད་གསུམ་གྱིས་མ་དག་པའི་སྐྱོན་ཁྱད་པར་ཅན་མཐོང་ངེས་ལས། གཞན་དུ་རྟོག་གེས་དཔྱད་པ་དང་། རྣ་ཐོས་ཁ་རྒྱུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱུད་ཡིན་པ་མིན་པར་མཐོང་། མིན་པ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་སྲིད་པས། དེ་སྔ་གསང་སྙིང་དང་པྲ་ཁོག་སྣང་སོགས་བོད་ཀྱིས་བརྫུས་པར་ཇི་སྙེད་
22-4-125a
བཤད་ཚད་ཀྱི་རྫུན་རྐུབ་བུད་སོང་པ་བཞིན། ད་དུང་རྒྱུད་མིན་པར་འདོད་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་མི་དག་ངེས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མི་འདུག་པས། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཆོས་སྤྱན་དྲི་མེད་ཐོབ་ན་མ་གཏོགས། རྒྱུད་ཡིན་མིན་ཁ་ཚོན་གཅོད་དཀའ་བས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ལ་ཆོས་སྤང་མི་བསག་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ངེས་རྣམས་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པས་ཆོག་འདུག་གི། རྒྱུད་ཀྱིས་ཕོང་པ་མེད་ལ། རྒྱུད་མིན་པར་བཞག་པ་རྣམས་ལའང་མིན་ཞེས་ཁ་ཚོམ་མི་གཅོད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ན་ལེགས་སོ།

因此，如所说："分别念依托且不确定"等，在考察是否为密续时，除了获得殊胜神通，或殊胜本尊亲自授记，或亲眼见到某人伪造著作，或通过三种考察必定见到特殊不清净之过失外，若仅依靠分别念考察，或根据道听途说而见到非续为续、见到续为非续的情况是可能发生的。就像以前所说的《秘密心髓》和《藏巴扎明》等是藏人伪造的这些所有说法都已被证明是虚假的一样，现在大多数被认为不是密续的[著作]也没有任何确定不清净的理由。除非获得能辨别正法与非法的无垢法眼，否则很难断定是否为密续，所以保持平等心而不积累诽谤正法[的业]，对于确定是佛语的[著作]进行闻思即可。不会因为缺少密续而贫乏，对于被判定为非密续的[著作]也不应断然否定，而应保持平等心，这是很好的。


 །མངྒ་ལཾ། ༈ སླར་སྨྲས་པ། རྒྱལ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོའི་ཕྱག་ན་ཐོགས། །བརྩེ་ཆེན་ཐུགས་རྗེའི་པདྨ་དཀར་པོ་སྙིང་རྗེའི་ལྷ་ལ་རྒྱན་དུ་བཞེས། །བདུད་ཚོགས་ཕྱེ་མར་འཐག་ནུས་རྡོ་རྗེའི་མཚོན་ཆེན་གསང་འཛིན་མགོན་གྱིས་ཏེ། །དེ་ཀུན་ཡོངས་རྫོགས་བློ་གྲོས་དྲི་མེད་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཉི་མ་བཞིན། ༡ །ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་སྣང་བ་མཆོག་སྦྱིན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཉིན་མོར་བྱེད། །རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཆུ་གཏེར་འཕེལ་བྱེད་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀུ་མུཏ་གཉེན། །རྣམ་དག་རིགས་པའི་གད་རྒྱངས་ཆེར་སྒྲོག་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་གདོང་ལྔ་པ། །མཐའ་དག་རྣམ་དཔྱོད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ་འཇམ་དཔལ་
22-4-125b
དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེར་གྲགས། ༢ །བརྡའ་སྤྲོད་རྒྱ་མཚོར་གཟིགས་པའི་སྤྱན་སྟོང་རྣམ་བཀྲ་ཕས་རྒོལ་སྦྱིན་སྐྱེས་ཀྱི། །གཡུལ་ངོ་བཟློག་ལ་ཆེས་དཔའ་གཏན་ཚིགས་རིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་བརྒྱ་བསྣམས། །བཟོ་དང་གསོ་བའི་འབྱོར་པ་རྒྱ་ཆེ་ཐེག་མཆོག་ས་སྲུང་སྟེང་ན་འགྱིང་། །ངེས་དོན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལེགས་སྐྱོང་མཁས་མང་ཉེ་དབང་དབུས་ན་བརྗིད། ༣ །སྙན་ངག་ནོར་བུའི་རྒྱན་ཆས་རབ་སྒེག་སྡེབ་སྦྱོར་ལྷ་ཡི་གོས་ཀྱིས་ཀླུབ། །མངོན་བརྗོད་གསེར་གྱི་སྐ་རགས་ལེགས་མཛེས་ཟློས་གར་ལང་ཚོའི་ཁུར་གྱིས་དུད། །སྐར་རྩིས་ཤེལ་གྱི་མེ་ལོང་ཉེར་འཛིན་བརྟག་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བྱི་དོར་མཁས། །གཟུར་གནས་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཡིད་འཕྲོག་འཆི་མེད་དབང་མོའི་འཇོ་སྒེག་ངོམས། ༤ །ས་གསུམ་བླ་མ་གང་ལས་གཤེགས་པའི་ལམ་མཆོག་ཟླ་མེད་མཐོ་རིས་ཀླུང་། །མཐའ་དག་རྣམ་དཔྱོད་ཧུབ་ཀྱིས་ཉེར་དྲངས་ཕུལ་བྱུང་མཁྱེན་པའི་ལྟོ་བ་རུ། །ལེགས་པར་བསྐྱེལ་ལས་ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བཟང་པོ། །ཆེས་ཆེར་སྐྱུགས་པས་ས་གསུམ་ཉེས་པའི་དུག་གཞིལ་སྔོན་མེད་དྲང་སྲོང་མཆོག ༥ །གང་གི་གྲགས་པའི་དྲི་བཞོན་རྨད་བྱུང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེས་འཁོར་ཡུག་ཁྱོན། །དོག་པོར་བྱེད་པའི་ཁུར་ལྕིས་རབ་དུབ་ཆུ་གཏེར་བཞི་ཡི་སྐ་རགས་ཅན། །འཁུན་པའི་སྒྲ་
22-4-126a
བཅས་འདར་བར་ཕྱོགས་ལ་སྔོ་བསང་ཉི་ཟླའི་མིག་བགྲད་ནས། །རྒྱུ་སྐར་སོ་ཡི་འོད་ཟེར་ངོམས་བཞིན་ཡང་ཡང་དགོད་པ་མིན་ནམ་ཅི། ༦ །མང་དུ་བཤད་ལྟ་སྨོས་ཅི་གང་གི་ཞབས་སེན་ནོར་བུ་ཀེ་ཏ་ཀས། །མ་དག་ཉེས་པའི་རྙོག་མ་ཀུན་བགྲུང་ཟབ་རྒྱས་ཆོས་ཆར་བསིལ་འོ་ཡིས། །གདུལ་བྱའི་བློ་གྲོས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་གྱུར་ཀཻ་ལཱ་ཤ་རིས་བསྐོར་བའི་ལྗོངས། །དགའ་བ་བརྒྱ་ལྡན་གྲོངས་བཞིན་བསྔགས་འོས་མཆོག་གྱུར་དེ་སླད་མགོན་དང་བཅས། ༧ །དེ་ཡི་ཞལ་ལུང་ལེགས་བཤད་སྨན་མཆོག་སྲིད་པའི་རིམས་ནད་རྒྱུན་གཅོད་ཅིང་། །ཟག་མེད་ཞི་བའི་ལུས་སྟོབས་ཆེར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྲོག་རྩ་བརླིང་བྱེད་པ། །འདི་ལྟའི་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ལྷ་དབང་འབྱོར་བའི་ཟོང་གིས་ཁུག་མིན་ན། །མཐའ་དག་ལྟ་ཅི་དེ་སླད་སྐལ་བཟང་དོན་མཐུན་གྲོགས་རྣམས་མཉེས་པར་མཛོད། ༨ །སྲིད་པ་སྲིན་མོའི་གླིང་ཆུད་མི་རྟག་དུས་ཀྱི་ཕོ་ཉས་ཟུར་ནས་བལྟ། །སྐྱེ་དགུའི་ཕན་བདེའི་གསོས་གྱུར་ཐུབ་བསྟན་པདྨའི་གཉེན་ཡང་ནུབ་ལ་ཉེ། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་ཆགས་སྡང་ཅི་བྱ་འདི་འདྲའི་ལེགས་བཤད་སྣང་བ་ལ། །བརྟེན་ནས་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ལམ་ཚོལ་རྣམ་མཁྱེན་ཁང་བཟང་ལ་ཞུགས་ཤིག ༩ །དེ་ཕྱིར་བདག་བློ་དམན་ཡང་དམ་པའི་ཞབས་སེན་འཆར་ཀའི་ཉི་གཞོན་གྱིས། །ཉེ་བར་བསྐྱང་དེས་དད་
22-4-126b
དང་མོས་པའི་འདབ་བརྒྱ་ཟུམ་པར་གྱུར་མིན་ཕྱིར། །འདི་འདྲའི་ལེགས་བཤད་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་འབྱུང་བར་དཀོན་པའི་དངོས་གཅིག་ཏུ། །མཐོང་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་འདིར་རང་འདོད་དྲི་མས་བསླད་པ་མེད། ༡༠ །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རབ་དགེ་དྲི་མེད་སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟའི་རྒྱུན་བཟང་པོ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཟག་པ་མེད་དབྱིངས་བྱང་ཆེན་ཟླ་བའི་མ་མ་རུ། །

 །མངྒ་ལཾ། ༈ སླར་སྨྲས་པ། རྒྱལ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོའི་ཕྱག་ན་ཐོགས། །བརྩེ་ཆེན་ཐུགས་རྗེའི་པདྨ་དཀར་པོ་སྙིང་རྗེའི་ལྷ་ལ་རྒྱན་དུ་བཞེས། །བདུད་ཚོགས་ཕྱེ་མར་འཐག་ནུས་རྡོ་རྗེའི་མཚོན་ཆེན་གསང་འཛིན་མགོན་གྱིས་ཏེ། །དེ་ཀུན་ཡོངས་རྫོགས་བློ་གྲོས་དྲི་མེད་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཉི་མ་བཞིན། ༡ །ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་སྣང་བ་མཆོག་སྦྱིན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཉིན་མོར་བྱེད། །རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཆུ་གཏེར་འཕེལ་བྱེད་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀུ་མུཏ་གཉེན། །རྣམ་དག་རིགས་པའི་གད་རྒྱངས་ཆེར་སྒྲོག་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་གདོང་ལྔ་པ། །མཐའ་དག་རྣམ་དཔྱོད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ་འཇམ་དཔལ་
22-4-125b
དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེར་གྲགས། ༢ །བརྡའ་སྤྲོད་རྒྱ་མཚོར་གཟིགས་པའི་སྤྱན་སྟོང་རྣམ་བཀྲ་ཕས་རྒོལ་སྦྱིན་སྐྱེས་ཀྱི། །གཡུལ་ངོ་བཟློག་ལ་ཆེས་དཔའ་གཏན་ཚིགས་རིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་བརྒྱ་བསྣམས། །བཟོ་དང་གསོ་བའི་འབྱོར་པ་རྒྱ་ཆེ་ཐེག་མཆོག་ས་སྲུང་སྟེང་ན་འགྱིང་། །ངེས་དོན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལེགས་སྐྱོང་མཁས་མང་ཉེ་དབང་དབུས་ན་བརྗིད། ༣ །སྙན་ངག་ནོར་བུའི་རྒྱན་ཆས་རབ་སྒེག་སྡེབ་སྦྱོར་ལྷ་ཡི་གོས་ཀྱིས་ཀླུབ། །མངོན་བརྗོད་གསེར་གྱི་སྐ་རགས་ལེགས་མཛེས་ཟློས་གར་ལང་ཚོའི་ཁུར་གྱིས་དུད། །སྐར་རྩིས་ཤེལ་གྱི་མེ་ལོང་ཉེར་འཛིན་བརྟག་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བྱི་དོར་མཁས། །གཟུར་གནས་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཡིད་འཕྲོག་འཆི་མེད་དབང་མོའི་འཇོ་སྒེག་ངོམས། ༤ །ས་གསུམ་བླ་མ་གང་ལས་གཤེགས་པའི་ལམ་མཆོག་ཟླ་མེད་མཐོ་རིས་ཀླུང་། །མཐའ་དག་རྣམ་དཔྱོད་ཧུབ་ཀྱིས་ཉེར་དྲངས་ཕུལ་བྱུང་མཁྱེན་པའི་ལྟོ་བ་རུ། །ལེགས་པར་བསྐྱེལ་ལས་ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བཟང་པོ། །ཆེས་ཆེར་སྐྱུགས་པས་ས་གསུམ་ཉེས་པའི་དུག་གཞིལ་སྔོན་མེད་དྲང་སྲོང་མཆོག ༥ །གང་གི་གྲགས་པའི་དྲི་བཞོན་རྨད་བྱུང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེས་འཁོར་ཡུག་ཁྱོན། །དོག་པོར་བྱེད་པའི་ཁུར་ལྕིས་རབ་དུབ་ཆུ་གཏེར་བཞི་ཡི་སྐ་རགས་ཅན། །འཁུན་པའི་སྒྲ་
22-4-126a
བཅས་འདར་བར་ཕྱོགས་ལ་སྔོ་བསང་ཉི་ཟླའི་མིག་བགྲད་ནས། །རྒྱུ་སྐར་སོ་ཡི་འོད་ཟེར་ངོམས་བཞིན་ཡང་ཡང་དགོད་པ་མིན་ནམ་ཅི། ༦ །མང་དུ་བཤད་ལྟ་སྨོས་ཅི་གང་གི་ཞབས་སེན་ནོར་བུ་ཀེ་ཏ་ཀས། །མ་དག་ཉེས་པའི་རྙོག་མ་ཀུན་བགྲུང་ཟབ་རྒྱས་ཆོས་ཆར་བསིལ་འོ་ཡིས། །གདུལ་བྱའི་བློ་གྲོས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་གྱུར་ཀཻ་ལཱ་ཤ་རིས་བསྐོར་བའི་ལྗོངས། །དགའ་བ་བརྒྱ་ལྡན་གྲོངས་བཞིན་བསྔགས་འོས་མཆོག་གྱུར་དེ་སླད་མགོན་དང་བཅས། ༧ །དེ་ཡི་ཞལ་ལུང་ལེགས་བཤད་སྨན་མཆོག་སྲིད་པའི་རིམས་ནད་རྒྱུན་གཅོད་ཅིང་། །ཟག་མེད་ཞི་བའི་ལུས་སྟོབས་ཆེར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྲོག་རྩ་བརླིང་བྱེད་པ། །འདི་ལྟའི་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ལྷ་དབང་འབྱོར་བའི་ཟོང་གིས་ཁུག་མིན་ན། །མཐའ་དག་ལྟ་ཅི་དེ་སླད་སྐལ་བཟང་དོན་མཐུན་གྲོགས་རྣམས་མཉེས་པར་མཛོད། ༨ །སྲིད་པ་སྲིན་མོའི་གླིང་ཆུད་མི་རྟག་དུས་ཀྱི་ཕོ་ཉས་ཟུར་ནས་བལྟ། །སྐྱེ་དགུའི་ཕན་བདེའི་གསོས་གྱུར་ཐུབ་བསྟན་པདྨའི་གཉེན་ཡང་ནུབ་ལ་ཉེ། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་ཆགས་སྡང་ཅི་བྱ་འདི་འདྲའི་ལེགས་བཤད་སྣང་བ་ལ། །བརྟེན་ནས་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ལམ་ཚོལ་རྣམ་མཁྱེན་ཁང་བཟང་ལ་ཞུགས་ཤིག ༩ །དེ་ཕྱིར་བདག་བློ་དམན་ཡང་དམ་པའི་ཞབས་སེན་འཆར་ཀའི་ཉི་གཞོན་གྱིས། །ཉེ་བར་བསྐྱང་དེས་དད་
22-4-126b
དང་མོས་པའི་འདབ་བརྒྱ་ཟུམ་པར་གྱུར་མིན་ཕྱིར། །འདི་འདྲའི་ལེགས་བཤད་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་འབྱུང་བར་དཀོན་པའི་དངོས་གཅིག་ཏུ། །མཐོང་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་འདིར་རང་འདོད་དྲི་མས་བསླད་པ་མེད། ༡༠ །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རབ་དགེ་དྲི་མེད་སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟའི་རྒྱུན་བཟང་པོ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཟག་པ་མེད་དབྱིངས་བྱང་ཆེན་ཟླ་བའི་མ་མ་རུ། །


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
藏文翻译
མངྒ་ལཾ། (梵文拟音：mangalam, 梵文天城体：मङ्गलम्, 梵文泰卢固体：మంగళం, 汉语字面意义：吉祥，汉语拟音：芒嘎朗)
更有人说：
一切佛陀智慧之利剑，手持金刚锋利武器，
大悲心如白莲装饰慈悲之神，
能将魔众碾为粉末，持密金刚大武器护佑，
圆满无垢智慧如日照耀此世间。1
深奥见解之光赐予最上，圣者父子如白昼，
广大行为如大海增长，无碍兄弟如莲友，
清净理证大声宣说，法称方向王如狮子，
一切智慧汇聚一体，文殊欢喜金刚闻名。2
通晓语法大海千眼炯炯，敌论对手，
勇敢应战持百尖理证金刚，
具足医工广大圆满，乘于大乘地护上，
善治究竟法之王政，众多智者中央威严。3
诗歌珠宝装饰华美，音韵天衣环绕，
同义词金腰带美丽，舞蹈青春低垂，
占星水晶明镜执持，擅长八验修饰，
夺取公正智者之心，炫耀不死天女妩媚。4
三界上师所从之道，无与伦比天界河流，
所有智慧一口饮尽，卓越智识腹中，
善加引导，具足四种梵行功德之美妙甘露，
极大流出，消除三界过患毒害，无与伦比最胜仙人。5
其名声风传殊胜广大，遍及四方，
重担疲累，四海围绕，
声音颤抖方向，蓝天日月睁眼，
星辰齿光闪耀，反复欢笑岂非？6
多言何必，其足甲宝石鸡头树，
清洗一切不净过失浊水，深广法雨清凉，
生长所化众生智慧嫩芽，如被凯拉夏山环绕之地，
百般喜悦之城，值得称赞最胜，因此与怙主同在。7
其教言善说妙药，能断轮回病源，
增长无漏寂静体力，坚固解脱命脉，
如此一字天王财富难以获得，
何况全部，因此具善缘伴侣当欢喜。8
轮回罗刹洲，无常死使窥视，
众生利乐滋养，佛法莲日近于西沉，
自他宗派爱憎何为，依如此善说光明，
寻求究竟精华之道，入于遍智宫殿。9
因此虽我智慧浅薄，圣者足甲如初升太阳，
亲近摄受故，信解百瓣莲不致闭合，
如此善说一切时处稀有出现，
见此以增上意乐编集，无有自利染污。10
由此所生清净善业，具缘胜车美好延续，
自性光明无漏界中，大觉月亮之乳母。


རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཟག་པ་མེད་དབྱིངས་བྱང་ཆེན་ཟླ་བའི་མ་མ་རུ། །མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྲུབ་ཕན་བདེའི་རླབས་ཕྲེང་འབུམ་ཕྲག་གིས། །སྲིད་གསུམ་འཆིང་བའི་དྲི་མ་ཀུན་འཁྲུད་རྣམ་གྲོལ་དཔལ་ལ་འགོད་གྱུར་ཅིག ༡༡ །ཅེས་པའང་༧པཎ་ཆེན་བླ་མ་མཆོག་གི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་རེག་པའི་སྙོམས་ལས་པ་གཞན་ཕན་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་སམ་འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས། རང་གནས་བསྟན་གཉིས་དར་རྒྱས་གླིང་གི་དབེན་སྤྱིལ་བཀྲ་ཤིས་འཆི་མེད་འོད་སྣང་དུ་བསྙེན་མཚམས་ལ་གནས་པའི་ཐུན་གསེང་རྣམས་སུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ཞལ་བཤུས་བགྱིས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་འགྲོ་ཀུན་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །དགེའོ།། །།དགེའོ།། །།དགེའོ།

藏文翻译
自性光明无漏界中，大觉月亮之乳母，
等性常遍任运成就，利乐千百波涛，
洗净三有束缚垢染，愿置解脱吉祥。11
这是向班禅喇嘛尊者足下顶礼的懒惰者，他人利益法慧或文殊慧海之音声，
于自住二谛兴盛洲之寂静茅棚吉祥不死光明中，闭关期间的休息时分，
汇集一处抄写完成。
愿此亦成为一切众生趣入大乘之因。善哉！善哉！善哉！


། །།




藏文翻译
(此处为标点符号，藏文： །།，无具体内容可译。这是藏文中表示段落结束或文本终结的标点符号，相当于汉语中的句号或段落终止符。)


